The Ranch

Hasya en het einde van Sheela’s bewind

Ze overleefde de Holocaust, woonde op een kibboets, hielp mee ‘The Godfather’ te produceren en volgde Sheela op als secretaresse van Osho. Hasya is het sanskriet woord voor ‘lachen’, de sannyasnaam die zij kreeg. Toen het duidelijk werd hoe Sheela ontspoord was in de Commune in Oregon in 1985 trad Hasya op de voorgrond en werd ze de opvolgster van Sheela.

Ze was als Françoise Wizenberg in Parijs geboren in 1937, de dochter van een in Polen geboren joodse industrieel. Haar vader werd in 1942 door de Nazi’s vermoord. Hasya overleefde de Tweede Wereldoorlog door te vluchten met haar oom en geadopteerd te worden door een christenfamilie. Na de oorlog is ze herenigd met haar moeder en zijn ze naar Israël geëmigreerd, waar ze opgroeide in een kibboets. Toen ze in dienst moest heeft haar moeder haar meegenomen naar de V.S. omdat ze haar dochter niet wilde verliezen aan de Arabieren zoals ze haar man aan de Nazi’s had verloren.

 Ma Prem Hasya

Een van de meest aantrekkelijke vrouwen in New York, bovendien een stralende persoonlijkheid, trouwde ze in 1956 met Guilford Glazer, een joodse multimiljonair. Na haar scheiding in 1960 verhuisde ze naar Los Angeles waar ze Albert Ruddy ontmoette, een joods-Canadese filmproducent. Ze gingen in Hollywood wonen waar hij in 1973 een Oscar kreeg voor ‘The Godfather.’

In de jaren 70 bezocht ze de ashram van Osho in Pune waar ze onder de indruk raakte van zijn werk en deze financieel ging steunen. Toen ze in 1984 in de Commune in Oregon ging wonen raakte ze intens betrokken bij de organisatie en trouwde ze met Amrito, toen nog Devaraj, de dokter en vertrouweling van Osho. Hasya en andere leden van de ‘Hollywood Gang’ kochten dure cadeaus voor Osho, prachtige gewaden, horloges en Rolls Royces. (Osho heeft uiteindelijk zijn Rolls Royce collectie flink uitgebreid en gebruikt om de Amerikanen een spiegel voor te houden van hun materialisme). De directe band van Hasya met Osho had maakte Sheela jaloers en leidde tot pogingen van Sheela om Devaraj en Hasya te vergiftigen. Ze hebben daar nooit aangifte van gedaan omdat de Amerikaanse overheid met de FBI klaar stond om elke aanleiding te gebruiken om de Commune te vernietigen. Maar de komst van Hasya naar de Ranch hielp mee om de overmatige macht van Sheela -en haar misbruik daarvan- bloot te stellen.

Sheela vluchtte in 1985 naar Duitsland en Hasya begon als internationaal secretaresse de zaken te runnen, zonder belangstelling voor macht en controle, in scherp contrast met Sheela. De Ranch hield kort daarna op te bestaan en Hasya ging met Osho mee op de Wereldtour die hen naar Nepal, Uruguay, Kreta en Portugal bracht, voordat Osho zich weer in India kon vestigen in de oude ashram in Pune. Daar kreeg Hasya van Osho de opdracht om een workshop te ontwikkelen voor de vrijheid van vrouwen.

Toen Osho in 1990 overleed keerde Hasya terug naar de V.S. waar ze in Sedona, Arizona, meegeholpen heeft om een Mystery School op te zetten en in Los Angeles een groot Osho centrum. Ze leefde beurtelings in Los Angeles en Arizona totdat ze in 2014 op 77-jarige leeftijd overleed in het huis van haar dochter. Ze leed al een aantal jaren aan de ziekte van Parkinson.

Uit een artikel in Haaretz van juli 2018:  ‘Wild, Wild Country’: Meet the Holocaust Survivor and Archnemesis of Ma Anand Sheela. 

Sheela naar India

Na 34 jaar gaat Sheela weer -op bezoek- naar India. De Netflix documentaire ‘Wild Wild Country’ heeft haar weer in de spotlight gezet en ze is een soort cultfiguur geworden. Een beroemde Bollywood actrice, Priyanka Chopra, wordt gecast als Sheela in een Hollywood film die geregisseerd gaat worden door Barry Levinson.
Sheela is ‘ongetwijfeld een kracht om rekening mee te houden.’ Ze is van 1980 tot 1985 de secretaresse van Osho geweest en onder haar leiding is Osho’s commune in de stad Rajneeshpuram in Oregon opgezet. Zij was Osho’s naaste medewerker en runde de commune onder zijn leiding… totdat er onenigheid ontstond. Ze werd tot 20 jaar gevangenisstraf veroordeeld maar kwam na 39 maanden voorwaardelijk vrij. Haar tijd in de gevangenis van 1985 tot 1988 was een belangrijke leerervaring voor haar.
In 1990 heeft Sheela haar eerste kleine bejaardentehuis opgezet in Zwitserland, om haar ouders en alle ouderen ter wereld te eren. Nu zijn er 3 grote projecten, 2 in Zwitserland en 1 op Mauritius.

Ze heeft een aantal memoires gepubliceerd over haar leven met Osho:
• 1996 “Don’t kill Him” (in Duits).
• 2005 “My Treasure” (in Engels).
• 2010 “Love Inspires” (in Duits).
• 2013 “Don’t kill Him” (in Engels).
• 2019 “Move On!” (in Engels, nog niet uit ).

Bijna drie decennia later voelt Sheela nog steeds liefde voor Osho en zijn leer. Zij wil nu eindelijk haar kant van het verhaal vertellen en beweert dat de waarheid heel anders was. Zij gaat haar licht laten schijnen op dat deel van Osho’s leven dat tot dusver gehuld is geweest in geheimzinnigheid en duisternis.
Uit: sippingthoughts.com
 
We zijn benieuwd!

Osho’s advocaat Niren over ‘Wild Wild Country’

Een van Osho’s advocaten in Oregon was Swami Prem Niren (Philip Toelkes). Niren komt uitgebreid aan het woord in de Netflix documentaire ‘Wild Wild Country’. Hij is, op verzoek van Osho zelf, een boek aan het schrijven over zijn gedetailleerde ervaringen met de rechtszaken in Rajneeshpuram, Oregon, inclusief de arrestatie van Osho en de tijd die hij in hechtenis moest doorbrengen.
Niren heeft op verschillende plaatsen in de V.S. en in het buitenland lezingen gegeven om het ware verhaal te vertellen van wat er gebeurd is met de commune in Oregon.
Hoewel ‘Wild Wild Country’, bekroond met een Emmy Award voor beste documentaire van 2018, een oprechte poging doet om licht te laten schijnen op de zaak, heeft ze een aantal van de belangrijkste gebeurtenissen, thema’s en onderliggende motieven gemist. Niren geeft lezingen van 1,5 uur die volledig ondersteund zijn met bevestigende bewijzen en beantwoordt vragen. Voor groepen van advocaten gaat Niren in groter detail in op de rechtszaken en de rechtsgebieden die van belang waren voor het bestaan van de ranch.

   Philip Niren Toelkes

In zijn lezingen geeft Niren onomstotelijk bewijs van wat er werkelijk met Osho en zijn commune is gebeurd in de jaren 80 in Oregon. Voorbij het verhaal dat ‘Wild Wild Country’ vertelt liggen nog meer overtuigende en pijnlijke waarheden van de destructieve handelwijzen van de Amerikaanse overheid en ook van Sheela Silverman, Osho’s vertrouwde woordvoerster.
Als Osho’s persoonlijke advocaat maakte Niren in de commune de ontwikkeling en de vernietiging mee op legaal gebied, maar ook het vurige verlangen naar transformatie en vrijheid die daar heerste. Hij ervoer ook de angst voor het onbekende en de zucht naar macht, zowel buiten als binnen de commune.
Niren deelt het resultaat van 30 jaar research, inclusief acht ‘Freedom of Information Requests,’ vier gerelateerde rechtszaken evenals de 80er jaren documenten, uitspraken van sleutelfiguren en ook laat hij de, achteraf bezien, bevooroordeelde persverslagen zien.
Niren: ‘De makers van de documentaire hebben hun best gedaan om een evenwichtige weergave te doen van de mensen en de gebeurtenissen. Het is zeker de beste poging die tot nu toe over het onderwerp ondernomen is. Ze hebben echter een paar belangrijke fouten gemaakt en konden gewoon niet die diepte bereiken die nodig was om te laten zien wat er gebeurd is, laat staan een werkelijk begrip te geven over Osho en zijn commune in Oregon. Toch heel erg de moeite waard om te zien (Wild Wild Country). Mijn boek zal de diepte geven, informeren over de misverstanden en het ware verhaal van Osho in Amerika vertellen.’

Uit het antwoord van Anand Sharma op de vraag: ‘Hoe accuraat is de Netflix documentaire ‘Wild Wild Country?’

Drieënnegentig Rolls Royces…

Eén Rolls Royce is belachelijk, twee Rolls Royces is obsceen.
En drieënnegentig Rolls Royces is gewoon een grote grap.  
Ramses Shaffy

In de toespraak van Osho die 21 mei werd uitgezonden op Salto TV heeft hij het over de Rolls Royces:
‘Drieënnegentig Rolls Royces… maar ik heb er verder niet naar gekeken, wat daarmee is gebeurd. Ze waren niet van mij, en ik ben net zo gelukkig zonder als dat ik met ze was. Ik ben nooit naar deze Rolls Royces in de garage gaan kijken. De directeur van mijn garage, Avesh, is hier. Ik zei steeds tegen hem: ‘Op een dag kom ik,’ maar die dag kwam nooit. Ik heb die wagens nooit bij elkaar gezien. Hij was het die een auto meebracht voor het ritje van een uur, hij koos dat uit. En ik heb niet omgekeken.
Die auto’s hebben hun doel vervuld. Ze hebben jaloezie gecreëerd in heel Amerika, in al de superrijken. Als ze intelligent genoeg waren geweest, dan zouden ze -in plaats van mijn vijand te zijn- naar me toe gekomen zijn om een manier te vinden om van hun jaloezie af te komen, want dat is hun probleem. Jaloezie is een vuur dat je verbrandt, en heel erg verbrandt. Je bent in handen van iemand anders.
Ik was daar alleen maar als toerist en ik heb heel Amerika in de war gebracht. Ze hadden geld genoeg, ze hadden meer Rolls Royces kunnen kopen als ze dat hadden gewild. Maar ze hadden daar ook het lef niet voor. Ze hebben mij veroordeeld, door te zeggen dat ik een materialist ben. En je zult verbaasd staan: een bisschop die mij voortdurend voor materialist veroordeelde, schreef me een brief, privé, waarin stond: “Het zou van veel medeleven getuigen als u een Rolls Royce aan mijn kerk kon schenken. Voor u zal het niets uitmaken – drieënnegentig of tweeënnegentig – maar voor ons zal het veel uitmaken.” En iedere zondag stond hij me te veroordelen. Hij veroordeelde mij niet om mijn materialisme, hij veroordeelde mij om zijn jaloezie te verbergen.
De politici, de rijken, hadden het voor zichzelf kunnen regelen – waar maakten zij zich druk om? Maar ze maakten zich druk om het feit dat een toerist, die niet eens een geldig visum heeft, al de superrijken heeft overtroffen. Dat doet pijn! Als ze intelligent genoeg waren geweest, hadden ze kunnen begrijpen dat er een doel achter die Rolls Royces had gezeten. Het kan niet alleen maar om het ritje van een uur geweest zijn. Daar zou één Rolls Royce genoeg voor zijn geweest.

Alles wat ik in mijn leven gedaan heb, heeft een doel. Het is een list om iets vanuit jou naar voren te halen waar je niet bewust van bent.
Als je intelligent genoeg bent zou je willen dat je ervan af kwam omdat het een gif is dat je doodmaakt. Een jaloerse mind is niet tot liefde in staat; een jaloerse mind is niet in staat om blij te zijn… en niet alleen niet in staat om blij te zijn, hij is niet in staat om iemand anders blij te zien zijn. Dit soort mensen vult de hele aarde. En die zogenaamde heiligen van je hebben hen niet geholpen. Die zogenaamde heiligen van je hebben hen geëxploiteerd.
Het is dolkomisch! Jullie heiligen buiten jullie uit door arm te zijn, zichzelf te kwellen. Ze helpen jou om je niet jaloers te voelen, niet gekwetst te voelen. Ze beschermen jouw ego. En het komt niet van één kant. Daarom zeg ik dat het dolkomisch is. Het is een vreemd spel: ze helpen je om in je ellende te blijven zitten, in je krankzinnigheid. En jij helpt hem om in zijn suïcidale, gemartelde leven te blijven – een wederzijdse samenzwering van de hele mensheid om in de hel te blijven zitten.
De commune in Amerika was ook een list. Het heeft zijn werk gedaan. Het heeft mensen bewust gemaakt dat het mogelijk is om vreugdevol, liefdevol op deze aarde te zijn; je hoeft niet te zitten wachten op een hemel. En ik kan niet inzien, ik kan er niet bij… iemand die hier nooit heeft gedanst en gezongen,

als hij de hemel binnengaat en hij krijgt een harp in handen – wat moet hij aan met zo’n harp? Hij zal niet weten wat hij moet doen! Hij zal vragen, wat is dit, en wat willen jullie dat ik hiermee doe?’

Osho: Beyond Psychology # 9.

 

Sannyasins over WWC

In de Telegraaf van 9 april stond een artikel van Silvan Schoonhoven. Het laat sannyasins aan het woord die naar de Netflix serie kijken met gemengde gevoelens:

‘…Sumeru wist zich het zweet van het voorhoofd, na een uur lang Dynamic-meditatie in de Amsterdamse commune. Hij maakte die roemruchte episode in Oregon mee. „Ik heb rare dingen gezien, hoor. Later dacht ik: Jézus. Hoe ze daar met wapens liepen. Probleem was dat een klein groepje daar de macht greep. Het is ontspoord, daar draai ik niet omheen. Maar de boodschap van Osho staat er los van. Die blijft waardevol. Luister maar naar zijn tapes. Dan hoor je het.”
Yoyo van der Kooi was veertig jaar geleden op slag in de ban van de Indiër. „Ik wilde Osho allerlei dingen vragen, maar toen ik in zijn ogen keek was ik sprakeloos en voelde ik onvoorwaardelijke liefde. Alle vragen losten op, ik kon alleen maar lachen en janken. Het heeft mij blijvend veranderd.”
Sannyasins zijn soms huiverig om ervoor uit te komen dat ze inspiratie vinden bij Osho. Altijd weer dezelfde verhalen; dat hij een goeroe was met 93 Rolls-Royces in een sekte waar vrije seks aan de orde van de dag was. Ze worden er doodmoe van.

    Drive by op de Ranch

De Netflix-serie rakelt alle clichés weer op. Osho-leerlingen zijn daarom verdeeld over Wild Wild Country, waarin Sheela (68) haar verhaal vertelt. Ze vinden het ’gekleurd’, ’ramptoerisme’ maar ook ’fascinerend’. „Ik was helemaal blij toen ik de eerste aflevering zag”, vertelt Ambara, die ook in Oregon was. „Ik dacht: wat een fijne groep waren we eigenlijk. Kritische, slimme mensen die een ’soul family’ vormden. Ik denk niet dat Osho op de hoogte was van die salmonella. Het zou me onthutsen als dat wel zo was.”

Fascisme
Osho wist niets van de vergiftigingsplannen, weet Tarangita Bosman zeker: „Wel dat er iets ging gebeuren. Na Oregon legde hij het ons uit: zien jullie nu dat fascisme in ons allemaal huist? Ze vroegen: maar waarom greep u niet in? Osho antwoordde: dat had gekund, maar dan hadden jullie niets geleerd.”
Bij Van der Kooi overheerst een positief gevoel over Oregon. „Iedereen werkte keihard. Mensen deden werk dat ze niet gewend waren, daardoor liepen zaken soms traag. Toch had iedereen eindeloos geduld. In de rij werd in de brandende zon gelachen en geknuffeld. Dat heb ik nergens ter wereld gezien.”
Natuurlijk waren er spanningen. „Osho kreeg gewapende escortes. Maar ik kan me goed voorstellen dat mensen die zelf geen vlieg kwaad doen, zich verdedigden tegen dorpelingen die zelf met wapens rond de commune liepen. In mijn beleving is er niet zoveel misgelopen, het was een experiment waar veel van is geleerd. Sheela dacht op een goed moment: het doel heiligt de middelen, we doen wat bacteriën in het water. De CIA doet zulke dingen toch ook?”
De episode-Oregon stelt Ambara gerust. „Het heeft me geleerd mijn eigen onvolmaaktheden te aanvaarden. Zelfs Osho maakte fouten.”

Netflix aangeklaagd door Osho International

Netflix wordt aangeklaagd door de Osho International Foundation. De stichting beticht de streamingdienst van plagiaat in de documentaire Wild Wild Country. Volgens de aanhangers en leden van de Osho-stichting wordt in de documentaire een substantieel gedeelte van hun werk gebruikt. Zo zou in de eerste aflevering door Netflix al 88 keer plagiaat gepleegd zijn. Daarom vindt de stichting dat ze recht heeft op de opbrengst die Netflix ermee behaalde, schrijft TMZ.

Wild Wild Country vertelt het verhaal van Bhagwan Shree Rajneesh, die in 1981 naar de Verenigde Staten kwam en zich vestigde in een kleine stad in de staat Oregon. De goeroe en stichter van een spirituele beweging in India, de Verenigde Staten, Australië en delen van Europa moest vier jaar later echter uit Amerika vertrekken vanwege problemen met justitie.
Bron: NU.nl.
 

Sheela in Hollywood

Priyanka Chopra, een voormalige Miss World en Bollywood-Hollywood actrice, gaat de rol van Sheela spelen in een Bernard Levinson film. Ze raakte gefascineerd door Sheela toen ze de Netflix documentaire Wild Wild Country zag. Sheela is op weg om filmmythe en cultureel icoon te worden.
De makers van Wild Wild Country verbaasden iedereen door hun onpartijdig weergave van het conflict rond Osho’s commune in Oregon. Nu is het afwachten wat een intelligente vrouw -Chopra wilde ooit vliegtuigtechniek gaan studeren- met begrip voor de Indiase achtergrond van mystici, sannyasins en meditatie, gaat maken van Sheela als hoofdpersoon. Zelf wil Sheela graag de geschiedenis ingaan als de ontembare heldin die de regering Reagan trotseerde, getuige een BBC-interview als follow-up van de Netflix serie. Keith Richards van de Rolling Stones was zich bewust wat beroemd zijn doet met je image: ‘Het is onmogelijk om geen karikatuur te worden van wie je dacht dat je was.’

Sheela, onschuldige zondebok of bezitterige jaloerse koningin? De Osho-Sheela sage kent geen beperkingen en staat open voor elke interpretatie van Hollywood.
Klaar? Licht… camera… actie!

Samenvatting van een artikel van Subhuti in Osho News van 3 februari j.l.

De Koning van Intens Geluk

Een jonge Engelsman, Alen Lowen, was in zijn studie onder de indruk geraakt van de humanistische psychologie. Na een bezoek aan de ashram in Poona in 1977 gooide hij al zijn twijfels opzij en nam sannyas. Van Osho kreeg hij de naam Swami Anand Rajen: de Koning van Intens Geluk (The King of Bliss). Rajen ontwikkelde zich tot een van de vooraanstaande therapeuten die de ashram tot het grootste groeicentrum ter wereld maakten. Hij heeft heel veel mensen geholpen om inzicht te krijgen in de vaste structuren waarin wij gevangen zitten en die ons beletten intens en gelukkig te leven. Hij stond bekend als ‘The Sword’, het zwaard, door zijn scherpe inzicht en zijn compromisloze aanpak van de onechtheid en de trucjes van het ego.

In dit 2 uur durende interview praat hij over zijn jeugd in een weeshuis, zijn avonturen met Osho in India en de V.S., de moeilijke jaren onder Sheela (‘hoe lang nog?’) en zijn leven als ‘outcast’ na de Ranch. Hij was een van de 36 mensen die door Osho verlicht werden verklaard, maar nam na de ondergang van de Ranch afstand van de commune om zijn eigen leven te gaan leiden. Dit leidde tot een verwijdering met Osho en veel oude vrienden, hij wordt er nog emotioneel van als hij dit vertelt. Uiteindelijk verzoent hij zich met Osho, vlak voordat Osho zijn lichaam verlaat. 
Het is een boeiend interview van een van Osho’s meest vertrouwde discipelen en het geeft een uniek inkijkje in de wereld van Osho. Vooral de impact die Sheela had -het initiatief voor het interview kwam naar aanleiding van Wild Wild Country- wordt heel duidelijk. Meer: A Deeper Truth.

Hoe was het dagelijks leven in Wild Wild Country?

De gebroeders Way, makers van de bekroonde Netflix documentaire Wild Wild Country zeggen zelf spijt te hebben dat ze een stuk over het dagelijks leven van de sannyasins op The Ranch eruit gelaten hebben: ‘…beautiful moments that from their perspective captured the magic of what they were doing out there.’ Dat is jammer want daardoor ontstaat er een onvolledig, vertekend beeld bij veel mensen over hoe het er in werkelijkheid aan toe ging. De sensatie en de rol van Sheela krijgen onevenredig veel aandacht.
Daarom is het zo verhelderend dat een leerlinge van 6 VWO, die de documentaire heeft gezien, zich is gaan verdiepen in de zaak en antwoord zoekt op de vele vragen die nu in haar hoofd rondspoken. Anand Frank geeft vanuit zijn persoonlijke ervaring in Oregon antwoorden die een beeld schetsen van hoe het dagelijks leven werkelijk was.

   Brandweeroefening op de Ranch.
Vraag: Wat voor werk deden de bewoners? 
Anand Frank: Van alles wat je je maar kunt voorstellen om een stad van 3000 inwoners draaiende te houden. Maar wel een heel bijzondere stad, met een universiteit, stuwdammen, irrigatiesystemen en grootschalige ecologische landbouw (lang voordat ecologie een modebegrip werd). Daarnaast was er een steeds groter team van getalenteerde academici werkzaam om de talloze gerechtelijke procedures met allerlei instanties tot een goed eind te brengen. 
Meer: Interview van Dante van Helvoort met Anand Frank

Wat zegt Osho zelf over Wild Wild Country?

Een sannyasin vraagt aan Osho, vlak na de ondergang van de commune in Oregon:
Geliefde meester,
Hoe hebben wij, die van u houden, deze lelijkheid laten gebeuren tegen uw visie in en tegen onszelf? Ik zag dingen die ik lelijk vond. Dan zei ik tegen mezelf: ‘De meester wil het zeker zo hebben. Ik zie het hele plaatje niet. Ik wil niet negatief zijn.’
Wat is deze blindheid in ons?
 
Osho antwoordt:
Die blindheid zit in iedereen die opgevoed is om afhankelijk te zijn van een vaderfiguur. God doet alles. Jij bent nergens verantwoordelijk voor. Als je arm bent, heeft God het zeker zo gewild. Als je ziek bent, heeft God het zeker zo gewild.
Heel de mensheid is gereduceerd tot een hulpeloos kind dat afhankelijk is van een vaderfiguur die nergens bestaat. Dus blijf je steeds veranderen van vaderfiguur. Dat maakt niets uit. De christen wordt een hindoe; hij verandert van goden maar de psychologie blijft gelijk. Er zijn driehonderd religies op de wereld maar de psychologie van al die religies is precies dezelfde. En die psychologie is: houd de mens afhankelijk, niet verantwoordelijk, altijd in hoop, in gebed naar iemand die niet bestaat. Dit is de oorzaak van heel de tragedie.

Wat hier ook gebeurde, jij redeneerde: ‘Dit klopt niet.’ Maar je dacht: ‘De meester heeft het zeker zo willen hebben.’ Wanneer heb ik gezegd dat je zo moest denken? Mijn leer bestond uit redeneren, scepsis, onderzoek, onafhankelijkheid, en je doet precies het tegenovergestelde. Daarom wilde Sheela nooit hebben dat ik weer zou gaan spreken. Daarom hebben ze geknoeid met mijn tapes, de originele tapes. Nu kun je er niet meer achter komen wat ze hebben veranderd.
Maar ze weten niet… Ik leef nog steeds en wat ik tien jaar geleden heb gezegd, vandaag de dag doe ik er nog een schepje bovenop, want er komt nog tien jaar ervaring bij. Ze hebben nooit gewild dat ik weer tot jullie zou spreken. Sheela probeerde me te overtuigen dat mijn gezondheid eronder zou lijden als ik weer ging spreken. Ik zei: ‘Maar wat moet ik dan met mijn gezondheid? Gewoon gezond blijven en wachten tot ik doodga?’ Ik begon weer te spreken terwijl zij dat niet wilde.
Pasgeleden kreeg ik te horen dat mijn melk vergiftigd was, langzaam vergif om mij ziek te maken. Zo niet dood, dan tenminste niet in staat om voor jullie te spreken, zodat zij de vertegenwoordiger blijft. Misschien was het vergif alleen bedoeld om mijn tong dood te maken zodat ik niet kan spreken. Ze hebben ermee geëxperimenteerd. Ik ben erachter gekomen dat er een dokter was die een kop thee nam en ontdekte dat ze de hele dag niet kon praten. Haar tong was bijna verlamd.
Sheela heeft tegen jullie gezegd dat totale overgave nodig is.
Ik zeg tegen jullie dat totale verantwoordelijkheid nodig is.
En jullie moeten bewijzen dat totale verantwoordelijkheid honderd keer meer kan bereiken dan wat totale overgave kan doen! Ik leerde jullie om te twijfelen, zij leerde jullie om te geloven. Haar bende werd ontmaskerd met wat ze gedaan hebben omdat ik erop stond om weer te gaan spreken. Als ik was blijven zwijgen waren jullie blijven denken: ‘Misschien wil de meester het wel zo hebben.’
Dat betekent dat jullie nooit naar mij hebben geluisterd. Jullie hebben me nooit proberen te begrijpen. Ik wil nooit hebben dat jullie iets doen wat tegen je rede, tegen je eigen waardigheid ingaat. Ik wil dat je weer trots wordt dat je de hoogste uitingsvorm van de evolutie bent.
Onthoud dus voortaan, ook al blijf ik mijn hele leven spreken, op een dag zal ik het lichaam moeten verlaten. Iemand die geslepen, slim, politiek is, kan weer een fascistische groep van jullie maken. Laat dat niet gebeuren.
Maar dat betekent niet dat je een lastpost moet worden voor de commune. Je moet het in balans leren brengen. Je kent maar twee dingen: of je bent een slaaf of je bent een lastpost. Kun je geen middenweg vinden? Waar je verstandig bent, geen lastpost maar gewoon verstand. En waar je geen slaaf bent maar pure vrijheid. Handel vanuit je gevoeligheid, je vrijheid, je liefde. En dat is volgens mij geen enkel probleem: dat kun je wel.
Ik hou zoveel van jullie, ik vertrouw zoveel op jullie. Ik schat jullie intelligentie zo hoog in dat ik kan zeggen dat jullie het onmogelijke mogelijk kunnen maken.

Osho, From Bondage to Freedom, Ch 6, Q 1 (excerpt).

Uit een artikel van Antar Marc, een Nederlandse sannyasin, in Osho News: Wild Wild Rajneeshpuram, a collective responsibility. Hij geeft een kritische kijk op groepsdenken dat besluit met de vraag: ‘Ben ik verantwoordelijk voor alle mooie dingen die in Rajneeshpuram gebeurden evenals voor de negatieve gebeurtenissen die zich ontvouwden? Het antwoord is: “Ja.”’