The Ranch

Een zomerdag op de Ranch

Het is augustus 1984, een heldere en frisse ochtend in Oregon. Om 7 uur ‘s morgens sta ik met een paar andere sannyasins bij de bushalte te wachten. De Ranch strekt zich kilometers ver uit in een weids en heuvelachtig landschap met kale stukken en wat dennenbosbegroeiing. De Muddy Ranch was vroeger een filmlocatie voor westerns zoals Rawhide, voordat Osho’s secretaresse Sheela het 26 hectare grote landgoed in 1981 kocht.

Als we door de vallei rijden naar het ontbijt komt de zon op. Na een prachtige rit arriveren we bij Magdalena, een grote open kantine met houten picknicktafels. Sannyasins van over de hele wereld kletsen en eten hun ontbijtgranen met melk of yoghurt van koeien van de biologische melkveehouderij, volkorenbrood, oranjekleurige kaas, tomaten en tofu-schijfjes, en allerlei soorten fruit. De XL broodrooster produceert stapels toastjes, heerlijk om te eten met boter en marmelade. De geur van houtspaanders op de vloer vermengt zich met de geluiden van duizend sannyasins die samen ontbijten. 

Worship in de keuken betekent vegetarische maaltijden bereiden; stapels wortels, uien en andere groenten van onze biologische boerderij, enkele minuten met de bus of taxi buiten het centrum van de stad. Enorme 50 liter potten voor het eten op de gasvuren, de geur van eten, geluiden van bonkende potten en pannen, en gelach. 

In de rij staan voor “Drive-by” midden op de dag, hete en droge lucht, staan in de zon, wachtend op Osho die in een versierde Rolls-Royce rijdt, geëscorteerd door sannyasins met geweren. ‘Ga alsjeblieft in de rij staan, doe een stap naar voren’. Soms een verkeersopstopping van gedachten; wat gebeurt hier? In het winkelgedeelte, in de boekwinkel, planken en tafels vol met Osho boeken. In de cadeauwinkel Osho-horloges, stropdassen, openers en bekers, aanstekers en T-shirts. In de boetiek is sannyas kleding te koop. De mode is rood en rozerood op het moment. Een lange rij voor de ijssalon – mijn favoriete ijco is chocolate chip ice cream.

Wegen en huizen in aanbouw, machines voor zwaar materieel, zand- en steenwagens. Elektriciteit, voedsel- en watervoorziening, een vliegveld met vliegtuigen. Ik ben trots op wat er gerealiseerd is in 3 jaar worship op de Muddy Ranch, met de steun van individuen en gemeenschappen over de hele wereld. Een brandweerkazerne, winkelcentrum, een discotheek, een hotel en verschillende restaurants, een openbaar vervoersysteem, een rioolwaterzuiveringsinstallatie, een enorm waterreservoir. Soms lijkt het wel een droom die uitkomt, een levend Utopia. Later bleek het ook te lijken op een opdracht die Gurdjieff zijn discipelen gaf: ‘Wees je bewust, graaf een gat en maak het dicht.’ Maar dan groter, zoals Osho. Zarathustra Centraal Station, bushalte voor 7 richtingen. Een swami komt achter de bus aangerend. De chauffeur stopt en doet de deur open. Buiten adem komt de swami binnen en hijgt: ‘Bedankt, ik heb haast voor mijn eerste ontspanningscursus.’

Allerlei roodgekleurde zwempakken, tassen en handdoeken samen in de gele schoolbus naar het Krishnamurti meer. Onze zelfgemaakte waterdam voor de opslag van water, om in te zwemmen, duiken en rond te hangen. Een bord waarschuwt om niet te veel after sun lotion te gebruiken en om een douche te nemen voor het zwemmen, om de waterkwaliteit te beschermen. Kijken naar boeddha lichamen, boeddha buiken en rednecks.

In de rij voor Darshan, in de Buddha Hall, een enorme constructie, wit geschilderd, bijna 100 meter lang, 50 meter breed, oorspronkelijk gedacht als broei- en kweekkas. Zittend in Buddha Hall samen met wel 5000 sannyasins, een zee van rood, Osho zit in een fauteuil, in stilte, de muziekgroep speelt. Space out, space in. Thuiskomen bij het vallen van de avond met de bus, koppels en singles. Stilte valt over de Ranch, spaarzame lichten van huizen en gebouwen rond de vallei. Laat in de avond, zittend op de veranda van mijn A-frame hoor ik krekels; voor de rest een uitgestrekte stilte, de geur van de Oregonian pijnbomen en duisternis, verlicht door de sterren.

Antar Marc
(Eerder verschenen in Osho News).

Landbouw in Rajneeshpuram

Dadu*, de landbouw ‘tempel’ bestond uit een grote groentetuin en een bloementuin die ongeveer tien hectare besloegen van de enige natuurlijke vruchtbare grond op de verder onvruchtbare ranch. Dadu was een grote afdeling met ongeveer 300 worshippers (medewerkers) in 1985 en omvatte Surdas, de garage met landbouwmachines en -voertuigen, Rabiya, de melkstal voor tientallen koeien, Atisha met kippen, ganzen en emoes uit Australië om coyotes weg te houden, een wijngaard, bijenkorven en de kassen Paul Reps en Yari. Dadu lag aan het einde van de weg die van het centrum van Rajneeshpuram naar het noordoosten liep, naar de Radha-rivier, bij de buitenwereld beter bekend als de John Day-rivier.

Sommige van de daar verbouwde groenten werden te koop aangeboden op markten in Oregon, maar de meeste gingen naar de groeiende (vegetarische) bevolking op de Ranch. Het was, zoals bijna alle landbouw op de Ranch, volledig biologisch, met een enorme variëteit aan groenten, waaronder bijvoorbeeld alfalfa, boerenkool, peterselie, spinazie en spruiten. Er waren natuurlijk seizoensgebonden beperkingen, maar alles wat mogelijk was werd gedaan, zoals een grote wortelgrot onder de grond gegraven om de wortelgroentes het grootste deel van het jaar koel te houden, en boven het vriespunt in de zeer koude winters.

Punya schrijft in haar boek On the Edge: ‘We waren verre van zelfvoorzienend, omdat het aantal inwoners bleef toenemen in een tempo dat de moestuinen nooit konden bijhouden, maar we waren altijd blij om op ons bord te zien wat Surdas naar Magdalena Cafetaria had gestuurd: het was vers, biologisch en bovenal van eigen bodem.’

*Dadu was een Indiase mysticus, waar je misschien nog niet van gehoord hebt. Hij werd Dadu genoemd, wat broeder betekent. Hij was zo liefdevol dat de mensen zijn echte naam vergaten en hem eenvoudig herinnerden als Dadu, de broer. Er zijn duizenden liederen die Dadu zong, maar ze werden niet door hem opgeschreven, ze werden door anderen verzameld, net zoals een tuinman bloemen verzamelt.

Osho, Boeken die ik heb liefgehad # 7

Zoeken naar Sheela

Een persoonlijke recensie van de recent gestreamde documentaire op Netflix.

Sorry dat je hem gemist hebt, Sheela. Hij was, en is heel wonderbaarlijk.
Eens in de zoveel tijd verschijnt er een meester op deze gekwelde Aarde. Ik hoorde Osho zeggen dat je ze op de vingers kon natellen: een Kabir, een Jezus, een Socrates. Ze komen heel zelden voor.

Dit is een recensie van de Netflix film, ‘Searching for Sheela,’ maar eerst een disclaimer: ik houd van Osho en heb 44 jaar van de meester/discipel relatie overleefd. Ik heb gevochten en vragen gesteld, de mala weggegooid, in kussens geschreeuwd, getwijfeld, gezweet in groepsruimten in India, en gerild bij bushaltes in Oregon. Wie is deze goeroe persoon? Waarom kan ik me niet afwenden? Is het hypnose? Zit er iets in de cool aid*?
Terwijl ik zweette en piekerde, wierp de meester steeds meer obstakels op om de zwakkeren van geest eruit te wieden, tot uiteindelijk mijn mind verslagen was en mijn wezen ontdekt.

Gedurende 60 minuten keek ik naar een oude vrouw, badend in de gloed van de cameralichten en de glinsterende ogen van haar bewonderaars, en alles wat ik kon voelen was droefheid en medelijden. Die charmante, ondeugende natuurkracht, die ons allemaal (bijna allemaal) in de ban had en ons liet popelen om haar bevelen uit te voeren, was nu een grijze, schuifelende figuur, die haar Indiase accent op een komische manier overdreef en moeite had om gevatte antwoorden te geven op de saaie vragen van haar ondervragers.

Halverwege zegt Sheela: ‘Ik wilde niet spiritueel worden. Ik wilde niet verlicht worden of leren over meditatie. Ik heb daar geen interesse in.’
Dat is misschien de kern van haar dilemma, en waarom ze ervoor koos haar tijd te besteden aan het bestuderen van manieren om mensen te vergiftigen, en Rajneeshpuram met zeer geavanceerde apparatuur af te luisteren.

Op een ander punt klaagt ze over het feit dat mensen haar na 35 jaar nog steeds vragen stellen over haar misdaden. Nou, lieve schat, misschien zouden ze ophouden met vragen te stellen als je echte antwoorden zou geven.
Zo is het genoeg! Er was daar geen verhaal om te recenseren. Sommige mensen zochten naar Sheela. Zij hebben niets gevonden!

www.netflix.com


Chintan (David Hill) is een schrijver, en auteur van Mastering Madness.
Eerder verschenen in Osho News.

(* Jim Jones liet in 1978 zijn achthonderd sekteleden collectief zelfmoord plegen in de jungle van Guyana door het drinken van cool aid limonade met cyanide. De associatie van Osho met sekteleiders is vaak -kwaadaardig of onwetend, maar totaal vergezocht en onterecht- gesuggereerd in de media – red.)

Wat is er echt gebeurd in Rajneeshpuram?

Max Brecher is een voormalige journalist uit New York die op eigen houtje de gebeurtenissen rond Rajneeshpuram heeft onderzocht die geleid hebben tot het arresteren en deporteren van Osho uit Amerika in 1985. Hij heeft dit vastgelegd in een boek, ‘Passage to America’.
In twee podcasts van Love Osho doet hij uit de doeken -met solide bewijsmateriaal van vele interviews- hoe er vanaf het begin een duidelijke strategie van de Amerikaanse overheid was om Osho het land uit te krijgen en de commune te ondermijnen. Ook de veelbesproken relatie tussen Osho en Sheela komt aan bod.
Max Brecher heeft jarenlang in Amsterdam gewoond en woont nu in Portugal.

   Max Brecher

Deel 1 (Episode 120) gaat over:
• Max’ achtergrond en motivatie om het boek te schrijven
• Hoe het lukte om hoge ambtenaren te interviewen
• Hoe hij het project gefinancierd heeft
• Osho’ visum en immigratie status
• Het conflict met de locale ranchers over grondgebruik
• Een stad opbouwen uit het niets
• Arrestatie Team en National Guard die klaar staan om de commune te bestormen
• Osho illegaal gearresteerd, 12 dagen vastgehouden, langzaam vergiftigd met thallium en radioactiviteit
• Max’ kijk op Wild Wild Country
• (Het gebrek aan) bewijs van Osho’s betrokkenheid bij misdaden.

Deel 2 (Episode 121) gaat over:
• het vonnis dat Osho niet wilde accepteren
• de kwestie van de nephuwelijken
• hoe Sheela aan de macht kwam
• het daklozen-programma
• de rol van Laxmi om te zoeken naar grond voor de commune in India
• waarom heeft Osho Sheela de macht gegeven?
• wie heeft de hoogste prijs betaald?
• de lastercampagne tegen Osho in de pers
• de respons op Max Brecher’s boek
• verdere inzichten in Max Brecher’s boek
• een nieuw project voor Osho.

Juist extra geïnteresseerd geraakt

Over de documentaire Wild Wild Country.
Het Volkskrant Magazine kent een rubriek waarin ‘Bekende Mensen’ uit binnen- of buitenland geïnterviewd worden over zaken die ze in hun leven van groot belang vinden. Dat betreft bijvoorbeeld een muziekstuk, een gezelschapsspel, een bepaald restaurant, etc.

In het nummer van 27 juni 2020 komt de Brit Jarvis Cocker (geb. 1963) aan het woord, muzikant en radio-presentator op o.a. BBC 6. Bij het onderwerp ‘Documentaire’ zegt hij:
‘Wat me aan de serie Wild Wild Country op Netflix over de Bhagwan en zijn volgelingen in Portland zo intrigeerde, was vooral de vraag die niet beantwoord werd: waarom bleven die mensen in hem geloven terwijl zijn rol als geestelijk leider in Portland al was uitgespeeld? Wat zagen ze in die gast die alleen wat paradeerde met zijn dure horloges en Rolls-Royces?

 

Ik stuitte onlangs op zijn Book of Secrets. Misschien gaf dat enige opheldering. Er staan bewerkingen in van toespraken die hij in India hield en het verbaasde me hoe weinig spirituele kolder ik tegenkwam. Ik vond het allemaal best grappig en zeer leesbaar, en ben alle vijf de dikke delen gaan lezen.

   The Book of Secrets

Zo’n woord als tantra kennen we eigenlijk alleen van Sting met zijn eeuwigdurende tantrale seks. Maar die 112 technieken om tot de hoogste staat van verlichting te komen, zijn aardig om te lezen. Ik ben ondanks die documentaire juist extra geïnteresseerd geraakt in Bhagwan.’

Ik moet met geconditioneerde mensen beginnen

From Bondage to Freedom, Answers to the Seekers on the Path

Het boek ‘From Bondage to Freedom’ bevat een ontroerend verslag van een zeldzaam en provocerend experiment in menselijke groei. Het zijn de laatste toespraken die Osho in de VS heeft gegeven. Terwijl de meeste van zijn mensen de vrucht van hun inspanningen gestalte zien krijgen in een levende commune die gebaseerd is op Osho’s visie, probeert een kleine, door macht gedreven groep in het geheim de controle over de commune over te nemen en Osho en zijn lijfarts te vergiftigen, zoals duidelijk wordt als deze de Community verlaat.


Door dit alles heen beantwoordt Osho de vragen van discipelen en vrienden, die zich onthutst en verward voelen door de moedwillige minachting van het groepje corrupte mensen. Osho’s antwoorden openbaren de waarheid terwijl hij met onbuigzame compassie spreekt over fascisme, machtspelletjes en individuele verantwoordelijkheid. Zoals altijd wijst Osho erop hoe absoluut alles door de zoeker gebruikt kan worden om te ontwaken en meer bewust te worden.

‘Het leven is breekbaar,’ geeft Osho aan. ‘Hoe hoger je gaat, des te breekbaarder het is. De boom is niet zo breekbaar als de bloem. Maar de geur ervan is zelfs breekbaarder dan de bloem – alleen al een klein briesje kan die wegnemen.’ 
En verder zegt hij: ‘Van onschuld kan misbruik gemaakt worden. Liefdevol-zijn kan men exploiteren.’ 
Maar ook verklaart hij: ‘Maak je geen zorgen; ik ga jullie niet aan je lot overlaten. Natuurlijk ben je altijd vrij om te gaan, maar waar je ook heengaat, zul je me precies binnenin je vinden. Iedere keer als je je ogen sluit, zul je mij aantreffen. Wanneer je stil bent, zul je mijn stem horen. Liefde is geen kinderspel; zijn dringt diep in het hart door en er is geen enkele manier om haar kwijt te raken.’

Ik moet met geconditioneerde mensen beginnen
Een sannyasin vraagt of Jezus nu wel of niet verlicht is, aangezien Osho zich hier tegenstrijdig over uitlaat en: hoe kan de waarheid zo snel veranderen? Osho antwoordt het volgende:
‘De waarheid verandert nooit, maar uitspraken over de waarheid kunnen wel veranderen. Wanneer we met onderwijs aan een kind beginnen, is het boek vol met grote platen en heel weinig geschreven materiaal. Als hij het alfabet leert, staat elke letter voor iets. M staat voor Mango. Het kind kan de mango begrijpen, niet de M en hij kan de mango zien, een kleurrijke, mooie afbeelding. Maar geleidelijk aan zal de mango losgelaten worden. Want als je, wanneer je leest iedere keer herhalen moet  ‘M staat voor mango’ ben je volledig vergeten wat waarvoor staat. Nu kun je het alfabet direct lezen.’

‘Ja, ik moest wel tegen je zeggen  ‘Jezus is verlicht.’ Het was ‘M staat voor mango,’ omdat je niet in staat was om te begrijpen dat Jezus niet verlicht is. Iets tegen je zeggen dat je niet begrijpen kunt, is zinloos. Eeuwen lang ben je gewend geweest te geloven dat Jezus de eniggeboren zoon van God is: hij is licht, hij is liefde, hij is het leven, hij is de verlosser- twintig eeuwen van conditionering. Nu kun je mijn probleem begrijpen. Ik moet met geconditioneerde mensen, geprogrammeerde mensen beginnen. Hun conditionering is stevig; ik moet met hen meegaan zodat zij met mij mee kunnen gaan.
Dus ik most met allerlei soorten mensen meegaan: Hindoes – en ik heb 12 delen over Krishna gesproken; Jaina’s – en ik heb vele delen over Mahavira gesproken; Boeddhisten – en ik heb meer over Boeddha gesproken dan over wie ook; Christenen… en zelfs bisschoppen en kardinalen hebben me brieven geschreven: ‘Het is verrassend – u bent geen Christen en in tweeduizend jaar niemand heeft zo’n inzicht in de betekenis van de uitspraken van Jezus laten zien.’ 

Het boek is beschikbaar op de tweedehands markt en is verder als audioboek te bestellen.

Boekbespreking van Donna van der Steeg.

Een commune is veel rijker

We moeten bewijzen dat het leven in een commune
veel rijker is, veel mooier, veel meditatiever,
dat het mogelijk is om op een andere manier te leven,
anders dan hoe de mensheid tot nu toe geleefd heeft.

We hebben dat bewezen in Rajneeshpuram.
Het was ons succes dat Amerika dwong
om de commune te vernietigen.
Als we geen succes hadden gehad
had niemand zich druk gemaakt om ons.
Onthoud dit:
Het was geen mislukking dat we vernietigd werden,
Het was ons succes dat niet getolereerd kon worden.
 
Osho

Hasya en het einde van Sheela’s bewind

Ze overleefde de Holocaust, woonde op een kibboets, hielp mee ‘The Godfather’ te produceren en volgde Sheela op als secretaresse van Osho. Hasya is het sanskriet woord voor ‘lachen’, de sannyasnaam die zij kreeg. Toen het duidelijk werd hoe Sheela ontspoord was in de Commune in Oregon in 1985 trad Hasya op de voorgrond en werd ze de opvolgster van Sheela.

Ze was als Françoise Wizenberg in Parijs geboren in 1937, de dochter van een in Polen geboren joodse industrieel. Haar vader werd in 1942 door de Nazi’s vermoord. Hasya overleefde de Tweede Wereldoorlog door te vluchten met haar oom en geadopteerd te worden door een christenfamilie. Na de oorlog is ze herenigd met haar moeder en zijn ze naar Israël geëmigreerd, waar ze opgroeide in een kibboets. Toen ze in dienst moest heeft haar moeder haar meegenomen naar de V.S. omdat ze haar dochter niet wilde verliezen aan de Arabieren zoals ze haar man aan de Nazi’s had verloren.

 Ma Prem Hasya

Een van de meest aantrekkelijke vrouwen in New York, bovendien een stralende persoonlijkheid, trouwde ze in 1956 met Guilford Glazer, een joodse multimiljonair. Na haar scheiding in 1960 verhuisde ze naar Los Angeles waar ze Albert Ruddy ontmoette, een joods-Canadese filmproducent. Ze gingen in Hollywood wonen waar hij in 1973 een Oscar kreeg voor ‘The Godfather.’

In de jaren 70 bezocht ze de ashram van Osho in Pune waar ze onder de indruk raakte van zijn werk en deze financieel ging steunen. Toen ze in 1984 in de Commune in Oregon ging wonen raakte ze intens betrokken bij de organisatie en trouwde ze met Amrito, toen nog Devaraj, de dokter en vertrouweling van Osho. Hasya en andere leden van de ‘Hollywood Gang’ kochten dure cadeaus voor Osho, prachtige gewaden, horloges en Rolls Royces. (Osho heeft uiteindelijk zijn Rolls Royce collectie flink uitgebreid en gebruikt om de Amerikanen een spiegel voor te houden van hun materialisme). De directe band van Hasya met Osho had maakte Sheela jaloers en leidde tot pogingen van Sheela om Devaraj en Hasya te vergiftigen. Ze hebben daar nooit aangifte van gedaan omdat de Amerikaanse overheid met de FBI klaar stond om elke aanleiding te gebruiken om de Commune te vernietigen. Maar de komst van Hasya naar de Ranch hielp mee om de overmatige macht van Sheela -en haar misbruik daarvan- bloot te stellen.

Sheela vluchtte in 1985 naar Duitsland en Hasya begon als internationaal secretaresse de zaken te runnen, zonder belangstelling voor macht en controle, in scherp contrast met Sheela. De Ranch hield kort daarna op te bestaan en Hasya ging met Osho mee op de Wereldtour die hen naar Nepal, Uruguay, Kreta en Portugal bracht, voordat Osho zich weer in India kon vestigen in de oude ashram in Pune. Daar kreeg Hasya van Osho de opdracht om een workshop te ontwikkelen voor de vrijheid van vrouwen.

Toen Osho in 1990 overleed keerde Hasya terug naar de V.S. waar ze in Sedona, Arizona, meegeholpen heeft om een Mystery School op te zetten en in Los Angeles een groot Osho centrum. Ze leefde beurtelings in Los Angeles en Arizona totdat ze in 2014 op 77-jarige leeftijd overleed in het huis van haar dochter. Ze leed al een aantal jaren aan de ziekte van Parkinson.

Uit een artikel in Haaretz van juli 2018:  ‘Wild, Wild Country’: Meet the Holocaust Survivor and Archnemesis of Ma Anand Sheela. 

Sheela naar India

Na 34 jaar gaat Sheela weer -op bezoek- naar India. De Netflix documentaire ‘Wild Wild Country’ heeft haar weer in de spotlight gezet en ze is een soort cultfiguur geworden. Een beroemde Bollywood actrice, Priyanka Chopra, wordt gecast als Sheela in een Hollywood film die geregisseerd gaat worden door Barry Levinson.
Sheela is ‘ongetwijfeld een kracht om rekening mee te houden.’ Ze is van 1980 tot 1985 de secretaresse van Osho geweest en onder haar leiding is Osho’s commune in de stad Rajneeshpuram in Oregon opgezet. Zij was Osho’s naaste medewerker en runde de commune onder zijn leiding… totdat er onenigheid ontstond. Ze werd tot 20 jaar gevangenisstraf veroordeeld maar kwam na 39 maanden voorwaardelijk vrij. Haar tijd in de gevangenis van 1985 tot 1988 was een belangrijke leerervaring voor haar.
In 1990 heeft Sheela haar eerste kleine bejaardentehuis opgezet in Zwitserland, om haar ouders en alle ouderen ter wereld te eren. Nu zijn er 3 grote projecten, 2 in Zwitserland en 1 op Mauritius.

Ze heeft een aantal memoires gepubliceerd over haar leven met Osho:
• 1996 “Don’t kill Him” (in Duits).
• 2005 “My Treasure” (in Engels).
• 2010 “Love Inspires” (in Duits).
• 2013 “Don’t kill Him” (in Engels).
• 2019 “Move On!” (in Engels, nog niet uit ).

Bijna drie decennia later voelt Sheela nog steeds liefde voor Osho en zijn leer. Zij wil nu eindelijk haar kant van het verhaal vertellen en beweert dat de waarheid heel anders was. Zij gaat haar licht laten schijnen op dat deel van Osho’s leven dat tot dusver gehuld is geweest in geheimzinnigheid en duisternis.
Uit: sippingthoughts.com
 
We zijn benieuwd!

Osho’s advocaat Niren over ‘Wild Wild Country’

Een van Osho’s advocaten in Oregon was Swami Prem Niren (Philip Toelkes). Niren komt uitgebreid aan het woord in de Netflix documentaire ‘Wild Wild Country’. Hij is, op verzoek van Osho zelf, een boek aan het schrijven over zijn gedetailleerde ervaringen met de rechtszaken in Rajneeshpuram, Oregon, inclusief de arrestatie van Osho en de tijd die hij in hechtenis moest doorbrengen.
Niren heeft op verschillende plaatsen in de V.S. en in het buitenland lezingen gegeven om het ware verhaal te vertellen van wat er gebeurd is met de commune in Oregon.
Hoewel ‘Wild Wild Country’, bekroond met een Emmy Award voor beste documentaire van 2018, een oprechte poging doet om licht te laten schijnen op de zaak, heeft ze een aantal van de belangrijkste gebeurtenissen, thema’s en onderliggende motieven gemist. Niren geeft lezingen van 1,5 uur die volledig ondersteund zijn met bevestigende bewijzen en beantwoordt vragen. Voor groepen van advocaten gaat Niren in groter detail in op de rechtszaken en de rechtsgebieden die van belang waren voor het bestaan van de ranch.

   Philip Niren Toelkes

In zijn lezingen geeft Niren onomstotelijk bewijs van wat er werkelijk met Osho en zijn commune is gebeurd in de jaren 80 in Oregon. Voorbij het verhaal dat ‘Wild Wild Country’ vertelt liggen nog meer overtuigende en pijnlijke waarheden van de destructieve handelwijzen van de Amerikaanse overheid en ook van Sheela Silverman, Osho’s vertrouwde woordvoerster.
Als Osho’s persoonlijke advocaat maakte Niren in de commune de ontwikkeling en de vernietiging mee op legaal gebied, maar ook het vurige verlangen naar transformatie en vrijheid die daar heerste. Hij ervoer ook de angst voor het onbekende en de zucht naar macht, zowel buiten als binnen de commune.
Niren deelt het resultaat van 30 jaar research, inclusief acht ‘Freedom of Information Requests,’ vier gerelateerde rechtszaken evenals de 80er jaren documenten, uitspraken van sleutelfiguren en ook laat hij de, achteraf bezien, bevooroordeelde persverslagen zien.
Niren: ‘De makers van de documentaire hebben hun best gedaan om een evenwichtige weergave te doen van de mensen en de gebeurtenissen. Het is zeker de beste poging die tot nu toe over het onderwerp ondernomen is. Ze hebben echter een paar belangrijke fouten gemaakt en konden gewoon niet die diepte bereiken die nodig was om te laten zien wat er gebeurd is, laat staan een werkelijk begrip te geven over Osho en zijn commune in Oregon. Toch heel erg de moeite waard om te zien (Wild Wild Country). Mijn boek zal de diepte geven, informeren over de misverstanden en het ware verhaal van Osho in Amerika vertellen.’

Uit het antwoord van Anand Sharma op de vraag: ‘Hoe accuraat is de Netflix documentaire ‘Wild Wild Country?’