Artikelen

O mijn God! Míjn God!

God heeft de mens niet geschapen, de mens heeft God geschapen.
Prem Abhay bespreekt een artikel in Trouw over Godsbeeld:

In de Verdieping onder Religie & Filosofie in van zaterdag 3 augustus stond een samenspraak artikel van 3 vooraanstaanden over Godsbeeld.’God is niet iemand maar iets,’ zegt de protestantse sterrenkundige en hoogleraar astronomie Peter Barthel. ‘Het is een persoonlijke God,’ zegt de katholieke bisschop van Den Bosch Gerard de Korte en ‘God kent ons bij onze naam’, zegt de PKN-scriba en theoloog René de Reuver. 

De idee van God als een persoon hebben we gemaakt als een beeld van onszelf, het is niets anders dan een mens-projectie.Er is geen God, maar goddelijkheid en het hele bestaan wordt ermee overspoeld, en zodra je deze visie bezit, ga je in een nieuw licht naar de dingen kijken. Dan is de wereld niet meer een probleem maar een mysterie dat geleefd moet worden.God is een kwaliteit; het is geur die het geheel van het bestaan doordringt.   Osho

Meer: O mijn God

Een klokkenluider voor AIDS

Het aantal besmettingen met HIV is nog steeds hoog en stijgende, de kosten voor de bestrijding lopen al in de miljarden. Ongeveer 1 miljoen mensen gaan ieder jaar dood aan AIDS. Terwijl Osho in 1984 in Rajneeshpuram al waarschuwde voor de gevolgen van deze nieuwe infectieziekten -tegen enorm veel weerstand in- duurde het tot 1986 voordat de World Health Organisation van de VN de ziekte beschouwde als een wereldwijde bedreiging. De overheidsuitgaven om HIV/AIDS te bestrijden lopen nu in de miljarden en zijn in de 10 jaar tussen 2006 en 2016 met 60 % gestegen.

Ieder jaar raken ter wereld ongeveer 2 miljoen mannen, vrouwen en baby’s besmet en er lopen naar schatting 37 miljoen mensen rond met de besmetting. Terwijl de overheidsuitgaven voor bewapening vele malen groter zijn dan die voor volksgezondheid is er geen geld genoeg voor preventie van HIV/AIDS. Er wordt zelfs gesneden in de budgetten. Traditioneel religieuze ideeën zijn ook niet bevorderlijk, de negatieve houding van de katholieke kerk tegen condooms in Afrika bijvoorbeeld leidt ertoe dat vrouwen de ziekte krijgen van onbeschermde seks van hun echtgenoten. Stigmatisering van homoseksualiteit belet mannen om op tijd hulp te gaan zoeken.
Uit Osho News: AIDS awareness is rising – as are health costs.

 

Het artikel van Nirbija in Osho News verwijst naar de research die Nandan en Satyamo hebben verricht en die nu ook beschikbaar is in het Engels op onze website: Osho on Sexuality. De oorspronkelijke versie in het Nederlands: Osho over seksualiteit.

Een citaat hieruit:
Osho was de eerste (zonder dat dit door de wetenschap erkend werd) die zich realiseerde dat twee derde van de mensheid zou kunnen sterven aan Aids, en dat vergaande maatregelen nodig waren. Hij begreep dat het ontstaan van het Aidsvirus een dodelijke bedreiging vormde, in de eerste plaats voor zijn sannyasins. Zijn communes, Rajneeshpuram voorop, hadden immers een onbevooroordeelde houding tegenover seks, ook tegenover homoseksualiteit. Seksuele aantrekkingskracht tussen individuen werd gemakkelijk – met wederzijdse instemming – fysiek tot expressie gebracht.

Osho vaardigde dan ook uiterst strenge voorschriften uit voor onderling seksueel verkeer, met o.a. een verbod op zoenen, strikt condoomgebruik en gebruik van plastic handschoenen. Overdracht van het virus kon op vele manieren gebeuren, zoals via zweet en via moedermelk, volgens Osho. Deze hygiënische maatregelen, die de buitenwereld in die tijd onnodig en ook lachwekkend voorkwamen, hebben er echter voor gezorgd dat het aantal Hiv-besmettingen in de sannyaswereld zeer laag bleef. Had Osho het treffen van deze verstrekkende maatregelen ter bescherming van zijn sannyasins niet uiterst sterk benadrukt, dan zouden heel veel sannyasins ongetwijfeld een Hiv-besmetting hebben opgelopen.
Meer: De komst van AIDS.

Broeder Bernardus: God valt niet te bewijzen

Broeder Bernardus, de 51-jarige abt van het klooster Koningshoeven in Berkel-Enschot, doet in een interview in de Volkskrant van 13 mei jl. zeer bijzondere uitspraken over het spirituele mens-zijn. ‘God valt niet te bewijzen. Hij is er of hij is er niet,’ aldus broeder Bernardus.
‘We staan in een traditie van meer dan tweeduizend jaar bezig zijn met vragen van stilte, meditatie en gebed. Maar dan moeten we snel wegkomen van het institutionele, rationele geloof, en terug naar het ervaren, de mystieke stroming van het christendom. We moeten terug naar het ervaren van het goddelijke.

 
een traditie van meer dan tweeduizend jaar 

In mijn gevoel wordt ons met het leven vooral ruimte geboden, vrijheid.  Het is aan ons te ontdekken dat wij die hebben, dat we daarmee aan de slag mogen gaan, wat vervolgens zin geeft aan het leven. In die ruimte speelt voor mij de relatie met het goddelijke de hoofdrol.
Ik zie het leven niet’, zegt hij, ‘als een vervelende tussenruimte, waarin je van god weg bent, waarna het na de dood allemaal goed komt. Nee, god geeft mij die ruimte nú, daarin wil ik die eenheid met god beleven. Voor mij is dat het hoogste geluk, het dient een gelukkig leven.
Veel gelovigen denken dat ze niet gelukkig mogen zijn en dat geluk pas na de dood aan de orde is. Maar de eenheid van mens en God is iets wat je alleen kunt ervaren. Voor mij is God nooit een man op een wolkje met een lange baard geweest. Mijn godsbeeld wordt bepaald door wat ik als misdienaar ooit op de koorkap van de priester zag staan: Deus Caritas Est, God is Liefde…  en daar gaat het mij nog altijd om. Toen ik 10 jaar was, had ik mijn eerste godservaring. In de kapel werd ik tijdens het gebed overvallen door het gevoel dat ik werd opgenomen in iets zo groots dat het me een enorm vredig en vreugdevol gevoel gaf. Maar het had ook iets angstaanjagends, want het was alsof er geen enkele afstand, geen enkele grens meer was tot alles om mij heen – de mensen, het gebouw, de natuur. Alsof er geen “ik” meer was, een soort samensmelting van alles. Die eenheidservaring  maakte dat God mij als een magneet aantrok. Die godservaring heeft zich een enkele keer herhaald. Het is als een verliefdheid die uitgroeit tot liefde met zijn ups en downs. Contemplatie en gebed helpen dan weer om op dat spoor van de liefdesrelatie te komen.

God valt niet te bewijzen. In de theologie zijn pogingen tot empirische godsbewijzen ondernomen, maar dat is onzin: hij is er of niet, je voelt zijn aanwezigheid of niet. De wetenschap maakt niet dat ik iets ervaar. Het gaat niet over ons intellect, maar onze ervaring. Je moet altijd zoeken naar een balans tussen beide.
Dat natuurwetenschappers de zin van het leven zien in de overdracht van het genenpakket, de voortplanting, is wel erg mager. Ik houd het op de ruimte die je in vrijheid kunt beleven, dus hoe je in het leven staat.
Toen ik abt werd, koos ik de spreuk: “Zoek God en leef!” Mijn zoeken in het leven zie ik als het zoeken naar waar die echo klinkt. In mijn levensvorm kan ik alle aandacht schenken aan wat ik echt belangrijk vind. Gegrepen door mijn godservaring ben ik bereid andere relaties op te geven.
Het agnostisch standpunt dat we niet kunnen weten of God bestaat, opent veel perspectieven. Maar de agnost staat er wel open voor, zegt alleen het niet te weten. Daar is niets mis mee. Ik zie dat als een vorm van religieuze honger. En die uit zich in het zoeken naar allerlei vormen van spiritualiteit.

   een nieuw licht

Ik visualiseer geen hemelpoort. Veel licht dat is het beeld dat ik heb.. Een nieuw licht, dat staat voor God, die ik me niet als een persoon maar als liefde voorstel. Ik zie het als een persoonlijk licht, zoals die godservaring voor mij ook niet iets algemeens was, maar persoonlijk. De ziel vindt in dat persoonlijke licht zijn nieuwe ruimte. Voor mij is de dood de doorgang naar een ander leven, waar de eenheid met God kan worden beleefd. Terwijl ons lichaam hier achterblijft en vergaat, leeft onze ziel verder. Net zoals we bij hem vandaan zijn gekomen, gaan we ook weer naar hem terug.’

Osho over het goddelijke/God:
‘De zogenaamde heiligen blijven doorgaan te bewijzen dat god bestaat. Het grootste argument dat zij de wereld hebben voorgehouden, is dat de wereld een schepper behoeft, want hoe kan de wereld bestaan zonder schepper. Hij is de vader: hij kent iedereen. Zelfs geen enkel blad valt zonder zijn wil, dus alles is goed. Dit is gemak. Iemand vraagt dan: ‘En wie schiep de schepper?’ En dit is dezelfde logica.
Theïsme en Atheïsme zijn beide betekenisloos. Religie heeft daar niets mee van doen: religie is een ervaring van dat wat is. Noem het bij welke naam dan ook die je kiest om het aan te geven – noem het God, noem het nirvana, noem het XYZ, wat dan ook, het doet er niet toe – maar ervaar het.
Het grootste probleem met de mens is dat hij niet leert. De mens lijkt bijna onvermogend te zijn om te leren. Zij die leren, enkel zij weten.  Wees wat meer alert. Laat elke ervaring je enige kennis geven.
Leren is religieus worden. Het woord ‘discipel’ is prachtig. Het betekent ‘iemand die capabel is om te leren. Het leven is werkelijk je meester. Elk moment is een les. Elke frustratie is een les. Op het moment dat je dingen gaat eigen maken, kom je dichter bij god.
Het is een geweldige reis, het is een eindeloze reis. Hoe meer je leert, hoe meer je bewust gaat worden dat er nog veel meer te leren is. Hoe meer je weet, des te intenser wordt het mysterie. Met kennis openen zich nieuwe deuren, worden nieuwe mysteries opgehelderd. Wees nooit tevreden, totdat god zich aan je openbaart. Laat er grote spirituele ontevredenheid zijn. Alleen zij die voldoende  fortuinlijk zijn om deze goddelijke ontevredenheid in zich te hebben – dat niets minder dan god hen tevreden zal stellen – alleen zij komen er, en niemand anders.’

Een bijdrage van Prem Abhay.

De kunst van het loslaten

In Medisch Dossier van april jl. stond een bijzonder artikel in het perspectief van de Nieuwe Mens zoals die door Osho wordt aangegeven. Het betrof o.a. de volgende uitspraken: gedachten en gevoelens komen en gaan, maar bewustzijn komt niet en gaat niet. Het is. Het omvat en verbindt alles. Het is onze achtergrondstilte. De schrijver ervan is Maarten Klatte,  arts-onderzoeker en werkzaam in een praktijk leefstijlgeneeskunde waarin de rol van bewustzijn voor het bevorderen van gezondheid en welzijn centraal staat. Hieronder een korte samenvatting van zijn visie.
Het lijkt onze diepste wens verbonden te willen zijn, met onszelf, met de ander, met de natuur, met God, maar ondertussen is er een epidemie van eenzaamheid, sociale isolatie, vervreemding en chronische emotionele stress. Want wat wij ervaren, verschijnt in een polariteit van licht en donker, goed en slecht, liefde en haat, ziek en gezond. verbinding en afzondering. Al vroeg in ons leven ontwikkelen we een voorkeur voor de éne kant van de polariteit en een afkeer voor de ándere kant.

We kunnen het verlangen naar verbinding, ons onbewuste verlangen, beter opgeven door ‘de kunst van het loslaten,’ door onze gevoelens, gedachten en beelden van eenzaamheid waar te nemen. En door bewustwording de ‘verborgen bestuurder’ te ontmaskeren, die ontstaan is door een gebrek aan verbinding in de jeugd. 
We denken dat we een individuele mind (geest) zijn, gehuisvest in een stoffelijk lichaam en geloven dat ons bewustzijn de beperkingen en het lot van ons lichaam deelt.
We staan in het begin van ons leven onbevangen, argeloos, in verbinding met alles om ons heen, niet verdeeld in een ‘ik’ en een ‘ander’ wat die ervaring van eenheid verbreekt.
De westerse wetenschap gaat ervan uit dat materie primair is en bewustzijn een afgeleide ervan, zonder enig bewijs. Deze opvattingen hebben een verregaande invloed op vrijwel alle aspecten van ons leven. Wat we echt nodig hebben is liefde, warmte. verbinding. En bewustzijn, wat alles omvat en verbindt, zoals gedachten en gevoelens die komen en gaan, zoals de wolken aan de blauwe hemel. Ben je wat je denkt en voelt of dat wat zich daarvan bewust is? Langs deze route van non-dualiteit kom je erachter wat je in essentie bent, n.l. het bewustzijn dat verbindt, en ga je zien dat geest en materie één zijn.
Mensen kampen met eenzaamheid en depressie en de Sedona Methode, de ‘kunst van het loslaten’, is erop gericht gevoelens, gedachten en beelden van eenzaamheid waar te nemen. De ‘verborgen bestuurder’ wordt dan ontmaskerd en je gaat ervaren dat je angst, pijn, verdriet, en alle beperkende overtuigingen, kan laten gaan.

Osho in Theologia Mystica:
De mens heeft tot nu toe op een hele schizofrene manier geleefd. Hem is eeuwenlang verteld dat de wereld niet bestaat uit één wereld, maar uit twee, die van de materie en die van de spirit. Maar er is maar één waarheid en die heeft die 2 aspecten, het uiterlijke als materie en het innerlijke als spirit, maar ze zijn ondeelbaar, als centrum en omtrek.
Die scheiding is de menselijke mind binnengedrongen op vele manieren, zoals de scheiding tussen lichaam en geest, zonde en deugd, zondaar en heilige, Oost en West. De hedendaagse mens is zo gefragmenteerd, zo verdeeld, dat het bijna een wonder is dat we erin slagen onszelf bij elkaar te houden, want we vallen voortdurend uiteen. De grootste behoefte van vandaag is om aan deze schizofrenie, aan al die verdelingen, voorbij te komen, teneinde het “één-zijn” te bereiken, wat noch Oost noch West, noch man noch vrouw is.
Als we willen bestaan moeten we een synthese creëren of liever een transcendentie van alle dualiteiten. De mens heeft vele pieken bereikt: religieus. esthetisch, poëtisch, muzikaal, ondanks allerlei dwaasheden die we blijven ondersteunen, blijven voeden, want de gevestigde belangen willen niet dat je tot een geheel gemaakt wordt, één word. Ze willen dat de mens verdeeld blijft in vele godsdiensten, filosofieën, politieke ideologieën, want de mens die geïntegreerd en één is, kan onmogelijk onderworpen worden. Hij komt dan volkomen vrij van alle mogelijkheden van exploitatie en onderdrukking, wordt een individu, rebels, intelligent.
Er zijn driehonderd godsdiensten in de wereld en wel drieduizend sektes. Maar God en de wereld zijn niet 2 dingen. God en de wereld zijn één.
De vicieuze cirkel begint in het loslaten, maar dan kom je vast te zitten aan het idee van loslaten. Ik zeg niet dat je gehechtheden moet loslaten, je moet ze gewoon begrijpen. Enkel zien wat je gehechtheden zijn, zonder de inspanning ze los te laten, zonder oordeel, zonder waarde toekenning. Net zoals je ogen en handen en benen hebt en een bepaalde kleur haar en huid, zo zijn daar ook je gehechtheden. Accepteer ze! En met die acceptatie begint de revolutie. Het wonder gebeurt, plotseling ontdek je dat gehechtheden geen binding meer zijn. Ze zijn er wel, maar even ver als de horizon. Je kunt leven in de wereld en toch er geen deel van zijn.

Osho in Beyond Psychology:
Loslaten betekent dat je niet strijdt voor iets in het leven. Maar het is mensen niet geleerd want het is tegen de hele structuur van de maatschappij gericht, die op competitie is gebaseerd, op strijden. De wereld van ellende wordt gecreëerd, want iedereen grijpt de dingen van een ander weg. Het is niet een vredig, stil en liefdevol bestaan.
Loslaten is een volkomen andere benadering. De eerste stap is het ego loslaten. Je bent niet gescheiden van mensen. Met wie ben je in strijd? Met jezelf – en dat is de grondoorzaak van ellende. Loslaten is een diep verstaan van het fenomeen dat we deel uitmaken van het bestaan. We kunnen het ons niet toestaan gescheiden ego’s te hebben. Het begrijpen van het loslaten helpt je eenvoudig in het hier te zijn, zonder enig doel, zonder conflict of strijd, wetende dat het een strijden is met jezelf.
Loslaten is eenvoudig een begrijpen, het kan zich niet verbinden met verschillende soorten van strijd. Laat het eenvoudig in je hart zinken en je gaat een nieuwe dimensie ontdekken van jezelf openen, waarin elke moment een vreugde is.

Een bijdrage van Prem Abhay.

De fenomenale impact van meditatie op de hersenen

In de Belgische krant De Morgen stond een artikel over neuroloog Steven Laureys:
‘In onze scans zien we de fenomenale impact van meditatie op de hersenen’

Voortaan schrijft hij patiënten ook meditatie voor. Want zowel via een privé-crisis als via zijn wetenschappelijk onderzoek ontdekte coma-expert Steven Laureys (UZ Luik) hoe regelmatig ‘de ratelende commentator in ons hoofd’ afzetten ons sterker en gezonder maakt. ‘En nee, mediteren is niét aan niets denken. Dat kan zelfs de Dalai Lama niet.’
‘Een hype uit de blaadjes en van op het internet.’ Dat was jaren geleden het antwoord van neuroloog Steven Laureys aan een journalist die hem vroeg wat hij van mindfulness vindt. Vandaag mediteert hij zelf, pleit hij voor meditatielessen op school en publiceert hij Het no-nonsense meditatieboek.
Het is zowel een boeiend en erg toegankelijk verslag van de recente hersenwetenschap over meditatie als een persoonlijk relaas over hoe een pijnlijke scheiding en een ontmoeting met een boeddhist die hij in de hersenscanner schoof de neuroloog aan het mediteren kregen.

Is meditatie echt een medicijn?
“Er is nu toch stevig onderzoek dat aantoont hoe ook al enkele weken regelmatig mediteren een positieve impact heeft op stress, angsten, slaapproblemen, depressie, ontstekingsreacties, pijn. En er zijn studies die tonen dat het even effectief is als antidepressiva, maar dan zonder de bijwerkingen. Daarom schrijf ik patiënten nu vaker meditatie voor. Het kan geen zware ziekte genezen en ik blijf sommigen ook pillen voorschrijven. Maar er is te veel bewijs voor de positieve effecten om meditatie niet in te zetten.”
Meer: Meditatie als medicijn.

Man-vrouw en ‘neurogeklets’

Gina Rippon is een Britse hoogleraar neurowetenschap. Zij schreef het boek: The Gendered Brain. Zij is kritisch t.a.v. wat zij ziet als de verkeerde interpretatie en het kapen van de neurowetenschap, wat zij ‘neurogeklets’ noemt.
De logica van hun argument is dat het mannelijke en het vrouwelijke biologisch verschillend zijn, mannen en vrouwen gedragsmatig verschillend zijn en dus zijn hun gedragsverschillen biologisch veroorzaakt en kunnen niet, en belangrijker, moeten niet worden uitgedaagd of veranderd:

Ik ben erop gericht een gids te produceren om dergelijke neuro-onzin eruit te halen. Gender is iets dat we onszelf aanleren. Maar er bestaat niet zoiets als een mannen- of een vrouwenbrein. De verschillen zijn zo klein dat er geen conclusies aan verbonden kunnen worden. De verschillen tussen mannen en vrouwen onderling zijn veel groter.
Veel hersenonderzoek is gedaan bij 60-jarigen, maar hun hersenen zijn blootgesteld aan veel prikkels en ervaringen. Het brein verandert voortdurend, in de eerste levensjaren en ook lang daarna. De plasticiteit van de hersenen is enorm. Baby’s zijn zich heel bewust van hun omgeving, proberen een verbinding aan te gaan, een relatie te leggen, maar de nadruk wordt altijd gelegd op hoe hulpeloos ze zijn. Ze hebben al snel in de gaten hoe ze schouderklopjes kunnen krijgen. Het kinderbrein is als een spons. De mens, hoe klein ook, is gevoelig voor de boodschappen die hij van anderen krijgt en die zijn voor jongens en meisje anders.
Zo jong als ze zijn, krijgen jongens en meisjes te maken met uiteenlopende verwachtingen. Meisjes denken dat wiskunde vooral iets is voor jongens en dan ga je er minder moeite voor doen. Kortom, de heersende ideeën over wat mannelijk en vrouwelijk is, kan zijn sporen nalaten in de hersenen.
Het oude idee is dat biologie aan het stuur zit, dat het brein je op een route zet die al is uitgestippeld. Inmiddels weten we hoe stereotypen het brein kunnen veranderen. De gevolgen van het geloof dat je het maar hebt te doen met de hersenen waarmee je geboren bent, daar  worden mannen noch vrouwen beter van.
We moeten veel meer kijken naar het individu in plaats van als eerste filter gebruiken of iemand een man of een vrouw is. Geef kinderen vooral veel keus.
Uit artikel in Trouw van 30 maart j.l.

Osho zegt hierover:
Het ultieme is noch mannelijk noch vrouwelijk, het is beide, het is geen deel van een geslacht. Het leven bestaat uit polariteiten en als man en vrouw zijn we 2 delen van het goddelijke. Man en vrouw trekken elkaar aan uit verlangen naar vereniging, één zijn, zichzelf complementeren. Dat is de weg van het leven.
Man en vrouw, beiden zijn noodzakelijk om het leven tot een volledig, groeiend, elegant geheel te maken, want man en vrouw op zich zijn incompleet. Het totale kan niet enkel mannelijk zijn. Dit is een mannelijke houding. Godsdiensten hebben mannen en vrouwen gescheiden.
Maar polariteiten worden samengevoegd, leven en dood, liefde en haat, zomer en winter. Het ultieme is beide, hij en zij. Vroeg of laat gaat de mensheid dit begrijpen, dat man en vrouw complementair zijn.
Het mannen- en vrouwenlichaam is gelijk, maat ook verschillend in vele opzichten. Man en vrouw zijn halve circuits, beiden incompleet, en ze kunnen enkel een moment van volledigheid hebben wanneer hun elektrische circuits één worden.
Wanneer een kind wordt geboren, is het een paar weken, tenminste 6 weken, neutraal, noch mannelijk, noch vrouwelijk. Het lichaam bevindt zich in het midden. De verhouding man-vrouw energie is vastgesteld op 60-40. Maar het kan variëren van 70-30 tot zelfs 90-10. In geval van 50-50 maakt dat een man of vrouw aseksueel, het is de man-vrouw energie, de hoogste energie die neutraal is.
Osho: Kundalini Yoga. Psychology of the Esoteric.

Een bijdrage van Prem Abhay.

De moeder de vrouw

Het thema van de 84ste Boekenweek, die van zaterdag 23 t/m zondag 31 maart 2019 plaatsvindt, is ‘De moeder de vrouw’. Een tijdloos én actueel thema.. Al direct bij de bekendmaking werd duidelijk hoe relevant het maatschappelijk debat over moederschap en vrouw-zijn is. Moeder en vrouw zijn twee identiteiten. In hoeverre zijn zij met elkaar verbonden? Het thema kent verschillende perspectieven: een moeder is niet alleen moeder, zij is ook vrouw, minnares, manager, binnenvaartschipper of schrijver. Bovendien staat iedere moeder altijd in relatie tot haar kind, een invalshoek die in de literatuur vele markante moeders voortbracht, van Medea tot oermoeder.

Er zijn betere beelden van moederschap nodig, veelkleuriger, minder definitief en dichter bij de waarheid. Ik hoop dat dit Boekenweekgedicht één beeld toevoegt.’
Ester Naomi Perquin 

Dichter Boekenweekgedicht: ‘Er zijn in het verleden een aantal beelden van het moederschap gecreëerd waar we ook vandaag de dag nog behoorlijk aan vast lijken te zitten. Vaak vallen ze de kant van de verering op. Dat is jammer. Door iets zeer nadrukkelijk op te hemelen, kun je ook iets aan het zicht onttrekken. Niet alle moeders zijn leuke moeders. Niet alle moeders zijn gelukkige moeders. We hebben betere beelden nodig – minder definitief en dichter bij de waarheid. Ik hoop in mijn Boekenweekgedicht ergernis én liefde te gieten.’ 

Osho over moederschap: 
‘Bijna elke vrouw doet kinderen geboren worden, wordt een moeder, maar de waardigheid, de grootsheid, de glans van het moederschap is niet overal te zien. In mijn benadering is het niet noodzakelijk moeder te worden om het moederschap te kennen.  Maar waar zit dan het moederschap? Vat moederschap en moeder niet op als synoniemen. 
Het is mogelijk dat iemand geen moeder is en toch moederschap ervaart en het is mogelijk dat iemand wel een moeder is en niet het moederschap ervaart. Moederschap is een totaal ander iets. Het is de waardigheid van LIEFDE. Moederschap is een geweldige meditatie. Moederschap is een van de meest verheven kunsten: je bent een levend wezen aan het scheppen. De moeder is een bewustzijn aan het scheppen – het leven zelf.
Als je in je moederschap kunt bloeien dan voel je je eeuwig dankbaar naar het kind. Moederschap is een zegening.’

Recent had ik een ervaring van geen moeder en toch moederschap, een meisje van vijf met haar zusje van bijna anderhalf. De anderhalf jarige speelde enthousiast in het rond en de vijfjarige speelde mee en zorgde continu voor de kleine, alsmaar oplettend, de kleine bij de hand pakkend, even een arm om haar heen of even door de knieën zakkend om zusje recht te kunnen aankijken en even te communiceren. Kon het niet verstaan maar het hele beeld zoals het op mij overkwam, ademde een liefdevolle zorg en aandacht om te voorkomen dat de kleine iets verkeerds ging doen, haar iets overkwam en om leuk en gezellig samen te zijn. Heb dit vaker gezien, van meisjes, niet van jongens. In mijn gevoel kunnen meisjes innerlijk al heel vroeg zo liefdevol zijn dat het a.h.w. een uitstraling is van het moederschap zoals Osho dat bedoelt.
Een bijdrage van Prem Abhay.

Het ervaren van een orgasme, ontdekking van meditatie

Nandan Bosma heeft, in samenwerking met Satyamo Uyldert, in het verleden uitgebreid research gedaan naar wat Osho over seksualiteit zegt. 

‘Een orgastische ervaring is een vloedgolf. Je wordt er zo totaal door overspoeld, dat je verdwijnt. En ik acht de orgastische ervaring hoog, omdat mijn weten is dat alle meditatie eruit voortgekomen is. Alle spiritualiteit komt daar vandaan, want het laat je proeven van wat ‘de hoogste heerlijkheid’ is. Als je jonge mensen tot hun vijf- of zesentwintigste in dit opzicht in de weg staat, zullen ze in de eerste plaats nooit een orgasme ervaren.
In de tweede plaats zal nooit de gedachte bij hen opkomen dat het mogelijk is dat er een hoger bewustzijn bestaat, een fantastische ruimte binnen in henzelf; dat ze niet zijn wat ze in de spiegel zien, dat ze heel veel meer zijn. In een orgastische ervaring worden ze praktisch één met het geheel. Het is een eerste glimp – een venster gaat open en ze gaan zoeken naar wegen om het venster verder open te zetten, om de open hemel in te vliegen.

Niemand heeft nagegaan hoe de mens meditatie ontdekte, hoe hij begon met te denken aan de mogelijkheid van spirituele extase-ervaring. Voor mij ligt dat heel eenvoudig. Zodra jongens en meisjes een orgastische ervaring hebben, hebben ze ook meteen geproefd wat spiritualiteit is, het goddelijke, het heilige. En in de rest van hun leven is er niets dat zo’n hoogtepunt zal zijn.

De tijd stopt……
Iemand komt tijdens een orgastische ervaring ook te weten dat het denken stopt, dat de tijd stopt. Je komt tot stilstand – er is geen beweging. Zij die wijs genoeg waren probeerden op een andere manier hoe ze af konden komen van hun gedachtestroom, van tijd en beweging,
om totaal stil te worden. En tot hun verrassing werkte het naar beide kanten; ze bereikten dezelfde orgastische ervaring. Maar als die orgastische ervaring seksueel is, dan ben je afhankelijk van iemand anders. Maar als die orgastische ervaring voortkomt uit meditatie, bereik je je grootste waardigheid als individu – onafhankelijkheid.’

Het tegengaan van een orgastische ervaring
‘Godsdiensten wilden niet dat deze orgastische ervaring mensen overkwam. En om dat te verhinderen brachten ze het celibaat in de wereld. Vreselijk en heel listig – maar de geestelijkheid is listig. Het ging hen alleen om hun eigen gewin. Als mensen individueel het spirituele en het heilige gaan ervaren, dan is de Brahmaanse priester niet langer nodig; ook de rabbijn is niet langer nodig, noch de Katholieke priester. Mensen hebben dan zo’n direct en intiem contact met het universum dat er geen behoefte is aan een middelaar.

Om die ontwikkeling te verhinderen waren er twee mogelijkheden. In het verleden gebruikte men het kinderhuwelijk: op zeven- of achtjarige leeftijd. Een zeven jaar oude jongen is seksueel nog niet rijp en een meisje van die leeftijd ook niet. Maar omdat ze getrouwd zijn, worden ze langzaam, langzaam, door familie en vrienden ingewijd: ze beginnen met elkaar te spelen. Seks wordt voor hen een spelletje, op zijn hoogst een manier om kinderen voort te brengen. Er komt geen tijd om iets te ervaren dat hen in een spirituele richting geduwd zou kunnen hebben. Eeuwenlang is dit zo gegaan. Ze kregen te vroeg die last te dragen: en dat er kinderen komen staat buiten een orgastische ervaring.’

Een energie-verschijnsel
‘Seks moet dus op twee manieren begrepen worden. Aan de ene kant zet het de soort voort, iets wat een biologisch verschijnsel is; aan de andere kant schept het een energie-ervaring, waarvan geestelijkheid noch politiek graag zien dat mensen die hebben, want dat zou de grootste revolutie ter wereld in gang zetten. Mensen hebben dan een direct contact met het bestaan zelf – geen Heilige Schrift, geen priesters, geen middelaars. Dat soort mensen zijn de parasieten van de mensheid.

Maar de tijden veranderden, er kwam meer en meer scholing; leerlingen bleven niet thuis wonen maar in kostscholen, jongens bij jongens, meisjes bij meisjes. Dat droeg ook bij aan de bestaande soorten perversiteit. Ik veroordeel het niet, ik leg jullie alleen maar uit wat er gebeurde.’

Meer: Op weg naar transcendentie.

Het antwoord ligt niet in seks

Nandan Bosma heeft, in samenwerking met Satyamo Uyldert, uitgebreid research gedaan naar wat Osho over seksualiteit zegt.

Iemand weet niet hoe hij met anderen moet relateren. Osho:
‘Ten eerste: heteroseksueel of homoseksueel, het antwoord ligt niet in seks – dus het is geen kwestie van homoseksualiteit. Zelfs als je hetero bent, is het antwoord daar niet te vinden. Als je richting seks kijkt is er geen antwoord te vinden, dus beide zijn wat dat betreft hetzelfde. Het eerste wat moet gebeuren is: hou op met je er zorgen over te maken! Als je hetero zou zijn wordt de zaak er echt niet beter op – alles zal hetzelfde blijven. Accepteer dus je homoseksualiteit zoals je andere dingen accepteert – het hebben van honger …. Maar het antwoord op hoe je moet leven ligt niet in het eten van voedsel – elke dag heb je opnieuw honger, ben je weer vol en krijg je weer honger.
Daar ligt het antwoord dus niet, maar dat wil niet zeggen, omdat daar het antwoord niet te vinden, is, dat je op moet houden met eten, want dan ga je dood. Het antwoord ligt niet in het nemen van een bad, maar dat betekent niet dat je nooit meer in bad moet gaan, want dan word je vuil en smerig. Het antwoord is elders te vinden, dat is waar, maar om ergens anders te kunnen zoeken is als eerste vereist dat je wat bij jou hoort, accepteert. Maak je niet te veel zorgen. Als je je homo voelt is dat volmaakt in orde, er is niets mis mee. (..)

Osho gaat in op de vraag wanneer iemand in staat is om een relatie aan te gaan:
‘Denk je dat hetero’s met elkaar relateren? Wie kan relateren? Iedereen zit in hetzelfde schuitje! Relateren is een groot probleem – je kunt niet relateren, tenzij je geworteld bent in je eigen wezen … dan kun je relateren. Het heeft niets te maken met een relatie met iemand anders; het heeft van doen met je eigen innerlijk geïntegreerd zijn.
Alleen iemand die geïntegreerd is kan relateren, en de paradox hier is dat hij zich er niet druk over maakt! Iemand die geïntegreerd is maakt zich niet druk over relateren of niet-relateren: als het gebeurt, OK; als het niet gebeurt, ook OK. Hij is gelukkig met zichzelf, zijn geluk hangt niet af van een relatie … maar hij is de enige die tot relateren in staat is. En iemand die niet van binnen geïntegreerd is, kan niet relateren, maakt zich voortdurend druk over hoe hij moet relateren, en denkt dat alles OK is als hij kan relateren.

Je moet je daarvan bewust worden en ik zeg dat het eerste vereiste daartoe is: maak je niet zo druk over je gewone, dagelijkse leven, creëer geen obsessies. Als je voelt dat je homoseksueel bent, dan is het goed; als het op een dag verandert en je wordt heteroseksueel, dan is dat ook goed. Als je vervolgens weer homoseksueel wordt, dan is dat ook goed. Dat zijn doodgewone dingen, niets om je druk over te maken. Je hoeft er geen aandacht aan te besteden – neem ze voor wat ze waard zijn. (..)
Het eerste en heel fundamentele ding is dus te accepteren wat je bent, dan hoef je je daar niet meer druk over te maken, er geen energie meer aan te geven. Als dat eenmaal gebeurd is, dan is je energie in staat om naar binnen te gaan. Dan kun je je energie meer aan meditatie geven, niet aan het denken over hoe je moet relateren. Hoe te ‘zijn’, laat dat je probleem zijn:
niet hoe te relateren… want je kunt alleen relateren als je bént. Hoe zou je in staat zijn te relateren? – want je kunt alleen relateren als je bént. Hoe kun je relateren als je niet bént? (..)’

Meer: Het kunnen aangaan van relaties.

‘Groot gelijk, laat je niet hersenspoelen.’

Ingezonden brief n.a.v artikel van Stine Jensen ‘Laat je niet hersenspoelen’  in het NRC Handelsblad van zaterdag 9 februari 2019. 
 
‘Groot gelijk’, mevrouw Jensen, ‘laat je niet hersenspoelen.’
In uw artikel van afgelopen zaterdag in NRC Handelsblad richt u zich met uw oproep tot mensen die zingeving in hun leven zoeken bij meditatie, coaches, yoga-scholen en selfmade goeroes die handvatten bieden hoe te leven.
U baseert uw appèl voornamelijk op het smalle fundament van uw eigen negatieve, zelfs psychotische ervaring bij een niet met name genoemde leraar met een reputatie als tovenaar in Frankrijk.

   Laat je niet hersenspoelen

Door uw verhaal aan deze groep te vertellen, laat u buiten beschouwing dat het grootste deel van de mensheid al is gehersenspoeld door godsdiensten, ideologieën, nationalisme waardoor mensen zich een identiteit aanmeten als: ik ben christen, of mohammedaan of jood, of communist of Engelsman of SGPer of republikein en ga zo maar door. En de mensen die dit wel in de gaten krijgen en op zoek gaan naar de zin van het leven, zullen op hun zoektocht moeten leren het kaf van het koren te onderscheiden.
Uit eigen ervaring weet ik dat een verblijf in een commune of een ashram rond een meester die bewustzijn heeft gerealiseerd zeer veel inzicht kan bieden. Uiteindelijk zal de bezoeker/leerling steeds meer gaan beseffen dat de persoonlijkheid die hij denkt te zijn, met wie hij zich heeft geïdentificeerd, slechts een manifestatie van het universele bewustzijn is. Maar dat hij die persoon niet is. Er is alleen maar Zijn.
Een ware meester zet de commune, de ashram op als  leerschool om tot die realisatie te komen. En bepaald niet om de meester te aanbidden, hoe verleidelijk dat ook soms met opzet wordt geënsceneerd. Denk maar aan wat rond Osho was gecreëerd.

   …de maan, niet de vinger…

Osho zei daar zelf over in een antwoord op een vraag van een leerling waarom hij niet altijd bij hem kon blijven: ‘Als je naar de vinger blijft kijken die naar de maan wijst, zul je nooit de maan zien.’
Hier is mijns inziens een groot verschil met de cult – sekte waar u over spreekt. U benoemt hierbij voornamelijk het groepsaspect waar mensen en dan met name vrouwen voor zouden vallen. Als voorbeeld gebruikt u de Netflix-serie Wild Wild Country om het ‘sektarische leven’ met al zijn valkuilen te illustreren. Maar u vermeldt niet, dat Maclain Way en Chapman Way, de twee makers van de serie in een live CBS interview zeiden het te betreuren dat ze de echte boodschap van Osho over advaita vedanta – en die het uitgangspunt is van alles rondom hem, niet hadden belicht en dat ze dat in een volgende serie willen doen.
We leven in een tijd waarin heel veel mensen, zeker in het westen, zich bewust worden van die eeuwenlange hersenspoelingen. En ook nu zijn er, net als in het verleden, leraren zoals Tony Parsons, Eckhart Tolle, Douwe Tiemersma en anderen die naar de maan wijzen.  Zij kunnen helpen de hersenspoelingen te doorzien die de mensheid zulke grote schade berokkenen in de vorm van wapenwedlopen en oorlogen.
Ik wens u het ‘kinderlijke enthousiasme’ van Gordon toe op uw verdere ontdekkingstocht.
 
Amsterdam, 10 februari 2019
 Marijke Foudraine-Kranenburg
marijke@foudraine.com
www.foudraine.com