Nieuws

Tantra: transformatie van het sensuele

The Tantra Experience, Evolution through Love. In ‘De Tantra Ervaring’ (met als ondertitel: Evolutie door liefde) benadrukt Osho de eenheid van ons wezen.
Tradities als het Christendom en het Jodendom maken een onderscheid tussen ziel en lichaam en tussen hoger en lager. Dit heeft de mens zijn kracht ontnomen, aldus Osho.
Een en ander wordt uiteengezet in een dialoog tussen een jonge rijke Hindoe Brahmaan Saraha en een vrouw uit een veel lagere kaste. Door het contact met haar krijgt hij totaal andere ervaringen en inzichten op het gebied van seks en de dood.

Osho zet Tantra als volgt uiteen: ‘De basis Tantra-houding is: het sensuele kan getransformeerd worden in het hogere, materie kan omgezet worden in geest, het onbewuste kan getransformeerd worden in bewustzijn.’
‘De moderne fysica zegt dat materie kan worden omgezet in energie, energie kan worden omgezet in materie, in feite zijn ze niet twee maar dezelfde energie die functioneert als twee vormen.
Tantra zegt dat seks kan worden getransformeerd in samadhi – dezelfde benadering, heel basaal en fundamenteel. Het lagere kan getransformeerd worden in het hogere, omdat het lagere en hogere een geheel vormen, het is een ladder, ze zijn nooit gescheiden, nergens gescheiden, er is zit geen kloof tussen beide. Je kunt van het lagere naar het hogere gaan en je kunt je van het hogere naar het lagere bewegen.’
‘En die ladder is wat de mens is. Hij kan op de laagste trede bestaan; dat is zijn beslissing. Hij kan naar boven gaan, hij kan op de hoogste trede bestaan. Hij kan als een beest bestaan of hij kan als een boeddha bestaan – beide zijn sporten voor hem, de laagste en de hoogste. En de mens is een ladder, hij kan tot diep onbewust zijn vervallen en een rots worden en hij kan zich verheffen tot absoluut bewustzijn en een god worden. Maar ze staan niet los van elkaar, dat is de schoonheid van Tantra.’

‘Dit leven is een geschenk van het bestaan, om geleefd te worden en om van te genieten. Maar met de ogenschijnlijk onmogelijke en conflicterende eisen van de maatschappij, de moraal en de cultuur, worstelen mensen eerder met een onvervuld potentieel, frustratie en schuld dan dat ze hun leven ten volle leven.’   Osho

Leren leven met angst

In het boek ‘Fear’, ‘Angst’, met als ondertitel: ‘Inzicht in en acceptatie van de onzekerheden van het leven’, neemt Osho de lezer stap voor stap mee langs de reeks van dingen die mensen bang maken. En dat gebeurt van de reflexmatige vecht- of vluchtreactie op fysiek gevaar tot de rationele en irrationele angsten van de mind en de psychologie daarvan. Alleen door het licht van begrijpen in de duistere hoekjes van de angst te brengen, zegt hij, waarbij we kasten luchten en ramen openzetten en onder het bed kijken om te zien of daar echt een monster leeft, kunnen we beginnen ons buiten de grenzen van onze comfortzone te begeven. We leren dan te leven met en zelfs te genieten van de fundamentele onzekerheid van het leven. Het boek ‘Angst’ wordt afgesloten met een serie meditatie-experimenten die zijn ontworpen om lezers te helpen een nieuwe relatie met angst te ervaren. Om te beginnen leren die ons om angst niet te zien als struikelblok, maar als een springplank naar groter bewustzijn van onszelf en naar vertrouwen.


Angst voor angst.

Angst op zichzelf boezemt mensen angst in. Mensen zijn banger voor angst dan voor wat dan ook, geeft Osho aan. Want een onverwachte hele harde klap of een struik die in het donker tot leven lijkt te komen, doet  je schudden op je grondvesten. En dat is nog niet alles, want je houdt er vaak nog een kater aan over ook. Het is een ware nachtmerrie die je doormaakt met alles wat daarbij hoort zoals rillingen, hevige transpiratie en veranderingen in je ademhaling.
En dit gevoel blijft je bij, net zoals nachtmerries vaak levendig voor je blijven. Waar komt zo’n sterk gebeuren als angst vandaan, wat ligt er aan te grondslag? De basis van alle angst, zegt Osho is dat we bevreesd zijn dat we niet bestaan, dat er binnenin ons niets is. De basale angst is die voor de dood, alle andere angsten zijn een reflectie van deze.
Het mooie van dit alles is, dat de dood net zo min bestaat als het ego. Tussen deze niet bestaande fenomenen, het ego en de dood, bevindt zich de angst: dat is de brug.


.   
‘Ik ben gegrepen door dit boek omdat er veel dingen zijn in dit leven die we ontkennen en deze ‘ontkenning’ hindert ons om werkelijk na te streven wat we graag willen.’ Mikka Wee. 

Bewust sterven volgens de Tibetaanse Bardo

Op loveosho.com staat een podcast over bewust sterven door Veetman. Hij nam sannyas in 1978 en in 1986 werd de Osho the School for Life and Death Processes, later bekend als het Institute for Living and Dying, aan hem toevertrouwd. Veetman heeft zijn leven gewijd aan de studie en het uitdragen van de eeuwenoude Bardo Tibetaanse traditie. Veetman heeft onder begeleiding van Osho hedendaagse meditaties ontwikkeld om de wijsheid van de Tibetanen beschikbaar te maken voor de hedendaagse mens.


Veetman


Veetman in 1978
 

Een levensgenieter op zijn nieuwe reis

Devadas is 2 maanden geleden aan zijn nieuwe reis begonnen, op 3 augustus.
Dakshina, zijn levenspartner, die lange tijd zijn mantelzorger was, schrijft: ‘Devadas zei op 21 juli tégen mij: “Ik voel me zo rustig, voel me zo fijn. Mijn lichaam is klaar om te sterven.” Een paar dagen daarvoor sliep hij in een stoel in de tuin en riep mijn naam, ik was dichtbij. Hij zei: “Het is zó mooi zo mooi. Ik wil niet meer wakker worden.”


Devadas.

Hij had recht op palliatieve sedatie. Toen hij het prikje vóór het slaapmiddel had gekregen zei hij tegen de arts en mij (hij lag met het uitzicht op de tuin): “Kijk de vlinder zegt me gedag.” Toen we het niet zagen verduidelijkte hij: op het witte tafeltje. En ja hoor een prachtige vlinder. Ik draaide me om en hij had een grote glimlach om zijn mond. 
Het was heel mooi maar ik mis hem heel erg.’
Dakshina leidt meditaties in Amstelveen, zie Mediteren in Nederland.

Een meester lag op sterven, het was gewoon het laatste moment. Zijn discipelen hadden zich om hem heen verzameld. Een van de discipelen vroeg: ‘Meester, u gaat ons verlaten. Wat is uw laatste boodschap?’
De meester glimlachte, deed zijn ogen open en zei: ‘Hoor je die eekhoorn over het dak rennen?’ Toen sloot hij zijn ogen en stierf. De discipelen waren in de war. Wat is dit voor boodschap? ‘Hoor je die eekhoorn over het dak rennen?’ Maar dat was zijn hele levensles: gewoon het moment. Op dat moment genoot hij van de eekhoorn. Wie maalt er nou om de dood? En wie maalt er nou om een laatste boodschap? Hij was in het moment, hiernu. En dat was zijn boodschap: ga nergens anders heen, blijf gewoon hier en nu.
Osho: From Unconsciousness to Consciousness #9.

 

Anapana-sati Yoga, adembewustzijn

Boeddha heeft een methode bedacht, een van de krachtigste methoden, om een innerlijke zon van bewustzijn te creëren. En niet alleen om deze te creëren: de methode is zodanig dat ze niet alleen dit innerlijke bewustzijn creëert, maar dit bewustzijn tegelijkertijd tot in de cellen van het lichaam zelf laat doordringen, tot in heel je wezen. De methode die Boeddha gebruikte staat bekend als Anapana-sati Yoga, de yoga van in- en uitgaande adembewustzijn.


Boeddha standbeeld in Bhutan.

We ademen wel, maar dat is onbewust ademen. Adem is prana, adem is het élan vital, de vitaliteit, het leven zelf. En toch is het onbewust, je bent je er niet bewust van. En als je bewustzijn nodig moest hebben om te kunnen ademen, dan zou je doodgaan. Vroeg of laat zou je het vergeten: je kunt je niet voortdurend iets blijven herinneren.
Ademen vormt een verbinding tussen onze willekeurige en onwillekeurige systemen. We kunnen onze ademhaling tot op zekere hoogte controleren. We kunnen onze ademhaling zelfs een tijdje stoppen, maar we kunnen haar niet blijvend stoppen. Ze gaat zonder ons ook door, ze is niet van ons afhankelijk. Ook al lig je maandenlang in een coma, toch ga je door met ademhalen. Het is een onbewust mechanisme.
Meer: Anapana-sati Yoga

Het verschil tussen westerse en oosterse benadering van neurose

And the Flowers Showered, The Freudian Couch and Zen.
Zen Stories, Zen Masters and Loving Life.
Aan dit boek kunnen we onder andere zien hoe actueel Osho’s visie vandaag de dag is. Vanuit de hedendaagse hulpverlening komen er signalen dat men jongeren met depressies en psychosen steeds moeilijker kan helpen. Er wordt daarbij gewezen op het toenemend aantal zelfmoorden onder jongeren. En van deze toename is ook sprake bij jongeren die in (gesloten) instellingen behandeld worden.
Hierover is veel te zeggen. Bijvoorbeeld is er het feit dat hulpverleners nauwelijks of niets aan meditatie doen en daarom zichzelf niet kennen. En een van de basisfeiten die telkens weer naar voren gebracht worden is,  dat je pas een ander kunt kennen als je jezelf kent. Je kunt jezelf niet helpen als je jezelf niet door en door kent en zeker een ander niet. Socrates legde hier al sterk de nadruk: Ken uzelf! Osho gaat hierin nog een stapje verder: Wees jezelf. Maar wie is er in de huidige wereld zichzelf? Niet voor niets kom je voor de opgave te staan om vele fake lagen af te pellen als je het pad van zelfontdekking en zelfrealisatie op gaat.

Uiteraard is het schokkend dat jongeren met hun hele leven nog voor zich, suïcidaal zijn. En natuurlijk zijn die de grens van ’neurotisch zijn’ ver gepasseerd. Maar deze ellendige situatie heeft wel ergens een begin en hoe wordt er dan mee omgegaan?
Osho geeft aan dat er een groot verschil in de benadering van mensen met psychische problemen is, voor zover dit het Oosten en het Westen betreft. Daarbij gaat het voor het Oosten vooral om Japan vanwege de levensstroming Zen.  In het Westen geeft men de ene behandeling na de andere. Slaagt de ene toepassing niet, dan wordt de volgende geprobeerd. Het gevolg is vaak, dat mensen juist door de behandelingen nog verder ‘van huis raken’.

Van oudsher heeft men in het Oosten een heel andere benadering, men doet namelijk dit: men geeft geen behandeling. Een persoon met neurotische klachten werd naar een zen klooster gebracht en in handen van de meester aldaar gegeven. De desbetreffende persoon kreeg een ruimte voor zichzelf in het klooster, op een hele rustige plek. Hij werd van alle voedsel en andere benodigdheden voorzien; verder werd hij met rust gelaten.
Op die manier moest hij met zichzelf gaan zien te leven. Er waren dingen te zwaar voor hem geworden en hij had ruimte nodig. Na enkele weken begon de neurose te verdwijnen. De persoon had de ruimte gekregen om dingen voor zichzelf duidelijk te laten worden. Van buitenaf werd hem geen aandacht gegeven. Want, zo legt Osho uit, als je een neurotisch persoon aandacht geeft, zal hij nooit naar een toestand van ‘normaal zijn’ terugkeren. Toen gaf niemand hem namelijk aandacht.
Bij neurose is er sprake van ‘aandacht vragen’. Daarom is, zo geeft Osho aan, de psychoanalyse een complete mislukking. Op de bank bij de psychiater wordt de vraag om aandacht alleen maar bevestigd en daarom gaat die jaren door, zonder enig blijvend resultaat. In de zen kloosters in Japan kon men mensen met een neurose in een aantal weken zichzelf hiervan laten bevrijden.
Of deze zen benadering op de wijze van de zen kloosters in de huidige maatschappij toegepast kan worden, is de vraag. Maar het verschijnsel is wel zeer de moeite van het bestuderen waard. Een vergelijkbaar alternatief kan voor mensen met neuroses zeker gevonden worden.


Zoals de subtitel van het boek aangeeft, is er nog veel meer lezenswaardig in dit boek ‘And the Flowers Showered’, onder andere het prachtige verhaal over Subhuti, zijn vermogen om leeg te zijn.

De vis in de zee

There is so much magnificence
near the ocean
waves are coming in
waves are coming in….     Kabir

The Fish in the Sea is not Thirsty bevat Osho’s commentaren op de onweerstaanbare verzen van Kabir. Kabir was een wever-dichter en tevens mysticus die via liederen uiting gaf aan zijn staat van zijn. Ook heb ik Osho deze uitdrukking ‘The Fish in the Sea is not Thirsty’ wel horen gebruiken om erop te wijzen dat alles in ons en vlak bij ons te vinden is, maar dat we geneigd blijven om het verderop te zoeken.
In dit boek geeft Osho bij zijn commentaar op Kabir aan dat de kern van onze ellende gelegen is in het feit dat mensen zichzelf als los van het bestaan ervaren. We zijn dus niet in staat om te onderkennen dat  een vis die zich omringd weet door de oceaan, gewoon niet dorstig is.


Kabir (1440-1518). Indiase wever-dichter-mysticus.

Kabir moet om de mensen lachen: ‘Je ziet niet dat het Echte je thuis is en je zwerft lusteloos rond; de waarheid is Hier.’ De mens is geboren in het Bestaan, hij ademt in het Bestaan en hij zal er uiteindelijk ook weer in opgaan. Maar hij heeft er geen weet van.
Osho spreekt over het belang van meditatie en ‘getuige zijn’ die het ware religieus zijn betreffen. En dat is in schril contrast met wat mensen in hun ‘zondag religie’ ervaren. Mensen leven in de mind en die schept illusies en houdt hen bij van hun essentie vandaan. 

De belangrijkste boodschap die Osho via dit boek laat klinken, is positief. Mensen zijn allemaal boeddha’s en ze hebben het vermogen om verlichting te bereiken. We zijn in staat om respons op het leven te geven in plaats van voortdurend reactie.
Osho noemt in het boek meditatie, liefde, viering en creativiteit als mogelijkheden voor mensen om meer zichzelf te worden. Deze zijn door vast te houden aan starre geloofssystemen vaak in de verdrukking gekomen.   
Het boek is inmiddels ook als audiobook verschenen en verkrijgbaar bij osho.com.

Heilige mannen in as

Miljoenen Indiase heilige mannen en ook vrouwen komen elke vier jaar bij elkaar in wat de Kumbha Mela heet. Elke drie jaar vindt deze gigantische samenscholing plaats op een andere pelgrimsplaats. Elsja en ik waren erbij in de plaats Haridwar, aan de oever van de Ganges, in de voetheuvels van de Himalaya.
De heilige Ganges splitst zich daar in verschillende armen, waartussen zandbanken zijn, die nu vol stonden met grote en kleine tenten. Het krioelde van heilige en minder heilige mensen. Wij besloten om het omheinde kamp van de Naga Babas te bezoeken.
Naga Babas zijn heilige mannen die zich helemaal insmeren met as en verder geen kleren dragen.

Ze zien er vervaarlijk uit, als grijze zombies met witte horizontale strepen op voorhoofd en armen, symbool van aanhangers van de god Shiva. Ze dragen hun haar torenhoog op het hoofd en kralensnoeren om de hals en hebben grote koperen drietanden bij zich. Ze staan bekend als rebels en kunnen, wanneer geprovoceerd, gevaarlijk zijn. De hele dag roken ze ganja (wiet) in chillumpijpen. Hun tenten stonden in keurige rijen naast elkaar, met voor elke tent een kampvuurtje. Ondanks hun woeste uiterlijk groetten de Babas ons vriendelijk, met brede grijnzen vol wit-blikkerende tanden. Sommige pelgrims gingen bij een Baba aan het vuur zitten om raad te vragen voor een paar roepies beloning.
Meer: Sanatan 15

Jongeren voelen zich vaker eenzaam dan ouderen

1Vandaag Onderzoek wijst uit: vier op de tien (43%) jonge mensen voelt zich minstens één keer in de week eenzaam. Dat blijkt uit onderzoek van 3Vraagt, onderdeel van het 1Vandaag Opiniepanel, op de dag dat de Week tegen Eenzaamheid begint. Dit betekent dat jonge mensen zich vaker eenzaam voelen dan volwassenen van 55 jaar en ouder: van hen voelt 16% zich ten minste een keer per week eenzaam. Voor veel jongeren is het een groot taboe om over eenzaamheid te praten.

Men komt niet verder dan ‘het probleem’ te signaleren en ‘het taboe’ te benoemen als het om de uiting van eenzaamheidsgevoelens gaat. Er wordt keihard weggerend voor een gevoel als ‘eenzaamheid’ omdat het negatief is en dat moet vermeden worden. De dialectiek die er in het leven is van positief en negatief, wordt NIET in ogenschouw genomen. ‘Hoe het positieve in het negatieve’ te transformeren, blijkt een brug te ver te zijn. Maar….zo kunnen er weer een aantal hulpverleners aan het werk. Tegelijkertijd ontstaat er echter een afhankelijke nieuwe generatie.
Een volwassen mensheid onderzoekt een verschijnsel, niet oppervlakkig, maar grondig en eventueel tot op de bodem. Zij daagt ook jongeren uit tot zelfonderzoek. Wat is bijvoorbeeld het verschil tussen ‘eenzaam zijn’ en ‘existentieel alleen zijn’? Alleen zijn is onze natuur.  De mens heeft zich altijd eenzaam gevoeld, want de mens is fundamenteel alleen. We worden alleen geboren en we sterven alleen. In de tussentijd kunnen we doen alsof we samenzijn. Alleen zijn blijft echter onaangetast. Het is een onderstroom, ondergronds zet zij zich voort.

Osho maakt hier het verschil tussen ‘eenzaam zijn’ en ‘alleen zijn’ glashelder: 
“Eenzaamheid betekent een negatieve staat van zijn: je hunkert naar de ander, je verlangt naar gezelschap, je mist de menigte. Je kunt jezelf niet verdragen; je ervaart jezelf als ondraaglijk. Je verveelt je met jezelf – dat is wat eenzaam zijn betekent – volkomen verveeld. Alleen zijn is totaal anders: het is volkomen extatisch. Alleen zijn houdt een positieve staat in. Je mist de ander niet; je bent blij met jezelf. Je ben niet verveeld met jezelf, je voelt je geïntrigeerd. Er kondigt zich een grote uitdaging aan vanuit je binnenste kern.”  
Osho: The Dhammapada, The Way of the Buddha. 

The Spiritual Terrorist

Unieke film! Nederlands ondertiteld, nu te zien op Osho TV.
Rajneesh Spiritual Terrorist. Deze film wordt niet meer op youtube vertoond. 
Een Australiër besluit om vanuit zijn jonge gezin naar Pune te gaan, met unieke beelden van de Osho Resort en Osho zelf in die dagen. Een Australische filmploeg weet een levendig en indringend beeld neer te zetten, met o.a. Siddharta (Sid) die als kind in de nabijheid van Osho leefde en acteur werd. Hij bezoekt de toenmalige Commune en kijkt terug. Verder zijn er interviews met Samvado, een ex-CIA agent, Turiya, prinses van Hanover, Anando, Osho’s secretaresse en Devageet, Osho’s tandarts.