Artikelen

Man-vrouw en ‘neurogeklets’

Gina Rippon is een Britse hoogleraar neurowetenschap. Zij schreef het boek: The Gendered Brain. Zij is kritisch t.a.v. wat zij ziet als de verkeerde interpretatie en het kapen van de neurowetenschap, wat zij ‘neurogeklets’ noemt.
De logica van hun argument is dat het mannelijke en het vrouwelijke biologisch verschillend zijn, mannen en vrouwen gedragsmatig verschillend zijn en dus zijn hun gedragsverschillen biologisch veroorzaakt en kunnen niet, en belangrijker, moeten niet worden uitgedaagd of veranderd:

Ik ben erop gericht een gids te produceren om dergelijke neuro-onzin eruit te halen. Gender is iets dat we onszelf aanleren. Maar er bestaat niet zoiets als een mannen- of een vrouwenbrein. De verschillen zijn zo klein dat er geen conclusies aan verbonden kunnen worden. De verschillen tussen mannen en vrouwen onderling zijn veel groter.
Veel hersenonderzoek is gedaan bij 60-jarigen, maar hun hersenen zijn blootgesteld aan veel prikkels en ervaringen. Het brein verandert voortdurend, in de eerste levensjaren en ook lang daarna. De plasticiteit van de hersenen is enorm. Baby’s zijn zich heel bewust van hun omgeving, proberen een verbinding aan te gaan, een relatie te leggen, maar de nadruk wordt altijd gelegd op hoe hulpeloos ze zijn. Ze hebben al snel in de gaten hoe ze schouderklopjes kunnen krijgen. Het kinderbrein is als een spons. De mens, hoe klein ook, is gevoelig voor de boodschappen die hij van anderen krijgt en die zijn voor jongens en meisje anders.
Zo jong als ze zijn, krijgen jongens en meisjes te maken met uiteenlopende verwachtingen. Meisjes denken dat wiskunde vooral iets is voor jongens en dan ga je er minder moeite voor doen. Kortom, de heersende ideeën over wat mannelijk en vrouwelijk is, kan zijn sporen nalaten in de hersenen.
Het oude idee is dat biologie aan het stuur zit, dat het brein je op een route zet die al is uitgestippeld. Inmiddels weten we hoe stereotypen het brein kunnen veranderen. De gevolgen van het geloof dat je het maar hebt te doen met de hersenen waarmee je geboren bent, daar  worden mannen noch vrouwen beter van.
We moeten veel meer kijken naar het individu in plaats van als eerste filter gebruiken of iemand een man of een vrouw is. Geef kinderen vooral veel keus.
Uit artikel in Trouw van 30 maart j.l.

Osho zegt hierover:
Het ultieme is noch mannelijk noch vrouwelijk, het is beide, het is geen deel van een geslacht. Het leven bestaat uit polariteiten en als man en vrouw zijn we 2 delen van het goddelijke. Man en vrouw trekken elkaar aan uit verlangen naar vereniging, één zijn, zichzelf complementeren. Dat is de weg van het leven.
Man en vrouw, beiden zijn noodzakelijk om het leven tot een volledig, groeiend, elegant geheel te maken, want man en vrouw op zich zijn incompleet. Het totale kan niet enkel mannelijk zijn. Dit is een mannelijke houding. Godsdiensten hebben mannen en vrouwen gescheiden.
Maar polariteiten worden samengevoegd, leven en dood, liefde en haat, zomer en winter. Het ultieme is beide, hij en zij. Vroeg of laat gaat de mensheid dit begrijpen, dat man en vrouw complementair zijn.
Het mannen- en vrouwenlichaam is gelijk, maat ook verschillend in vele opzichten. Man en vrouw zijn halve circuits, beiden incompleet, en ze kunnen enkel een moment van volledigheid hebben wanneer hun elektrische circuits één worden.
Wanneer een kind wordt geboren, is het een paar weken, tenminste 6 weken, neutraal, noch mannelijk, noch vrouwelijk. Het lichaam bevindt zich in het midden. De verhouding man-vrouw energie is vastgesteld op 60-40. Maar het kan variëren van 70-30 tot zelfs 90-10. In geval van 50-50 maakt dat een man of vrouw aseksueel, het is de man-vrouw energie, de hoogste energie die neutraal is.
Osho: Kundalini Yoga. Psychology of the Esoteric.

Een bijdrage van Prem Abhay.

De moeder de vrouw

Het thema van de 84ste Boekenweek, die van zaterdag 23 t/m zondag 31 maart 2019 plaatsvindt, is ‘De moeder de vrouw’. Een tijdloos én actueel thema.. Al direct bij de bekendmaking werd duidelijk hoe relevant het maatschappelijk debat over moederschap en vrouw-zijn is. Moeder en vrouw zijn twee identiteiten. In hoeverre zijn zij met elkaar verbonden? Het thema kent verschillende perspectieven: een moeder is niet alleen moeder, zij is ook vrouw, minnares, manager, binnenvaartschipper of schrijver. Bovendien staat iedere moeder altijd in relatie tot haar kind, een invalshoek die in de literatuur vele markante moeders voortbracht, van Medea tot oermoeder.

Er zijn betere beelden van moederschap nodig, veelkleuriger, minder definitief en dichter bij de waarheid. Ik hoop dat dit Boekenweekgedicht één beeld toevoegt.’
Ester Naomi Perquin 

Dichter Boekenweekgedicht: ‘Er zijn in het verleden een aantal beelden van het moederschap gecreëerd waar we ook vandaag de dag nog behoorlijk aan vast lijken te zitten. Vaak vallen ze de kant van de verering op. Dat is jammer. Door iets zeer nadrukkelijk op te hemelen, kun je ook iets aan het zicht onttrekken. Niet alle moeders zijn leuke moeders. Niet alle moeders zijn gelukkige moeders. We hebben betere beelden nodig – minder definitief en dichter bij de waarheid. Ik hoop in mijn Boekenweekgedicht ergernis én liefde te gieten.’ 

Osho over moederschap: 
‘Bijna elke vrouw doet kinderen geboren worden, wordt een moeder, maar de waardigheid, de grootsheid, de glans van het moederschap is niet overal te zien. In mijn benadering is het niet noodzakelijk moeder te worden om het moederschap te kennen.  Maar waar zit dan het moederschap? Vat moederschap en moeder niet op als synoniemen. 
Het is mogelijk dat iemand geen moeder is en toch moederschap ervaart en het is mogelijk dat iemand wel een moeder is en niet het moederschap ervaart. Moederschap is een totaal ander iets. Het is de waardigheid van LIEFDE. Moederschap is een geweldige meditatie. Moederschap is een van de meest verheven kunsten: je bent een levend wezen aan het scheppen. De moeder is een bewustzijn aan het scheppen – het leven zelf.
Als je in je moederschap kunt bloeien dan voel je je eeuwig dankbaar naar het kind. Moederschap is een zegening.’

Recent had ik een ervaring van geen moeder en toch moederschap, een meisje van vijf met haar zusje van bijna anderhalf. De anderhalf jarige speelde enthousiast in het rond en de vijfjarige speelde mee en zorgde continu voor de kleine, alsmaar oplettend, de kleine bij de hand pakkend, even een arm om haar heen of even door de knieën zakkend om zusje recht te kunnen aankijken en even te communiceren. Kon het niet verstaan maar het hele beeld zoals het op mij overkwam, ademde een liefdevolle zorg en aandacht om te voorkomen dat de kleine iets verkeerds ging doen, haar iets overkwam en om leuk en gezellig samen te zijn. Heb dit vaker gezien, van meisjes, niet van jongens. In mijn gevoel kunnen meisjes innerlijk al heel vroeg zo liefdevol zijn dat het a.h.w. een uitstraling is van het moederschap zoals Osho dat bedoelt.
Een bijdrage van Prem Abhay.

Het ervaren van een orgasme, ontdekking van meditatie

Nandan Bosma heeft, in samenwerking met Satyamo Uyldert, in het verleden uitgebreid research gedaan naar wat Osho over seksualiteit zegt. 

‘Een orgastische ervaring is een vloedgolf. Je wordt er zo totaal door overspoeld, dat je verdwijnt. En ik acht de orgastische ervaring hoog, omdat mijn weten is dat alle meditatie eruit voortgekomen is. Alle spiritualiteit komt daar vandaan, want het laat je proeven van wat ‘de hoogste heerlijkheid’ is. Als je jonge mensen tot hun vijf- of zesentwintigste in dit opzicht in de weg staat, zullen ze in de eerste plaats nooit een orgasme ervaren.
In de tweede plaats zal nooit de gedachte bij hen opkomen dat het mogelijk is dat er een hoger bewustzijn bestaat, een fantastische ruimte binnen in henzelf; dat ze niet zijn wat ze in de spiegel zien, dat ze heel veel meer zijn. In een orgastische ervaring worden ze praktisch één met het geheel. Het is een eerste glimp – een venster gaat open en ze gaan zoeken naar wegen om het venster verder open te zetten, om de open hemel in te vliegen.

Niemand heeft nagegaan hoe de mens meditatie ontdekte, hoe hij begon met te denken aan de mogelijkheid van spirituele extase-ervaring. Voor mij ligt dat heel eenvoudig. Zodra jongens en meisjes een orgastische ervaring hebben, hebben ze ook meteen geproefd wat spiritualiteit is, het goddelijke, het heilige. En in de rest van hun leven is er niets dat zo’n hoogtepunt zal zijn.

De tijd stopt……
Iemand komt tijdens een orgastische ervaring ook te weten dat het denken stopt, dat de tijd stopt. Je komt tot stilstand – er is geen beweging. Zij die wijs genoeg waren probeerden op een andere manier hoe ze af konden komen van hun gedachtestroom, van tijd en beweging,
om totaal stil te worden. En tot hun verrassing werkte het naar beide kanten; ze bereikten dezelfde orgastische ervaring. Maar als die orgastische ervaring seksueel is, dan ben je afhankelijk van iemand anders. Maar als die orgastische ervaring voortkomt uit meditatie, bereik je je grootste waardigheid als individu – onafhankelijkheid.’

Het tegengaan van een orgastische ervaring
‘Godsdiensten wilden niet dat deze orgastische ervaring mensen overkwam. En om dat te verhinderen brachten ze het celibaat in de wereld. Vreselijk en heel listig – maar de geestelijkheid is listig. Het ging hen alleen om hun eigen gewin. Als mensen individueel het spirituele en het heilige gaan ervaren, dan is de Brahmaanse priester niet langer nodig; ook de rabbijn is niet langer nodig, noch de Katholieke priester. Mensen hebben dan zo’n direct en intiem contact met het universum dat er geen behoefte is aan een middelaar.

Om die ontwikkeling te verhinderen waren er twee mogelijkheden. In het verleden gebruikte men het kinderhuwelijk: op zeven- of achtjarige leeftijd. Een zeven jaar oude jongen is seksueel nog niet rijp en een meisje van die leeftijd ook niet. Maar omdat ze getrouwd zijn, worden ze langzaam, langzaam, door familie en vrienden ingewijd: ze beginnen met elkaar te spelen. Seks wordt voor hen een spelletje, op zijn hoogst een manier om kinderen voort te brengen. Er komt geen tijd om iets te ervaren dat hen in een spirituele richting geduwd zou kunnen hebben. Eeuwenlang is dit zo gegaan. Ze kregen te vroeg die last te dragen: en dat er kinderen komen staat buiten een orgastische ervaring.’

Een energie-verschijnsel
‘Seks moet dus op twee manieren begrepen worden. Aan de ene kant zet het de soort voort, iets wat een biologisch verschijnsel is; aan de andere kant schept het een energie-ervaring, waarvan geestelijkheid noch politiek graag zien dat mensen die hebben, want dat zou de grootste revolutie ter wereld in gang zetten. Mensen hebben dan een direct contact met het bestaan zelf – geen Heilige Schrift, geen priesters, geen middelaars. Dat soort mensen zijn de parasieten van de mensheid.

Maar de tijden veranderden, er kwam meer en meer scholing; leerlingen bleven niet thuis wonen maar in kostscholen, jongens bij jongens, meisjes bij meisjes. Dat droeg ook bij aan de bestaande soorten perversiteit. Ik veroordeel het niet, ik leg jullie alleen maar uit wat er gebeurde.’

Meer: Op weg naar transcendentie.

Het antwoord ligt niet in seks

Nandan Bosma heeft, in samenwerking met Satyamo Uyldert, uitgebreid research gedaan naar wat Osho over seksualiteit zegt.

Iemand weet niet hoe hij met anderen moet relateren. Osho:
‘Ten eerste: heteroseksueel of homoseksueel, het antwoord ligt niet in seks – dus het is geen kwestie van homoseksualiteit. Zelfs als je hetero bent, is het antwoord daar niet te vinden. Als je richting seks kijkt is er geen antwoord te vinden, dus beide zijn wat dat betreft hetzelfde. Het eerste wat moet gebeuren is: hou op met je er zorgen over te maken! Als je hetero zou zijn wordt de zaak er echt niet beter op – alles zal hetzelfde blijven. Accepteer dus je homoseksualiteit zoals je andere dingen accepteert – het hebben van honger …. Maar het antwoord op hoe je moet leven ligt niet in het eten van voedsel – elke dag heb je opnieuw honger, ben je weer vol en krijg je weer honger.
Daar ligt het antwoord dus niet, maar dat wil niet zeggen, omdat daar het antwoord niet te vinden, is, dat je op moet houden met eten, want dan ga je dood. Het antwoord ligt niet in het nemen van een bad, maar dat betekent niet dat je nooit meer in bad moet gaan, want dan word je vuil en smerig. Het antwoord is elders te vinden, dat is waar, maar om ergens anders te kunnen zoeken is als eerste vereist dat je wat bij jou hoort, accepteert. Maak je niet te veel zorgen. Als je je homo voelt is dat volmaakt in orde, er is niets mis mee. (..)

Osho gaat in op de vraag wanneer iemand in staat is om een relatie aan te gaan:
‘Denk je dat hetero’s met elkaar relateren? Wie kan relateren? Iedereen zit in hetzelfde schuitje! Relateren is een groot probleem – je kunt niet relateren, tenzij je geworteld bent in je eigen wezen … dan kun je relateren. Het heeft niets te maken met een relatie met iemand anders; het heeft van doen met je eigen innerlijk geïntegreerd zijn.
Alleen iemand die geïntegreerd is kan relateren, en de paradox hier is dat hij zich er niet druk over maakt! Iemand die geïntegreerd is maakt zich niet druk over relateren of niet-relateren: als het gebeurt, OK; als het niet gebeurt, ook OK. Hij is gelukkig met zichzelf, zijn geluk hangt niet af van een relatie … maar hij is de enige die tot relateren in staat is. En iemand die niet van binnen geïntegreerd is, kan niet relateren, maakt zich voortdurend druk over hoe hij moet relateren, en denkt dat alles OK is als hij kan relateren.

Je moet je daarvan bewust worden en ik zeg dat het eerste vereiste daartoe is: maak je niet zo druk over je gewone, dagelijkse leven, creëer geen obsessies. Als je voelt dat je homoseksueel bent, dan is het goed; als het op een dag verandert en je wordt heteroseksueel, dan is dat ook goed. Als je vervolgens weer homoseksueel wordt, dan is dat ook goed. Dat zijn doodgewone dingen, niets om je druk over te maken. Je hoeft er geen aandacht aan te besteden – neem ze voor wat ze waard zijn. (..)
Het eerste en heel fundamentele ding is dus te accepteren wat je bent, dan hoef je je daar niet meer druk over te maken, er geen energie meer aan te geven. Als dat eenmaal gebeurd is, dan is je energie in staat om naar binnen te gaan. Dan kun je je energie meer aan meditatie geven, niet aan het denken over hoe je moet relateren. Hoe te ‘zijn’, laat dat je probleem zijn:
niet hoe te relateren… want je kunt alleen relateren als je bént. Hoe zou je in staat zijn te relateren? – want je kunt alleen relateren als je bént. Hoe kun je relateren als je niet bént? (..)’

Meer: Het kunnen aangaan van relaties.

‘Groot gelijk, laat je niet hersenspoelen.’

Ingezonden brief n.a.v artikel van Stine Jensen ‘Laat je niet hersenspoelen’  in het NRC Handelsblad van zaterdag 9 februari 2019. 
 
‘Groot gelijk’, mevrouw Jensen, ‘laat je niet hersenspoelen.’
In uw artikel van afgelopen zaterdag in NRC Handelsblad richt u zich met uw oproep tot mensen die zingeving in hun leven zoeken bij meditatie, coaches, yoga-scholen en selfmade goeroes die handvatten bieden hoe te leven.
U baseert uw appèl voornamelijk op het smalle fundament van uw eigen negatieve, zelfs psychotische ervaring bij een niet met name genoemde leraar met een reputatie als tovenaar in Frankrijk.

   Laat je niet hersenspoelen

Door uw verhaal aan deze groep te vertellen, laat u buiten beschouwing dat het grootste deel van de mensheid al is gehersenspoeld door godsdiensten, ideologieën, nationalisme waardoor mensen zich een identiteit aanmeten als: ik ben christen, of mohammedaan of jood, of communist of Engelsman of SGPer of republikein en ga zo maar door. En de mensen die dit wel in de gaten krijgen en op zoek gaan naar de zin van het leven, zullen op hun zoektocht moeten leren het kaf van het koren te onderscheiden.
Uit eigen ervaring weet ik dat een verblijf in een commune of een ashram rond een meester die bewustzijn heeft gerealiseerd zeer veel inzicht kan bieden. Uiteindelijk zal de bezoeker/leerling steeds meer gaan beseffen dat de persoonlijkheid die hij denkt te zijn, met wie hij zich heeft geïdentificeerd, slechts een manifestatie van het universele bewustzijn is. Maar dat hij die persoon niet is. Er is alleen maar Zijn.
Een ware meester zet de commune, de ashram op als  leerschool om tot die realisatie te komen. En bepaald niet om de meester te aanbidden, hoe verleidelijk dat ook soms met opzet wordt geënsceneerd. Denk maar aan wat rond Osho was gecreëerd.

   …de maan, niet de vinger…

Osho zei daar zelf over in een antwoord op een vraag van een leerling waarom hij niet altijd bij hem kon blijven: ‘Als je naar de vinger blijft kijken die naar de maan wijst, zul je nooit de maan zien.’
Hier is mijns inziens een groot verschil met de cult – sekte waar u over spreekt. U benoemt hierbij voornamelijk het groepsaspect waar mensen en dan met name vrouwen voor zouden vallen. Als voorbeeld gebruikt u de Netflix-serie Wild Wild Country om het ‘sektarische leven’ met al zijn valkuilen te illustreren. Maar u vermeldt niet, dat Maclain Way en Chapman Way, de twee makers van de serie in een live CBS interview zeiden het te betreuren dat ze de echte boodschap van Osho over advaita vedanta – en die het uitgangspunt is van alles rondom hem, niet hadden belicht en dat ze dat in een volgende serie willen doen.
We leven in een tijd waarin heel veel mensen, zeker in het westen, zich bewust worden van die eeuwenlange hersenspoelingen. En ook nu zijn er, net als in het verleden, leraren zoals Tony Parsons, Eckhart Tolle, Douwe Tiemersma en anderen die naar de maan wijzen.  Zij kunnen helpen de hersenspoelingen te doorzien die de mensheid zulke grote schade berokkenen in de vorm van wapenwedlopen en oorlogen.
Ik wens u het ‘kinderlijke enthousiasme’ van Gordon toe op uw verdere ontdekkingstocht.
 
Amsterdam, 10 februari 2019
 Marijke Foudraine-Kranenburg
marijke@foudraine.com
www.foudraine.com

Laat je niet hersenspoelen

In de rubriek ‘Meedenkers’ verscheen gisteren in NRC Next een artikel van filosofe Stine Jensen. Kritiek achteraf op een stuk is goed, maar van meedenken wordt het beter. Dat is het idee achter de rubriek De Meedenkers.

Stine Jensen ontdekte de schaduwkanten van yoga en meditatie. Wees bedacht op manipulatie.
Al mag ik mij filosoof noemen, ik heb geen flauw idee van wat dé zin van het leven is. Nu ja, het leven heeft wellicht ook geen zin, je moet zelf zin en betekenis aan je eigen leven zien te geven. Dat kan op veel manieren, het aanbod is reuze: een wereldverbeteraar worden, boeken lezen, consumeren, kinderen krijgen, series kijken, of mediteren om in ieder geval kalm te blijven onder de in essentie gapende betekenisloosheid van ons bestaan. Onder de zwaarte van die betekenisloosheid verlang ik wel eens naar overgave, opgevat als een diepe vorm van ontspanning en berusting in het zijn en het niet-zijn (de dood) dat onvermijdelijk ooit volgt.
Nu is overgave een beladen woord, het staat haaks op autonomie. Je hebt er vertrouwen voor nodig in iets of iemand, of een ideaal. Maar de wereld moedigt eerder aan tot wantrouwigheid als je denkt aan nepnieuws, bedrijven die rommelen met data, of de politieke leiders die omwille van electoraal gewin praten over witte wijn. In zo’n klimaat is er een schreeuwend tekort aan spiritueel leiderschap. En dat gapende gat wordt op dit moment gevuld door een wildgroei aan coaches, yoga-scholen en selfmade goeroes die handvatten bieden hoe te leven.

   Cult-is-cool

Er is recent een opmerkelijke koppeling ontstaan tussen cult (sekte) en cool, merkte schrijver Laura Woollett terecht op in The Guardian . Er is een rage rondom boeken waarin jonge vrouwen vallen voor een sekte, zoals The Girls (2016) van Emma Cline; een hernieuwde belangstelling voor de idealistische commune-vorming in de jaren tachtig, zoals die van Bhagwan in de serie Wild Wild Country (2018) – dé hit van Netflix; en Quentin Tarantino komt dit voorjaar met een heldhaftige film over The Manson Family, aangekondigd als het vijftigjarige ‘jubileum’ van de moorden in opdracht van de sekteleider. Mij viel de cult-is-cool-kanteling ook op in de serie The Americans (2013-2019). Daarin komt de zogenaamde EST-beweging (Erhard Seminar Training, genoemd naar de stichter daarvan), als tamelijk gezond en boeiend alternatief uit de verf als je het afzet tegen het gewelddadige bestaan van de hoofdrolspelers.
Lange tijd stond EST juist te boek als een gevaarlijke hersenspoelbeweging uit de jaren tachtig, een tijd met een wildgroei aan persoonlijke ontwikkelingstrajecten. En dan was er Gordon, die zich in zijn programma Gordon in Wonderland (2018) met kinderlijk enthousiasme in een Bhagwan meditatie stortte. Het ging verder dan aapjes kijken, hij fantaseerde over de aantrekkelijke kanten van het commune-bestaan.

   Wild Wild Country

Natuurlijk wordt in Wild Wild Country ook de schaduwkant van het sektarische leven breed uitgemeten – manipulatie, geweld en vergiftiging en die is fascinerend, want je ziet in het begin een club aardige dromers die snakt naar een wereld voor liefde en vrede. Je voelt compassie met de accountant die zich afvraagt: ga ik echt mijn hele leven rekeningen opmaken van kapitalistische bedrijven, of reis ik af naar India om het leven vol te leven?
Het is goed te begrijpen dat de cult-is-cooltrend in de huidige samenleving opspeelt: in een vermoeide samenleving met toenemende prikkels, onzekerheid en chaos en een aarde die ook aardig opgebrand raakt, worden yoga, meditatie en boeddhisme als ‘medicijn’ steeds populairder, omdat zij zowel de technieken bieden om de geest te kalmeren als gevoelens van extase oproepen. Ook de groepsappeal is aantrekkelijk: hier is tijdelijk een verlossing voor de eenzaamheid van het individu dat opgaat in een collectief en samen naar een ideaal toewerkt, namelijk dat van een ecovriendelijk universum waarin delen, empathie en liefde voorop staan.
Mijn eigen spirituele zoektocht heeft me ook veel moois gebracht. Ik nam ontslag op de universiteit en deed een opleiding tot kundalini yoga leraar. Ik voelde me weer levendig, in contact met mijn lijf, en in staat tot meer compassie en zorg voor anderen. Maar ik ben ook de schaduwkant tegengekomen.

Meer: Laat je niet hersenspoelen

Waarom haat ik homo’s?

Nandan Bosma heeft, in samenwerking met Satyamo Uyldert, uitgebreid research gedaan naar wat Osho over seksualiteit zegt.

Iemand stelt Osho de vraag: ‘Waarom haat ik homo’s?’ Osho antwoordt:
‘Diep van binnen moet je zelf homoseksueel zijn, want waarom zou je anders zo’n hekel aan hen hebben? (..) Haat is bedrieglijk: je haat, want in feite wens je iets te onderdrukken. En haat is niet goed, want het brengt geen schade aan een ander toe, het schaadt enkel jezelf. Er zijn miljoenen mensen die een gruwelijke hekel aan homo’s hebben. Dat betekent alleen maar dat miljoenen mensen in staat zijn om zelf homoseksueel te worden, als de gelegenheid zich
voordoet. Ze hebben een diep verlangen naar de verboden vrucht. Alleen maar om zichzelf onder controle te houden creëren ze een dikke muur van haat.

Dat zou het geval kunnen zijn; maar het kan ook een eenvoudig, alledaags verschijnsel in het leven zijn, dat we niet van mensen houden die niet precies zo zijn als wijzelf. Mensen die niet op ons lijken, die haten we. Waarom? – omdat ze achterdocht bij ons wekken. Hindoes haten Moslims – niet dat er iets speciaals aan de hand is met Moslims. Moslims haten Hindoes – niet dat er iets speciaals aan de hand is met Hindoes, waarom we ze moeten haten.

 

Maar iedereen die niet is als ons moet gehaat worden, omdat hij een vreemdeling is, een buitenstaander, en een buitenstaander roept angst op. En wie weet? – misschien weet hij het beter. Om jezelf te beschermen tegen deze twijfel neem je een veiligheidsmaatregel; haat functioneert als veiligheidszone, een schuilplaats. Het is dan geen kwestie van homoseksualiteit. Als je niet hetzelfde soort kleren draagt als andere mensen, dan haten ze je, dan mogen ze je niet.’
Uit: Meer over homoseksualiteit.

Schuldgevoel over homoseksualiteit

Nandan Bosma heeft, in samenwerking met Satyamo Uyldert, in het verleden uitgebreid research gedaan naar wat Osho over seksualiteit zegt. Het artikel dat daaruit voortkwam, heeft onlangs een update ondergaan en is in zijn geheel, met links naar de verschillende hoofdstukken, te vinden onder OSHO OVER SEKSUALITEIT op deze site.

Osho ging van tijd tot tijd dieper op het verschijnsel homoseksualiteit in, met name omdat bezoekers hem er vragen over stelden. Vaak waren dit mensen die (grote) moeite hadden met hun homo-zijn. Ze voelen zich ongelukkig, hebben er een schuldgevoel over, veroordelen zichzelf erom. Het antwoord van Osho aan een jongeman, die zegt:
‘Ik voel me heel erg schuldig over het feit dat ik homoseksueel ben, want het is onnatuurlijk,’ luidt:
‘Ja, als hij naar Mahatma Gandhi was gegaan, of naar de paus in het Vaticaan of naar Puri’s Shankaracharya, wat zou er dan gebeurd zijn? Zij zouden hem zich pas echt schuldig laten voelen. (..) Maar hij was naar de verkeerde man gekomen. Ik zei tegen hem: ‘Nou, en? Waarom zeg je trouwens dat het onnatuurlijk is?’ Hij zei: ‘Is het dan niet onnatuurlijk?’ Hij was verbaasd en geschokt. ‘Is het dan niet onnatuurlijk?’ Ik zei: ‘Hoe kan het onnatuurlijk zijn? Mijn definitie van ‘natuur ‘ is: dat wat er gebeurt is natuurlijk. Dus in de eerste plaats, hoe kan er dan ooit iets onnatuurlijks plaatsvinden?’

De bezoeker voelt zich meteen opgelucht. 
‘Dus, het is niet onnatuurlijk? Is het niet pervers? Is het niet op een of andere manier abnormaal? En ik vertelde hem: Nee! Maar zo zei hij, hoe zit het dan met dieren – die zijn niet homoseksueel. Ik zei: Die zijn ook niet zo intelligent! Zij hebben een vastomlijnd levenspatroon. Zoals hun biologie het voorschrijft, zo leven ze. Ga maar kijken en zie hoe een buffel gras eet – zij eet alleen een bepaalde grassoort, niets anders. Je kunt haar het heerlijkste eten aanbieden – daar geeft ze niet om; ze gaat door met het eten van haar gras. Ze kent geen alternatieven. Haar bewustzijn is erg klein, bijna nul. De mens is een intelligent wezen; hij probeert nieuwe manieren van contact maken uit, van leven. De mens is het enige dier dat nieuwe dingen uitvindt.’

‘Hij was opgelucht. Ik kon zien dat een grote last, een berg die hij op zijn schouders droeg, verdwenen was. Maar ik ben er niet zeker van hoe lang hij vrij en onbelast zal blijven. Hij kan in handen vallen van een of andere mahatma, die hem opnieuw het idee van ‘dit is onnatuurlijk’ zal bijbrengen. Mahatma’s zijn óf sadisten óf masochisten – blijf uit hun buurt! Zodra je ergens een mahatma ziet, zet het dan zo snel als je kunt op een lopen, voordat hij je opzadelt met een schuldgevoel!’
Meer over homoseksualiteit.

Kunnen wij u niet bekritiseren?

Vrienden, een sannyasin heeft me gevraagd: ‘Kunnen wij het niet oneens met u zijn, kunnen wij u niet bekritiseren?’
Een significante vraag voor iedereen. Dit is geen debatclub. Het is niet nodig om ervoor te zijn, ook niet om ertegen te zijn. Wat nodig is dat je goed luistert. Als je goed luistert, geeft dat de doorslag. Ervoor zijn gewoon is iets van de mind, en ertegen zijn net zo goed. In beide gevallen schiet je er niets mee op. Waar je wel wat aan hebt is experimenteren, ervaren, maar dat komt alleen als je me gehoord hebt. Het moeilijkste is om goed te luisteren, om stil te luisteren. Als je denkt aan ermee eens zijn of oneens zijn, dan kun je me niet horen. Je vooroordelen functioneren daar dan als een gordijn, ze zullen alles vervormen.
Ik vraag je niet om het met me eens te zijn en ik vraag je niet om het met me oneens te zijn. Onze hele benadering gaat voorbij de mind. Je moet leren hoe je moet luisteren, hoe je stil moet zijn en je stilte laten beslissen. Laat je no-mind beslissen. En ik weet dat je no-mind absoluut in synchroniciteit zal zijn met wat ik zeg. Ik zal het woord ‘eens zijn’ niet gebruiken, dat woord behoort tot de mind. ‘Oneens zijn’ evengoed. Dat zijn allebei tegenpolen van de mind: positief/negatief, theïst/atheïst, gelovige/ongelovige.

Ik probeer je no-mind te bereiken, waar het nooit een kwestie is van keuze. No-mind werkt keuzeloos. Als ik eenmaal de no-mind heb benaderd, als je me hebt toegelaten, je vooroordelen opzij hebt gezet, hoef je het er niet mee eens te zijn of oneens, dan zul je een enorme synchroniciteit vinden. Je zult in volkomen harmonie met me zijn. En alleen die harmonie kan jou helpen om te evolueren.
Wat ga je doen met ermee eens zijn? Er wordt gewoon een geloof geschapen en ik ben tegen ieder geloof. Wat ga je doen met er niet mee eens zijn? Je vooroordeel zal blijven bestaan en je vooroordeel is je probleem. Je zal binnen de grenzen blijven van je vroegere opvoeding, de programmering door je familie, door de school, door de maatschappij, door de kerk.
Dit is geen intellectuele discussieerclub, dit is een plek voor zoekers. Het is iets totaal anders dan wat je waar ook ter wereld tegen zult komen. Hier zijn we op zoek om een diepe harmonie te vinden. Als je in harmonie met me kunt zijn -het is niet met me eens zijn- ben je één met mij. Ergens mee eens zijn vergt twee mensen. Als je met mij in harmonie kunt zijn kan ik veel overdragen wat niet gezegd kan worden. En alleen dat wat niet gezegd kan worden gaat jou helpen om te groeien.

Osho, Christianity and Zen #2 vraag 1.

De Nieuwe Mens stemt mij hoopvol

Interview met Korthals Altes.
Edy Korthals Altes, 94 jaar, oud-ambassadeur, spreekt met Fokke Obbema in een Volkskrant interview. Obbema kreeg in 2017 een hartstilstand en een jaar later gaat hij op zoek naar de zin van ons leven in een reeks interviews. Tot nu toe heeft hij al verscheidene interviews gehouden die op internet te zien zijn onder: volkskrant.nl/zinvanhetleven.

Uitspraken van Korthals Altes over essenties van het menszijn:
• De langste reis van het leven is de reis naar binnen.
• De zin van ons leven is wakker worden en ons bewust worden van de fundamentele relatie met de oergrond van ons bestaan en ons richten op de grondwet in ons leven. Dat is voor mij de liefde voor de mens en de natuur.
• We hebben een nieuwe mens nodig die gedreven wordt door liefde voor de medemens en de natuur, en die dat weet te vertalen in een ander economisch model. Dat vergt een andere vorm van leven: materieel soberder, maar rijker van inhoud, met meer aandacht voor de geest.
• Richt je niet op miljonair worden, maar zet je in voor een nieuwe, rechtvaardige samenleving en een nieuw denken over vrede en veiligheid. Met hart en ziel. De krachten die we zelf in het leven hebben geroepen, zoals ongelijkheid en klimaatverandering, dwingen ons de nieuwe mens te verwezenlijken. Als we dat niet inzien, loopt het vast.
 
Osho over De Nieuwe Mens:
De nieuwe mens omvat mijn volledige filosofie over het leven en hoe die in zijn totaliteit geleefd moet worden, in intensiteit, in heelheid, en dan kunnen we elk moment maken tot een geweldige verheugenis, een lied, een dans, een viering.
Een nieuwe mens gaan zij worden die een jongere ziel hebben, de spiritueel jongeren. Het is niet een hoopvolle verwachting, want je bent er al zwanger van.
 De nieuwe mens is niet iemand die van een andere planeet komt. Jij bent het in je frisheid, in je stilte van het hart, in je universums van liefde, in je diepte van meditatie, in je liederen van vreugde, in je dansen van extase, in je liefde van de aarde.
Osho: The Golden Future #32.

Meer: De Nieuwe Mens stemt mij hoopvol
Een bijdrage van Prem Abhay.