Nieuws

Sannyas: een liefdesaffaire met het onbekende

Het is heel moeilijk om een sannyasin te definiëren, en nog moeilijker om mijn sannyasins te definiëren. Sannyas is in feite een rebellie tegen alle structuren, vandaar de moeilijkheid om te definiëren.
Sannyas is een manier van leven, ongestructureerd.
Sannyas is een karakter hebben dat karakterloos is; met karakterloos bedoel ik dat je niet langer afhankelijk bent van het verleden. Karakter betekent het verleden: de manier waarop je in het verleden hebt geleefd; de manier waarop je gewend bent geraakt te leven. ‘Je karakter’ is al je gewoonten en conditioneringen; en overtuigingen; en je ervaringen.
Een sannyasin is iemand die niet langer in het verleden leeft, of door het verleden; die leeft in het moment, dus onvoorspelbaar is. Een man met karakter is voorspelbaar; een sannyasin is onvoorspelbaar omdat een sannyasin vrijheid is. Een sannyasin is niet alleen vrij, hij is vrijheid. Hij is levende rebellie.

De oude-sannyasin heeft een definitie, heel duidelijk; daarom is hij dood. Ik noem mijn sannyas: Neo Sannyas, om deze bijzondere reden: mijn sannyas is een opening, een reis, een dans, een liefdesaffaire met het onbekende, een romance met het bestaan zelf, op zoek naar een orgastische relatie met het geheel. Al het andere in de wereld heeft gefaald. Alles wat gedefinieerd was, wat duidelijk was, wat logisch was, heeft gefaald. Religies zijn mislukt, politiek is mislukt, ideologieën zijn mislukt – en ze waren heel uitgesproken. Het waren blauwdrukken voor de toekomst van de mens.
Ze hebben allemaal gefaald. Alle programma’s hebben gefaald.

Sannyas is geen programma meer. Het is verkenning, geen programma.
Wanneer je een sannyasin wordt, initieer ik je in vrijheid, en in niets anders. Het is een grote verantwoordelijkheid om vrij te zijn, want dan heb je niets om op te steunen: behalve je eigen innerlijke wezen (je eigen bewustzijn) heb je niets als steun. Ik neem al je steunen weg; ik laat je alleen, ik laat je volkomen alleen. 
In die eenzaamheid: de bloem van sannyas. 
Die eenzaamheid bloeit vanzelf op tot de bloem van sannyas.

Sannyas is karakterloosheid. Het heeft geen ‘moraal’; het is niet immoreel: het is a-moreel; ofwel het heeft een hogere moraal die nooit van buitenaf komt, maar van binnenuit.
Het staat geen enkele oplegging van buitenaf toe, want alle opleggingen van buitenaf maken jullie tot lijfeigenen, tot slaven. En mijn inspanning is jullie waardigheid en glorie te geven. Mijn inspanning hier is om jullie pracht en praal te geven.
Alle andere pogingen hebben gefaald. Het was onvermijdelijk, want de mislukking was ingebouwd. Ze waren allemaal gericht op structuur, en elk soort structuur weegt zwaar op het hart van de mens, vroeg of laat. Elke structuur wordt een gevangenis, en op een dag moet je je ertegen verzetten.

Heb je dat niet gezien in de geschiedenis? Elke revolutie wordt op haar beurt repressief. In Rusland is het gebeurd, in China is het gebeurd. Na elke revolutie wordt de revolutionair antirevolutionair. Zodra hij aan de macht komt, heeft hij zijn eigen structuur om aan de samenleving op te leggen. En zodra hij zijn structuur begint op te leggen, verandert slavernij in een nieuw soort slavernij, maar nooit in vrijheid.
Alle revoluties zijn mislukt.
Dit is geen revolutie: dit is rebellie.
Revolutie is sociaal, collectief; rebellie is individueel.

Osho: The Heart Sutra, Talks on the Prajnaparamita Hridaya Sutra of Gautama the Buddha #10

Ego en overgave

Het eerste wat je moet begrijpen over het ego is dat het niet bestaat. Niemand bestaat in afgescheidenheid. Jij bent evenzeer één met het universum als ik, als Boeddha, als Jezus. Ik weet het, jij weet het niet; het is alleen een verschil van herkenning. Het verschil is niet existentieel, helemaal niet!
Je moet je dus verdiepen in dit stomme idee van afscheiding. Als je nu begint te proberen je over te geven, draag je nog steeds het idee van afscheiding mee. Nu denk je: ik zal me overgeven, nu ga ik me overgeven – maar je denkt dat je dat doet.


Mandala: Osho’s Prem Shashi
Het centrum van iedere mandala is ‘nietsheid’ –
niet-ietsheid, volle leegte, ruimtelijk en stil, loslaten.

Als je het idee van afscheiding zelf onderzoekt, ontdek je op een dag dat je niet afgescheiden bent: hoe kun ‘jij’ je dan overgeven! Er is niemand om zich over te geven; er is nooit iemand geweest om zich over te geven. De overgever is er niet, helemaal niet – nergens te vinden.
Als je jezelf binnen gaat, zul je de overgever nergens vinden: in dat moment is er overgave. Wanneer de overgever niet wordt gevonden, op dat moment is er overgave. ‘Jij’ kunt het niet doen.
Als ‘jij’ het doet, is het iets onechts. Uit onechtheid ontstaat alleen onechtheid. ‘Jij’ bent onecht, dus alles wat je doet zal onecht zijn (onechter). En de ene onechtheid leidt tot de andere, enzovoort; en de fundamentele onechtheid is het ego, het idee: ‘ik’ ben afgescheiden. 

Je zegt: ‘Mijn overgave is doelgericht.’ Het ego is altijd doelgericht. Het is altijd hebzuchtig, het is altijd aan het graaien. Het is altijd op zoek naar meer en meer en meer. Het leeft in het meer: als je geld hebt, wil het meer geld hebben; als je een huis hebt, wil het een groter huis hebben; als je een vrouw hebt, wil het een mooiere vrouw hebben. Maar het wil altijd, meer. Het ego is voortdurend hongerig. Het leeft in de toekomst en in het verleden. In het verleden leeft het als een hamsteraar – ik heb dit en dit en dit. Het haalt daar veel voldoening uit; ‘ik’ heb iets: macht, aanzien, geld. Het geeft er een soort realiteit aan. Het geeft het idee: als ik deze dingen heb, moet ik er wel zijn. En het leeft in de toekomst met het idee van meer. Het leeft als herinnering en als verlangen.

Wat is een ‘doel’? Een verlangen: ik moet daar komen, ik moet dat zijn, ik moet het bereiken. Het ego leeft niet, kan niet leven in het heden; want het heden is echt en het ego is onecht – ze ontmoeten elkaar nooit.
Het verleden is onecht, het is niet meer; ooit was het er wel, maar toen het ‘aanwezig’ was, was het ego er niet.
Zodra het is verdwenen, niet langer existentieel is, begint het ego het te grijpen, op te hopen. Het grijpt en accumuleert dode dingen: het ego is een kerkhof; het verzamelt lijken (dode botten). 
Of het leeft in de toekomst: de toekomst is er nog niet – het is verbeelding, fantasie, droom. Ook daarmee kan het ego leven, heel gemakkelijk; onechtheden gaan prima samen, soepeltjes.

Breng iets existentieels in en het ego verdwijnt. Daarom dring ik erop aan om in het heden te zijn. HierNu zijn: gewoon dit moment.
Als je intelligent bent hoef je niet na te denken over wat ik zeg;  je kunt het gewoon op dit moment inzien!

Waar is het ego?
Er is stilte, en er is geen verleden, en er is geen toekomst, alleen dit moment – – en deze hond die blaft … dit moment: en ‘jij’ bent er niet!
Laat dit moment zijn – en jij bent er niet.
En er is immense stilte, er is diepe stilte, van binnen en van buiten.
En dan is het niet nodig om je over te geven, omdat je weet dat je er niet bent:  weten dat je er niet bent, is overgave.

Het is geen kwestie van overgave aan mij, het is geen kwestie van overgave aan het bestaan: het is helemaal geen kwestie van overgave!
‘Overgave’ is een inzicht; een begrip dat: ‘Ik’ ben niet.
‘Ik ben niet’ inzien, ‘ik ben een nietsheid (leegte)’: overgave groeit.
De bloem van overgave groeit aan de boom van leegte; zij kan niet doelgericht zijn. Het ego is doelgericht.
Het ego verlangt naar de toekomst: het kan zelfs verlangen naar het andere leven; het kan verlangen naar de hemel; het kan verlangen naar het nirvana.
Het maakt niet uit waarnaar het verlangt – verlangen is wat het is – projecteren in de toekomst is wat het is.

Zie het! Kijk ernaar!
Ik zeg niet denk erover na: als je erover nadenkt, loop je het mis. Denken betekent weer verleden en toekomst.
Kijk erin: ‘Avalokita!’ Kijk erin.
Het Engelse woord look komt van dezelfde stam als avalokita.

Osho: The Heart Sutra, Talks on the Prajnaparamita Hridayam Sutra of Gautama the Buddha #2.

Zeven gouden sleutels – review

Ma Deva Indra: Zeven gouden sleutels voor onmiddellijke zelfrealisatie
Een krachtige methode om obstakels te transformeren op mentaal, fysiek, emotioneel en spiritueel gebied.

Review door Kaiyum

Er is zojuist een nieuw boek verschenen in het Nederlands, terwijl de Engelse versie ‘under construction’ is.
Deva Indra vertelt haar verhaal van groei, transformatie en transcendentie met behulp van Atisha’s ‘7 points of mind-training’ als een krachtig kader en benadering van dit belangrijke onderwerp. In The Book of Wisdom spreekt Osho meer dan 49 uur lang om Atisha’s complexe soetra’s te verduidelijken en levensvatbaarheid te geven.


Bewust zijn van negatieve emoties, zoals zelfhaat, angst, boosheid en andere negatieve gedachten is waar dit boek een directe opening biedt tot inzicht in de spelletjes van de Mind. De concrete en enthousiaste manier van schrijven maakt dit boek toegankelijk en motiverend. Daar waar de meeste soortgelijke boeken voortborduren op abstracte wijsheden, pakt Deva Indra het op een originele en no-nonsens manier aan. Ze verbindt de soetra’s aan alledaagse herkenbare situaties en handelingen. Als lezer is er (h)erkenning van de eigen emoties en gedrag en tegelijk nodigt Deva Indra uit om werkelijk stil te worden in het moment. Het eindresultaat is een verfrissend, praktisch handboek om het leven te ontmoeten in al zijn glorie.

Meer: Zeven gouden sleutels voor onmiddellijke zelfrealisatie

Mystieke ervaringen

Leo Tolstoj werd eens gevraagd: ‘Hoeveel ervaringen van goddelijke extase heb je in je leven gehad?’

Hij begon te huilen, dikke tranen biggelden uit zijn ogen. Hij zei: ‘Niet meer dan zeven in mijn leven van zeventig jaar, maar ik ben dankbaar voor die zeven momenten. Ik voel me ook miserabel, want in die momenten was het zo vanzelfsprekend dat dit het aroma van mijn hele leven kon zijn. In die momenten was ik er zo zeker van dat dit mijn ervaring kon zijn, dag in, dag uit, jaar in, jaar uit — dit kon zich over mijn hele leven uitspreiden, dit kon mijn aroma worden. Maar dat is niet gebeurd. Die momenten kwamen vanzelf en gingen vanzelf. Maar ik ben God nog steeds dankbaar dat hij, zelfs zonder bewuste inspanning van mijn kant, af en toe aan mijn deuren klopt.’

Dit gebeurt bij iedereen — het gebeurt ondanks jou. Als je terugkijkt kun je je een paar momenten herinneren en dat zullen de momenten zijn waarop je ontspannen was, dat zullen de momenten zijn waarop er geen bijzonder verlangen in je mind was, waarop je je geen zorgen maakte, waarop je niet gespannen was, waarop je op de een of andere manier gewoon was.
Let nauwgezet op deze plotselinge toevallige momenten, want daar ligt de geheime sleutel. Dat is hoe de grondbeginselen van religie zijn ontdekt: kijken naar die plotselinge momenten die komen en gaan, en je weet nooit waarom ze komen en waarom ze gaan. Kijken naar de context, de ruimte waarin ze gebeuren, mensen begonnen te proberen die context te creëren.

Als het gebeurt in een ontspannen toestand, als je heel los bent, niet gespannen, dan kun je de context creëren! Je kunt je ontspannen. Als het je overkomt tijdens het zwemmen, dan kun je zwemmen en de context creëren. Als het je overkomt tijdens het hardlopen… en het overkomt verschillende mensen op verschillende manieren. Veel hardlopers weten dat het plotseling gebeurt als je voorbij een bepaalde grens blijft lopen, blijft lopen, blijft lopen — omdat de energieën van de mens drie lagen hebben.

De eerste laag is alleen voor dagelijkse activiteiten; het is een hele dunne laag. Het is genoeg voor je kantoor, vrouw, kinderen — het gewone leven. De tweede laag is voor noodgevallen: je huis staat in brand; misschien was je heel erg moe na de hele dag werken en kwam je thuis en hoopte je lekker uit te rusten, en plotseling als je thuiskomt staat je huis in brand. Onmiddellijk verdwijnt alle vermoeidheid – je bent niet meer moe. Je denkt helemaal niet meer aan je rust, en je probeert de hele nacht het vuur te doven. En zelfs na een hele nacht werken ben je niet moe. Het was niet het gewone energieniveau dat werkte — dat was uitgeput — de noodlaag begon te werken.
En de derde laag is dieper dan dat. Als je doorgaat…. bijvoorbeeld, als je een dag, twee dagen, drie dagen doorwerkt, dan is het noodniveau ook op — en dan kom je in contact met de kosmische laag. En dat is de bron van het leven, en die is onuitputtelijk. En telkens als je daarmee in contact komt, begint een enorme vreugde je te overspoelen.

Het overkomt joggers, hardlopers, zwemmers soms. De eerste laag is voorbij, dan de tweede laag, en als je doorgaat met hardlopen is de tweede laag ook voorbij — en zodra je in contact komt met de derde, gebeurt er een enorme extase zonder enige reden.
Het kan je overkomen terwijl je de liefde bedrijft. Het kan je overkomen terwijl je naar muziek luistert.
Het kan je overkomen terwijl je gewoon in je bed ligt niets te doen. Het kan je overkomen tijdens het schilderen, geabsorbeerd, volledig in beslag genomen. Of het kan op duizend en één manieren gebeuren. Maar let op: wanneer het gebeurt, wanneer dat geweldige gelukzalige moment tot je komt, wanneer God op je deur klopt, let op in welke context het gebeurt. Wees alert!
Kijk rond — in welke ruimte het gebeurt. En dan heb je de sleutel. Wanneer je die context, die ruimte kunt creëren, zal het moment opnieuw komen.

Je kunt het niet laten gebeuren, maar je kunt je er wel beschikbaar voor stellen. Je kunt het niet afdwingen, maar je kunt alles creëren wat nodig is om het te laten gebeuren. Het is geen doen van jouw kant: het is een gebeuren.
Maar toch kun je een grote rol spelen. Zo zijn alle meditatietechnieken ontwikkeld.
Zo is Yoga ontstaan.

Osho: The Fish in the Sea is not Thirsty #10

De slavernij van je lichaamschemie

Tijdens een interview met de zestigjarige rodeo-kampioen in Austin, Texas, merkt de New Yorkse krantenman op: ‘U bent echt buitengewoon om een rodeo-kampioen te worden op uw leeftijd.’
‘Ach wat,’ zegt de cowboy, ‘ik kan nog lang niet tippen aan mijn vader; hij trapt nog steeds voor een football team en hij is zesentachtig.’
‘Verbazingwekkend!’ hijgt de journalist. ‘Ik zou uw vader graag willen ontmoeten.’
‘Dat kan nu niet. Hij is in El Paso om voor opa op te getuigen. Opa gaat morgen trouwen. Hij is honderdveertien.’
‘Uw familie is ongelooflijk!’ zegt de journalist. ‘Hier staat u op uw zestigste als een rodeo kampioen, uw vader is een footballer op zijn zesentachtigste, en nu wil uw grootvader trouwen op zijn honderdveertienjarige leeftijd!’
‘Sodemieters, meneer, dat heeft u verkeerd gegrepen,’ zegt de Texaan.
‘Opa wil niet trouwen, hij moet.’

Zo gaat het leven maar door tot het einde. Dit is niet het echte leven. Je bent gewoon een slachtoffer: een slachtoffer van je onbewuste instincten, een slachtoffer van de biologie, een slachtoffer van de fysiologie, een slachtoffer van de natuur. Dit is de slavernij. Vrij zijn van al dit onbewuste is bevrijding.
Vrij zijn van de slavernij van je lichaamschemie; vrij zijn van de slavernij van het programma dat de natuur in je lichaamscellen heeft gestopt; vrij zijn van alles wat onbewust in je is: op jezelf staan, een bewust licht zijn – – dat is het begin van het echte leven. 

Tel je leeftijd pas vanaf het moment dat je bewust begint te leven, volledig alert; meditatief. Wanneer elke handeling de smaak van bewustzijn heeft, dan kom je dichter bij huis; anders ga je steeds verder weg.
En het leven geeft je vele gelegenheden om wakker te worden. Maar in plaats van wakker te worden, in plaats van die kansen te benutten, ga je op zoek naar nog diepere drugs om je te verdrinken in onbewustheid. Wanneer het lijden komt, is dat een gelegenheid om wakker te worden, maar dan ga je op zoek naar een drug: die drug kan seks zijn, kan alcohol zijn, kan LSD zijn, de drug kan geld zijn, kan macht zijn, politiek – de drug kan van alles zijn. 
Alles wat je bewusteloos houdt is een drug. Alles wat je bezig houdt met het niet-essentiële is een drug. Drugs worden niet alleen bij de drogist verkocht. Drugs zijn overal verkrijgbaar. 

Jullie scholen, hogescholen en universiteiten verkopen drugs omdat ze ambitie creëren en ambitie houdt mensen bewusteloos. Ambitie laat ze rennen, schaduwen, illusies en dromen najagen. Jullie politici zijn de grootste drugsdealers: ze blijven een machtswellust in jullie creëren, een honger, een zucht naar macht die jullie bezig houdt.
Ambitieus zijn, competitief zijn, is alcoholist zijn; en dit is een diepere alcohol. Gewone alcohol kan verboden worden. Deze alcohol is zo enorm beschikbaar uit alle hoeken en gaten: van ouders, van priesters, van politici, van professoren. Jullie hele samenleving leeft in deze gedrogeerde staat.

Als je iets hebt om achteraan te rennen, voel je je goed.
Zodra je niets hebt om achteraan te rennen, voel je je verloren.
Je creëert onmiddellijk een nieuwe bezigheid.

Osho: The Secret of Secrets, Talks on The Secret of the Golden Flower #27

De kansen van de polarisatie

Naar aanleiding van de polarisatie die onze wereld zo verdeelt, heeft Ojas een korte beschouwing geschreven over ‘The Rebel’. Het is een vervolg op de getekende nieuwjaarswens ‘Samen op aarde’ waar een aantal sannyasins positief op reageerde.

Nu gaat het pas echt beginnen. Dat gevoel kwam bij me op in maart 2020. We hadden Tedros, de voorzitter van de WHO, zijn speech over de komst van een wereldwijde epidemie horen houden op het nieuws en de regering reageerde met het opleggen van talloze regels om die ramp hier tegen te houden. Mijn rebelse aard kwam boven. Rebelleren, maar hoe?

Osho gaf me licht in deze donkere dagen. In zijn boek The Rebel maakt hij duidelijk dat er twee vormen van rebellie zijn: een die tegen is, en een die vóór is. De volgende tekst raakte me: ‘Rebellion has two parts. The negative part is against all that is ugly but has been worshipped for centuries. And the positive part is for all that is beautiful but has been ignored for centuries – not only ignored but crucified, poisoned, murdered.’  En hij voegde er als grapje aan toe dat hij graag zou zien dat er zoveel mensen voor die tweede vorm van rebellie zouden kiezen, dat er niemand meer zou zijn om hen te kruisigen. 

Mij inspireerde dat. Rebellie vóór iets. Maar voor wat? In een flits zag ik het: alles om me heen wordt mistig. Toekomst. Verleden. Dit is de kans om volledig vóór het hier en nu te zijn, open en bewust te blijven en de enorme kansen van het hier en nu te ontdekken. 
In april 2020 maakte ik toen deze tekening:


Nu, bijna drie jaar verder, zitten we nog steeds in de mist. Zelf rijd ik nog steeds stap voor stap verder. Het begint duidelijk te worden dat we met onze huidige manier van denken en doen, met ons huidige bewustzijn over wie we als mens zijn, vastlopen. Dat voedt de polarisatie, maar tegelijkertijd wordt ook de kans van een sprong in het bewustzijn – een ‘quantum leap’ zei Osho vaak – ook groter.  

Interview met Krishna Prem

Krishna Prem vertelt in een 40 minuten durend interview met Marcella, een jonge vrouw, hoe hij Osho ontmoet heeft in de jaren 70 en hoe dat zijn leven heeft veranderd.

   KP en Marcella

Hij vertelt op zijn karakteristieke, geestige manier over thema’s als relaties, verlichting, hoe hij door zijn oudere zus werd geadopteerd, de relevantie van Osho’s leer voor jonge mensen, het verleden laten gaan, actieve meditaties en seksualiteit.

Interview gemaakt door Tarangita, Engels (helaas zonder ondertiteling), Youtube 40:20 min.

Voor meer informatie over Krishna Prem: GeeyoUReyoU.

Eén zaadje is genoeg

Je moet één ding onthouden: dat elk van mijn sannyasins iets van mij meedraagt. 
Elk van mijn sannyasins wordt een deel van mij: spiritueel, fysiek, op elke mogelijke manier. Mijn sannyasins zijn geen gelovigen, mijn sannyasins hebben een liefdesrelatie. Het is iets waanzinnigs!
Dus waar mijn sannyasins elkaar ontmoeten, zal mijn aanwezigheid voelbaar zijn. Waar mijn sannyasins feest vieren, wordt mijn boodschap gerealiseerd;
want feest is mijn boodschap.

Wees blij!
Zing!
Dans!
Dans zo totaal, dat jullie ego’s smelten en verdwijnen.
Dans zo totaal, dat de danser er niet meer is; maar alleen de dans blijft.
Dan zul je me vinden, waar je ook bent.

En het moet nu een bekend en erkend feit zijn dat mijn boeddhaveld niet beperkt zal blijven tot de kleine plaats waar ik zal leven met een paar duizend sannyasins. 
Alle kleine communes, ashrams, centra, overal ter wereld zullen kleine boeddhavelden worden.
We moeten de hele aarde vullen met boeddhaveld.  We moeten een keten van boeddhavelden creëren, en dat kan. Als je wat van mijn vreugde, liefde en lachen met je meeneemt, waar je ook gaat, neem je de geur van het boeddhaveld mee. 
Je neemt zaadjes mee. 

Wetenschappers zeggen dat in het begin slechts één zaadje  door een of ander toeval de aarde moet hebben bereikt – misschien een botsing van sterren, of de ontploffing van een ster.
Eén zaadje, en de hele aarde werd langzaam aan groen. 
Eén zaadje is genoeg om de hele aarde in een tuin te veranderen.

Hetzelfde geldt ook op hogere niveaus. Slechts één zaadje van liefde, bewustzijn, vreugde, is genoeg om het boeddhaveld te creëren. 
Dus waar je ook gaat, waar je ook bent, je moet nooit vergeten dat je niet ver van mij verwijderd bent. Tussen een meester en een discipel gaat het helemaal niet om fysieke afstand. Je kunt hier fysiek zitten, maar je bent misschien niet op één lijn met mij; dan ben je niet hier. 

Je kunt duizenden kilometers ver weg zijn – misschien op de Maan, op Mars – het maakt niets uit! Maar als je hart met mij klopt, als je op mij bent afgestemd, als er een innerlijke verbinding is, dan ben je ‘in mijn fysieke aanwezigheid’.
Tijd maakt geen verschil, noch ruimte. Wat het verschil maakt is liefde.

Osho: Come, Come, Yet Again Come #14

Tranen van dankbaarheid

In antwoord op een vraag van Turiya heeft Osho het over dankbaarheid.

Het maakt niet uit hoe je je dankbaarheid gaat uiten. Je ervaring van stilte en meditatie, je ervaring van liefde en vreugde, je ervaring van dansen in gelukzaligheid is meer dan welke dankbaarheid ook. Dankbaarheid kan niet in woorden worden uitgedrukt. Het kan alleen worden uitgedrukt door je hele wezen: je ogen, je handen, je ademhaling, je hart; het overweldigt je volledig. 
En het is niet mogelijk om het in woorden uit te drukken, probeer dat dus niet. Niemand is er ooit in geslaagd zijn dankbaarheid in woorden uit te drukken. Daarom hebben we in het Oosten verschillende manieren ontdekt om het te tonen: de leerling raakt de voeten van de meester aan. 
Het Westen kan dat niet snappen: ‘Iedereen is gelijk – waarom zou je dan iemand’s voeten aanraken?!’ 
Zij hebben veel dingen niet ontdekt. Wanneer de leerling de voeten van de meester aanraakt, raakt de meester zijn hoofd aan en ontstaat er een cirkel van energie; en die cirkel is dankbaarheid. Gewoon aanwezig zijn in diepe stilte is genoeg.

Je zegt: ‘Alles wat u ons geeft opzuigen, totaal overweldigd worden door uw genade en uw schoonheid, bij het voelen van uw mededogen, komen er tranen in mijn ogen.’
Noch de genade is van mij, noch de schoonheid. Het hoort allemaal, net als de bloemen en de vogels, bij het bestaan. Sluit ze niet op in een kooi. 
Laat jouw ervaring van mijn genade of schoonheid jouw ervaring worden van de genade van de bomen en de bergen en van de schoonheid van zonsopgang en zonsondergang.  Verspreid het over de hele wereld. En zonder dat je er erg in hebt verspreidt het zich, vandaar dat er tranen in je ogen komen.

Mensen denken altijd dat tranen in de ogen komen als je lijdt, als er pijn is. Ze zitten er helemaal naast. Mensen krijgen wel tranen als ze pijn hebben, als iemand overlijdt; maar ze hebben maar één kant van tranen gekend: de andere kant is alleen voorbehouden aan die paar mensen wier ervaring van liefde, genade en schoonheid, wier extase zo overweldigend is, dat ze niet op een andere manier kan worden uitgedrukt.  
Tranen zijn de meest subtiele uitdrukking. Je ogen staan vol tranen: een stille uitdrukking van overvloeiende vreugde. Tranen drukken elke ervaring uit die overweldigend is: of het nu pijn is of gelukzaligheid; of het nu kwelling is of extase.

Het is jammer dat miljoenen mensen nooit de hogere en de grootse kant van tranen kennen. Zij kennen alleen het lagere, het hele oppervlakkige, het gewone. In hun minds worden tranen geleidelijk aan geassocieerd met pijn en ellende, en angst en bezorgdheid. En zij zijn zich er niet van bewust dat tranen ook een uitdrukking kunnen worden van overweldigende zegeningen. En tenzij je je tranen hebt gekend als overweldigende zegeningen, heb je de mooiste ervaring van het leven gemist.

Tranen zijn een soort taal. Stil. Ze komen niet uit je hoofd, maar uit je hart. Het is het hart dat overspoeld wordt en de ervaring niet meer kan bevatten en de taal onmachtig, ontoereikend vindt.  Dan herinnert het hart zich plotseling dat het een taal heeft die niet spreekt, maar toch iets uitdrukt.
Tranen van vreugde zijn de taal van het hart.

Osho: The Rebellious Spirit #2

Als ik er niet meer ben

OSHO
Nooit geboren
nooit gestorven
Bezocht alleen deze
planeet Aarde tussen
11 dec 1931 – 19 jan 1990

Mijn benadering van jullie groei is in feite om jullie onafhankelijk van mij te maken. Elke vorm van afhankelijkheid is slavernij, en geestelijke afhankelijkheid is de ergste slavernij van allemaal. Ik heb er alles aan gedaan om jullie bewust te maken van jullie individualiteit, jullie vrijheid, jullie absolute vermogen om te groeien zonder hulp van wie dan ook. Jullie groei is iets dat inherent is aan jullie wezen. Het komt niet van buitenaf; het is geen oplegging, het is een ontvouwing.

Alle meditatietechnieken die ik je gegeven heb zijn niet afhankelijk van mij – mijn aanwezigheid of afwezigheid maakt geen verschil – ze zijn afhankelijk van jou. Het is niet mijn aanwezigheid, maar jouw aanwezigheid die nodig is om ze te laten werken. Het is niet mijn aanwezigheid hier, maar jouw aanwezigheid hier, jouw aanwezigheid in het heden, jouw alertheid en bewustzijn dat zal helpen.

Het hele verleden van de mens is, op verschillende manieren, een geschiedenis van uitbuiting. En zelfs de zogenaamde spirituele mensen konden de verleiding tot uitbuiting niet weerstaan. Van de honderd meesters probeerde negenennegentig procent het idee op te leggen: ‘Zonder mij kun je niet groeien, is er geen vooruitgang mogelijk. Geef je hele verantwoordelijkheid maar aan mij.’ Maar op zodra je je hele verantwoordelijkheid aan iemand geeft, geef je onbewust ook je hele vrijheid.

En natuurlijk moesten al die meesters op een dag sterven, maar ze hebben lange rijen slaven achtergelaten: christenen, joden, hindoes, mohammedanen. Wat zijn deze mensen? Waarom zou iemand een christen zijn? Als je iemand kunt zijn, wees dan een Christus, wees nooit een christen. Je bent absoluut blind voor de vernedering als je jezelf een christen noemt, een volgeling van iemand die tweeduizend jaar geleden is gestorven.

De hele mensheid volgt de doden. Is het niet vreemd dat de levenden de doden volgen, dat de levenden door de doden worden gedomineerd, dat de levenden afhankelijk zijn van de doden en hun beloften dat ‘wij u komen redden’? Geen enkele van hen is gekomen om je te redden. In feite kan niemand iemand anders redden; het gaat in tegen de fundamentele waarheid van vrijheid en individualiteit.

Wat mij betreft doe ik gewoon mijn uiterste best om je vrij te maken van iedereen – mijzelf inbegrepen – en om gewoon alleen te zijn op het pad van zoeken. Dit bestaan respecteert iemand die alleen durft te zijn in het zoeken naar de waarheid. Slaven worden door het bestaan niet gerespecteerd. Zij verdienen geen respect; zij respecteren zichzelf niet, hoe kunnen zij dan verwachten dat het bestaan hen respecteert?

Dus onthoud, als ik er niet meer ben, zul je niets verliezen. Misschien win je iets waarvan je je absoluut niet bewust was. Op dit moment ben ik alleen lichamelijk voor jullie beschikbaar, gevangen in een bepaalde vorm. Als ik weg ben, waar kan ik dan heen? Ik zal hier zijn in de wind, in de oceaan; en als je van me gehouden hebt, als je me vertrouwd hebt, zul je me op duizend en één manieren voelen. In je stille momenten zul je plotseling mijn aanwezigheid voelen.

Als ik eenmaal onstoffelijk ben, is mijn bewustzijn universeel. Op dit moment moet je nog tot mij komen maar dan hoef je me niet meer te zoeken en te vinden. Waar je ook bent… je dorst, je liefde…  je zult me vinden in je hart, in je hartslag.

Osho: Beyond Enlightenment # 11