Nieuws

Alleen zijn en eenzaamheid

Eenzaamheid is een negatieve gemoedstoestand. Alleen zijn is positief, niettegenstaande wat de woordenboeken zeggen. In woordenboeken zijn alleen zijn en eenzaamheid synoniemen,  in het echte leven zijn ze dat niet. Eenzaamheid is een gemoedstoestand waarin je de ander voortdurend mist; alleen zijn is de gemoedstoestand waarin je voortdurend in jezelf verrukt bent. Eenzaamheid is ellendig, alleen zijn is zalig. Eenzaamheid is altijd bezorgd zijn, iets missen, verlangen naar iets. Alleen zijn is een diepe vervulling, enorm tevreden, gelukkig. In eenzaamheid ben je uit het centrum, in alleen zijn ben je gecentreerd en geworteld. Alleen zijn is mooi. Het heeft een elegantie, een gratie, een sfeer van grote tevredenheid. Eenzaamheid is bedelarij en niets anders, het heeft geen gratie. Eenzaamheid is een afhankelijkheid; alleen zijn is pure onafhankelijkheid. Je voelt je alsof je één bent met de wereld, met het hele bestaan.

Osho: Come Follow to You, Vol 4, # 6

Eenzaamheid is een verkeerd begrepen alleen zijn. Zodra je alleen zijn verkeerd opvat als eenzaamheid, verandert de hele context. Alleen zijn heeft een schoonheid en grandeur, een positiviteit; eenzaamheid is armoedig, negatief, donker, troosteloos. Iedereen vlucht voor eenzaamheid. Het is als een wond; het doet pijn. Om eraan te ontsnappen is de enige manier om deel uit te maken van een menigte, om deel uit te maken van een samenleving, om vrienden te hebben, om een gezin te stichten, om echtgenoten en echtgenotes te hebben, om kinderen te krijgen. In die menigte is het de bedoeling dat je je eenzaamheid vergeet. 
Maar niemand is er ooit in geslaagd het te vergeten. Dat wat voor jou natuurlijk is, kun je proberen te negeren – maar je kunt het niet vergeten; het zal steeds weer opkomen. En het probleem wordt complexer omdat je het nooit hebt gezien zoals het is; je hebt het voor lief genomen dat je eenzaam geboren wordt.

Osho: The Golden Future # 6

Als je alleen bent, komt die eenzaamheid naar boven. Plotseling voel je jezelf een vreemdeling in een enorme wereld, een afschuwelijke wereld, oneindig. En jij bent daar maar een klein stofje – weliswaar bij bewustzijn, maar zo klein, zo hulpeloos, zo machteloos, en helemaal alleen. Dat creëert pijn, paniek, angst. Je haast je terug in een of andere activiteit, je begint iets te doen dat je weghoudt van deze waarheid.

Er zijn twee soorten mensen: één, die aan hun eenzaamheid ontsnappen – de meerderheid, de negenennegentig komma negen procent, die aan zichzelf ontsnappen; en de resterende nul komma één procent is de mediteerder, die zegt: ‘Als eenzaamheid een waarheid is, dan is het een waarheid; dan heeft het geen zin om ervoor weg te lopen. Het is beter om erin te gaan, het te ontmoeten, het van aangezicht tot aangezicht te zien, wat het is. Meditatie betekent van harte je eenzaamheid ingaan, om het te ontdekken, te onderzoeken. Dat is waar meditatie over gaat.

Meditatie betekent dat je niet meer ontsnapt. Ook al doet het pijn, je ontsnapt niet. Het is pijnlijk, maar je ontsnapt niet. Als het er is, moet je het onder ogen zien, het zo diep mogelijk onderzoeken, want het is jouw werkelijkheid. En door het diep te kennen zul je een mens van wijsheid worden. 

Osho: The Secret # 6

Osho Mandala Meditatie

Elke cirkel heeft een centrum. In de eerste drie fasen van deze energetische en krachtige techniek is centering het doel door de cirkel van energie te scheppen. Vervolgens is in de vierde fase de ontspanning. 

   Tibetaanse mandala

De meditatie moet worden gedaan met zijn specifieke Osho Mandala Meditatie muziek, die de verschillende fasen aangeeft en energetisch ondersteunt.
De muziek is te verkrijgen bij www.osho.com.

De meditatie duurt een uur en heeft vier fasen.
De meditatie is voorbij wanner je drie gongslagen hoort.

Eerste Fase: 15 minuten.
Ga, met je ogen open, rennen op de plek en breng je knieën zo hoog mogelijk omhoog. Laat je ademhaling diep en gelijkmatig zijn. Blijf doorgaan. 
Dit krijgt de energie die zich vanbinnen beweegt, in z’n greep.

Tweede fase: 15 minuten.
Ga zitten met gesloten ogen, mond open en ontspannen. Laat je lichaam zwaaien vanuit het middel, als een rietstengel waaiend in de wind – zijwaarts en zijwaarts, achterwaarts en voorwaarts, in het rond en in het rond zoals het gebeurt. 
Dit zal je ontwaakte energieën samenbrengen bij het navel centrum.

Derde Fase: 15 minuten.
Ga op je rug liggen, je hoofd stilhoudend. Open je ogen en draai ze rond met de wijzers van de klok meebewegend. Zwaai ze in de oogkas volledig in het rond, alsof je de tweede hand volgt van een geweldige klok. Begin langzaam en draai vervolgens je ogen sneller en sneller. Laat je mond open blijven met de kaak ontspannen en met zachte en gelijkmatige ademhaling. 
Dit gaat je gecentreerde energieën naar het derde-oog centrum brengen.

Vierde Fase: 15 minuten.
Sluit je ogen en wees stil.

Notitie:
In de eerste fase is er een alternatief voor degenen die heel veel moeite hebben met joggen. Het alternatief is fietsen. Ga op je rug liggen, heupen op de vloer, en roteer je benen alsof ze aan het fietsen zijn. Dit kan dienen als een vervanging voor joggen.

Bidden en meditatie

Boeddhisten geloven niet in gebed, maar in meditatie. Het onderscheid moet begrepen worden. Ikzelf geloof niet in gebed; mijn nadruk ligt ook op meditatie.
Er zijn twee soorten religieuze mensen: het ene, het biddende type, en het andere, het mediterende type. Boeddhisten zeggen dat het niet nodig is om te bidden, maar om gewoon alert te zijn, bewust, want alertheid geeft je de gebedsstemming.
Het is ook niet nodig om tot een God te bidden. Hoe kun je bidden tot een God die je niet kent? Je gebed is in het duister; je kent het goddelijke niet. Als je hem kende, zou er geen noodzaak zijn om te bidden — dus je gebed is gewoon tasten in het duister. Je richt je tot iemand die je niet kent, hoe kan je gebed dan authentiek en echt zijn, hoe kan het uit het hart komen? 


Het is slechts een geloof en diep van binnen is er twijfel. Diep van binnen weet je niet zeker of God bestaat of niet; diep van binnen weet je niet zeker of dit gebed een monoloog is of een dialoog, of er iemand is die luistert en zal antwoorden, of dat je alleen bent en tegen jezelf praat. 

Osho, A Bird on the Wing # 11

Ik zeg niet eerst vertrouwen, ik zeg eerst mediteren. Dat is het verschil tussen meditatie en gebed. Mensen die het gebed onderwijzen, zeggen: ‘Vertrouw eerst, hoe kun je anders bidden?’
Vertrouwen is nodig als basisvoorwaarde, hoe kun je anders bidden? Als je God niet vertrouwt, hoe kun je dan bidden? Ik leer jullie meditatie, omdat meditatie geen vertrouwen als basisvoorwaarde vereist. Meditatie is een wetenschap, geen bijgeloof. Meditatie zegt dat je experimenteert met je mind want die is te vol van gedachten. Gedachten kunnen worden verstrooid, de wolken kunnen worden verstrooid, en je kunt een lege hemel van je innerlijke wezen bereiken.

Er is geen vertrouwen voor nodig — alleen een beetje moed, een beetje inspanning, een beetje durf, een beetje volharding en doorzettingsvermogen, een beetje geduld, ja, maar geen vertrouwen.
Geloof je niet in God? Dat is geen belemmering voor meditatie. Je gelooft niet in de ziel? Dat is geen belemmering bij meditatie. Je gelooft helemaal niet? Dat is geen belemmering. Je kunt mediteren, want meditatie zegt gewoon hoe je naar binnen kunt gaan: of er een ziel is of niet doet er niet toe; of er een God is of niet doet er niet toe.
Eén ding is zeker: dat je bent. Of je na de dood zult zijn of niet, doet er niet toe. Slechts één ding is belangrijk: op dit moment ben je. Wie ben je? Daarop ingaan is meditatie: dieper ingaan op je eigen wezen.

Osho, The Beloved Vol 2 # 6

Elke religie die vastzit aan bidden is in feite geen religie. Alleen meditatie maakt de deur open naar religiositeit, naar godsvrucht. Bidden is naar buiten bewegen, omhoog kijken voorbij de wolken. Hoe meer je bidt, hoe verder je van de waarheid verwijderd bent. Meditatie is geen gebed, het is volkomen stilte. 

Osho, Christianity: The Deadliest Poison # 5

Meditatie, concentratie en contemplatie

Onthoud dat meditatie geen concentratie is, maar ook geen contemplatie. Meditatie is niet denken. Misschien denk je aan God — zelfs dan is het denken. Misschien denk je aan geld, misschien denk je aan God — het maakt in wezen geen verschil. Het denken gaat door, alleen de objecten veranderen. Dus als je aan de wereld denkt, of aan seks, zal niemand dat contemplatie noemen. Als je denkt aan God, aan deugd, als je denkt aan Jezus, Krishna, Boeddha, dan noemen mensen dat contemplatie.*

Maar Zen is daar heel strikt in — het is geen meditatie, het is nog steeds denken. Je bent nog steeds bezig met de ander. Bij contemplatie is het andere aanwezig, hoewel natuurlijk niet zo exclusief als bij concentratie. Contemplatie heeft meer vloeibaarheid dan concentratie. Bij concentratie is de mind op één punt gericht; bij contemplatie is de mind gericht op één onderwerp, niet op één punt. Je kunt erover blijven nadenken, je kunt met het onderwerp veranderen en meegaan, maar over het geheel genomen blijft het onderwerp hetzelfde.

Wat is dan meditatie? Meditatie is gewoon verrukt zijn in je eigen aanwezigheid; meditatie is een verrukking in je eigen wezen. Het is heel eenvoudig — een totaal ontspannen staat van bewustzijn waarin je niets doet. Zodra je iets doet, raak je gespannen; ongerustheid treedt onmiddellijk in. Hoe te doen? Wat te doen? Hoe te slagen? Hoe niet te falen? Je bent al verhuisd naar de toekomst. Als je overweegt, wat kun je dan overwegen? Hoe kun je het onbekende overwegen? Hoe kun je het onkenbare overwegen? Je kunt alleen het bekende overwegen. Je kunt er steeds weer op kauwen, maar het is het bekende. Als je iets weet over Jezus, kun je steeds opnieuw nadenken; als je iets weet over Krishna, kun je steeds opnieuw nadenken. Je kunt doorgaan met wijzigen, veranderen, versieren — maar het zal je niet leiden naar het onbekende. En God is het onbekende, de onkenbare.

Meditatie is gewoon zijn, niets doen — geen actie, geen gedachte, geen emotie. Je bent er gewoon. En het is een pure verrukking. Waar komt dit genot vandaan als je niets doet? Het komt nergens vandaan, of het komt overal vandaan. Het is niet veroorzaakt, want het bestaan is gemaakt van het spul dat vreugde heet. Het heeft geen oorzaak nodig, geen reden. Als je ongelukkig bent heb je een reden om ongelukkig te zijn; als je gelukkig bent ben je gewoon gelukkig — er is geen reden voor. Je mind probeert een reden te vinden omdat hij niet kan geloven in het niet-oorzakelijke, omdat hij het niet-oorzakelijke niet kan beheersen — met het niet-oorzakelijke wordt de mind eenvoudigweg machteloos. Dus gaat de mind door met het vinden van een of andere reden. Maar ik zou je willen zeggen dat wanneer je gelukkig bent, je gelukkig bent zonder enige reden en wanneer je ongelukkig bent, je een reden hebt om ongelukkig te zijn — want geluk is gewoon het materiaal waaruit je bestaat. Het is je wezen, het is je diepste kern. Vreugde is je diepste kern.

Osho, Dang Dang Doko Dang # 5

*In de Bijbel staan geen verwijzingen naar meditatie.

Het ego is aangeleerd

Het ego bestaat alleen in de mens en nergens anders, en het ego groeit als het kind groeit. De ouders, de scholen en de universiteit versterken het ego allemaal om de eenvoudige reden dat mensen eeuwenlang moesten vechten om te overleven en het idee zette zich vast, een diepe onbewuste conditionering, dat alleen sterke egos de levensstrijd kunnen overleven. Het leven is enkel tot overlevingsstrijd geworden. En de wetenschappers hebben het zelfs met hun theorie van ´de sterkste overleeft´ nog overtuigender gemaakt. We helpen dus ieder kind om een sterker ego te krijgen, en daar begint het probleem.

Als het ego sterker wordt, begint het de intelligentie met een dikke laag duisternis te omringen. Intelligentie is licht, ego is duisternis, intelligentie is heel fijngevoelig, ego is heel hard. Intelligentie is als een roos, ego is als een steen. En als je wilt overleven, zeggen ze – de zogenaamde kenners – dan moet je als een steen worden, je moet sterk zijn, onkwetsbaar. Je moet als een fort worden, een gesloten fort, zodat je niet van buitenaf aangevallen kunt worden. Je moet ondoordringbaar worden. Maar dan word je gesloten. Wat betreft je intelligentie begin je te sterven, want intelligentie heeft een open hemel, wind, lucht en zon nodig om te kunnen groeien, om zich te verruimen, om te kunnen stromen. Om je levendig te blijven voelen, moet je blijven stromen; als er stagnatie is, begint het leven langzamerhand af te sterven.

Geluk is bedreigend en lijden is veilig – veilig voor het ego. Het ego kan alleen in het leed en door lijden bestaan. Het ego is een eiland omgeven door de hel; geluk is bedreigend voor het ego, voor het bestaan ervan. Geluk komt op als de zon en het ego verdwijnt, verdampt als een dauwdruppel op een grashalm. Geluk is de dood van het ego. Als je afgescheiden van het bestaan wilt blijven, zoals bijna iedereen dat wil, dan ben je bang om gelukkig te zijn. Je zult je schuldig voelen als je gelukkig bent. Je hebt het gevoel jezelf van kant te maken, omdat je op psychologisch niveau, op het niveau van het ego, zelfmoord pleegt. Het gebeurt bijna altijd dat mensen genieten van een paar geluksmomenten en zich daarna heel erg schuldig voelen. De schuld ontstaat vanuit het ego. Het ego begint ze te kwellen: ´Wat ben je aan het doen? Heb je besloten me te doden? En ik ben je enige schat. Me doden? Dat zal je vernietigen. Mij doden betekent jezelf vernietigen.’

Osho:  Tao: The Golden Gate Vol 1 # 7

Onzekerheid

Wat is onzekerheid precies? Het betekent dat morgen niet hetzelfde zal zijn als vandaag. Het betekent dat je morgen misschien niet eens meer leeft. Het betekent dat je elk moment moet leven alsof het het laatste moment is. Een leven van zekerheid zal gewoon saai zijn. Het zal zijn alsof je dezelfde film steeds weer opnieuw ziet – elk detail kennende van wat er gaat gebeuren. Je kunt maar één keer van een film genieten. Als je een idioot bent, dan is het een andere zaak ….

Onzekerheid is het wezen van het leven. Als je onzekerheid niet begrijpt, kun je het leven nooit begrijpen. Seizoenen zullen veranderen; klimaten zullen veranderen; de herfst zal komen, de lente zal komen. Alles zal blijven veranderen, niets kan als vanzelfsprekend worden beschouwd; dit is onzekerheid. Je wilt dat alles zeker is, blijvend. Maar heb je er ooit over nagedacht wat het resultaat zal zijn als alles permanent is? Je eet elke dag hetzelfde voedsel, je zegt elke dag dezelfde dingen, je luistert elke dag naar dezelfde dingen. En er is zelfs geen dood om dit tragische leven af te breken — je leeft in een nachtmerrie.

Onzekerheid houdt mensen fris, levendig, avontuurlijk — wetende dat dingen veranderd kunnen worden. Zelfs zonder dat zij ze veranderen, zullen ze veranderd worden. Er is dus veel ruimte voor verandering, voor transformatie. Een oud gezegde luidt: ‘De authentieke mens is iemand die de zonsopgang nooit vindt waar de zonsondergang hem verlaat.’ Of, ‘waar de zonsopgang hem verlaat, daar vindt de zonsondergang hem nooit.’ Hij is altijd in beweging, hij is een stroom … hij is niet een vuile vijver die nergens heen gaat.

Maar de hele training van onze geest is zodanig dat we bang worden gemaakt voor onzekerheid, en ons hele leven zijn we op zoek naar veiligheid. Financieel, politiek, religieus — in elke dimensie willen we veilig zijn. Maar veiligheid betekent dood, een levende dood. Het betekent dat morgen slechts een herhaling van vandaag zal zijn, en vandaag een herhaling van gisteren. Leef jij? Is er een dans in je leven? Ben je in beweging, groei je, neem je risico’s, neem je de uitdaging aan van gevaarlijke paden? In de aanvaarding van het gevaar, in de aanvaarding dat alles elk moment kan gebeuren, komt het leven tot zijn recht, tot zijn volste recht.

Door de angst voor onzekerheid, ben je ook bang voor het niet weten; en niet weten is de hoogste piek van bewustzijn. Maar je bent vast bang voor de pieken omdat je daar vanaf kunt vallen; je geeft de voorkeur aan de vlakte, de asfaltweg — geen gevaar om daar vanaf te vallen. Je zou graag op het laagste punt in bewustzijn zijn, want van daaruit kun je niet vallen. Miljoenen mensen hebben besloten op het minimum te leven, gewoon uit angst dat je van het maximum kunt vallen. Het is veiliger om op het minimum te leven; het is zelfs veiliger om helemaal niet te leven. Niemand heeft ooit gehoord dat dode mensen onveilig zijn; begraafplaatsen zijn de veiligste plaatsen. Als je eenmaal je graf binnengaat, is er geen angst meer: zelfs de dood kan je niets meer doen — je kunt niet twee keer sterven.

De mens heeft geprobeerd om valse steunpunten voor de veiligheid te creëren, terwijl hij heel goed weet dat ze allemaal omvallen, maar toch gaat hij door met het ophopen van steunpunten om zich heen. Tijd geeft niets om je steunpunten, noch geeft het leven iets om je steunpunten. In feite is het mededogen van de natuur dat wat je ook doet, je onzeker blijft. Je kunt een banksaldo hebben, je kunt een grote verzekering hebben — maar dit zijn slechts strategieën om jezelf voor de gek te houden. Welke verzekering kun je hebben tegen de dood? Wat voor verzekering is er tegen de voortdurende verandering van het leven? Je kunt het niet voorkomen: het is een bergrivier die snel stroomt, van hoge bergen in watervallen stort, zich in valleien beweegt naar de oceaan waar hij volledig zal verdwijnen.

Het idee van veiligheid heeft het idee geschapen van het vergaren van kennis — niets mag onbekend blijven omdat het onbekende onzekerheid schept. Als het bekend is, voel je je veilig. Zelfs kleine dingen probeer je voortdurend te weten … zelfs als je in een trein reist met een passagier, wil je onmiddellijk zijn naam weten, waar hij naartoe gaat, tot welke godsdienst hij behoort, wat zijn beroep is. Je hebt misschien niet gedacht dat dit een manier is om je veilig te voelen over de man, want anders, wie weet? Je zou met een gek kunnen reizen, en midden in de nacht zou hij op je borst kunnen gaan zitten.

Dat is waarom mensen altijd bang zijn voor vreemden. Ze worden ongemakkelijk, zelfs als je je eigen stijl van leven gaat leiden en niet de massa volgt. Dat betekent dat je een buitenstaander wordt, een vreemdeling. Dus blijven mensen hun hoofd maar vullen met allerlei kennis, waarvan het meeste gewoon rommel en onzin is; mensen worden wandelende encyclopedieën.

Osho, The New Dawn # 6

De mind tegenover het hart 

Geliefde Osho, waarom behandelen mensen elkaar zoals ze dat doen? Waar is de liefde, de compassie en het respect voor elkaar? Wat is het dat maakt dat mensen dit onnatuurlijke ellendige leven leiden?

Dit is het probleem. Het kind wordt geboren met een hart dat verlangt naar liefde, maar hij wordt ook geboren met een brein dat geconditioneerd kan worden. En de maatschappij moet het conditioneren gericht tegen het hart, want het hart zal altijd rebels zijn tegen de maatschappij, het zal altijd zijn eigen weg volgen. Er kan geen soldaat van gemaakt worden. Het kan een zanger worden, het kan een danser worden, maar het kan geen soldaat worden.


Speelse kinderen vanuit hun hart, hun gevoelswereld

En elke maatschappij zorgt ervoor om de mind steeds sterker te maken, zodat, als er een conflict is tussen hart en mind, dat de mind gaat winnen. Maar elke overwinning van de mind over het hart is een ellende. Het is een overwinning over je natuur, over je wezen – over jou – door anderen. En ze hebben je mind gecultiveerd om hun doelen te dienen.

De mind is leeg, het is brein; je kunt er wat dan ook in opslaan. En met 25 jaar opvoeding kun je het zo sterk maken dat je je hart vergeet; je zult altijd ellendig blijven. De ellende is dat enkel je hart je vreugde kan geven, je enkel geluk kan geven, je alleen maar kan maken dat je danst. De mind kan de getallenleer doen, maar het kan geen lied zingen. Dat zijn niet bepaald de capaciteiten van de  mind. Dus je bent in tweeën gedeeld: in je natuur, wat je hart is, en de maatschappij, die in je hoofd zit. En uiteraard ben je geboren met deze twee centra. Dat is de moeilijkheid.
En één centrum is leeg. In een betere maatschappij zal het gebruikt worden in overeenstemming met het hart. En dan zal het een groots leven zijn, vol van vreugdes. Maar tot nu toe hebben we geleefd in een vervelende maatschappij met ellendige ideeën. Ze hebben de mind gebruikt. En die kwetsbaarheid is er – de mind kan gewoon worden gebruikt.


Rationele volwassenen vanuit hun mind

In feite is het een zegening van het bestaan – maar misbruikt, geëxploiteerd. Het is leeg aan je gegeven, zodat je het perfect bevorderlijk kunt ontwikkelen naar je hart, naar je verlangens, naar je potentie. Er is niks mis mee. Maar de gevestigde belangen overal ter wereld vonden het een prachtige gelegenheid  voor hen – om de mind te gebruiken tegen het hart. Dus jij blijft ellendig en zij kunnen je uitbuiten hoe ze maar willen.

Daarom verkeert de hele wereld in ellende. Iedereen wil geliefd zijn, iedereen wil liefhebben; maar de mind is zo’n barrière dat hij je noch toestaat lief te hebben, je noch toestaat om geliefd te zijn. In beide gevallen komt de mind in de weg en begint alles te verdraaien. En zelfs als je bij toeval iemand ontmoet voor wie je liefde voelt en die persoon voelt liefde voor jou, gaan jullie minds niet kalmeren. Ze zijn getraind door verschillende systemen, verschillende godsdiensten, verschillende maatschappijen.
En ik heb geen enkel geslaagd huwelijk gezien tussen Indiërs en buitenlanders. Ze mislukken altijd om de eenvoudige reden dat allebei de minds opgevoed zijn met verschillende ideeën, gevuld zijn met verschillende programma’s.

Het is ieders geboorterecht om gelukkig te zijn, maar ongelukkigerwijze heeft de maatschappij, de mensen met wie wij leefden, die ons in de wereld hebben gebracht, er geen moment over nagedacht. Ze hebben gewoon mensen als dieren voortgebracht – minder goed zelfs want dieren worden tenminste niet geconditioneerd. Dit conditioneringsproces moet volledig veranderd worden. De mind moet getraind worden als een dienaar van het hart. Logica moet de liefde dienen.
En dan kan het leven een festival van licht worden.

Osho, Beyond Psychology p. 401.

Mensen blijven maar zeggen dat hun kindertijd paradijselijk waren dichters schrijven altijd maar over de schoonheid van de kindertijd. Wie houdt je tegen? Win het terug!
Ik geef je deze gelegenheid om het terug te winnen.   Osho

OSHO Born Again, een 7-daagse meditatieve therapie.
20-26 november, De Meditatietuin, Amsterdam.
Meer: OSHO Born Again

Rectificatie

In het artikel Nandan herdenking in De Roos van 14 september staat dat Nandan aktief betrokken was bij de lezingenserie voor Amrito, maar het was niet zijn initiatief, maar van Shunyam.

Adem en relax

Als je je ontspant, accepteer je; acceptatie van het bestaan is de enige manier om je te ontspannen. Als kleine dingen je storen, dan is het je houding die je stoort. Wees in stilte; luister naar alles wat er om je heen gebeurt en ontspan, accepteer, en plotseling zul je een immense energie in je voelen opkomen. Die energie zul je eerst voelen als een verdieping van je ademhaling. Gewoonlijk is je adem heel oppervlakkig en soms als je probeert diep in te ademen, begin je iets te forceren, je spant je in. Die inspanning is niet nodig. Je accepteert gewoon het leven, ontspant je, en plotseling zul je zien dat je adem dieper gaat dan ooit. Ontspan je meer en de adem gaat dieper. Hij wordt langzaam, ritmisch, en je kunt er bijna van genieten; het geeft een zeker genot. Dan zul je je ervan bewust worden dat de adem de brug is tussen jou en het geheel. Kijk alleen maar. Doe niets.


En als ik zeg kijken, probeer dan niet te kijken, anders raak je weer gespannen, en ga je je concentreren op de adem. Ontspan gewoon, blijf ontspannen, losjes, en kijk… want wat kun je anders doen? Je bent er, niets te doen, alles geaccepteerd, niets te ontkennen, geen strijd, geen gevecht, geen conflict, de ademhaling gaat diep — wat kun je doen? Je kijkt gewoon. Onthoud, gewoon kijken. Doe geen moeite om te kijken. Dit is wat Boeddha vipassana heeft genoemd — het kijken naar de adem, bewustzijn van de adem, alert zijn op de levensenergie die in de adem beweegt. Probeer niet diep te ademen, probeer niet in te ademen of uit te ademen, doe niets. Ontspan je gewoon en laat de ademhaling natuurlijk zijn — vanzelf gaan, vanzelf komen — en vele dingen zullen voor je beschikbaar komen.

Het eerste zal zijn dat de ademhaling op twee manieren kan worden genomen, omdat het een brug is. Een deel ervan is verbonden met jou, een ander deel is verbonden met het bestaan. Je kunt het dus op twee manieren opvatten. Je kunt het opvatten als iets vrijwilligs. Als je diep wilt inademen, kun je diep inademen; als je diep wilt uitademen, kun je diep uitademen. Je kunt er iets aan doen. Een deel is met jou verbonden. Maar als je niets doet, gaat het ook door. Je hoeft niets te doen en het gaat door. 

Het andere deel is verbonden met het bestaan zelf. Je kunt het zien alsof je het in je opneemt, je ademt het, of je kunt precies het tegenovergestelde denken — dat het jou ademt. En die andere manier moet je begrijpen, want dat brengt je tot diepe ontspanning. Het is niet dat je ademt, maar het bestaan ademt jou. Het is een verandering van Gestalt, en het gebeurt vanzelf. Als je doorgaat met ontspannen, alles aanvaardend, ontspannen in jezelf, word je je er plotseling van bewust dat je deze ademhalingen niet neemt — ze komen en gaan vanzelf. En zo gracieus. Met zoveel waardigheid. Met zo’n ritme. Met zo’n harmonieus ritme. Wie doet dat? Het bestaan ademt jou. Het komt in je, gaat uit je. Elk moment verjongt het je, elk moment maakt het je opnieuw levend.

Osho, Ancient Music in the Pines # 3

Hermann Hesse – Siddhartha

De in Duitsland geboren Hermann Hesse (2 juli 1877 – 9 augustus 1962) schreef  veelgeprezen boeken als Demian, Steppenwolf, Narcissus en Goldmund, en Het glazen kralenspel, naast andere werken en novellen.

   Hermann Hesse

Honderd jaar geleden, in 1922, verscheen Hesse’s novelle Siddhartha, waaruit zijn liefde voor de Indiase cultuur en de boeddhistische filosofie bleek. De naam ‘Siddhartha’ bestaat uit twee woorden uit het Sanskriet: siddha betekent volbracht en artha betekent doel of rijkdom. Beide woorden samen willen zoveel zeggen als hij wiens doel is volbracht of hij van wie elke wens is vervuld. Boeddha’s naam was oorspronkelijk prins Siddhartha Gautama. 

Hermann Hesse’s Siddhartha is een van de zeer zeldzame boeken, iets uit zijn diepste binnenste. Nooit meer kon Hesse een juweel brengen dat mooier en kostbaarder is dan Siddhartha; hij kon niet hoger reiken. Siddhartha is Hesse’s hoogtepunt.
Siddhartha zegt tegen Boeddha: ‘Wat u ook zegt, het is waar. Hoe kan het anders zijn? U heeft alles uitgelegd wat nooit eerder uitgelegd was. U heeft alles duidelijk gemaakt. U bent de grootste leraar die er is. U heeft deze verlichting op eigen kracht bereikt. U was geen discipel. U heeft niemand gevolgd; u heeft alleen gezocht. U bent alleen tot deze verlichting gekomen. U heeft een pad bewandeld zonder iemand te volgen.’  

‘Ik moet U verlaten,’ zegt Siddhartha tegen Gautama Boeddha, ‘niet om een grotere leraar te vinden dan u, want die is er niet, maar om zelf de waarheid te zoeken.’
Met deze leer ben ik het eens, – want dit is de leer van Boeddha – ‘wees een licht voor jezelf.’ Volg niemand. Blijf zoeken, maar volg niemand.
‘Hier ben ik het mee eens,’ zegt Siddhartha, ‘dus zal ik weg moeten gaan.’
Hij is bedroefd. Het moet heel moeilijk voor hem zijn geweest om Boeddha te verlaten, maar hij moet gaan – om te zoeken, of om te sterven. Hij moet het pad vinden.

Wat is mijn commentaar daarop? Er zijn twee soorten mensen in de wereld. Negenennegentig procent die niet alleen kan gaan… Alleen, als ze het proberen, zullen ze voor eeuwig en altijd in een diepe slaap blijven. Alleen, aan zichzelf overgelaten, is de mogelijkheid nihil. Ze zullen iemand nodig hebben om ze wakker te maken; ze zullen iemand nodig hebben om ze uit hun slaap te schudden, om ze te shockeren. Ze hebben iemand nodig om hen te helpen. Maar er is ook een ander type, dat slechts één procent is, dat zijn weg op eigen kracht kan vinden.

Boeddha behoort tot het eerste type, het zeldzame type, de één procent. Siddhartha behoort ook tot hetzelfde type. Hij begrijpt Boeddha, hij houdt van Boeddha, hij vereert hem. Hij voelt de droefheid en de pijn en het hartzeer als hij hem verlaat, maar hij weet dat hij moet vertrekken. Hij moet zijn eigen weg vinden. Hij moet zelf op zoek gaan naar de waarheid. Hij kan geen schaduw worden; dat is niet mogelijk voor hem, dat is niet zijn aard. Maar dat betekent niet dat iedereen alleen moet zoeken.

Osho, Yoga: The Alfa and the Omega, Vol 7