Nieuw

De vrouw is voortdurend onderdrukt

De man overheerst de vrouw al duizenden jaren. Hij heeft alle kansen en mogelijkheden gekregen, terwijl de vrouw voortdurend onderdrukt en verstikt is. Ze heeft niet de kans gekregen om in het leven op gelijke voet met de man te concurreren. Daarom weten we niet hoeveel Gautam Boeddha’s er aan de kant van de vrouwen zijn geweest die nooit de kans hebben gekregen om tot bloei te komen. Wie weet hoeveel Albert Einsteins simpelweg elke mogelijkheid tot groei is ontzegd.


Het is heel vreemd dat zelfs domeinen als poëzie, muziek en dans door mannen worden gedomineerd. De grootste dansers ter wereld zijn mannen geweest, niet vrouwen. In feite hadden vrouwen beter moeten zijn geweest dan mannelijke dansers. Maar je hebt kansen nodig. Je hebt onderwijs nodig, je hebt training nodig. Als je de hele vrouwelijke bevolking uitsluit van onderwijs, training en discipline, maak je de hele samenleving en de hele wereld arm, onnodig arm.

Ik leg de nadruk op respect voor vrouwen – en gelijkheid is niet tegen mannen gericht. Het is een wereld die jullie beiden toebehoort en jullie moeten samenzijn om die zo mooi en zo goddelijk mogelijk te maken. De man alleen – jullie hebben alleen maar oorlog gevoerd. In drieduizend jaar, vijfduizend oorlogen… Bestaat het leven alleen maar uit vechten? Bestaat het leven alleen maar uit doden, moorden, verkrachten? Jullie hele geschiedenis zit vol moord en jullie noemen die moordenaars jullie grote mannen.

Osho: Sat-Chit-Anand, Truth-Consciousness-Bliss #26

Afbeelding: osho.com

Wees een lotusblad

Onlangs ontving ik een lange brief uit Nederland van een van onze mooiste sannyasins, Amrito. Hij was op bezoek geweest bij J. Krishnamurti, en J. Krishnamurti gedraagt zich bijna als een stier wanneer hij mijn sannyasins ziet. De rode kleur… en hij raakt gewoon al zijn verlichting kwijt! Daarom heb ik in Spanje zo weinig sannyasins: de stieren houden er niet van!

Zodra hij Amrito zag in zijn sannyasin-kleding, werd hij woedend. Anderhalf uur lang sprak hij onafgebroken tegen het vastklampen aan de meester. Amrito moest erom lachen – waarom was hij zo van streek? Hij zag zijn liefde, zijn mededogen, zijn poging om hem te helpen, maar hij voelde ook dat er meer aan de hand was; hij kon maar niet achterhalen wat het was. Wat hij niet kon doorgronden, is J. Krishnamurti’s vastklampen aan het idee van niet-vastklampen. Hij neemt het nog steeds heel serieus.

Mijn sannyas is iets onserieus; het is echt heel luchthartig. Het wordt gegeven in liefde en lachen en het wordt ontvangen in liefde en lachen. Het is niet het oude idee van sannyas – van serieuze mensen, anti-leven, anti-liefde, die de wereld proberen te ontvluchten. Het is helemaal niet escapistisch. Integendeel, ik leer mijn mensen om IN de wereld te ZIJN – en zo volledig mogelijk, zo hartstochtelijk mogelijk en zo intens mogelijk.

Maar Krishnamurti heeft zijn hele lange leven een wond met zich meegedragen. Hij is door theosofen opgevoed en vanaf zijn vroege kindertijd kreeg hij duizend-en-één regels aangeleerd, omdat ze hem opvoedden met een bepaald idee: dat hij de Wereldleraar zou worden, dat hij de nieuwe Christus zou worden, de Messias, dat de wereld door hem verlost zou worden – hij is geen gewoon mens.
Ze waren hem aan het voorbereiden om een voertuig te zijn, zodat God in hem kon neerdalen en hij een spreekbuis voor God kon worden. Natuurlijk was er daarvoor enorm veel discipline nodig en werd hij bijna gemarteld.

Het waren twee broers, Krishnamurti en Nityananda; ze werden allebei voorbereid. Nityananda overleed – en volgens mij is hij gestorven door te veel discipline: vasten, yoga en al die occulte en esoterische processen die ze moesten doorlopen.
Ze waren nog heel jong, heel kwetsbaar. Krishnamurti was pas negen jaar oud. Ze moesten vroeg opstaan, om drie uur ’s ochtends, en dan begon de training. En de man die de leiding had, Leadbeater, was een harde leermeester. Hij was niet alleen een harde leermeester, hij was ook homoseksueel. En het is een bekend feit dat zijn interesse in kleine kinderen in wezen seksueel was. Hij is ook in zeer compromitterende houdingen met Krishnamurti aangetroffen!

Die wonden zijn gebleven. Krishnamurti kan het Leadbeater niet vergeven. Er is een halve eeuw voorbijgegaan, of meer; Leadbeater is dood, de hele theosofische beweging is dood, maar die littekens van meester-leerling relatie, van training, overgave, gehoorzaamheid, hebben Krishnamurti nog niet losgelaten. Ze zijn met het verstrijken van de tijd heel subtiel geworden. Al bijna vijftig jaar vecht hij tegen spoken die niet meer bestaan. Hij blijft in de lucht boksen met spoken die geen bestaan meer hebben.
Mijn sannyas en mijn bestaan zijn zo nieuw voor hem dat hij het niet kan bevatten – hij heeft geen enkele moeite gedaan om er iets van te begrijpen. Anderhalf uur lang bleef hij op Amrito inhameren: ‘Dit is het gevaarlijkste wat je ooit hebt gedaan. Word nooit de leerling van iemand Klamp je niet vast aan een meester!

   
Amrito (Jan Foudraine)

Amrito herinnerde hem er verschillende keren beleefd aan: ‘Ik klamp me aan niemand vast. En mijn meester is geen voorstander van vastklampen: hij geeft ons totale vrijheid. Het is uit vrijheid dat we bij hem zijn, en zodra we besluiten om niet meer bij hem te zijn… creëert hij daar geen enkel schuldgevoel over.’
Hij wil maar niet luisteren. Hij kan dit nieuwe fenomeen niet begrijpen: een nieuw soort relatie tussen de meester en de discipel, een relatie die geen enkele vorm van afhankelijkheid inhoudt. Jullie klampen je niet aan mij vast, jullie zijn niet door mij geknecht. Wat ik hier probeer te doen, is jullie te helpen om vrij te zijn, volledig vrij. Ik ben onderdeel van die vrijheid. Jullie moeten vrij zijn van alles, en ik ben onderdeel van dat alles.

En als jullie nog steeds bij mij zijn, is dat niet omdat jullie afhankelijk van mij zijn; het is omdat jullie dankbaar zijn voor zo’n vrijheid. Wie zou er niet houden van een relatie die in wezen geworteld is in vrijheid?
Een relatie wordt lelijk wanneer ze je niet toestaat vrij te zijn, wanneer ze je opsluit, wanneer ze je vleugels afsnijdt, wanneer ze je ziel ketent, wanneer ze je niet toestaat jezelf te zijn. Ik leg je geen enkele regel op, ik dring je geen enkele discipline op. Mijn enige boodschap is er een van liefde, vrijheid en bewustzijn.

Maar Krishnamurti was volkomen doof. Amrito schrijft me dat ‘ik met hoofdpijn weer naar buiten kwam’. Dat is logisch – Krishnamurti lijdt zelf aan hoofdpijn! Al vijftig jaar lang lijdt hij onafgebroken aan hoofdpijn, zware hoofdpijn, niet alledaags; dagenlang houdt het aan. Soms wordt het zo heftig dat hij met zijn hoofd tegen de muur wil bonken!
En dat komt omdat hij alles heeft losgelaten – zoals jij zegt, Virago – maar nu is er een nieuwe gehechtheid in hem ontstaan, de gehechtheid aan onthechting, het vastklampen aan niet-vastklampen. Hij heeft de staat van no-mind bereikt, maar hij is niet in staat geweest dat IDEE van no-mind los te laten.

En het idee van no-mind laten vallen en vervolgens gehecht raken aan het niet-no-mind zal niet helpen. Het is hetzelfde spelletje! Het wordt steeds subtieler, en hoe subtieler het is, hoe gevaarlijker, omdat je het niet zult kunnen zien. Het zal zo diep in je gaan zitten dat je bewustzijn het niet zal kunnen bereiken. Het zal je bron zelf vergiftigen.

Ik heb in mijn leven nog nooit één gehechtheid losgelaten. Ik heb ze helemaal doorgrond, en door ze helemaal te doorgronden gebeurt het wonder: plotseling merk je dat de gehechtheden niet langer bindend zijn. Ze zijn er nog wel, maar zo ver weg als de horizon, en net zo onbestaand als de horizon. Ze binden je niet langer. Je kunt in de wereld LEVEN en toch ben je niet VAN de wereld.

En dat is mijn hele visie op sannyas. Wees een lotusblad: in het meer en toch onberoerd door het water. Dan is er geen vicieuze cirkel. Jij creëert de vicieuze cirkel, en dan vraag je hoe je die kunt overstijgen. En elke poging om die te overstijgen zal hem keer op keer opnieuw creëren.
Mijn bescheiden suggestie is: begin alsjeblieft niet aan dat stomme gedoe! Het is beter om er niet aan te beginnen. Als je er eenmaal aan begint, is het bijna onmogelijk om er vanaf te komen.

Osho: Theologia Mystica #2 vraag 2

Meer: Wees een lotusblad

Image by Rudi Arlt from Pixabay.

Duinwandeling in Zandvoort

Na de wandeling in januari wilden veel mensen een vervolg van een activiteit van de Vrienden van Osho voor sannyasins en vrienden van Osho. Er zijn meerdere ideeën voor zo’n activiteit, maar ik hou het voorlopig bij wandelen.


Dit keer stel ik voor om in de waterleidingduinen van Zandvoort te gaan lopen op zaterdag 23 mei. En dan bij het startpunt op de Zandvoortselaan 130 te beginnen.
In het koffietentje Dune (aan de duinrand) ontmoeten we elkaar dan om 11 uur.

Er zijn meerdere rondwandelroutes hier, we kunnen aan de koffietafel  beslissen hoeveel kilometers we gaan lopen. Het koffietentje is makkelijk te bereiken per auto want er is een parkeerplaats en ook bus 80 stopt er in de buurt.

Natuurlijk is deze activiteit gratis en ook niet sannyasins zijn van harte welkom.
Komt allen, de zee en de duinen nodigen je uit..

Graag even een berichtje of je komt, tel. 06 12120768 of mail p.c.knook@gmail.com.
Je kan natuurlijk ook mailen of bellen als je meer informatie wilt.

Met vriendelijke groet,
Mudra

Voor de vorige wandeling, zie Samenspel.

Spinoza, een rationele mysticus!

In dit essay vergelijkt Sugit de ideeën van de Nederlandse filosoof Spinoza
met het inzicht van Osho


Dit is deel twee van een serie over de Nederlandse filosoof Benedictus de Spinoza (1632-1677). Het eerste deel, Spinoza, A Rational Mystic? geschreven door mijn vriend en landgenoot Srajan, is een historische inleiding, die je het beste eerst kunt lezen.
Eerder in het Engels verschenen in Osho News: Spinoza, A Rational Mystic!

In dit deel zal ik proberen de belangrijkste dingen die hij beweert, in zijn eigen woorden weer te geven, en uit te leggen waarom zijn ideeën de meest radicale waren en zijn van de westerse Verlichting. Ideeën die in feite niet zijn opgepikt in onze cultuur en die uiterst relevant zijn. Min of meer impliciet vergelijk ik wat Spinoza zegt met het werk van Osho.

Hoe ik bij Spinoza terechtkwam

Ik raakte tijdens mijn studie geïnteresseerd in (westerse) filosofie. Ik had groot respect voor de analytische filosofie, die in die context de mainstream was, en natuurlijk voor de Europese Verlichting. Allemaal behoorlijk braaf, maar met een zekere intuïtieve twijfel: het drong tot me door dat het allemaal veel woorden waren, en vooral dat, als het al nut had, het een individu naar ‘het goede leven’ moest leiden, wat in het grootste deel van de filosofie ontbrak.

Een van de torenhoge figuren was Wittgenstein en zijn Tractatus Logico-Philosophicus, en ik was geschokt toen ik ontdekte dat hij, nadat hij dacht de filosofie voor eens en voor altijd te hebben opgelost en dorpsschoolmeester was geworden, toch terug moest komen en opnieuw moest beginnen.

Osho gaf me even rust van dat hoofdstuk. Zijn meningen over filosofen waren over het algemeen vernietigend en, in mijn ogen, terecht. Toch heb ik me altijd afgevraagd of er in het westerse denken ruimte zou zijn voor de oproep tot ultieme vrijheid en verantwoordelijkheid vanuit het Oosten. Hoe is het mogelijk dat wij, dat wil zeggen mijn soort mensen, de westerlingen, materieel zo almachtig en spiritueel zo volkomen arm zijn?

Bewustzijn wordt over het algemeen beschouwd als het meest raadselachtige probleem in de wetenschap. Lichaam en geest worden gezien als los van elkaar staand, een volledig dualisme. Tegelijkertijd is de geest zogenaamd de baas over alles wat men doet. Als je lichaam zich slecht gedraagt (zondigt!), ben je vrij om dat naar believen te veranderen, als je het maar echt zou willen.

Hoewel de Bijbel in progressieve kringen niet langer het officiële wetboek is, is onze cultuur nog steeds doordrenkt van het idee van een Schepper en zijn afzonderlijke schepping. Een paternalisme dat zich steeds meer manifesteert in het gebrek aan respect voor het leven en de natuurlijke wereld om ons heen, of in vrouwenhaat, of in het gemak waarmee andere culturen als onwaardig worden beschouwd.

Hoe anders zijn de ideeën van het Oosten; ik voel me gezegend dat ik in aanraking ben gekomen met Osho’s commentaren op dit alles. Verlichting, wat het ook moge zijn, is relevant en mogelijk.

Enkele jaren nadat ik Osho had ontmoet, kwam ik een 800 pagina’s tellend academisch boek tegen met de titel Radical Enlightenment, een boek over Spinoza, en kocht het in een opwelling. Maar toen ik erdoor bladerde, vond ik niets over meditatie of zelfontdekking, dus bleef het op de plank liggen om stof te verzamelen.


Osho sprak nooit over Spinoza. Dat is niet verwonderlijk, want tijdens zijn studie filosofie aan de universiteit werd het curriculum waarschijnlijk bepaald door het Angelsaksische denken, waarin Spinoza nooit een prominente plaats innam.

De enige link tussen deze twee mannen die ik zie, is via Nietzsche, over wie Osho veel sprak. Nietzsche erkende Spinoza als een voorganger en was – bij vlagen – enthousiast over zijn ideeën. Maar vreemd genoeg lijkt het erop dat hij, afgaande op de literatuur, Spinoza zelf nooit echt heeft gelezen.

Rond 2010 las ik in een krant over een Nederlandse vertaling van Spinoza’s Ethica en kocht ik het boek. Toen ik erin begon te bladeren, viel mijn mond open. Ik las zinnen die glashelder waren en dingen verkondigden die nieuwer waren dan wat in mijn cultuur gangbaar is. Feitelijke uitspraken die identiek zijn aan het oosterse denken. Het is duidelijk dat deze man de grondslagen van het jodendom en het christendom volledig overboord heeft gegooid en iets beters heeft opgebouwd.

We worden gewaarschuwd dat de Ethica een moeilijk boek is om te lezen. Zeker, omdat hij probeert systematisch te schrijven, vanuit eerste principes. Geen retoriek, geen herhalingen. Het is ontmoedigend om je te verdiepen in de details van zijn axioma’s, stellingen en bewijzen. Maar er is veel tekst die eruit springt en volkomen begrijpelijk is.

Meer: Spinoza, een rationele mysticus!


Sugit is een gepensioneerd financieel adviseur en softwareontwikkelaar. 

Hij woont in Nederland met zijn geliefde Praveeta.

Osho centra en communes in Nederland

Stukjes uit een interview met Dharmen, waarin hij voornamelijk sprak over de centra en communes in Nederland – door Punya, opgetekend en bewerkt door Srajan.
Eerder verschenen in Osho News:
Living and working in Osho’s Centres and Communes in the Netherlands.
Voor de hele vertaling met meer foto’s zie: Osho centra en communes in Nederland.


Dharmen was een Nederlandse sannyasin die in Poona 1 en 2 woonde, ook in verschillende communes in Nederland en Denemarken, en Rajneeshpuram meerdere malen bezocht. 
Toen hij op Corfu was, werd hij door Punya geïnterviewd over zijn ervaringen, maar toen kwam hij onverwacht te overlijden tijdens een reis naar Ghana. 


Srajan, bekend met de Nederlandse communes, kon de data controleren en enkele hiaten in het verhaal opvullen, en bewerkte het interview zoals Dharmen dat zelf had willen doen.

Eind jaren 70 en tot begin jaren 80 waren er nogal wat communes en centra verspreid over heel Nederland: in Amsterdam, Rotterdam, Den Haag, Groningen, Soest, Arnhem, Haarlem, Nijmegen, Beuningen, Opende, Egmond aan Zee, Eindhoven en Uffelte.

Toen Osho in 1981 Poona verliet voor Oregon, ging ook Dharmen weg uit India. Hij kwam eerst in Amsterdam terecht, waar twee meditatiecentra waren: Sadhana Rajneesh en Amitabh Rajneesh. Dat laatste was op een woonboot, een prachtig meditatiecentrum, maar zonder woonruimte. Dharmen keek verder rond en koos ervoor om naar Groningen te verhuizen.

Satnam Rajneesh Groningen

In Groningen, de grootste stad in het noorden van Nederland, was er een kleine commune, genaamd Satnam Rajneesh. Het was een kleine plek en de mensen woonden verspreid over de stad. Wat wij wilden was een echte commune waar we allemaal samen konden wonen, maar daarvoor hadden we geld nodig! Ons idee was om een vegetarisch restaurant te openen dat natuurlijk Zorba the Buddha zou gaan heten.

Een van onze vrienden, een Duitse zakenman en voormalig directeur van een mijnbouwbedrijf – zijn naam was Vidhan – wist hoe je met banken moest onderhandelen. Dus ging hij op pad, van de ene naar de andere bank, maar overal was het antwoord simpelweg “Nee!” Totdat plotseling een van de bankdirecteuren zei dat hij ons het geld wel wilde lenen. Het is een interessant verhaal. Pas jaren later kwam ik erachter hoe dat precies zat. Ik kom er nog op terug…

De landelijke commune, Stad Rajneesh, in Heerde

Het jaar daarop, in 1982, sloegen de commune-leden uit Groningen en Amsterdam de handen ineen om iets buiten de stad te vinden en vonden een plek in Heerde. Het was een perfecte plek voor meditatie en voor groepen. Het lag midden in het bos met kleine huisjes en twee grote gebouwen. Het lag in het oosten van Nederland, in de zogenaamde Bijbelgordel.

Het moet een schok zijn geweest voor de plaatselijke bevolking. Plotseling vielen al die oranje mensen hun dorp binnen. Het was eigenlijk een heel streng katholieke streek, wat nogal ongebruikelijk is aangezien de meeste mensen in dat deel van Nederland protestants zijn. De priester verkondigde vanaf de preekstoel: “De duivel is naar onze stad gekomen. En de duivel dit, en de duivel dat…”

   
Ramses in Heerde

We hadden een heel mooie school voor de kinderen. Een officiële school. Een van de sannyasins was lerares. Ze had zich speciaal laten registreren zodat ze de school kon starten. Alle kinderen op die school presteerden bovengemiddeld in vergelijking met de rest van Nederland. Van alle scholen in het hele land kwam onze school als nummer één uit de bus!

Al die kinderen… Ze zijn nu zelf vaders en moeders. Ik had een vriendin. Ze had twee zoontjes. Ik ken er één van, hij is nu een man. Zelf vader. Hij zit in de theaterwereld in Amsterdam en doet de belichting. De andere heeft een heel goede baan als accountant of iets dergelijks.

Eerste jaarlijkse World Celebration

Dit zou het eerste festival worden van vele die nog zouden volgen. Het was een wonder dat ik op dat feest terechtgekomen ben. Op maandag was ik aan het werk en op dinsdagochtend zat ik in het vliegtuig naar Boston! Als Osho in Amerika was, wilde ik ook in Amerika zijn. Maar ik had geen geld. Mijn vriend had wel wat, maar alleen 400 gulden.

“Ik wil naar het festival,” zei ik.

“Weet je wat – we gaan naar het casino.”

Mijn vriend en ik werkten in de bouw, maar daar verdienden we geen fortuin mee. En in die tijd was de wisselkoers van de dollar erg hoog. 3 gulden 50 voor een dollar! Eén reis zou ons zo’n 10.000 gulden kosten. Maar we wilden heel graag gaan. Dus gingen we naar het casino en een uur later hadden we het geld. Doei!

De ‘gevangenis’: Sadhana Rajneesh Amsterdam

Het was zo jammer om al die kleine communes achter te laten om samen te komen in één grote commune in Amsterdam. Ze vonden een oude gevangenis in de Havenstraat en kregen de naam Sadhana. Toen ik hoorde dat het in een gevangenis was, zei ik: “Nee. Ik ga niet in een gevangenis wonen. Daar heb ik geen zin in.”

Ik besloot de commune te verlaten en voor mezelf te gaan werken, tot ik hoorde dat de commune uit de gevangenis zou vertrekken om naar een voormalig klooster in een ander deel van Amsterdam te verhuizen.


Sadhana Rajneesh aan de Havenstraat

Het ‘klooster’: Stad Rajneesh Amsterdam

Het ‘klooster’ was een hoekpand in de Pijnackerstraat; we hadden de hele hoek. Het was behoorlijk groot. … In de gevangenis woonden de mensen in een cel, met vier personen in één cel. Echt krap. Maar in deze commune had iedereen wat meer ruimte. Het was een geweldige plek om te wonen en te zijn. We hadden ook een prachtige binnentuin. Het lag in een hele populaire buurt die De Pijp heette. Ik denk dat er zo’n 100 of zelfs 200 mensen woonden.


De Stad Rajneesh – foto Alamy.

Osho-boeken en -tapes

Toen ik naar het klooster verhuisde, begon ik de zorg voor Osho’s boeken en tapes op me te nemen. Ik werkte samen met de commune in Keulen, die al het uitgeverswerk deed. We begonnen toen ook boeken in het Nederlands te vertalen en uit te geven, zoals Nederlandse uitgeverijen al sinds de jaren ’70 deden.

Berg Osho-boeken op Schiphol

Een keer per jaar konden alle commune leden naar de Oregon Ranch voor het Festival, waar ze met duizenden bijeenkwamen.
We hadden een manier bedacht om boeken van Rajneeshpuram naar Amsterdam te krijgen. Veel van de Duitse sannyasins reisden heen en weer met vluchten die een tussenstop in Amsterdam maakten. Op de Ranch kregen ze vier of vijf boeken mee om in hun handbagage mee terug te nemen. “Dharmen staat op Schiphol om de boeken op te halen.”

Nivedano en de bankier

Ik was in Keulen voor mijn boeken, en Nivedano, de drummer, was er ook. Hij was van de Ranch weggestuurd met een simpel “Jij gaat naar Keulen.”
Maar hij vond Keulen maar niks. Dus toen hij hoorde dat ik terug zou rijden naar Amsterdam, kwam hij bij me zitten en vroeg: “Mag ik met je mee naar Amsterdam?”
Ik zei: “Ja, natuurlijk. Morgen vertrek ik. Kom maar mee.”

   
Nivedano

De volgende dag stapt hij in de auto en we rijden terug naar Amsterdam. Dit brengt me weer bij de bankdirecteur die ons in Groningen die lening gaf.
Nivedano vroeg me: “Ken je Piet Slavenburg?” Dat was de bankier die ons de lening had gegeven. Ik keek hem aan: “Slavenburg?” en zei: “Ja, die kennen we.”

Interview wordt vervolgd…

Lessons from Osho ~ A Meditation Playshop with Krishna Prem

On Sunday, May 24 from 2-6pm @ Kokopelli Warmoesstraat 12,
Krishna Prem is leading his only Springtime Meditation Playshop here in Amsterdam.

With a heart full of laughter and love, KP is sharing timeless insights on how to live a joyful and openhearted life.
Expect meditation, playful exercises, and powerful wisdom that you can bring into your daily life.
If you feel the call to step into greater connection, love, and presence, I welcomes you to join in.

And as a presentto live in the present, KP is offering a free signed copy of his autobiography Gee You Are You.
Click on… Meditation Playshop.

Trek je eigen conclusies

Onthoud altijd: wat ik je ook vertel,
je kunt het op twee manieren opvatten.
Je kunt het simpelweg op mijn gezag aannemen:
‘Omdat Osho het zegt, moet het wel waar zijn.’
Dan zul je lijden, dan zul je niet groeien.


Wat ik ook zeg, luister ernaar, probeer het te begrijpen,
pas het toe in je leven, kijk hoe het werkt,
en trek dan je eigen conclusies.
Die kunnen hetzelfde zijn, of niet.
Ze kunnen nooit precies hetzelfde zijn,
omdat je een andere persoonlijkheid hebt, een uniek wezen bent.

Wat ik ook zeg, is van mijzelf.
Het is onvermijdelijk op diepe manieren in mij geworteld.
Jij kunt tot vergelijkbare conclusies komen,
maar ze kunnen niet precies hetzelfde zijn.

Maak mijn conclusies dus niet tot jouw conclusies.
Probeer me te begrijpen, probeer te leren,
maar verzamel geen kennis van mij,
verzamel geen conclusies van mij.
Dan zal je mind-body groeien.

Osho

Image by jude2go2 from Pixabay.

De politici willen niet dat iedereen rijk wordt

Al deze religies gedijen op armoede.
De armen gaan erheen omdat ze lijden;
het is ondraaglijk, ze hebben behoefte aan een soort troost.

De rijken gaan er niet heen; zij lijden niet.
En als ze toch in een bepaalde nood verkeren,
zijn deze priesters niet in staat hen te helpen.
De rijken, die zich gefrustreerd voelen,
moeten op zoek gaan naar iemand die hen uit hun nood kan redden.
Ze willen geen opium.

De politici willen niet dat iedereen rijk wordt,
omdat het moeilijker is om rijke mensen tot slaaf te maken dan arme.
Het is makkelijker om de stemmen van de armen te kopen
dan om de rijken te overtuigen op hen te stemmen.
Hoe rijker iemand wordt,
hoe meer hij buiten bereik is voor politici.

Osho: Socrates Poisoned Again After 25 Centuries #12.

Image by machinecode from Pixabay.

Bewust hand in hand

Als je de hand van je vriend vasthoudt, doe het met een en al aandacht. Let erop of jouw hand warmte afgeeft of niet. Anders kun je weliswaar de hand vasthouden, maar er is geen communicatie en geen overdracht van energie. Feitelijk kun je de hand vasthouden, terwijl je hand volkomen koud en bevroren is. Er is geen vibratie, geen trilling; er stroomt geen energie naar de vriend. Dan is het nutteloos. Het is een loos gebaar, een machteloos gebaar.


Dus wanneer je zijn hand vasthoudt, sla dan diep innerlijk gade of er energie vloeit of niet, en help de energie te richten; breng de energie ernaartoe, beweeg de energie erheen. Aanvankelijk is het niet meer dan een oefening in verbeelding, maar energie gaat de verbeelding achterna. Dat kun je best…

Af en toe tel je alleen je pols even; stel je dan voor dat de pols enkele minuten oploopt en sneller gaat, dan tel je opnieuw, en dan merk je dat de polsslag zich versneld heeft. Voorstellingsvermogen legt de grondslag; het kanaliseert energie.

Als je iemands hand vasthoudt, houd hem dan bewust vast en verbeeld je dat je energie daarheen stroomt en dat de hand warmer en ontvankelijk wordt, en je ziet dan dat er een geweldige verandering plaatsvindt.

Osho: Apotheek voor de ziel p. 75-76.

Image by Lufina from Pixabay.

Democratie is niet het hoogste doel

Democratie is niet het hoogste doel. Het is beter dan dictatoriale regimes, het is beter dan monarchieën, maar het is niet het eindpunt van de reis – want democratie betekent in feite een regering door het volk, van het volk, voor het volk, maar het volk is achterlijk. Laten we het dus zo maar zeggen: een regering door de achterlijken, voor de achterlijken, van de achterlijken.


Democratie kan niet de hoogste mogelijkheid zijn die de mens kan bereiken. Het is goed in vergelijking met andere regeringsvormen die eraan voorafgingen, maar niet in vergelijking met iets dat erop kan volgen. Ik noem dat meritocratie. Ik wil een regering door mensen met verdienste (merit). En verdienste is een zeer zeldzame eigenschap.

Zoals de situatie nu is, zitten alle genieën van de wereld buiten de regeringen. Het is hilarisch: die genieën zijn nodig in de regering omdat ze de mensheid de beste wereld kunnen geven, maar het zijn dienaren van achterlijke politici. Nu staan de wetenschappers die kernwapens maken in dienst van mensen als Ronald Reagan. Welke verdienste heeft hij? Welke intelligentie heeft hij? Wat is zijn bijdrage aan de wereld? Die derderangs Hollywood cowboyfilms? Maar hij zal de beslissing nemen, en de genieën zullen nooit bekend worden; ze zullen bijna anoniem werken.

Osho: From Bondage to Freedom #31

Image by Vilius Kukanauskas from Pixabay.