Artikelen

Vóór de oerknal

De Nobelprijs voor natuurkunde is dit jaar naar Roger Penrose gegaan, een 89-jarige Engelsman die de theoretische onderbouwing voor het bestaan van zwarte gaten heeft gegeven. Samen met zijn vriend Steven Hawking heeft hij het populaire boek over kosmologie ‘De aard van ruimte en tijd’ geschreven.
 
   Roger Penrose
 
In een recent artikel voor een wetenschappelijk tijdschrift beweert hij dat er een vroeger heelal heeft bestaan vóór de oerknal die je vandaag de dag nog kan observeren.
Zwarte gaten lekken energie en vergaan uiteindelijk helemaal, maar in zo’n langzaam tempo dat ons huidige heelal eerder vergaan is. Zwarte gaten van vroegere heelallen zijn nu dus waar te nemen.
De oerknal was dus niet het begin, er bestond al iets vóór de oerknal.

Subhuti, de auteur van ‘Wild Wild Guru’, heeft in 1979 al een vraag over de oerknal aan Osho gesteld. Indertijd stelde een artikel in Time Magazine dat de oerknal wetenschap en godsdienst tot elkaar had gebracht met het idee van een eenmalige, plotselinge scheppingsdaad.

Subhuti: ‘Wat is er mis met dit verhaal?’
Osho: ‘Subhuti, wat je als eerste moet bedenken is dat de godsdienst de laatste driehonderd jaar voortdurend terrein heeft verloren… ‘
Hij legde uit dat de godsdienst eerst heeft geprobeerd om de wetenschap te vernietigen door bijvoorbeeld Galileo te vervolgen toen hij beweerde dat de aarde om de zon draaide in plaats van andersom. Maar nu de wetenschap zo gegroeid is dat ze de objectieve wereld domineert, springt de godsdienst gretig bovenop elke theorie die haar bijgeloof lijkt te ondersteunen – bijvoorbeeld de oerknal en de scheppingsdaad.

Osho gaat verder: ‘Waarom zeg ik dat er geen begin was? Subhuti, het is zo simpel. Ook al geloof je in de oerknal theorie, er moet iets geweest zijn dat tot ontploffing is gekomen. Denk je dat niets ontplofte? Als er iets geweest is, x, y, z -wat dan ook, die onzin interesseert me niet, wat het ook was dat ontplofte- als er iets was vóór die ontploffing dan was die ontploffing niet het begin. Het was misschien wel ‘een begin’, maar het is niet ‘het begin’.
‘Er was altijd iets -of het nou ontplofte om langzaam groeide, in één dag of in zes dagen, of in een enkel ogenblik, dat maakt niet uit. Er moet iets daarvoor geweest zijn, want alleen iets kan uit iets voortkomen. Ook al zeg je dat er niets was, en het uit niets is gekomen, dan is jouw niets nog vol met iets, is het niet werkelijk niets.

Daarom zeg ik dat er nooit een begin is geweest en er nooit een eind zal zijn. Misschien een begin, misschien velen beginnen en misschien vele einden, maar nooit het eerste en nooit het laatste. We zitten altijd in het midden. Het bestaan is geen creatie maar een creativiteit. Het is niet dat het op een dag begint en op een dag eindigt. Het gaat maar door, het is een doorgaand proces.’

Osho: The Book of Wisdom #28

Meer: Osho News.

Gandhi en de aapjes

Bij Gandhi stonden er altijd drie aapjes naast hem op de tafel. Hij had ze cadeau gekregen van een Japanse heilige. Eigenlijk had hij er vier gekregen maar de vierde ontbrak op alle plaatjes.
Toen ik naar Gandhi’s ashram ging vroeg ik aan zijn zoon Ramdas: ‘Waar is het vierde aapje?’
Hij zei: ‘Hoe weet u dat er een vierde aapje was? Want toen ze aankwamen waren ze alle vier met elkaar verbonden, ze waren niet apart maar het vierde werd er onmiddellijk af gehaald en vernietigd. Hoe bent u daarachter gekomen? Want dit is lang geleden gebeurd.’


Ik zei: ‘Ik ben echt iemand die rare dingen onderzoekt. Vertel me eens over het vierde.’
‘Maar,’ zei hij, ‘dat is helemaal vernietigd. Hoe bent u …? Wie heeft u dat verteld?’
Want behalve Gandhi, Ramdas, zijn zoon en Ba, zijn moeder, wist niemand ervan af.
‘We hebben het pak opengemaakt en we hebben het vierde vernietigd.’
Ik zei: ‘Dat is OK. Ik was daar ook bij.’
Hij zei: ‘U maakt vast een grapje.’

En nergens wordt er vermeld dat er vier aapjes waren… maar ik weet het omdat die vier aapjes oorspronkelijk Chinees waren. Het zijn hele traditionele Taoïstische aapjes, minstens drieduizend jaar oud, dus wist ik dat er een vierde moest zijn. Van het Taoïsme zijn ze naar Japan gereisd en het zijn er nooit drie geweest.

Maar hij heeft zijn hele leven die drie aapjes bij zich gehouden. Ze worden nog steeds bewaard in het Gandhi Memorial Museum in Delhi. Maar het is een leugen want het vierde ontbreekt.
Het ene aapje houdt zijn handen over zijn ogen om ze dicht te doen. ‘Geen kwaad zien’ is de boodschap.
Het tweede houdt zijn handen over zijn oren: ‘Geen kwaad horen.’
Het derde aapje heeft zijn handen over zijn mond, niet om je een kushandje te gooien, maar: ‘Geen kwaad spreken.’
 
Wat deed het vierde dat ze hem vernietigd hebben? Het vierde hield beide handen over zijn seksorgaan: ‘Blijf celibatair, geen kwaad doen.’
Nou maakte Gandhi zich zorgen dat dit aapje problemen zou geven. ‘Iedereen die komt zal vragen waar hij nou mee bezig is. En dat zit gewoon vlak naast me… Vernietig deze maar, die andere zijn OK.’
 
Osho

Uit het hoofd in het leven

Met deze titel stond recent een artikel In Medisch Dossier, waarin de huisarts Bram Tjaden (1953) zegt dat mindfulness  15 jaar geleden een ommekeer betekende in zijn huisartsen leven. En al 10 jaar lang geeft hij, uit enthousiasme, mindfulness aan collega-huisartsen. Hieronder vertelt hij een aantal bijzondere dingen over zijn ervaringen.

‘Mindfulness heeft me geleerd uit mijn hoofd te komen en in het leven te gaan staan. Het is geen taak die je doet, op gezette tijden, maar een innerlijke houding die je voorgoed inneemt. Ik herinner me nog goed dat ik in het stil zijn en bij mezelf met aandacht naar binnen gaan, opmerkte hoeveel onrust er in me was. Het geeft me nog steeds een bepaalde flexibiliteit en openheid, te beginnen met me te verbinden met mezelf, met mijn eigen lichaam en gevoelens. Me echt kunnen verbinden is voor mij het grootste geschenk van mindfulness, allereerst met mezelf en natuurlijk ook met anderen en het stelt me in staat zowel mooie als lastige dingen van het leven te accepteren en open en nieuwsgierig te blijven.’

‘Huisarts is een stressvol beroep. Ken zelf de eerste verschijnselen van burn-out waardoor je patiënten gaat depersonaliseren, mede ingegeven omdat we als huisartsen met protocollen en standaarden werken. Maar er zit altijd een unieke persoon tegenover je, met een eigen verhaal.’

‘Samen met een bevriende psycholoog en therapeut heb ik een trainingsprogramma gemaakt. De oefening begint ermee dat je de ogen sluit en je concentreert op de ademhaling met puur waarnemen, en vervolgens in combinatie daarmee je aandacht richt op andere lichaamsdelen.’

‘Het blijkt dat de collega-huisartsen 6 maanden na de mindfulness training  nog steeds een positief effect ervaren: betere grip op stress, meer ruimte voor zelfreflectie en minder streng voor zichzelf. Hen werden ook kleine oefeningen aangereikt die makkelijk ingepast konden worden in de dagelijkse routine, zoals een kort moment van meditatie nemen, terwijl je met aandacht van de spreekkamer naar de wachtkamer loopt.’

‘Het blijkt ook dat deelnemende huisartsen meer bij zichzelf kunnen zijn en blijven. Bovendien gaven zij aan dat ze eerder hun grenzen kunnen voelen omdat ze meer in contact staan met hun lichaam.Dit betekent voor de patiënt dat die een dokter tegenover zich heeft die kan luisteren. Het effect op mij is dat ik rustig en open mijn werkdag in kan gaan en bovendien is alles wat ik waarneem goed zoals het is.’

‘Recent had ik een aanvaring met een cliënt die vond dat ik te weinig aan pijnstilling deed voor hem. Het liep behoorlijk uit de hand, heb het als bedreigend ervaren, heb mezelf daarna toegesproken zoals een coach dat zou doen en er beleid op uitgezet. Als je geen aandacht geeft aan dit soort incidenten, dan spreekt het voor zich dat je emmer op zekere dag overloopt. Mindfulness helpt je die emmer regelmatig te legen, niet een taak die je doet, maar een innerlijke houding die je voorgoed inneemt.’

Over ‘het hoofd’ zegt Osho:
‘Het hoofd is heel dictatoriaal. Het neemt overal energie weg. Ga meer je lichaam in, maak je zintuigen levendiger. Kijk, proef, raak aan en ruik liefdevoller. Het hoofd gebruikt bijna 80% van de energie. Natuurlijk lijdt het lichaam daaronder. Laat je zintuigen steeds meer functioneren en dan zie je plotseling dat de energie die te veel naar het hoofd ging nu goed verdeeld is in het lichaam. Want je kunt enkel gelukkig zijn wanneer je functioneert als een geheel, als een organische eenheid, elke deel van je lichaam en wezen zijn proportie krijgt. Dan functioneer je in een ritme, heb je harmonie. Harmonie, geluk, gezondheid zijn allemaal deel van één fenomeen, en dat is heelheid.

Breng dus je zintuigen terug. Doe van alles dat weinig denken nodig heeft, niet veel intellect. En verheug je. Dan zal je hoofd meer en meer ontlast worden. Dat zal goed zijn voor het hoofd, want wanneer het teveel is belast, denkt het alsmaar – maar kan niet echt denken. Want hoe kan een zorgelijke mind denken? Daarvoor heb je helderheid nodig, een ontspannen mind.. Het lijkt een paradox, maar voor het denken heb je een gedachteloze mind nodig. Dan kun je gemakkelijk, heel direct en intens denken. Je hebt dan intuïtie.

Wanneer de mind te zwaar is belast met gedachten, dan denk je te veel, maar zonder doel en je komt tot niets, alsmaar rond en rond gaande, met veel lawaai, maar het eindresultaat is nul.
Dus het gaat niet tegen het hoofd in om de energie naar alle zintuigen te verspreiden. Het heeft zijn voordeel ermee, want wanneer het hoofd in balans is, op zijn juiste plek, functioneert het beter.’

Een bijdrage van Prem Abhay.

Vat werk op als een spel

Econoom Eric Steegers, organisatieadviseur en coach/healer van persoonlijke (levens)processen zegt in het artikel Bezield Zakendoen in de Optimist, dat bewuster zijn en zien wie je bent het mogelijk maakt op een andere manier naar werk en ondernemerschap te kijken. En het meer te gaan zien als een spel vanuit ontspanning, plezier, genieten en lichtheid.

In de koptekst wordt bovendien aangegeven dat steeds meer mensen, vanuit spiritualiteit en bewustwording, ontdekken dat werken niet alles is, met de suggestie dit meer vanuit gevoel, intuïtie en saamhorigheid te doen.

Hieronder een verdere samenvatting van zijn weergave:
Steegers vertelt over bezield zakendoen en de rol van non-dualiteit, van het hoofd naar het hart, het zwaartepunt, en vanuit vertrouwen te werk gaan en stress voorkomen, zonder overigens het hoofd te verliezen.
Non-dualiteit kan helpen met hart en intuïtie centraal. Oftewel alles in één en onze werkelijkheid is bewustzijn. Alles wat we om ons heen zien, onze gedachten, gevoelens en ons lichaam zijn hiervan een uitdrukking.
Bewustzijn kun je ook god, liefde of licht noemen.

Ondernemen en werken gaan meestal over harde cijfers, geld verdienen, marketing en PR en er wordt weinig gesproken over gevoel. Maar ondernemerschap heeft naast de zogenoemde harde kant ook een spirituele, zachtere kant, de kern, de essentie. Die kracht van een onderneming is de kernkwaliteit, belangrijk om te ontdekken, wat nieuwe ontplooiingsmogelijkheden geeft. Belangrijk dat iedere medewerker deze kwaliteit gaat kennen, waardoor iedereen op hetzelfde doel gericht is. Managers, kijkend naar intenties en bedrijfsvoering, zullen moeten stoppen met ‘groter en meer’ ten koste van hun werknemers of het milieu.


Eenmaal bewust, gaat het hart een grotere rol spelen, het opent zich, oude ideeën en overtuigingen komen ter discussie te staan. Wie ben ik? Wat wil ik echt zijn? En ook, met ons bedrijf? Er ontstaat meer ruimte voor de mensen en de bedrijfsprocessen, ervan genieten, meer ontspanning, jezelf zijn, komt centraal te staan. Je overgeven aan het leven en aan werken.
Door bewuster te worden, kan er moeiteloosheid ontstaan waardoor alles gemakkelijker lijkt en liefdevoller. Jezelf zijn, handelen zonder angst en vanuit liefde, een samenspel met het leven, zonder onderscheid, omdat je het leven bent, één ermee, oftewel het universum.”

Osho geeft werken als volgt weer:
Stop je liefde erin, je gehele gewaarzijn. Doe het niet enkel voor geld, doe het ook voor liefde, dan wordt je werk je meditatie, wat dan nooit in conflict is met je leven, want het maakt er deel van uit. Je moet er creatief mee zijn. Werk is een heel lelijk woord, het heeft een bepaalde onderbewuste houding gecreëerd.

In een primitief dorp in India staan de bewoners om 3 of 4 uur op en beginnen dan met zingen, vanuit elke hut, en ook met drumslagen, en iemand begint fluit te spelen. En dan gaan ze allemaal naar de velden om te werken, samen in koor zingend. En dat gaat de hele dag door, het werk verenigd met spel. Aan het eind van de dag komen ze vermoeid terug naar hun dorp, gaan de avond in, dansend, en tenslotte vallen ze onder de bomen in slaap. Hun werk en spel overlappen elkaar.

Vat werk op als een spel en geniet ervan. Soefi’s noemen maar één ding het ware werk en dat is zelf-herinnering, het is jezelf herinneren, het enige werk dat het waard is om te doen.

Zelf heb ik geleefd, niet gewerkt en wat het ook was, ik genoot ervan. Het was geen werk, het was vreugde, spel. Praten naar jullie is geen werk, het is mijn vreugde – het is plezier.

Uit: Osho: Dance your way to God, Beloved of my Heart, Unio Mystica en The Book of the Books.

En over de Zakenman zegt Osho:
De mind van een zakenman is altijd aan het zakendoen, altijd hebzuchtig, altijd denkend aan winst, toekomstgericht, altijd geïnteresseerd in kleine dingen, alledaagse doelen. Als ik zeg: ‘Wees geen zakenman,’ bedoel ik deze psychologie los te laten.

Wees niet hebzuchtig, wees genereus! Wees niet jezelf verrijkend, wees delend. Dat is de ware zelfverloochening. En leef niet toekomstgericht – leef in het moment. In dat geval ben je geen zakenman, maar je kunt wel in het zakendoen zijn.

Alles wat ik je vraag is niet uiterlijke dingen veranderen, maar innerlijke houdingen, benaderingen, visies. In zaken zijn is niet het probleem, maar wees geen zakenman. Denk aan grotere dingen, aan hogere dingen. Denk aan schoonheid, liefde, waarheid. Denk aan meditatie. Dit alles gebeurt enkel als je niet hebzuchtig bent, enkel als je in het moment bent, volkomen in het moment en wanneer je ontspannen bent, geen gespannenheid hebt.

Uit Osho: The Perfect Master.

Een bijdrage van Prem Abhay.

Een vorig leven in Tibet

Swami Govind Siddhartha, een van Osho’s oudere discipelen, ging in 1972 naar het Rumtek klooster in Sikkim op zoek naar de Karmapa* Lama, een van de hoogste Tibetaanse Lama’s, en kreeg totaal onverwacht een audiëntie. Een van de dingen die de Karmapa tegen hem zei: ‘Osho is de grootste reïncarnatie sinds Boeddha in India en een levende boeddha!’ En ‘in dit leven is Osho nu speciaal opnieuw geboren teneinde mensen spiritueel te helpen -alleen om deze reden. Hij is volledig bewust opnieuw geboren.’


Kanchenjunga, de derde hoogste berg ter wereld,
op de grens van Sikkim met Tibet.

Govind Siddharth: De Karmapa was heel opgewonden en gaf aan dat hij Osho in een vorig leven goed kende. Er wordt gezegd dat Osho’s laatste geboorte ongeveer 700 jaar geleden plaatsvond. De Karmapa had het over ‘één geboorte daarvoor’. Osho was een van hun grote incarnaties twee geboortes geleden.
Karmapa: ‘Als je een van Osho’s vorige incarnaties wil zien, kun je in Tibet zijn gouden standbeeld gaan bekijken die wordt bewaard in de Hal van Incarnaties.’
Toen ik vroeg van wie Osho een incarnatie is, zei hij: ‘Dat is nou een geheim. Als iemand geen hoofd van een van onze kloosters is, vertellen we hem niet van wie hij een incarnatie is.’


De zestiende Karmapa Lama (1925-1981)

‘Mijn zegeningen zijn altijd daar en ik weet dat Osho alles zal gaan doen wat wij Tibetanen niet in staat zullen zijn te doen om anderen te helpen… Osho is de enige persoon die in staat zal zijn om dit te doen, hij heeft daarvoor speciaal geboorte genomen in India. Jullie zijn erg bevoorrecht om hem te hebben. Hij is tegenwoordig de enige levende incarnatie die een wereldleraar zal zijn.’ … ‘de wereld zal hem leren kennen maar slechts een paar mensen zullen beseffen wat hij eigenlijk is. Hij zal de enige zijn die op een juiste manier de gids kan zijn en die een wereldleraar kan zijn in dit tijdperk. En hij heeft alleen voor dit doel geboorte genomen.’

*Volgens de Tibetaanse traditie is Zijne Heiligheid Lama Karmapa een incarnatie van Bodhisattva Avalokitesvara. Een Bodhisattva die de zestiende incarnatie is van Dsum Khyenpa, de eerste Karmapa, die rond 1110 na Chr werd geboren. Hij stamt af van een keten van goeroes die teruggaan tot Marpa, een van Tibet’s grote yogi’s (Wikipedia).

Meer:
Osho News: Govind Siddharth’s Visit to the 16th Karmapa. 
Sat Sangha Salon: The Enlightenment of Govind Siddharth.

Het Feminiene

Wat mooi! In het tijdschrift ‘De Optimist’ een artikel over de Feminiene kant van Leiderschap. Anita Tamming is publiciste gespecialiseerd in duurzame transformatie processen van individuen, teams en organisatie, vanuit een Multi Dimensionaal Systeem en met aandacht gericht op fysieke, mentale, emotionele en spirituele aspecten.
Zij zegt: Het vermogen tot zelfonderzoek en reflectie speelt een sleutelrol bij leiderschap, op zoek naar de kern, de essentie van jezelf, die reflectie die het inzicht brengt dat het in Nederlandse bestuurskamers vaak ontbreekt aan feminiene energie. Het wordt ‘hoofd’ – zakelijk rationeel gedomineerd. Maar het hoofd, ons mentale deel is slechts één kant en het emotionele en fysieke niveau geeft zuiverder en eerlijker informatie.
Het brengt mij op de gedachte van de “bestuurskamer” destijds in het Meditation Resort in Poona, bestaande uit 21 personen. En in de vrouw-man samenstelling 1 vrouw meer, geïndiceerd door Osho. De coördinerende functies waren bovendien overwegend in de handen van vrouwen. Aan het slot zet Osho de essentie uiteen van het vrouwelijke t.o.v. het mannelijke.

Tamming zegt: Hoe jij jezelf aanstuurt, bepaalt hoe je de wereld om je heen aanstuurt. En vaak houdt men onbewust oude denkpatronen in stand, wat een onzuivere blik geeft en leidt tot herhaling.
Zij gelooft dat bewustwording een veel grotere rol moet spelen in ons leven, dat bestuurders zich bewust moeten zijn van hun plek in een grotere wereld dan alleen de organisatie zelf. Het vermogen tot zelfreflectie, aldus Tamming, vraagt moed, want pas nadat je de diepte bent ingegaan, je als bestuurder dit persoonlijke en professionele transformatieproces bent aangegaan, kunnen nieuwe inzichten en een heldere blik ontstaan in de bestuurskamer. Vele systemen in de bestuurskamers  zijn nu uit balans, een teveel aan masculiene energie en een toenemende behoefte aan feminiene energie, een streven naar een natuurlijk evenwicht, een hand in hand gaan van beide energieën. Beide kanten zitten in ons mens-zijn. Bij masculiene energie horen daadkracht en doelstellingen en feminiene energie zorgt voor verbinding, empathie en creativiteit.
Tamming ervaart dat organisaties die feminiene  energie hebben ingebed duurzamer zijn. Helaas is er de veronderstelling dat vrouwen in de bestuurskamer zich meer als mannen gedragen, terwijl ze juist meer in hun feminiene kracht zouden moeten gaan staan waardoor er ruimte voor nieuw leiderschap ontstaat, nieuwe spelregels. Daardoor kunnen bestuurders  meer vanuit hun menszijn dan vanuit hun rol als bestuurder gaan functioneren, een gezonde combinatie van richting geven en verbinding maken.

Osho over het thema ‘feminien’:

Respecteer het vrouwelijke, want het  staat hoger, beslist hoger dan de mannelijke kwaliteiten. Maar de mannelijke chauvinistische mind kan dat niet accepteren. Vanuit een minderwaardigheidscomplex heeft de mannelijke mind geprobeerd het vrouwelijke te onderdrukken, wat hem vanuit zijn overheersing is gelukt. Het vrouwelijke is ontvankelijk, kent overgave, weet hoe iets los te laten, weet hoe zich aan te passen, zelfs aan de mannelijke houding.

Het hele menselijke verleden is lelijk en de reden is dat we niet hebben toegelaten de vrouwelijke kwaliteiten te laten bloeien.

Lao Tzu voelt dat de aard van het bestaan meer als een vrouw is dan als een man, want de man komt uit de vrouw en de vrouw komt uit de vrouw. De vrouw lijkt een basiselement te zijn en de man is er uit voortgekomen; de vrouw lijkt meer elementair te zijn, meer natuurlijk. Biologen zeggen dat de man een onbalans heeft in zijn biologie, terwijl de vrouw symmetrisch is, gebalanceerd. Daarom ziet ze er mooier uit,

De man maakt zich zorgen en overal probeert hij zichzelf te bewijzen. Vrouwen maken zich geen zorgen om zich te bewijzen, zij leven in een ontspannen staat. Een man kan ook vrouwelijk zijn, dan leeft hij in het moment en geniet ervan.

Uit Osho, The Book.

Een bijdrage van Prem Abhay.

Meditatie is plezier!

 In de OSHO TIMES  spreekt Osho in een aantal weergaven over de speelsheid, het vreugdevolle, het plezier van meditatie. Het zijn samenvattingen uit Osho boeken. Het voelde voor mij weer als iets moois, temeer ook omdat plezier en speelsheid inmiddels een plekje hebben gekregen in mijn dagelijks leven.
 Op internet staan, vanuit onze Westerse wereld, velerlei typeringen van meditatie. Het zijn weergaven die in de kern vaak en overwegend gericht zijn op ‘doen,’ terwijl, zoals Osho aangeeft, meditatie iets is voorbij de mind. 
Die prachtige, essentiële weergaven van de visie van Osho kunnen een mooie stimulans zijn als mediterenden ze even kunnen doorlezen op een rustig plekje in de meditatiecentra in ons land.
Hieronder de visie van OSHO en aansluitend enkele weergaven uit onze denkwereld.

Meditatie is geen serieuze zaak
Mensen blijven heel serieus over meditatie praten. Maar meditatie is geen serieuze zaak. Het is niet als werk; het is meer als spel.
Spel is gewoon plezier. De activiteit gaat nergens heen; het is niet gemotiveerd. In plaats daarvan is het ZUIVERE, STROMENDE ENERGIE.
Miljoenen mensen missen meditatie omdat het een verkeerde associatie heeft aangenomen. Het ziet er serieus uit, drukt somberheid uit, heeft iets van de kerk in zich, ziet eruit alsof het enkel voor mensen is die dood zijn of bijna dood. Een echt meditatief persoon is speels. HET LEVEN IS PLEZIER voor hem; het leven is een leela, een spel. Hij geniet er enorm van. Hij is niet serieus. Hij is ontspannen. Voor meditatie is elk moment het juiste moment – je moet alleen maar ontspannen en speels zijn.
Denk alsjeblieft niet aan meditatie als serieus. Het is een hele speelse activiteit. Maak het zo licht als mogelijk. Het moet geen last op je hart zijn. Het moet je VLEUGELS  geven om te vliegen in de lucht. Het moet geen Himalaya gewicht worden op je ziel.
De maatschappij kan TOTAAL GETRANSFORMEERD zijn als kleine kinderen gaan mediteren. Zij zijn niet serieus dus zij zijn helemaal klaar voor meditatie. Zij zijn vreugdevol, speels. Zij pakken alles op met plezier.

Meditatie is plezier!
Zelfs het woord lijkt met meditatie absurd – meditatie en plezier. Door de eeuwen heen is je geleerd naar de kerk te gaan en serieus te worden. Neem een lang gezicht aan en dan zie je eruit alsof je in de kerk bent. Lach niet, dans niet, wees niet speels – het is een serieuze kwestie. Je staat tegenover god. Deze god lijkt op een of andere manier heel vreemd te zijn. Hij kan geen gelach toestaan, geen dans, geen liefde, geen vreugde.
 Hier met mij moet je een nieuwe taal leren: meditatie is plezier, gebed is liefde en lachen; en de tempel, de kerk, is de plek om vreugde te hebben, de plek om dronken te zijn met het leven; de plek om te dansen en handen vasthouden, de plek om te delen wat het bestaan je gegeven heeft, de plek om volledig opgenomen te zijn in het moment. Word als kleine kinderen – DANSEN, ZINGEN, GILLEN.
Maak NOOIT je meditatie tot een serieuze affaire; anders ga je het missen. Wees er speels mee. Ik ben de eerste persoon die dat zegt. Alle godsdiensten hebben je gezegd serieus te zijn. Daarom hebben ze miljoenen mensen gedood, hun spiritualiteit verwoest, ze gespannen, angstig gemaakt – gedomineerd, ziek tot aan de dood. In de poging om hun innerlijk zijn te vinden, hebben mensen allerlei onnodige ascetische praktijken toegepast, wat niets anders is dan masochistische marteling.
Ik leer je speelsheid. Wat is de haast? En wat is de ernst? Wees gewoon speels, licht van gewicht.

Meditatie is speels
Een speels moment is natuurlijk een meditatief moment. En meditatie gebeurt nooit bij serieuze mensen. Het gebeurt nooit bij mensen die te gewichtig zijn. Wees een beetje dwaas; dat helpt.  Dat geeft je dan wat smaak in je leven.
Meditatie is iets aan de mind voorbij. En de eerste stap is er speels mee zijn. Als je er speels mee bent, kan de mind je meditatie niet vernietigen. Anders zet hij het om in WEER EEN EGO TRIP. Je gaat dan denken: ‘Ik ben een grote mediterende. Ik ben heiliger dan andere mensen. De hele wereld is gewoon werelds – ik ben religieus, ik ben deugdzaam.’
Dat is wat gebeurde met duizenden zogenaamde heiligen, moralisten, puriteinen: zij spelen gewoon ego spelletjes, subtiele ego spelletjes.
Ik wil de wortels ervan doorsnijden vanaf het allereerste begin. Wees er speels over. Het is een lied dat gezongen moet worden, een dans die gedanst moet worden. Pak het op als plezier en je zult verbaasd zijn: als je speels kunt zijn over meditatie, groeit meditatie met grote sprongen.
Als je de hoedanigheid begrijpt die meditatie voortbrengt, dan WAT JE OOK DOET  kan een techniek worden. Wees speels, vier het, verheug je erop. Ga er zo diep in dat de tijd ophoudt.

Als contrast op Osho’s visie op meditatie zijn hier een paar typeringen weergegeven die te vinden zijn op internet websites:
Betrachting, bezinning, overleg. Bron: genealogie.hcc.nl
Iedere vorm van zich richten, ademhaling of contemplatieve methodes, ontworpen om een verhoogde staat van bewustzijn en/of verlichting te bereiken. Bron: biotherapie-praktijk.com
Meditatie is een vorm van spirituele oefening. Vele religies en geloofsstromingen kennen de meditatie in een of andere vorm. Bron: nl.wikipedia.org
Overweging, beraadslaging. Bron: historici.nl
Spirituele bezigheid waarbij men zich diep concentreert. Bron: nl.wiktionary.org
Meditatie is een eeuwenoude techniek om de geest, de gedachten tot rust te brengen. Men kan op vele manieren een meditatie beleven of beoefenen. Het doel is altijd om innerlijk tot rust te komen, om de innerlijke vrede te vinden. Bron: alternatievegids.com
 
Een bijdrage van Prem Abhay
 

Van tegenslag naar transformatie

In een artikel in Happinez – het tijdschrift met een duidelijke spirituele kern – wordt als essentie aangegeven, dat als grote ingrijpende veranderingen je leven op zijn kop zetten, je wereld instort, de kans groot is dat er een periode van transformatie aan komt, een prachtige kans op groei, maar door niet voor je angst weg te lopen.
Inzichten rond dit thema worden weergegeven door bijzondere mensen, levend in de spirituele dimensie van ons bestaan. Renée F. Gloudemans, oprichtster van de Psycho Spirituele Geneeswijzen in Amsterdam. Zij zegt over zichzelf: ‘Als kind ontdekte ik vanuit innerlijke stilte een stromende verbinding met de natuur, wat mij hielp door ziekten en ziekenhuisopnames heen te komen.’
Gloudemans geeft aan dat onze wereld erg gericht is op uiterlijk en resultaat, terwijl transformatie bij uitstek een innerlijk – en daarmee onzichtbaar – proces van groei is. Onbewust is er al vaak eerder een verlangen naar verandering.  De ziel verlangt ernaar om zich te ontplooien en tot bloei te komen. Dus er is iets in onszelf wat naar transformatie toe beweegt. Voor het ego komt dit proces nooit gelegen, dat wil graag controle en de dingen bij elkaar houden.


… weglopen voor onze angst

Er is geen cultuur die je leert om trouw te blijven aan wat je voelt en dat maakt dat veel mensen afgesloten zijn van hun authenticiteit en kan het heel moeilijk zijn naar binnen te keren. Het vraagt moed een innerlijke reis te gaan maken, want die voor anderen onzichtbare reis  krijgt weinig erkenning in onze cultuur. Want de aandacht gaat uit naar hoe de dingen eruit zien, wat ze betekenen voor anderen en je materiële waarde. De innerlijke reis op weg naar heilzame verandering, is vaak vol beproevingen. Het eerste wat je ontmoet is angst, waardoor je afgeschrikt kunt worden en je reis staakt.
Chödrön zegt in haar boek ‘Als je wereld instort’, dat er nooit iemand is die tegen ons zegt dat we moeten ophouden met weglopen voor onze angst. We krijgen bijna nooit te horen dat we er juist op af moeten gaan, erbij moeten blijven, er vertrouwd mee moeten raken. Het advies dat we meestal krijgen is de angst te verlichten, te verdoezelen, een pil te nemen of afleiding te zoeken. Je zou het doorleven van angst kunnen zien als een soort test die geestelijke reizigers nodig hebben om zich bewust te worden van hun kracht.

Meer: Van tegenslag naar transformatie

Een bijdrage van Prem Abhay.

Corona-gedenkbos

Sinds het uitbreken van het Coronavirus hebben we nieuwe woorden nodig om ons aan te passen aan ‘het nieuwe normaal’. Zo zijn we bezig om een ‘anderhalvemetersamenleving’ te worden door ‘afstandsbezoeken’ af te leggen en kweken we ‘afstandschaamte’ door elkaar op straat aan te spreken of zelfs te verklikken als we de anderhalve meter niet borgen.
De nieuwe woorden helpen ons verantwoordelijkheid te nemen voor de gevolgen van het Coronavirus maar ik mis het stilstaan bij de oorzaak. En dan heb ik het niet over alle complottheorieën die rondwaren maar dan geef ik er de voorkeur aan om stil te staan bij een longfoto. Als je goed kijkt zie je dat onze longen lijken op een boom die op zijn kop staat. De luchtpijp lijkt op een stam, de luchtwegen op takken en de longblaasjes zien eruit als blaadjes.


Sonia Guajajara, indiaanse woordvoerdster uit het regenwoud.

Onze longen worden het hardste getroffen door het Coronavirus en de gelijkenis met een boom doet me denken aan alle nieuwsberichten van afgelopen jaar over de longen van de aarde; onze bossen. De bosbranden in Australië, het moordende tempo waarmee de bomen in het Amazonegebied vallen sinds Bolsenaro in Brazilië aan de macht is maar ook in Nederland ontbossen we, verhoudingsgewijs zelfs sneller dan in het Amazonegebied.
Voor mij is er een direct verband, een oorzaak en gevolg, een zo binnen en zo buiten. Daarom zou ik het mooi vinden als we in het kader van het aanpakken van het Coronavirus een boom planten voor elke dode die we moeten betreuren onder het motto #rememberingyou4thenext7generations. Het zou mooi zijn dat er dan door de gemeente of particulieren aangewezen bossen ontstaan én beschermd worden ter nagedachtenis aan alle mensen die we verloren hebben aan het Coronavirus met verschillende soorten bomen, op anderhalve meter afstand van elkaar.

Marita Coppes is kunstenares en schrijfster. Ze runt een vertelschool in Zutphen.
Dit artikel verscheen eerder in Osho News.

De mens is geen eiland, niets is dat. Alles is onderling verbonden, alles is inter-afhankelijk. Onafhankelijkheid -het woord zelf- is verkeerd, evenals afhankelijkheid. De werkelijkheid is inter-afhankelijk.
Alles is zo diep verbonden met al het andere dat niets los kan bestaan. Als je een klein roosje in zijn totaliteit kunt begrijpen, wortel en al, zul je de hele kosmos begrepen hebben, want de hele kosmos is betrokken bij dat kleine roosje.
Maar bedenk wel, zoals Fa Tsang tegen de keizerin zei: alle beelden, alle beschrijvingen zijn statisch en het bestaan is een dynamische flux. Het is een rivier. Alles blijft overgaan in al het andere. Het is onmogelijk om lijnen te trekken waar het ene ophoudt en het andere begint. Er zijn geen demarcatielijnen, dat kan niet. Dus al het onderscheid is er alleen om praktische redenen, het heeft geen existentiële waarde.
Dit moet je als eerste begrijpen. Dit is heel fundamenteel aan de Taoïstische alchemie. Als je dat eenmaal begrijpt, dan wordt de hele alchemie van het Taoïsme begrijpelijk. Dan kan het lagere getransformeerd worden tot het hogere, want het lagere bevat reeds het hogere. Het onedele metaal kan in goud worden getransformeerd want niets staat los van elkaar. Het onedele heeft reeds het goud in zich. Zo boven, zo onder. Zo onder, zo boven.

Osho, The Secret of Secrets, Vol 1 #5.

Het echte probleem: bevolkingsgroei en overbevolking

De film ‘Planet of the Humans’ van Michael Moore is sinds kort via Youtube te bekijken. Moore heeft een groot deel van zijn leven gewerkt aan alternatieve energie en is tot de conclusie gekomen dat deze vorm ook veel negatieve kanten heeft en niet werkelijk het probleem van klimaatverandering aanpakt. In de documentaire wordt stevige kritiek geuit op de energietransitie. De milieubeweging strijdt niet langer tegen het kapitalisme, maar werkt ermee samen, stelt hij. 

De documentaire stelt een paar dingen terecht aan de kaak, maar gaat op een paar punten wel mank. Het maken van zonnepanelen kost bijvoorbeeld veel (fossiele) energie, maar die energie is na verloop van korte tijd weer helemaal terugverdiend met duurzame energie. Hetzelfde geldt voor elektrische auto’s.
Ruimtebeslag van duurzame energie is terecht een veelgehoord kritiekpunt, want als je alle energie in Nederland wilt vervangen door groene stroom, heb je er wel heel veel van nodig. Het onderstreept de noodzaak dat mensen ook energie gaan besparen.
‘De duurzaamste energie is de energie die je niet gebruikt. Want hoe meer je bespaart, hoe minder groene energie je nodig hebt.’
Moore’s belangrijkste conclusie is dat het ware, onderliggende probleem niet energie of klimaat is, maar bevolkingsgroei en overbevolking. En het spreken over bevolkingsgroei en overbevolking is volgens de film taboe.

Osho heeft 30 jaar lang over dit thema gesproken, iets wat hem heel veel tegenstand en zelfs bedreigingen opgeleverd heeft. De wereldbevolking bereikt volgens verwachting 8 miljard in 2023. En terwijl we dagelijks geconfronteerd worden met schrijnend nieuws over klimaatverandering, watertekorten, oorlogen en hongersnood, wordt zelden de vinger gelegd op de onderliggende wond van de overbevolking. Deze issue wordt gegijzeld door religieuze indoctrinatie, politieke ideologieën en nationalisme, maar Osho windt er geen doekjes om: ‘Volledige geboortebeperking is nodig, tenminste 20 jaar lang. Volledige, zeg ik!’

Het wordt tijd om ermee op te houden. De wereld is al vier keer zoveel bevolkt als hij zou moeten zijn. Als de wereldbevolking tot één vierde beperkt kan worden zal er geen armoede, geen geweld zijn. Duizenden problemen zullen verdwijnen.

Maar Moeder Teresa krijgt een Nobelprijs omdat ze weeskinderen helpt, overal ter wereld weeshuizen opent. Zo creëert zij problemen, deze weeskinderen krijgen ook weer kinderen. En ze is tegen abortus, want hoe komt ze aan de weeskinderen als abortus legaal is? Hoe zit dat met die Nobelprijs? Deze seniele vrouw maakt mensen gek.

Volledige geboortebeperking is nodig, tenminste 20 jaar lang. Volledige, zeg ik! Niet dat je op moet houden na twee of drie kinderen, nee, dat maakt niet uit.
De halve wereld sterft van de honger en je zult ervan verbaasd staan dat de arme landen meer kinderen produceren, om de simpele reden dat ze geen andere manier van tijdverdrijf kennen. Om naar de bioscoop te gaan heb je geld nodig. Om naar de disco te gaan heb je geld nodig. Seks is het enige gratis vermaak.
Volledige geboortebeperking is nodig.

En ten tweede, als abortus illegaal wordt… de paus zou het liefst alle middelen van geboortebeperking illegaal maken. Als abortus illegaal wordt, als geboortebeperking illegaal wordt, kun je je dan indenken wat er gaat gebeuren met de wereld? Dan vliegt iedereen elkaar naar de keel, alleen om te overleven.
En je moet ook bedenken dat geboortebeperking en abortus vrouwen gelijkheid hebben gegeven, gelijke status aan de man. Anders kan de vrouw nooit gelijk worden aan de man. In arme landen is ze voortdurend bezig kinderen te baren, ieder jaar een kind. Ze is altijd in verwachting. Ze kan niet gaan werken, ze kan niet financieel onafhankelijk worden. Ze kan niet dezelfde opleiding krijgen als de man, ze kan niet de politiek in. Ze moet voor de kinderen zorgen.
Middelen van geboortebeperking, abortus, deze hebben voor vrouwen de mogelijkheden geopend om gelijk aan de man te worden. Anders is al het gepraat over gelijkheid maar nep, onecht, pseudo.

Osho: From the False to the Truth # 3