Het boek van niets

De mind schept de wereld

De wereld is er vanwege jou – jij schept haar, jij bent een schepper. Elk wezen schept een wereld om zich heen, het hangt af van zijn mind. De mind mag weliswaar illusoir zijn, hij is creatief – hij schept dromen. En het is aan jou om een hel of een hemel te scheppen.
Als je deze wereld achterlaat zul je hem niet kunnen achterlaten. Waar je ook heengaat, je zult dezelfde wereld opnieuw scheppen, want de wereld komt voortdurend uit jou voort, net zoals er bladeren uit de boom komen.
Jullie leven niet in dezelfde wereld, dat kan niet omdat jullie niet dezelfde mind hebben. Vlak naast je kan iemand in de hemel leven, en jij in de hel – en jij denkt dat je in dezelfde wereld leeft? Hoe kun je in dezelfde wereld leven als de minds verschillen? 


Het eerste wat je dus moet begrijpen is dat je de wereld niet kunt achterlaten tenzij de mind verdwijnt. Ze zijn verwant, ze hangen van elkaar af, ze maken een vicieuze cirkel. Als de mind er is… En een mind is altijd een bepaalde mind. Als de mind niet langer een bepaalde mind is, als hij een mind met een hoofdletter M wordt, is hij geen mind meer, maar bewustzijn. Een mind is altijd een bepaalde mind en hij draagt een bepaald aroma om zich heen – dat is je wereld.
De mind schept de wereld en vervolgens schept de wereld de mind, waardoor de mind hetzelfde blijft. Dit is de vicieuze cirkel. Maar de bron ligt in de mind; de wereld is slechts een bijproduct. De mind is wezenlijk; de wereld is er slechts de schaduw van. En je kunt de schaduw niet vernietigen, maar iedereen probeert hem te vernietigen. 

Als DEZE vrouw niet bij je past, denk je dat een andere vrouw dat wel zal doen. Je probeert de wereld te veranderen, en je bent hetzelfde. Je maakt van de volgende vrouw gewoon een exacte kopie van de oude. Je zult opnieuw creëren, omdat de vrouw slechts een scherm zal zijn.
En je zult verbaasd staan: mensen die vele malen getrouwd zijn geweest, hebben een heel vreemde ervaring. Iemand die tien keer getrouwd is geweest herkent het feit: ‘Hoe komt dat nou? Dat ik in zo’n wijde en grote wereld altijd op hetzelfde type vrouw stuit? Dat lijkt zelfs per ongeluk onmogelijk! Steeds opnieuw!’
Het probleem is niet de vrouw, het probleem is de mind. De mind wordt opnieuw aangetrokken tot hetzelfde type vrouw, creëert opnieuw dezelfde relatie, komt steeds weer in dezelfde rotzooi en dezelfde hel. 

En dat gebeurt net zo bij alles wat je doet. Denk je dat je gelukkig zult leven in een paleis? Je hebt het mis! Wie gaat er in het paleis wonen? JIJ gaat er wonen. Als jij niet gelukkig bent in je hut, zul je niet gelukkig zijn in je paleis. Wie gaat er in het paleis wonen? Paleizen bestaan niet buiten jou.
Als je gelukkig kunt leven in een hut, kun je gelukkig leven in een paleis, want jij creëert de wereld om je heen. Anders zal, zoals de hut je knelt, het paleis knellen – nog meer omdat het een iets groters is. Het zal een hel zijn, evenzeer – meer versierd, maar een versierde hel is geen hemel. En zelfs als je met geweld in de hemel wordt gegooid, zul je proberen een uitgang te vinden, of je zult er je hel creëren. 

Osho: Hsin Hsin Ming – The Book of Nothing #5.

Meer: De mind schept de wereld

Als je werkelijk onverstoord bent

Zegt Sosan – hij is echt een non-dualist – hij zegt: 

HOEWEL ALLE DUALITEITEN VOORTKOMEN UIT HET ENE,
WEES ZELFS AAN DIT ENE NIET GEHECHT..

WANNEER DE MIND ONVERSTOORD IN DE WEG BESTAAT,
KAN NIETS IN DE WERELD GRIEVEN,
EN WANNEER IETS NIET LANGER KAN GRIEVEN,
HOUDT HET OP TE BESTAAN OP DE OUDE MANIER.

Dit is heel mooi, probeer het te onthouden! 

WANNEER DE MIND ONVERSTOORD IN DE WEG BESTAAT,
KAN NIETS IN DE WERELD GRIEVEN,
EN WANNEER IETS NIET LANGER KAN GRIEVEN,
HOUDT HET OP TE BESTAAN OP DE OUDE MANIER.

Iemand beledigt je. Als je werkelijk onverstoord bent, kun je niet beledigd worden; hij kan het wel proberen, maar je kunt niet beledigd worden. Hij kan alles doen om je te beledigen, maar je neemt de belediging niet aan. En het gaat hem ook niet lukken, tenzij JIJ het pikt. 

Het gebeurde eens: een psychoanalyticus maakte een ochtendwandeling met zijn vriend. Een man die een patiënt was van deze psychoanalyticus, een gek, kwam aanlopen en sloeg de psychoanalyticus hard op zijn rug. De psychoanalyticus wankelde, viel op de grond en de man rende weg. Hij moest even tot zichzelf komen en begon toen weer aan zijn wandeling.
De vriend stond verbaasd. Hij zei: ‘Ga je nou niet iets doen? Er moet iets gebeuren, dat moet gewoon! Die man is gek!’
De psychoanalyticus zei: ‘Dit is ZIJN probleem.’
Hij heeft gelijk, want ‘dit slaan is ZIJN probleem, niet het mijne. Waar zou ik me druk om moeten maken?’ 

Hij heeft gelijk, want als iemand boos is, is dat zijn probleem; als hij beledigt is dat zijn probleem; als hij mishandelt is dat zijn probleem. Als JIJ onverstoord bent, ben je onverstoord. Maar je wordt onmiddellijk verstoord – dat betekent dat zijn woede en belediging slechts een excuus zijn. Je zit van binnen al te koken, gewoon te wachten op een excuus dat op je pad zou komen. 

Zegt Sosan: 

WANNEER DE MIND ONVERSTOORD BESTAAT… 

En als je naar de bron valt is het onverstoord. 

… KAN NIETS IN DE WERELD GRIEVEN,
EN WANNEER IETS NIET LANGER KAN GRIEVEN,
HOUDT HET OP TE BESTAAN OP DE OUDE MANIER. 

En de kwaliteit verandert met de houding. Als iemand je beledigt, lijkt het een belediging omdat je beledigd wordt. Als je niet beledigd wordt, ziet het er niet uit als een belediging. Hoe kan het op een belediging lijken als je niet beledigd bent? 

Osho: Hsin Hsin Ming – The Book of Nothing #4.

Meer: Als je werkelijk onverstoord bent

Houd er geen meningen op na

ZOEK NIET NAAR DE WAARHEID;
HOU ALLEEN OP MENINGEN TE HEBBEN.

Dit is een BEEJA mantra – een heel erg diepe boodschap. Hoe kun je naar de waarheid zoeken? Jij bent onwaar! Hoe kun je zoeken naar het goddelijke? Hoe kun je naar de waarheid zoeken? Hoe kun je zoeken? Wat ga je doen?
Je mind zal hooguit trucjes uithalen. Je zult hoogstens een waarheid projecteren, je zult je een waarheid inbeelden, je zult een waarheid dromen. Daarom blijven hindoes Krishna zien wanneer zij het goddelijke bereiken, en blijven christenen Jezus zien wanneer zij de waarheid bereiken.
Maar de waarheid is noch hindoe noch christen, de waarheid is noch Krishna noch Christus. Dit zijn de vormen, kleren! En als er nog steeds kleren komen, toont dat aan dat je vol zit met jouw meningen – christelijk, hindoeïstisch – en dat je aan het projecteren bent. 

Sosan zegt: ZOEK NIET NAAR DE WAARHEID… Je kunt niet zoeken. Hoe kun je dat? Je bent er niet klaar voor, want de mind is er. Wie zal zoeken? Al het zoeken behoort tot de mind, elk zoeken komt voort uit de mind. Bewustzijn zoekt nooit, zoekt nooit; bewustzijn IS gewoon. Het is zijn, het is niet een verlangen.
Zoeken is een verlangen. Je zocht in de wereld naar rijkdom, macht, aanzien, en je faalde. Nu zoek je naar God en waarheid, maar je blijft dezelfde. Er is niets veranderd, alleen de woorden zijn veranderd. Vroeger was het ‘macht’, nu is het ‘God’ – maar je blijft dezelfde zoeker. 
De waarheid kan niet gezocht worden. Integendeel, wanneer al het zoeken ophoudt, klopt de waarheid aan je deur; wanneer de zoeker niet meer is, komt de waarheid naar je toe. Wanneer je alle verlangens opgeeft, wanneer je geen motivatie meer hebt om ergens heen te gaan, merk je plotseling dat je verlicht bent. Plotseling ontdek je dat je de tempel zelf bent die je zocht. Plotseling besef je dat JIJ Krishna bent, dat JIJ Jezus bent. Er komt geen enkele visioen tot je – jij bent de bron van alles, jij bent de werkelijkheid zelf. 

ZOEK NIET NAAR DE WAARHEID;
HOU ALLEEN OP MENINGEN TE HEBBEN. 

Houd er geen meningen op na – Christelijk, Hindoe, Mohammedaans, Jain – houd er geen meningen op na. Draag geen geschriften met je mee, anders word je misschien een man van kennis, maar je zult nooit een wijs man zijn. Je kunt vervuld raken van veel kennis en informatie, maar alles zal geleend en dood zijn. Mening is geen waarheid, kan dat niet zijn. Mening is van de mind en waarheid is niet van de mind – waarheid ontstaat wanneer de mind er niet meer is.
Mening is het bekende en waarheid is het onbekende. Wanneer het bekende ophoudt, komt het   onbekende naar je toe. Als het bekende er niet meer is, is het onbekende er. 

Met de mind kun je er niet bij. Dat is het enige waar je afstand van moet doen: de mind, de mening, de christen, de hindoe, de Gita, de Bijbel, de Koran. Je kunt geen kennis dragen, want kennis behoort tot de mind, niet tot het bewustzijn. 

Kijk naar het verschil. Ik heb je gezegd dat het bewustzijn net een spiegel is: wat er ook voor komt, het wordt gespiegeld zonder enig vooroordeel. De spiegel zal niet zeggen: “Deze vrouw is mooi, ik wil haar graag spiegelen. En deze vrouw vind ik niet mooi; die ga ik niet spiegelen, die is lelijk.” Nee, de spiegel heeft geen mening. De spiegel spiegelt gewoon – dat is zijn aard.
Maar dan is er een fotografische plaat. Die spiegelt ook, maar hij spiegelt maar één keer, daarna klampt hij zich vast aan de reflectie. Een fotografische plaat verborgen achter een camera spiegelt ook, maar slechts één keer. De mind is net als een fotografische plaat: hij spiegelt, dan klampt hij zich vast aan de reflectie; dan draagt hij de dode informatie; dan zal hij altijd en eeuwig dezelfde informatie dragen.
Een spiegel spiegelt en is weer leeg… weer is hij klaar om te ontvangen. Een spiegel is altijd vers om te ontvangen omdat hij zich nooit vastklampt. Een spiegel heeft geen mening. De mind heeft meningen, meningen en meningen, en door deze dikke muur van meningen zul je nooit de waarheid kunnen bereiken. 

De waarheid is er. Het is geen theorie, het is een realiteit – ze moet ervaren worden. Je kunt er niet over denken, je kunt er niet over filosoferen. Hoe meer je filosofeert, hoe meer je het zult mislopen. Zondaars kunnen soms glimpen hebben, maar nooit doctoren in de filosofie. 

Osho: Hsin Hsin Ming – The Book of Nothing #4.

Meer: Houd er geen meningen op na

Jij draagt het zaadje!

TERUGKEREN NAAR DE WORTEL IS DE BETEKENIS VINDEN,
MAAR SCHIJN NASTREVEN IS DE BRON MISSEN. 

TERUGKEREN NAAR DE WORTEL IS DE BETEKENIS VINDEN… 

Wat is het doel van dit hele spel van het bestaan? Wat is de betekenis van al deze bomen die groeien, en mensen, en dieren, en vogels? Wat is de betekenis van deze aarde en deze hemel? Wat is de betekenis van dit geheel? Waar vind je de betekenis?
Voor de mind moet de zin liggen in het einde – waar dit bestaan naartoe gaat moet de zin zijn, de bestemming. Voor de mind moet de betekenis ergens in de bestemming liggen: waar we naartoe gaan. 
En deze sutra van Sosan zegt: terugkeren naar de wortel is de betekenis vinden…
niet in de toekomst, niet in verlangen en bestemming, niet ergens anders, maar naar de wortel. Niet in het einde maar in het begin.
Probeer te begrijpen. Veel dingen moeten begrepen worden. Ten eerste, als er enige betekenis is moet het in het zaadje zitten. Misschien verborgen, niet zichtbaar, maar het moet in het zaadje  zitten, want er kan niets komen dat niet in het zaadje zit. Niets kan voortkomen uit leegte. 

Zelfs als er een bestemming is, moet die verborgen zijn in het zaadje, net als een bloem verborgen in het zaad – de bloem is de betekenis van de boom. Als ze bloeit is ze extatisch, als ze bloeit zingt en danst ze. Het heeft het bereikt, het is gelukkig, het is verrukt, het mist niets meer. De bloem is slechts een verrukking, de dans van de boom dat “ik heb het bereikt!”
Maar die bloemen moeten ergens in het zaadje gezeten hebben, hoe kunnen ze anders ontstaan? Het einde moet in het begin zijn; de omega moet verborgen zijn in de alfa.
Jezus zegt: “Ik ben het begin en het einde. Ik ben de alfa en de omega.” 

Het begin is het einde, want het einde is misschien nog niet geopenbaard, maar het moet er zijn. En als het in het zaadje zit, hoef je niet te wachten op de toekomst, op de bloem. Je kunt nu doordringen tot het begin, want hier is het. Het zaadje, vergeet niet, ligt niet in het verleden. Het zaadje is altijd hier en nu in het heden, want het hele verleden is in het heden.
Natuurlijk is de hele toekomst ook in het heden, maar de toekomst is niet gebeurd en het verleden is al gebeurd, het begin is al gebeurd. Dring door in het begin, ga naar de wortels en de bron, en de betekenis zal worden onthuld. 

En je draagt het zaadje nu in je – het zaad van alle betekenis, van alle mogelijkheden, van alle deuren die open kunnen gaan en alle mysteries die kunnen gebeuren.
Jij draagt het zaadje! Maar als je wacht op de toekomst, komt die misschien nooit, want de toekomst is oneindig en wachten is leven, tijd en energie verliezen.
En als wachten een gewoonte wordt, zal de bloem MISSCHIEN bloeien en zul je het misschien niet kunnen zien. Omdat je gewend bent geraakt naar de toekomst te kijken, zijn je ogen gefixeerd geraakt. Ze kunnen niet kijken naar het nabije hier, maar altijd naar het verre daar. 

Osho: Hsin Hsin Ming – The Book of Nothing #4.

Meer: Jij draagt het zaadje!

Bewustzijn is een spiegel, mind is een gebroken spiegel

De aard van het bewustzijn is om gewoon een spiegel te zijn. De spiegel heeft geen eigen keuze. Wat er ook voor hem komt, het wordt gereflecteerd – goed of slecht, mooi of lelijk – wat dan ook.  De spiegel heeft geen voorkeur, oordeelt niet, veroordeelt niet. De aard van het bewustzijn, aan de bron, is gewoon spiegelend.


Een kind wordt geboren; het weerspiegelt alles wat voor hem komt. Hij zegt niets, hij interpreteert niet. Op het moment dat er interpretatie komt, heeft de spiegel zijn spiegeling verloren. Nu is hij niet meer zuiver. Nu is hij gevuld met meningen, verstoord, vele fragmenten, verdeeld, gespleten. Het is schizofreen geworden. 

Als het bewustzijn verdeeld is, niet spiegelend, wordt het de mind. De mind is een gebroken spiegel.
In wezen is mind bewustzijn. Als je stopt met discrimineren, als je stopt met de tweedeling – dit tegen dat kiezen, dit leuk vinden, dat niet leuk vinden – als je deze tweedeling achterwege laat, wordt de mind weer een spiegel, een zuiver bewustzijn.
Waar een zoeker zich dus helemaal voor in moet spannen is hoe je meningen, filosofieën, voorkeuren, oordelen, keuzes moet laten vallen. En dit mag geen keuze op zich worden – dat is het probleem. 

Probeer dus het fundamentele probleem te begrijpen, anders kun je DIT tot een keuze maken: “Ik zal niet kiezen, ik zal keuze-loos blijven. Nu is keuze niet voor mij, nu ben ik voor keuze-loos bewustzijn.”
Dit is weer hetzelfde geworden – je hebt gekozen. Nu ben je tegen keuze en voor keuzeloosheid. Je hebt het gemist. Niemand kan voor keuzeloosheid zijn, want het voor zijn IS keuze. 

Wat moet er dan gedaan worden? Er is gewoon begrip nodig, er hoeft niets gedaan te worden. Het ultieme wordt niet bereikt door inspanning maar door begrip.
Geen enkele inspanning zal je daarheen leiden, want inspanning komt altijd voort uit de duale geest. Dan heb je een hekel aan de wereld en hou je van God; dan heb je geen voorkeur aan gebondenheid, maar voorkeur aan vrijheid; dan zoek je de MOKSHA, de ultieme bevrijding. Maar opnieuw is de mind binnengedrongen, en de mind blijft binnenkomen. En je kunt niets doen – je moet gewoon alert zijn op de hele situatie.
Als je alert bent, valt in een plotselinge verlichting de mind weg. Plotseling ben je één met het spiegelend bewustzijn; je bent teruggevallen tot je basis, tot je wortel. En wanneer je diep van binnen tot de wortel bent gevallen, valt het hele bestaan tot de wortel. 

Het bestaan verschijnt aan je zoals je bent. Dit is een van de fundamentele wetten. Wat je ziet hangt af waar je vandaan ziet. Als je een mind bent, verdeeld, dan is het hele leven verdeeld. Het bestaan weerklinkt je wezen. Als je een mind hebt, gespleten, dan wordt de hele wereld gezien als gespleten, dan staat de dag tegenover de nacht. Dat zijn ze niet, want de dag gaat over in de nacht, de nacht gaat over in de dag – ze maken een hele cirkel. Ze staan niet tegenover elkaar, ze vullen elkaar aan. Zonder de nacht kan er geen dag zijn, en zonder de dag kan er geen nacht zijn. Ze kunnen dus niet tegengesteld zijn; diep van binnen zijn ze één.
Leven en dood verschijnen als tegengestelden omdat JIJ verdeeld bent. Anders wordt leven dood, dood wordt leven. Je wordt geboren, en diezelfde dag ben je begonnen te sterven. En op het moment dat je sterft is er een nieuw leven ontstaan. Het is een cirkel – de YIN en YANG cirkel van de Chinezen.

Die cirkel moet steeds weer worden herinnerd. Het is een van de meest fundamentele symbolen ooit ontdekt. Geen enkel ander symbool kan ermee vergeleken worden – het kruis, het hakenkruis, het AUM – nee, niets is vergeleken met de Chinese YIN en YANG, want YIN en YANG omvat heel de tegenstellingen van het bestaan: de donkere nacht en de heldere dag, leven en dood, liefde en haat. 

Osho: Hsin Hsin Ming – The Book of Nothing #4.

Meer: Bewustzijn is een spiegel, mind is een gebroken spiegel

Een denker is nooit hier en nu

Deze sutra van Sosan zegt: 

DE WERKELIJKHEID DER DINGEN ONTKENNEN
IS HUN WERKELIJKHEID MISSEN;
DE LEEGTE VAN DE DINGEN BEWEREN
IS OPNIEUW HUN WERKELIJKHEID MISSEN. 

HOE MEER JE EROVER PRAAT EN DENKT,
HOE VERDER JE VAN DE WAARHEID AFDWAALT. 

Zegt Rinzai: “Als ik eet, eet ik alleen, en als ik slaap, slaap ik alleen.”
Iemand zei: “Maar daar is niets bijzonders aan, iedereen doet het.”
Rinzai lachte en zei: “Als iedereen het doet, is iedereen een Boeddha, iedereen is dan verlicht.” 

Eten – gewoon eten, erbij zijn. Wandelen – gewoon wandelen, wees erbij. Ga niet vooruit, spring niet van hier naar daar. De mind gaat altijd vooruit of blijft achter. Blijf bij het moment.
In het begin zal het heel moeilijk zijn om bij het moment te blijven. En soms is het moment niet erg gelukkig. Je bent boos, dan begint de mind te denken aan berouw of probeert iets te doen zodat de boosheid nooit meer voorkomt. Soms ben je verdrietig; je zet de radio of de TV aan, je gaat een boek lezen, omdat je niet verdrietig wilt zijn. Je wilt de mind afleiden. En omdat ellendige momenten meer zijn dan gelukkige momenten wordt het een constante gewoonte. En wanneer het een vaste gewoonte is, ben je niet thuis, zelfs wanneer het geluk komt. Je bent ergens anders. 

Maak er een punt van: wat dan ook – verdriet, woede – wat dan ook – depressie, ongeluk – wees erbij. En je zult plotseling verbaasd zijn dat als je bij verdriet blijft, verdriet verandert in iets moois, verdriet wordt een diepte. Als je bij woede blijft, er niet aan denkt, maar er gewoon bij bent, wordt woede getransformeerd; het wordt vergeving. Als je bij seks blijft, krijgt seks een andere kwaliteit; het wordt liefde.
Als je begint te leven met het moment, zul je zien dat jouw erbij zijn een wonder is, dat het magisch is. Het geluk wordt dieper. Gewoonlijk zit je geluk alleen maar aan de oppervlakte. Diep van binnen draag je miljoenen dingen met je mee; alleen aan de oppervlakte. Als je erbij blijft, wordt het dieper en dieper en dieper. Als je ermee gaat leven, wordt alles getransformeerd omdat je een nieuwe kwaliteit van zijn, van bewustzijn, van getuige zijn meebrengt. Vecht niet tegen verdriet en verlang niet naar geluk, want daarmee ga je weg, dwaal je af. 

Is het je opgevallen? Als je op vakantie gaat naar de Himalaya of naar Zwitserland, plan je maandenlang om daar aan te komen, en zodra je aankomt is je mind al begonnen met het plannen van wanneer je vertrekt, hoe je terug naar huis gaat. Kijk nou! Maandenlang heb je gepland hoe je zou aankomen en zodra je aankomt – of zelfs voordat je aankomt, gewoon onderweg – zijn je gedachten al begonnen met plannen om terug te gaan: hoe moet ik terug?
Elke aankomst is slechts het begin van een vertrek. En je bent er nooit omdat je er niet kunt zijn. Weer thuis begin je te denken. Terug thuis begin je te denken aan wat er in de Himalaya is gebeurd, welke mooie ervaringen je hebt meegemaakt – en je was er nooit. Het is alsof je erover gelezen hebt, alsof iemand anders het je verteld heeft. Je kijkt naar de herinnering alsof het geheugen op zichzelf functioneert; het neemt foto’s en wordt een album. Thuisgekomen open je het album en ziet het, en je zegt tegen vrienden: “Mooi!” En je gaat plannen maken – volgend jaar ga je weer naar de Himalaya. 

De mind is nooit waar jij bent: bewustzijn is er altijd waar jij bent. Laat steeds meer mind en minding vallen en word steeds meer bewust en alert. Breng jezelf samen in het moment.
Moeilijk in het begin. De mind zal, vanwege de oude gewoonte, steeds weer weggaan. Breng hem terug. Je hoeft niet te vechten! Roep hem gewoon terug: “Kom.” Opnieuw zal hij weggaan… binnen enkele seconden zal hij er niet meer zijn. Roep hem weer terug.
En geleidelijk aan, wanneer je begint te genieten van DIT moment – het eeuwige nu, de enige tijd die er is, het enige bestaan dat er is, het enige leven dat er is – wanneer je begint te genieten, zal de mind er steeds meer naar toe komen. Steeds minder zal hij weggaan.
Dan vindt er een afstemming plaats. Plotseling ben je hier, thuis, en wordt de werkelijkheid onthuld. De werkelijkheid was er altijd al, JIJ was er niet. Het is niet de waarheid die gezocht moet worden, jij bent het die thuisgebracht moet worden. 

Osho: Hsin Hsin Ming – The Book of Nothing #3.

Meer: Een denker is nooit hier en nu

De relativeer-truc van de filosofie

DE WERKELIJKHEID DER DINGEN ONTKENNEN
 IS HUN WERKELIJKHEID MISSEN;
DE LEEGTE DER DINGEN BEWEREN
IS HUN WERKELIJKHEID MISSEN.

DE WERKELIJKHEID DER DINGEN ONTKENNEN… 

Er zijn filosofen geweest die de werkelijkheid van de dingen hebben ontkend.
Kijk, we kunnen datzelfde op twee manieren doen.

Birbal en Akbar

Er is een mooi verhaal. Ooit gebeurde het: Akbar, de grote Moghul keizer, trok een lijn op de muur, en hij zei tegen zijn wijze mannen dat ze er niet aan mochten komen en hem toch kleiner moesten maken. Ze waren verbaasd en dachten: “Dat is onmogelijk!”
Toen trok een van zijn wijze mannen, Birbal, er nog een lijn bij, een grotere, zonder de eerste lijn te raken. Toen de grotere lijn werd getrokken, werd de eerste lijn kleiner. 

Als je een kleine lijn tekent, wordt de eerste lijn groter. Er zijn dus twee manieren. Of je maakt je wezen groter – dan wordt de wereld kleiner, kleiner, kleiner… er komt een moment dat je wezen het totaal wordt, de BRAHMA, de wereld verdwijnt. dan is er geen wereld meer.
Dan is er een andere manier, en de andere is alleen maar een truc. Je blijft zeggen dat de wereld illusoir is, MAYA, het is er niet. Je blijft de werkelijkheid van de wereld ontkennen en blijft jezelf ervan overtuigen dat het niet is, het is niet echt, het is iets van een droom. Dus overtuig je jezelf ervan dat de wereld een droom is – je voelt dat jij nu echt bent, maar dat gevoel is niet waar. Het is een misleiding. 

Filosofie is een truc om relatief te voelen. En we worden er allemaal slachtoffer van, want we zijn allemaal experts in deze truc. Daarom geloof je het meteen, als iemand zegt dat je buurman een slecht mens is, immoreel – want als hij slecht en immoreel is word jij ineens moreel en goed. Als iemand zegt dat je buurman een hele morele, heilige, wijze man is, kun je dat niet geloven. Dan zeg je: “Kom dan met bewijzen! Wat heb je voor bewijzen? Waar baseer je dat op? Ik ken hem heel goed, hij is mijn buurman. Zo is hij helemaal niet.” Waarom?
Altijd als iemand iets tegen een ander zegt geloof je dat onmiddellijk, trek je dat nooit in twijfel. Daarom gaat er zoveel roddel rond. Maar altijd als iemand iets positiefs zegt over iemand, ben je meteen op je hoede. Waarom? Want als hij zo goed is, word jij opeens slecht. Als er een wijze is, wie ben jij dan? Jij bent een dwaas. En als er een heilige is ben jij een zondaar. Je bent je misschien niet bewust van die truc, maar zo gaat het spelletje door.
Er zijn twee wegen: of je wordt een heilige of je bewijst dat iedereen een zondaar is. Filosofie blijft die truc maar uithalen. Wat je ook wilt zijn, ontzeg je aan de wereld. Maar dat zal niet gaan helpen. Je houdt niemand voor de gek, alleen jezelf.

Osho: Hsin Hsin Ming – The Book of Nothing #3.

Meer: De relativeer-truc van de filosofie

De vicieuze cirkel van het denken

DE WERKELIJKHEID DER DINGEN ONTKENNEN
IS HUN WERKELIJKHEID MISSEN;
DE LEEGTE DER DINGEN BEWEREN
IS HUN WERKELIJKHEID MISSEN.
HOE MEER JE EROVER PRAAT EN DENKT,
HOE VERDER JE VAN DE WAARHEID AFDWAALT.
STOP MET PRATEN EN DENKEN,
EN ER IS NIETS DAT JE NIET ZULT KUNNEN WETEN. 

De realiteit is er altijd, wachtend vlak bij je hart, vlak bij je ogen, vlak bij je handen. Je kunt het aanraken, je kunt het voelen, je kunt het beleven – maar je kunt het niet denken. Zien is mogelijk, voelen is mogelijk, aanraken is mogelijk – maar denken is niet mogelijk.
Probeer de aard van het denken te begrijpen. Denken gaat altijd ‘over’, het is nooit direct. Je kunt de werkelijkheid zien, maar je moet erover denken en ‘erover’ is de valkuil, want telkens als je erover denkt, ben je weggegaan. ‘Over’ betekent indirect. ‘Over’ betekent dat je deze bloem niet hier en nu zult zien, je zult erover nadenken, en het ‘over’ wordt een barrière. Door dat ‘over’ zul je deze bloem nooit bereiken.
Zien is direct, aanraken is direct – denken is indirect. Daarom mist het denken. Een minnaar kan de werkelijkheid kennen, zelfs een danser kan haar kennen, een zanger kan haar voelen, maar een  denker blijft haar missen. 

Ik heb eens gehoord over een Joodse filosoof. Hij was een gewone boer, maar zeer filosofisch. Zijn naam was Yossel. Hij dacht over alles na, zoals filosofen dat doen. Het was erg moeilijk voor hem om iets te doen omdat het denken al zijn tijd in beslag nam, en tegen de tijd dat hij er klaar voor was, was de kans verkeken.
Eens ging hij naar de markt, naar een nabijgelegen dorp, om zijn graan te verkopen. Hij zei tegen zijn vrouw: “Zodra ik de tarwe kan verkopen, stuur ik je onmiddellijk een telegram.”
Hij verkocht de tarwe met veel winst, dus schreef hij een telegram, ging naar het postkantoor, vulde het formulier in – en begon toen na te denken.
Hij schreef: “Tarwe met winst verkocht. Komt morgen. Liefs en kusjes, Yossel.”
Toen begon hij na te denken en dacht: “Mijn vrouw zal denken dat ik gek geworden ben. Waarom ‘winstgevend’? Ga ik mijn tarwe met verlies verkopen?”
Dus streepte hij het woord ‘winstgevend’ door. 

Toen begon hij zich meer zorgen te maken, want als hij een verkeerd woord kon missen en schrijven, kon hij ook andere fouten hebben gemaakt. Dus keek hij, begon na te denken over elk woord.
Toen zei hij: “Waarom ‘morgen komen’? Kom ik volgende maand? Of volgend jaar? Mijn vrouw weet dat ik kom zodra het graan verkocht is.”
Dus streepte hij de woorden ‘morgen komen’ door.
Toen dacht hij: “Mijn vrouw weet al dat ik ben gekomen om de tarwe te verkopen, dus waarom schrijf je: ‘tarwe verkocht’?” Ook dat streepte hij door.
En toen moest hij lachen. Hij zei: “Ik schrijf aan mijn eigen vrouw. Waarom zou ik ‘liefde en kussen’ schrijven? Schrijf ik naar de vrouw van iemand anders? En is het haar verjaardag of Jom Kippoer of zo?” Dat streepte hij ook door.
Nu bleef alleen zijn naam over: Yossel. Hij zei tegen zichzelf: “Yossel, ben je gek geworden? Je vrouw kent je naam al.”
Dus verscheurde hij het telegram, blij dat hij veel geld en dwaasheid had bespaard. 

Maar dit is hoe het gebeurt: als je blijft denken ‘over’, mis je het hele leven – alles wordt doorgestreept. Uiteindelijk ben jij ook doorgestreept – niet alleen het woord is doorgestreept, jij bent uiteindelijk ook doorgestreept. Het denken wordt rook; alles gaat erin op en alles is af. En actie wordt onmogelijk – zelfs een telegram versturen is niet mogelijk. Actie wordt onmogelijk omdat actie direct is en denken indirect. Ze ontmoeten elkaar nooit. 

Dit is het probleem in de wereld. Mensen die denken, komen nooit in actie; en mensen die niet denken, blijven in actie. De wereld zit in de ellende. Mensen die dwaas zijn, gaan door met actie omdat ze nooit nadenken, ze springen overal in. Hitlers en Napoleons en Mao’s, zij blijven dingen doen, en wijze mensen, de zogenaamde denkers – Aristoteles, of Kant, of Hegel – zij blijven denken, zij doen nooit iets.
Het probleem voor iemand die de werkelijkheid zoekt, is hoe hij de vicieuze cirkel van het denken kan stoppen en toch bewust kan zijn. Want dwazen denken ook niet, maar zijn zich niet bewust. Wees bewust – de energie die in het denken gaat moet bewustzijn worden. Bewustzijn dat in een vicieuze cirkel met denken doorgaat, moet worden vastgehouden, gezuiverd. Het denken moet stoppen, de werveling van het bewustzijn moet stoppen, maar niet het bewustzijn. Bewustzijn moet meer gekristalliseerd worden en actie moet er zijn, actie mag niet stoppen. 

Bewustzijn plus actie, en je zult onmiddellijk de realiteit bereiken. En niet alleen jij – je zult een situatie creëren waarin anderen ook de werkelijkheid kunnen bereiken. Je wordt een milieu, een klimaat waaromheen dingen beginnen te gebeuren. Dat is wat er is gebeurd met een Boeddha, met een Sosan, met een Chuang Tzu.
Onthoud: actie is goed, denken is een vicieuze cirkel; het leidt nooit ergens toe. Dus het denken moet stoppen, maar niet de actie. Er zijn mensen die zullen blijven denken; actie zal stoppen. Zo gebeurt het als iemand het leven afzweert en naar het bos of de Himalaya trekt. Hij ziet af van actie, niet van denken. Hij doet afstand van de wereld waar actie nodig was. Hij doet afstand van de werkelijkheid zelf, want door actie kom je in contact met de werkelijkheid. Zien is actie, bewegen is actie, dansen is actie, schilderen is actie. Wat je ook doet, je komt in contact met de werkelijkheid. 

Osho: Hsin Hsin Ming – The Book of Nothing #3

Meer: De vicieuze cirkel van het denken

Wees vloeiend, in balans

LEEF NOCH IN DE VERSTRIKKINGEN VAN UITERLIJKE DINGEN,
NOCH IN INNERLIJKE GEVOELENS VAN LEEGTE.

WEES SEREEN ZONDER STREVENDE ACTIVITEIT IN DE EENHEID DER DINGEN
EN ZULKE VERKEERDE OPVATTINGEN ZULLEN VANZELF VERDWIJNEN.

Maak geen scheiding tussen het uiterlijke en het innerlijke. Sosan zegt: ‘Zeg niet “Ik ben geïnteresseerd in het uiterlijke”‘. Er zijn twee soorten mensen en beiden zullen in ellende verkeren. C.G. Jung verdeelt de mensheid in twee typen: het ene noemt hij de extraverten, het andere noemt hij de introverten. Extraverte mensen zijn geïnteresseerd in het uiterlijke. Het zijn actieve mensen, werelds – op zoek naar rijkdom, aanzien, positie, macht. Zij worden politici, zij worden sociale hervormers, zij worden grote leiders, grote industriëlen. Ze zijn geïnteresseerd in dingen, de uiterlijke wereld; ze zijn niet geïnteresseerd in zichzelf.
Dan zijn er introverte mensen. Het zijn niet erg actieve mensen. Als ze iets moeten doen zullen ze dat doen, anders hebben ze geen neiging om iets te doen. Ze willen graag met gesloten ogen blijven zitten. Het worden dichters, mystici, mediteerders, contemplatieven. Ze zijn niet geïnteresseerd in de wereld, ze zijn alleen geïnteresseerd in zichzelf; ze doen hun ogen dicht en ze introverteren hun energieën. Maar Sosan zegt dat ze allebei verkeerd zijn omdat ze verdeeld zijn.

Iemand die extravert is, zal altijd van binnen voelen dat er iets ontbreekt. Hij kan een heel machtig man worden, maar diep van binnen zal hij voelen dat hij onmachtig is, machteloos. Uiterlijk kan hij veel rijkdom vergaren, innerlijk zal hij zich arm voelen. Hij kan een groot succes zijn in de wereld; diep van binnen, als je ernaar vraagt, weet hij dat hij een mislukking is geweest. Hij is onevenwichtig, hij heeft te veel aandacht besteed aan het uiterlijke. Hij heeft zich in een extreem bewogen, en wanneer er een extreem is, is er onbalans.
En de persoon die dichter is geweest, een contemplatief, een mysticus, die altijd in zichzelf is gebleven, zal altijd het gevoel hebben dat er iets ontbreekt, omdat hij niet rijk is in de buitenwereld. En de buitenwereld is ook mooi. Bloemen zijn er, en sterren, en de zon komt er op, en rivieren stromen en watervallen zingen. Hij is arm omdat hij het hele universum heeft ontkend; onnodig heeft hij in zijn eigen grot geleefd terwijl hij zich had kunnen verplaatsen en de vele mysteries, de miljoen mysteries rondom had kunnen kennen. Hij is een gesloten man gebleven, opgesloten in zichzelf, gevangen. Deze twee zijn de uitersten.
Vermijd extremen. Maak geen onderscheid tussen uiterlijk en innerlijk en word niet een van Jungs types, extravert of introvert.

Sosan zegt: wees vloeiend, in balans. Uiterlijk en innerlijk zijn net als het rechter- en linkerbeen. Waarom zou je er één kiezen? Als je er één kiest, stopt alle beweging. Ze zijn als twee ogen: als je er één kiest, kun je wel zien, maar je zicht is niet meer driedimensionaal, de diepte gaat verloren. Je hebt twee oren: je kunt er één gebruiken, je kunt verslaafd zijn aan het idee dat je een type links of rechts bent, maar dan verlies je. Dan is de halve wereld voor je gesloten.
Binnen en buiten zijn gewoon twee ogen, twee oren, twee benen – waarom kiezen? Waarom niet beide keuze-loos gebruiken? En waarom opsplitsen? Omdat je één bent! Het linkerbeen en het rechterbeen lijken slechts twee. Je stroomt in beide – dezelfde energie, hetzelfde wezen. Je kijkt door beide ogen. Waarom niet innerlijk en uiterlijk gebruiken en ze in evenwicht brengen? Waarom naar het extreme bewegen?

Osho: Hsin Hsin Ming – The Book of Nothing #2

Meer: Wees vloeiend, in balans

Overstijg de extremen!

LEEF NOCH IN DE VERSTRIKKINGEN VAN UITERLIJKE DINGEN,
NOCH IN INNERLIJKE GEVOELENS VAN LEEGTE.
WEES SEREEN ZONDER STREVENDE ACTIVITEIT IN DE EENHEID DER DINGEN
EN ZULKE VERKEERDE OPVATTINGEN ZULLEN VANZELF VERDWIJNEN.
WANNEER JE PROBEERT TE STOPPEN MET ACTIVITEIT
OM PASSIVITEIT TE BEREIKEN
VULT JE EIGEN INSPANNING JE MET ACTIVITEIT.

Dit is de wet van het omgekeerde effect.

WANNEER JE PROBEERT TE STOPPEN MET ACTIVITEIT OM PASSIVITEIT TE BEREIKEN
VULT JE EIGEN INSPANNING JE MET ACTIVITEIT.
ZOLANG JE IN HET ENE OF HET ANDERE UITERSTE BLIJFT,
ZUL JE NOOIT EENHEID KENNEN.
WIE NIET OP DIE ENE MANIER LEEFT,
FAALT ZOWEL IN ACTIVITEIT ALS PASSIVITEIT,
BEVESTIGING EN ONTKENNING. 


Probeer niet passief te zijn, want inspanning hoort bij activiteit. Niemand kan proberen passief te zijn. Wat moet je dan doen? Wees volledig actief en dan komt de passiviteit. Het volgt als een schaduw, het moet komen. Denk perfect en dan komt er niet-denken. Je kunt het denken niet laten vallen. Niets kan worden losgelaten dat onvolledig is, alleen het volmaakte kan worden losgelaten. In feite laat het perfecte zichzelf automatisch vallen.
Wees actief – de activiteit zelf schept de situatie waarin passiviteit optreedt. Als je de hele dag actief bent geweest, helemaal actief in wat je ook aan het doen was… een gat graven in de tuin of werken in een fabriek of in een winkel of les geven op een school, wat je ook doet, doe het totaal, en wanneer de avond valt en de zon ondergaat, zal er een passiviteit op je neerdalen. Die passiviteit is prachtig, net zo mooi als activiteit. Er valt niets te kiezen! Beide zijn mooi en beide zijn nodig.

Probeer niet passief te zijn. Hoe kun je proberen passief te zijn? Je kunt zitten als een Boeddha, maar die passiviteit zal slechts zo diep als je huid gaan. Diep van binnen ben je in beroering, je kookt, een vulkaan – je kunt elk moment uitbarsten. Je kunt het lichaam dwingen om stil te zitten; hoe kun je het wezen dwingen? Het wezen blijft maar doorgaan. Daarom kan je niet stoppen met denken. Mensen zitten jaren in ZAZEN, twintig jaar, vijfentwintig jaar, zes uur onafgebroken te proberen de mind stil te krijgen, en hij blijft maar werken en  werken.
Vandaar mijn nadruk op actieve meditaties. Dat is een balans. Eerst actief zijn, zo totaal dat passiviteit vanzelf volgt. Als je actief bent geweest en heel je energie heeft bewogen, zou je willen rusten. Als je niet actief bent geweest, hoe kan rust dan volgen? De logica zal iets heel anders zeggen. De logica zal zeggen: “Oefen de hele dag rust, zodat je ‘s nachts heerlijk kunt rusten.”

Mulla Nasruddin ging naar zijn dokter. Hoestend kwam hij binnen.
De dokter zei: “Nog steeds aan het hoesten? Maar het lijkt beter.”
Nasruddin zei: “Dat moet ook wel, want ik heb de hele nacht geoefend.”

Als je de hele dag rust oefent, verwacht dan geen slaap in de nacht. Rust oefenen zal niet meer rust brengen; rust oefenen zal activiteit brengen. Dan lig je op je bed en denk je en beweeg je van de ene kant naar de andere. Je zult de hele nacht oefeningen doen. En als je je lichaam dwingt, zal de mind een alternatief moeten bieden, dan zal de mind doorgaan met nachtmerries.
Nee. Een wijs man balanceert, en hij weet dat het leven zichzelf balanceert. Als je het ene doet – maar totaal zodat er niets overblijft, de hele energie heeft van activiteit genoten – dan komt rust automatisch, dan volgt rust. En als je rust geniet dan volgt activiteit, want als je rust krijg je energie, je wordt verjongd. Dan is het hele lichaam gevuld, overspoeld met energie. Nu moet je het weer delen, in activiteit moet je het loslaten. Opnieuw word je gevuld.
Het is net als met wolken: ze moeten regenen, opnieuw worden ze gevuld – de oceaan is er om ze te vullen. Ze moeten regenen, opnieuw zullen ze gevuld worden. De rivier moet zich in de oceaan storten, en zal weer gevuld worden. Hoe meer hij stroomt, hoe meer hij zal worden gevuld.

Osho: Hsin Hsin Ming – The Book of Nothing #2

Meer: Overstijg de extremen!