Nieuws

Dhyan Sutorius overleden

Afgelopen maandag is Prem Dhyan Sutorius overleden, landelijk bekend van zijn langdurige inspanning ter bevordering van Osho’s lachmeditatie. Prem Dhyan is 83 jaar geworden. De crematieplechtigheid zal a.s. maandag plaatsvinden om 12.30 uur in Zeist. Zie bijgaande advertentie uit de Volkskrant: Overlijdensbericht Dhyan Sutorius.

Dhyan Sutorius (24 september 1938 – 11 oktober 2021).
Dhyan Sutorius werkte als huisarts, scheepsarts en later als dermatoloog in zijn privé-praktijk in een van de ziekenhuizen in Amsterdam. Hij heeft sinds 1978 de lachmeditatie op allerlei (medische) congressen en bijeenkomsten geleid, soms met meer dan 800 lachers, diverse malen deels uitgezonden op radio en televisie.
In 1985 richtte hij in Duivendrecht het Centrum ter Bevordering van het Lachen op. 

Lees hier wat Dhyan Sutorius zegt over De transformerende kracht van de lachmeditatie.

Nieuwe OSHO® Meditatiebegeleiders opgeleid

Het afgelopen weekend is de Opleiding OSHO® Meditatiebegeleider met Garimo Ackermann weer live gehouden in Wajid in Den Haag. De opleiding kon vorig jaar vanwege de lockdown niet gehouden worden en heeft toen digitaal via Zoom plaatsgevonden: 15 nieuwe Osho meditatiebegeleiders.


Deze keer waren er onder de deelnemers mensen met een eigen praktijk als stemtherapeut, rebalancer, yoga lerares, hypnotherapeut en een aantal mensen die reeds Osho meditaties begeleiden. Na afloop heeft iedereen een handboek en een certificaat ontvangen.

In de opleiding kwamen verschillende onderwerpen aan bod zoals basisrichtlijnen voor het begeleiden van OSHO meditaties, OSHO actieve meditaties, Osho’s inzichten over meditaties en het begeleiden ervan, korte meditaties, OSHO Avondmeditatie, ondersteunende muziek, presentatie en voorbereiding. De verdieping die Garimo’s jarenlange ervaring met Osho’s meditaties bracht werd bijzonder gewaardeerd alsook de kennismaking met minder bekende meditaties zoals de Devavani meditatie. 

Een van de deelnemers schrijft als reactie: ‘Het stof van het weekend daalt nu. Ben ook mijn eigen beperking (en weerstand) tegengekomen. Eye opener is, dat het ‘selling point’ is: Meditation is fun! Ik had altijd het idee, dat “verlichting” of iets dergelijks het doel is.’

Garimo stuurde onze redactie over dit laatste punt nog een prachtig citaat van Osho:

Beschouw meditatie als een spel, een genoegen, geniet ervan en dan verandert de hele kwaliteit ervan. Het is dan niet iets dat je doet als reden om er een resultaat mee te bereiken. Nee, je geniet er hier en nu van. Het is oorzaak en gevolg beide.
Het is het begin en het eind.

En dan kun je meditatie niet mislopen. Je kunt het niet mislopen, het gebeurt met je, want je bent er nu klaar voor om het in je op te nemen. Je staat open. Niemand heeft ooit gezegd dat je meditatie als iets plezierigs moet beschouwen, maar ik zeg het wel.
Maak er een spel van. Speel ermee net als kleine kinderen.
Osho: Het boek der geheimen #52.

Jaïnisme 

Osho wordt geboren op 11 december 1931 in Kuchwada, in de staat Madhya Pradesh in Centraal India. Hij is de oudste zoon van een eenvoudige Jaina handelaar in stoffen. Het Jaïnisme is een religie die voornamelijk aanhangers heeft in het westen van India. Het Jaïnisme gelooft dat de mensheid onderwezen wordt door tirtankara’s, spirituele en religieuze leraren waarvan Mahavira (vijfde eeuw v. Chr.), een tijdgenoot van Gautama Boeddha, de laatste was. 

   Mahavira

Belangrijke concepten zijn de leer van geweldloosheid (ahimsa), geloof in reïncarnatie, karma en dharma, en verlossing door ascese. Hoewel de aanhangers tegenwoordig slechts een fractie (ongeveer 4 miljoen) van de bevolking van India uitmaken, is het Jaïnisme belangrijk geweest voor de ontwikkeling van de Indiase cultuur en filosofie, kunst, architectuur, wetenschappen en politiek. Het heeft ook bijgedragen tot het geweldloze Indiase onafhankelijkheidsstreven van Mahatma Gandhi.

In Wilrijk, een deelgemeente van Antwerpen, staat de grootste Jaïn tempel buiten India gebouwd. De bouw werd in India gestart in 1990 en duurde ongeveer 10 jaar. Daarna werd alles afgebroken en verscheept naar Antwerpen. In 2000 is de bouw van de tempel daar hervat en werd het marmer steen voor steen, als een blokkendoos, weer opgebouwd!

‘Ga eens naar een Jaina tempel en je zult verbaasd staan. Je zult vierentwintig standbeelden vinden van vierentwintig grote verlichte meesters, de vierentwintig tirtankara’s. En het meest opvallende zal dit zijn, dat ze er allemaal absoluut hetzelfde uitzien. Dit is onmogelijk — er zijn zelfs geen twee personen absoluut gelijk in de wereld, zelfs geen tweelingen zijn absoluut gelijk. Dus hoe was het mogelijk — en de tijdspanne is groot, duizenden jaren — dat vierentwintig tirtankara’s precies op elkaar leken?

Dit is geen geschiedenis. Deze standbeelden beelden niet de echte personen af, nee, helemaal niet. Het zijn geen afbeeldingen. Wat zijn ze dan? Ze stellen iets voor van het innerlijke, ze stellen iets voor van het meditatieve, ze stellen iets voor van de innerlijke stilte, iets van het wezen. Die vierentwintig standbeelden zijn alleen maar voorstellingen, zichtbare voorstellingen, van iets dat onzichtbaar is.

Als je, zittend voor deze beelden, in stilte blijft kijken, zul je verrast zijn. Er begint iets in je te gebeuren. Het standbeeld is een vorm van objectieve kunst; het synchroniseert met de innerlijke vorm van je wezen. De houding van het standbeeld synchroniseert met je lichaamshouding. Als je in dezelfde houding zit – met rechte rug, halfopen ogen, alleen maar kijkend naar het puntje van je neus, terwijl je niets doet, alsof je ook een marmeren beeld bent, helemaal wit, van binnen en van buiten – dan zul je weten dat je niet tegenover gewone standbeelden staat, maar tegenover grote symbolen.

Dit is mythologie. Mythologie kan niet anders dan poëtisch zijn, omdat alleen poëzie een glimp kan opvangen van het onbekende.

Osho, The Book of Wisdom # 10 vraag 2

Synchroniciteit

Synchroniciteit is ‘het samenvallen in de tijd van twee of meer niet causaal op elkaar betrekking hebbende gebeurtenissen, maar in een voor de betrokkene zinvol verband, waardoor de conclusie van oorzakelijkheid kan wordt getrokken.’ Eenvoudig gezegd: je ervaart de situatie als ‘meer dan gewoon toeval’, omdat de gebeurtenissen voor jou met elkaar te maken schijnen te hebben.

‘Wat Carl Gustav Jung synchroniciteit noemt, verklaart precies wat er gebeurt tussen een meester en een discipel. Het is niet hetzelfde als wat er gebeurt tussen een leraar en een leerling. Tussen leraar en leerling is er een communicatie; er wordt wat informatie door de leraar aan de leerling overgedragen, maar geen transformatie — alleen informatie. De leraar zelf is niet getransformeerd, hij is er zelf nog niet. Hij herhaalt woorden van andere leraren, hij herhaalt misschien zelfs woorden van andere meesters, maar hij heeft zichzelf niet gekend; hij heeft die woorden geleend. Hij kan heel geleerd zijn, hij kan heel goed geïnformeerd zijn, maar dat is niet iets echts. Informatie is niet iets echts – transformatie. En als iemand zelf niet getransformeerd is, kan hij het proces van transformatie niet in anderen op gang brengen.

Carl Gustav Jung noemt dit synchroniciteit. De meester kan jouw verlichting niet bewerkstelligen. Het is geen wetenschappelijk proces, het is veel poëtischer.
Het is geen wet zoals de wet van oorzaak en gevolg; het is veel vloeibaarder, veel losser, veel flexibeler. De meester kan niet bewerkstelligen dat de verlichting in jou gebeurt, maar hij kan het proces op gang brengen, en ook dat alleen als jij het toestaat, niet tegen jouw wil in. Niets kan je worden aangedaan, als je niet volledig ontvankelijk bent. Dit kan alleen gebeuren in een liefdesrelatie.’

Osho, I Am That # 1

Voor de reiziger

Wanneer:Wanneer je er tijd voor hebt.  Er is geen vast tijdstip nodig. Gebruik gewoon de tijd die je ter beschikking hebt. Heb je tien minuten in de badkamer, zit dan onder de douche en mediteer. ’s Morgens, ’s middags, vier of vijf keer tussendoor: mediteer — slechts vijf minuten — en je zult zien dat het je voortdurend voedt.
Duur: Slechts een paar minuten.

Stap 1: Ontspan de ademhaling
Ontspan je ademhaling, verder niets — het is niet nodig om je hele lichaam te ontspannen. Terwijl je in de trein of het vliegtuig zit, of in de auto, zal niemand merken wat je doet. Ontspan gewoon je ademhaling; laat het zijn zoals het op natuurlijke wijze gebeurt.

Stap 2: Neem de ademhaling waar
Sluit dan je ogen en neem waar hoe je inademt, uitademt, inademt. Ontspan je gewoon en neem de ademhaling waar. Bij dat waarnemen wordt niets buitengesloten. De auto bromt — prima, accepteer het. Het verkeer passeert: dat is okee, dat is het leven. Een medereiziger zit naast je te snurken — accepteer het. Niets wordt verworpen. Je moet je bewustzijn niet vernauwen.

Concentratie is een vernauwing van je bewustzijn, waardoor je op één ding gericht bent en al het andere gaat concurreren. Je vecht tegen al het andere, omdat je bang bent dat het centrale punt verloren gaat. Je kunt afgeleid worden en dat werkt belemmerend.

Je hoeft het niet vierentwintig uur te doen. Een kopje meditatie is genoeg! Je hoeft niet de hele rivier op te drinken. Een kopje thee is genoeg. Maak het je zo makkelijk mogelijk. Gemakkelijk is juist. Maak het zo natuurlijk mogelijk. En zit er niet achteraan, doe het gewoon als je er tijd voor hebt. Maak er geen gewoonte van, want alle gewoontes komen uit je mind en een echt mens heeft in feite geen gewoontes.

Osho: Nothing to Lose But Your Head #5

Bron: Meditation for Busy People.

De Beginners Mind

De Spirituele kracht van de Beginners Mind, een artikel in Happinez, zegt in de introductie: het leven zonder verwachting tegemoet treden, onbelemmerd door oordelen of, zoals het in het Boeddhisme wordt genoemd, met een Beginners Geest. Hieronder een samenvatting van de weergegeven essenties.

Baby’s die glunderen bij hun eerste hapje ijs, schrikken van hun schaduw, verrukt zijn over water, onbedaarlijk in de lach schieten van hun spiegelbeeld, ontdekken dat ze zomaar rechtop kunnen staan en dan van de weeromstuit weer door hun knieën zakken. Babies experiencing things for he first time; kleine kinderen, vol verrukking, verwondering of afgrijzen.
Je kijkt ernaar, wordt er zelf ook blij van, het voor de eerste keer iets nieuws ervaren. Als klein kind gebeurt het je elke dag, maar hoe ouder je wordt, hoe minder vaak je het meemaakt. Hoe houd je dat vast?

‘Beginners Geest’ of Shoshin, kernbegrip binnen het Boeddhisme en ‘Zen Mind, Beginner’s Mind‘ van Suzuki, die citeert: ‘De geest van de beginner heeft vele mogelijkheden en de geest van iemand die ervaren is, maar enkele.’ Hij bedoelt daarmee: als je niets weet, ben je onbevangen en je treedt de werkelijkheid onbekommerd tegemoet, terwijl experts alleen het platgetreden pad van hun ervaring zien. De geest van de beginner is leeg, vrij van ervaringsgewoonten, openstaand voor elke mogelijkheid, aldus Suzuki  Als je vanuit je beginnersgeest de wereld waarneemt, ben je bijna vanzelf al in het moment.

Socrates zei: ‘De enige ware wijsheid zit in iets dat je niet weet,’ want hoe meer je van iets weet, hoe meer je weet dat er ook heel veel is dat je nog niet weet.’
Rumi schreef: ‘Verkoop je slimheid en koop verwondering.’ Zodra je afscheid neemt van alles dat je weet over een onderwerp, is er ineens weer ruimte om te zien hoe ongelooflijk bijzonder het is.

Osho over Kinderen

Kinderen zijn de nieuwe edities van bewustzijn, ze zijn levenslustige binnenkomers  van het goddelijk in het leven. Je kunt het kind niet kiezen. Je weet nooit welke type kind bij je binnen komt en wat er gaat gebeuren. Het is een blind spel. Elk kind wordt met zoveel energie geboren, maar we vernietigen het, we maken elke kind kreupel. Je weet niet hoe je zou zijn geworden als je vanaf het allereerste begin totale vrijheid was toegestaan – als je vrij was geweest om te lachen, om lief te hebben, om vreugdevol te zijn en je niet gehinderd, gemanipuleerd, gedwongen was in bepaalde richtingen…
Osho: The Book of the Books.

Een kind wordt bij jou geboren, maar behoort jou niet toe. Hij heeft jou als doorgang gekozen, maar hij heeft zijn eigen bestemming. Heb hem zoveel mogelijk lief, maar geef hem jouw gedachten niet. En kinderen kunnen heel gemakkelijk in meditatie gaan – je moet gewoon weten hoe hen in die richting te helpen. Dans met hem, zing met hem, zit in stilte met hem. Allengs gaat hij genieten van het speelse ervan en het kan dan voor hem geen werk zijn, geen serieuze zaak. Help hem dus meditatie te spelen . . . laat het een spel zijn.
Osho: The Passion for the Impossible.

Kinderen laten opgroeien in kleine gezinnen geeft hen kleine minds. Dit is een van de grootste misvattingen in de wereld. Als ze in een commune worden grootgebracht zijn ze veel vollediger, want ze kunnen zoveel van alle kanten bemachtigen – zoveel mensen, zoveel mogelijkheden, zoveel leefstijlen. De ware educatie voor het kind. Wat we opvoeding noemen is niet echt. Het lijkt nuttig en nodig te zijn maar is niet van veel waarde. De ware educatie betekent gewaarworden van de multi-dimensionaliteit van het leven. Als er in een commune honderd mensen zijn, vele mannen en vrouwen, dan raakt je kind vertrouwd met veel mensen. Je bent dan niet zijn enige moeder, hij raakt vertrouwd met vrouwen . . . met veel ooms en tantes. Dus hij zal nooit naar jou hunkeren in zijn leven, hij zal nooit moeder-gefixeerd zijn, een van de meest fundamentele neuroses in de wereld, dat mensen op hun moeder of hun vader gefixeerd raken. 
Osho: The Tongue-Tip Taste of Tao.

De Chassidische Joden

Het Chassidisme is in de eerste helft van de 18e eeuw ontstaan in Polen. De grondlegger is rabbijn Yisroel ben Eliezer (1698-1760), bijgenaamd de Ba’al Shem Tov (Hebreeuws voor Meester van de Goede Naam). De Chassidiem houden zich net als andere orthodoxe joden strikt aan de joodse wetgeving, zoals de spijswetten en kledingvoorschriften. Chassidische mannen dragen in het openbaar zwarte kleding en een hoed of keppeltje, aan de zijkant van hun hoofd dragen sommigen lange pijpenkrullen, genaamd peies. Vrouwen dragen een rok of jurk en moeten na hun huwelijk hun hoofd bedekken met een sjaal, hoed, muts of pruik en tonen zich minder in het openbaar.

‘Een paar dingen over het Chassidisme. Ten eerste, het woord ‘hasid’ komt van een Hebreeuws woord dat ‘vroom’, ‘zuiver’ betekent. Het is afgeleid van het zelfstandig naamwoord ‘hased’ dat genade betekent. Dit woord ‘hasid’ is erg mooi. Het uitgangspunt van het Chassidisme is helemaal gebaseerd op genade. Het is niet dat JIJ iets doet — het leven gebeurt al, je bent gewoon stil, passief, alert, ontvangend. God komt door zijn genade, niet door jouw inspanning. Dus het Chassidisme kent geen verzakingen die jou worden voorgeschreven. Het Chassidisme gelooft in het leven, in vreugde.  

Het Chassidisme is één van de religies in de wereld die leven-bevestigend is. Het heeft geen verzaking in zich; je moet niets verzaken. Integendeel, je moet vieren. De stichter van het Chassidisme, Baal-Shem, zou gezegd hebben: ‘Ik ben gekomen om jullie een nieuwe weg te leren. Het is niet vasten en boetedoening – en het is geen toegeeflijkheid, maar vreugde in God.’

De Chassied houdt van het leven, probeert het leven te ervaren. Juist die ervaring begint je een evenwicht te geven. En in die staat van evenwicht, op een dag, wanneer je echt in evenwicht bent, zonder op deze kant of op die kant te leunen, wanneer je precies in het midden bent, transcendeer je. Het midden is het hogere, het midden is de deur van waaruit je verder gaat.

Als je echt wilt weten wat het bestaan is, dan zit hem dat niet in het leven, noch in de dood. Leven is het ene uiterste, dood is het andere uiterste. Het is precies in het midden waar noch dood noch leven is, waar men eenvoudigweg ongeboren, dood-loos is. In dat moment van evenwicht, balans, daalt genade neer. Ik zou willen dat jullie allemaal Chassieden worden, ontvangers van genade. Ik zou willen dat jullie deze wetenschap leerden, deze kunst van het evenwicht.

De mind kiest heel gemakkelijk voor het extreme. Je hebt mensen die zich overgeven: zij geven zich over aan sensualiteit, seksualiteit, voedsel, kleding, huizen, dit en dat. Je hebt mensen die toegeven – ze leunen te veel tegen het leven aan, ze wankelen, ze vallen om. Dan heb je mensen die bang worden, als ze zien dat mensen van het koord van het bestaan naar beneden vallen in toegeeflijkheid, in de afgrond van toegeeflijkheid vallen; ze beginnen naar het andere uiterste te neigen. Ze verzaken de wereld, ze vluchten naar de Himalaya. Ze ontvluchten hun vrouw, hun kinderen, hun huis, de wereld, de maatschappij en ze verstoppen zich in kloosters. Zij hebben een ander uiterste gekozen. Toegeeflijkheid is het uiterste leven; verzaking is de uiterste dood.

De hele Chassidische benadering is om geen enkel uiterste te kiezen, enkel in het midden te blijven, beschikbaar voor beide en toch voorbij beide, niet geïdentificeerd te raken met een van beide, niet geobsedeerd en gefixeerd te raken met een van beide – enkel vrij te blijven en vreugdevol te genieten van beide. Als het leven komt, geniet dan van het leven; als de dood komt, geniet dan van de dood. Als God uit Zijn genade liefde geeft, leven — goed; als Hij de dood zendt, moet het goed zijn — het is Zijn geschenk.

Baal-Shem heeft gelijk wanneer hij zegt: ‘Ik ben gekomen om jullie vreugde in God te leren. Het Chassidisme is een vierende religie. Het is de zuiverste bloei van heel de Joodse cultuur. Het Chassidisme is de geur van het gehele Joodse ras. Het is één van de mooiste fenomenen op aarde. Het Chassidisme leert leven in gemeenschap. Het is een zeer gemeenschappelijke benadering. Het zegt dat de mens geen eiland is, de mens is geen ego – zou geen ego mogen zijn, zou geen eiland mogen zijn. De mens moet een leven in gemeenschap leiden.

Maar wat gebeurt er dan wanneer een traditie gevestigd raakt? Nu is het Chassidisme een gevestigde traditie, nu is het zelf een orthodoxie geworden. Nu is de tijd rijp. Als de gemeenschap bestaat in New York -er bestaat een Chassidische gemeenschap in New York- is nu de tijd rijp, maar nu zijn zij zelf orthodox geworden. Zij hebben hun eigen traditie. Zij kunnen niet tegen Baal-Shem ingaan. En deze mensen die nu Chassieden zijn, zijn niet echt meesters, zij zijn gewoon volgelingen van de volgelingen van de volgelingen.’

Osho, The Art of Dying #3

De Netflix film The Unorthodox (4 afleveringen – 2020) gaat over een Chassidische vrouw uit Brooklyn die vlucht uit een gearrangeerd huwelijk naar Berlijn. Ze gaat bij een groep musici wonen maar dan komt haar verleden om de hoek kijken. 
Zie: The Unorthodox.

Zelfbeelden

De mens is voortdurend bezig met het uitvinden van een ZELF voor zichzelf, maar het uitgevonden zelf kan nooit het werkelijke zelf zijn. Er is geen mogelijkheid dat het verzonnen zelf ooit het echte zal zijn. Het echte zelf moet ontdekt worden, niet uitgevonden. Het verzonnen zelf wordt ons ego. Het echte zelf is op geen enkele manier het ego. Het echte zelf is helemaal geen zelf; het is volkomen leegte, en de stilte van leegte, en de vreugde van leegte.

Als je een zelf wilt uitvinden zul je het anderen moeten vragen; dat is de enige manier om het uit te vinden — meningen verzamelen over wat mensen over je denken. Dat is wat we ons hele leven blijven doen. Dat is waarom we zo bang zijn voor het gebrek aan respect van mensen. Dat wordt onze slavernij. We willen respectabel zijn, want als we respectabel zijn dan is de mening van mensen over ons mooi. Ze prijzen ons en we kunnen een beter zelf hebben. Als we niet respectabel zijn, veroordelen mensen ons; en dan zul je nooit een mooi zelf hebben, dan zul je een lelijk zelf hebben. Je zelf bestaat alleen uit de mening van anderen; het is een lappendeken. A heeft iets gezegd, en B heeft iets anders gezegd, en C weer iets anders, enzovoort, enzovoort. Je verzamelt al deze dingen, deze papieren knipsels. Dan maak je er een beeld van – je maakt ze aan elkaar vast, je lijmt ze aan elkaar. 


Vanaf het allereerste begin begint het kind deze rommel te verzamelen. De moeder zegt iets, de vader, de broer, de buren: als het hem bevalt begint hij zich trots te voelen, als het hem niet bevalt begint hij zich depressief te voelen. Om depressie te voorkomen gaat hij door met het vleien van iedereen die hij ontmoet. De vleierij is niets anders dan een afspraak: ‘Ik zal je vleien, zodat je me een goed getuigschrift kunt geven. Ik zal u nog meer vleien als u bereid bent mij een nog beter getuigschrift te geven.’ Maar al die certificaten zijn alleen maar van de buitenkant, en niemand kent je, wie je bent – zelfs jijzelf niet.

Osho: The Secret # 11

Meer: Zelfbeelden.

Ergens bij horen 

Saamhorigheid is de menselijke emotionele behoefte om een geaccepteerd lid van een groep te zijn. Of het nu gaat om familie, vrienden, collega’s, een religie, of iets anders, mensen hebben de neiging een ‘inherent’ verlangen te hebben om ergens bij te horen en een belangrijk deel te zijn van iets dat groter is dan zijzelf. 

De behoefte om ergens bij te horen en zich te hechten is universeel onder mensen. Dit is in tegenspraak met het Freudiaanse argument dat seksualiteit en agressie de belangrijkste drijvende psychologische krachten zijn. Zij die geloven dat de behoefte om ergens bij te horen de belangrijkste psychologische drijfveer is, geloven ook dat mensen van nature gedreven zijn tot het aangaan en onderhouden van relaties en verbondenheid. Relaties die geen regelmatig contact hebben maar wel gekenmerkt worden door sterke gevoelens van verbintenis en intimiteit, voldoen ook niet aan de behoefte. Alleen de wetenschap dat er een band bestaat kan emotioneel troostend zijn, maar het zou geen gevoel van volledige saamhorigheid geven als er een gebrek aan interactie tussen de personen is.


Charismatische leiders stellen een opvallend voorbeeld voor de manier waarop de organisatie zich zou moeten gedragen door bepaalde regels en waarden voor de organisatie te versterken. Deze zelfbewuste leiders inspireren hun volgelingen om de verwachtingen voor de collectieve groep te overtreffen in plaats van hun eigenbelang. Dit geeft werknemers op hun beurt een identiteit waar ze bij kunnen horen. 

Mensen zijn zo terughoudend in het verbreken van sociale banden dat zij in veel gevallen aarzelen om zelfs slechte relaties die potentieel destructief kunnen zijn, te verbreken. 

Bron: Wikipedia.

Hoe dan ook, ik voel nog steeds de bitterzoete pijn die het einde van de Osho-communes met zich meebracht.   Antar Marc

Er zijn veel dingen in de wereld aan het verdwijnen die vroeger een gevoel van saamhorigheid gaven – de natie, de kerk, de maatschappij. Die zijn in feite verdwenen; er bestaan alleen nog schaduwen.

Osho: The Cypress in the Courtyard #22.

Je kunt niet ontsnappen aan de dood en je kunt niet ontsnappen aan alleen zijn. Probeer het maar, maar alles wat je probeert faalt. Niemand is er ooit in geslaagd het alleen zijn te ontlopen, want het alleen zijn is je wezen. Als je alleen zijn vermijdt, vermijd je jezelf. Hoe kun je jezelf vermijden? Hoe kun je aan jezelf ontsnappen? Als je probeert te ontsnappen, mis je de schoonheid van het alleen zijn. Sterker nog, je begint jezelf als alleen te beschouwen omdat je de schoonheid van alleen zijn hebt gemist. 

Alleen zijn is enorm mooi, eenzaamheid is lelijk. Ze betekenen niet hetzelfde, in tegenstelling tot wat de woordenboeken zeggen. Alleen zijn is zo’n mooie ervaring. Je bent – puur, onbesmet door de aanwezigheid van iemand anders; geen schaduw die op je valt – een helderheid, onbewolkt, je wezen puur, maagdelijk. Niemand heeft ooit in dat gebied gereisd. Het is onontgonnen gebied. Het is van een enorme schoonheid, stilte, gelukzaligheid.

Osho: The Divine Melody #10

Meer: Ergens bij horen

Navelstaren

Het is geen toeval dat mensen over mediteerders spreken als ‘navelstaarders’. Dat is veelzeggend. Je staart naar de navel, niet van buitenaf; dat zal niet helpen. Je moet je ogen sluiten en naar de navel gaan. Dat is wat ik het centrum van je wezen noem. Het is net achter de navel. Daarom verbindt de navel je met de moeder, want je wezen ligt net achter de navel. Als je niet gevoed werd door de moeder, via de navel, zou je de negen maanden in de baarmoeder niet overleefd hebben.
Zodra je energie naar de navel stijgt — en dat blijft gebeuren, in alle meditaties gaat je energie omhoog — wordt meditatie belangrijk voor jou.
Osho, Christianity: The Deadliest Poison # 8

Navel

Navel in de betekenis: litteken op het midden van de buik, afkomstig van de navelstreng, is al een heel oud woord. In het Sanskriet, de oudste van de Indo-europese talen, luidde het woord nabhi en de betekenis was zowel: middelpunt in het algemeen als navel.  Merkwaardig is dat het Sanskriet woord nabhi niet slechts navel betekent, maar ook: bloedverwantschap, familie.

   Naaf

Navel is hetzelfde woord als naaf: middenstuk van rad of wiel, waaraan de spaken bevestigd zijn en dat onmiddellijk de as omsluit. De betekenis van litteken op de buik is de oorspronkelijke; toen Indo-Europese volkeren het wiel en de wagen leerden kennen, brachten ze de naam over op het middelste gedeelte van het rad.