Artikelen

Wat is eigenlijk bewustzijn?

Omdat de hersenwetenschappers steeds gedetailleerder in het BREIN kunnen kijken, aldus de cognitieve neurowetenschapper Simon van Gaal(UvA), is de vraag der vragen ‘Wat is Eigenlijk BEWUSTZIJN’ opeens weer actueel geworden. Hij zegt hierin, recent weergegeven in een artikel in de Volkskrant in de rubriek wetenschap, dat alle experimenten die hij doet, uiteindelijk gaan over die ene vraag: hoe komt het dat je van sommige dingen bewust bent en van andere niet?

Nog altijd is er een groot contrast tussen de Westerse focus op bewustzijn, het z.g. brein-bewustzijn, en de Oosterse focus, zoals blijkt uit de visie die Osho over bewustzijn uiteenzet in aansluiting op de vermeldingen van de neurowetenschapper.
Hij noemt testjes waarbij aan proefpersonen heel kort gezichten worden getoond op een beeldscherm, al dan niet verstopt tussen plaatjes. Soms is een proefpersoon zich er niet van bewust dat er een gezicht was, terwijl het relevante hersengebied wel oplichtte. Het brein wist het dus wel, maar het leidde niet tot een bewuste ervaring.
Ook wordt je bewustzijn vorm gegeven door de voortdurende interactie tussen lichaam, brein en omgeving en mijn algemene gedachte is dat het een complex netwerk is van interacterende hersengebieden, op bepaalde momenten een geheel vormend, waarin de onderdelen informatie gaan uitwisselen.
Mijn iPhone heeft ook communicerende eenheden die informatie heen en terug sturen, dus waar is het bewustzijn? Of hebben hersencellen iets extra’s dat ze noodzakelijk maakt voor bewustzijn? Maar ik weet dat niet en denk dat bewustzijn specifiek is voor levende wezens. We verwarren het nogal eens met: intelligent. Naarmate machines intelligenter worden, zouden ze op een gegeven moment vanzelf ook bewustzijn krijgen. 

Maar ik  denk dan toch: muizen zijn ook niet slim, maar ze hebben wel degelijk bewustzijn.

Het is raadselachtig, maar we zijn de laatste tien, twintig jaar wel veel verder gekomen. Op de vraag, nog steeds niet precies te kunnen zeggen wat bewustzijn is, geeft hij aan het te vergelijken met de vraag: wat is precies leven? Biologen en filosofen hebben zich generaties het hoofd over die vraag gebroken. Maar nu weten ze zoveel van DNA, voortplanting en evolutie, dat die vraag vrijwel nooit meer wordt gesteld.  
Misschien gaat het met bewustzijn net zo, want we snappen inmiddels veel beter wat er gebeurt als je bijvoorbeeld in coma raakt, of hoe bewuste informatie verwerking verschilt van onbewuste verwerking. Het kan best dat de vraag wat bewustzijn is door zulke ontwikkelingen steeds meer vervaagt.

Osho over de essenties van bewustzijn:

Je was een kind, daarna een jonger iemand en daarna een oudere. Alles bewoog en toch is je bewustzijn nog steeds hetzelfde. Je doet een ochtendwandeling, bent op een bepaalde manier in beweging, je lichaam en je mind bewegen, maar je bewustzijn is nog steeds hetzelfde. Want als je je ogen sluit en je kijkt naar binnen, is het altijd hetzelfde. Alle veranderingen zijn uiterlijke verschijnselen en in het centrum ben je nog altijd hetzelfde.


Er zijn drie staten van bewustzijn: wakker zijn, dromen en diepe, droomloze slaap, het wiel waarin de mens beweegt. Vele dingen zijn in het menselijk bewustzijn gebeurd, in de menselijke cultuur en in de beschaving.
De eerste, het wakker zijn, schept zijn eigen cultuur, eigen beschaving; het Westen vertegenwoordigt het. De tweede vorm, het dromen, vertegenwoordigt het Oosten. Daarom vindt de Westerse mind het heel moeilijk te communiceren met de Oosterse mind.
Het wakend bewustzijn is objectief, het denkt aan het object, de uitwendige realiteit, in een vorm van concentratie, krachten door de Westerse mind ontwikkeld en vandaar uit het ontstaan van wetenschap. Het Oosten heeft aan deze vorm weinig aandacht besteed en kon geen wetenschap laten ontstaan.
Het Oosten denkt in termen van dromen, van het innerlijk, van het subjectieve, denken met gesloten ogen. Het Westen, met open ogen, concentreert, de Oosterse mind mediteert. Daarom vind je in het Oosten visionairen, mensen die vanbinnen geweldige openbaringen hebben ervaren, maar het niet kunnen bewijzen, want de ervaring blijft individueel. De Westerse nadruk ligt op het objectieve, het algemene, en wat je waarneemt, kunnen anderen ook zien.
De derde staat gebeurt bij beide. In de droomloze slaap verdwijn je als ego, en zo totaal dat je het ’s morgens je niet kunt herinneren. Je wordt er door verjongd, gaat naar de bron, weer in contact met het oorspronkelijke bewustzijn, je basis. Je bent niet meer mens, Hindoe, Christen, man of vrouw, zwart of wit, oosters of westers. – elk onderscheid verdwijnt. Je bestaat, maar zonder identiteit, met een geweldig gevoel van vredigheid uit een droomloze slaap komend. In diepe meditatie ga je de derde staat kennen en kun je de droomloze slaap gewaar worden.
Er is een vierde staat, het thuis. Waken is objectief, naar buiten gericht. Dromen is tussen het uiterlijke en het innerlijke, een schakel tussen waken en diepe slaap. De vierde is zowel innerlijk als uiterlijk, noch de een noch de ander, het overstijgt beide, het is totaal, niets is uiterlijk, niets is innerlijk, het is noch een belevenis noch iemand die het beleeft. Het prachtige ervan is dat je kunt leven in de wereld en er geen deel aan hebben. De vierde is de basale en fundamentele staat, de oorsprong, waaruit de andere drie, de vertakkingen, zijn ontstaan.

De mind en het bewustzijn zijn twee toestanden, twee fasen van hetzelfde fenomeen. Bewustzijn is vloeibaar, stromend, als water; de mind is als een rots, als ijs`. Water kan ijs worden en ijs kan weer smelten.
Probleem is dat je bewustzijn vol zit met herinneringen, zich met het brein blijft identificeren, het altijd maar blijft prikkelen waardoor herinneringen je blijven overspoelen.
Het gezegde, ‘sterf naar het verleden,’ betekent, ‘wees niet geïdentificeerd met het brein.’ 
Die ware kern, je wezen, is iets dat boven beide uitstijgt, iets transcendentaals. Dat wezenlijke bestaat enkel uit gewaarzijn, uit getuige zijn, waakzaam zijn. Het is zuiver bewustzijn, het is een spiegel, maar hecht zich nooit aan een weerspiegeling, het blijft leeg, het betekent leeg zijn.
En het hart is het waakzame bewustzijn in je, want het hart is altijd één.


Ga in de nacht op de aarde liggend naar de sterren kijken, verdwijn erin , denk niet aan namen van sterren en wat je over ze weet, en plotseling is er dan een gemeenschappelijkheid. De sterren laten hun licht in je binnendringen en jij voelt een uitdijing van bewustzijn.

Uit Osho: I am That, The sun rises in the evening, Tantra Vision, The Book of Wisdom, The Supreme Doctrine.

Een bijdrage van Prem Abhay.

Integratieve geneeskunde

In het boek Geneeskunst van de Wereld geeft Prof. dr. Dietrich Grönemeyer, hoogleraar radiologie, aan wat de beoefenaren van de moderne westerse geneeskunst kunnen leren van traditionele geneeswijzen.  Hij vermeldt dat de moderne westerse geneeskunde op de schouders staat van de traditionele wereldgeneeskunde, al duizenden jaren oud.
Hij is een warm pleitbezorger voor integratieve geneeskunde en het is de hoogste tijd voor een holistische aanpak, want steeds meer mensen lopen met hun soms chronische of moeilijk te diagnosticeren klachten vast bij de reguliere geneeskunde. Steeds vaker zoeken ze hun heil bij de ‘alternatieve’ geneeswijzen, die hun werkzaamheid wereldwijd al eeuwenlang bewezen hebben.
Voor zijn zoektocht reisde hij naar verschillende landen in het Oosten voor overleg met genezers  t.a.v. hun bijzondere kennis over geneeskrachtige kruiden, over de traditionele Chinese geneeskunde en vormen van meditatie.

Het is voor Grönemeyer overduidelijk dat de westerse geneeskunde, met de hoogmoed van de vooruitgang, veel zaken te lang links heeft laten liggen, een geneeskunde die zich in de achttiende eeuw ontwikkelde tot een natuurwetenschappelijke discipline.
En in de toekomstige, vooruitziende geneeskunde gaat de computer een grote rol spelen. Hierbij stelt hij de vraag of wij denken genoeg te doen als we patiënten toegang bieden tot eindeloze technische mogelijkheden. En hij geeft daarbij aan dat het uitermate dramatisch zou zijn als we afdwalen van het pad van de humane geneeskunde en artsen verworden tot slechts reparateurs van biomassa. We zijn verplicht het oude met het nieuwe te verbinden, zegt hij, want dankzij de wijdvertakte netwerken van de kennismaatschappij bestaat nu de unieke kans om een integratieve, multiculturele vorm  van geneeskunde op te zetten die recht doet aan mens, natuur en wetenschap.

In zijn boek besteedt hij aandacht aan acupunctuur, ayurveda, fytotherapie, massage, traditionele Chinese geneeskunde, tai-chi en yoga. En in de Optimist stond recent het artikel Doorbraak van Shiatsu in Westerse Geneeskunde, van Tomas Nelissen, oprichter van de International Academy voor Hara Shiatsu in Wenen.
Hij geeft aan dat de kracht van Hara Shiatsu regeneratief werkt door het verenigen van het geestelijk lichaam, het zielslichaam en het fysieke lichaam. In dit verband zegt ook dat de oorspronkelijke benadering van de geneeskunde een holistische was en de geneeskunde in de afgelopen eeuw meer en meer een kunst van reparatie is geworden. Daarbij is de behandeling van symptomen de belangrijkste focus van de huidige geneeskunde.

Osho over geneeskunde:

Het is niet enkel technologie want mensen zijn erin betrokken. Het is geen kwestie van weten, het is een diepgaande kwestie van liefde. Je speelt met mensen en hun levens, een complex fenomeen.

Mensen die gewoonweg in de geneeskunde gaan alsof ze in de techniek gaan, zijn  niet de juiste mensen om arts te zijn. Zij behandelen mensen als mechanismen. Zij opereren mensen zoals een automonteur het doet met een auto, voelen niet de spirituele aanwezigheid aan van de patiënt. Zij behandelen de persoon niet, zij behandelen de symptomen.

Maar ga met een enorme dienstwilligheid en wordt gewoon een voertuig van de helende goddelijke  energie en heb een grote eerbied voor de patiënt. Laat het goddelijke er zijn, ga in de medicijnkunst en in de meditatie, want ze komen beide van dezelfde stam, beide zijn helende krachten, respectievelijk de uiterlijke en de innerlijke. In de oude wereld waren de arts en de meester gewoonlijk de zelfde persoon.

Osho vertelt dat een arts in Californië vele kankerpatiënten heeft behandeld enkel door verbeeldingskracht, door hen te zeggen zich te ontspannen en zich voor te stellen, in geval van keelkanker, dat alle energie van het lichaam naar de keel beweegt. De klier, de ziekte. wordt door hun energie, bewegend naar de keel, aangevallen als pijlen overal vandaan. In 3 tot 6 weken verdwijnt de klier gewoon zonder een spoor na te laten.

Kanker is een moderne ziekte, het verscheen vanwege de stress, spanning en angst t.o.v. het leven. Als je kunt vertrouwen dan gaat de mind van binnenuit functioneren, verspreidt zich over het lichaam en verandert alles. Kun je dat niet dan kan niets helpen. Zelfs een gangbaar medicijn helpt je omdat je het vertrouwt.

Uit observatie is gebleken dat een nieuw medicijn gedurende 6 maanden tot 2 jaar werkt, maar vanaf 6 tot 10 maanden niet meer zo goed. In een nieuw medicijn geloof je meer dan in het oude, want het vertrouwen daarin, een nieuwe ontdekking, helpt. Op radio en TV en in de kranten wordt er over gesproken en er ontstaat een klimaat van vertrouwen en hoop. Maar na maanden, als vele mensen het hebben ingenomen, ontstaat achterdocht. Want ook een aantal dwazen namen het in, bij wie het niet helpt.

Als je de dokter vertrouwt helpt je dat meer dan medicijnen. Heb je gemerkt dat als je ziek bent en de dokter komt, je opluchting ervaart !? Hij gaf je geen medicijn, controleerde alleen je lichaam, je bloeddruk en zo, en je voelt al dat de aandoening voor 50% is verdwenen. Als je de dokter niet vertrouwt, kan hij niets doen.
Uit: God is not for Sale en Come Follow Me.

Een bijdrage van Prem Abhay.

Italianen

Vanaf 18 januari is er in de Italiaanse krant Corriere della Serra in iedere zaterdageditie gedurende 20 weken een artikel over Osho. In Italië zijn al 328 vertalingen van boeken van Osho verschenen. Stel je voor dat de NRC of de Volkskrant in Nederland zoveel aandacht zou besteden aan zijn visie… En dat terwijl Osho zoveel vreselijke dingen over de Italianen heeft gezegd, bijvoorbeeld in antwoord op de volgende ‘vraag’

Osho,
Het is vreselijk wat u zegt over de Italianen. Waar, natuurlijk, maar vreselijk.

Ik weet het, het is vreselijk, maar wat kan ik anders? Ik houd van de Italianen en ik wil over hen praten, zoveel als ik kan. Het zijn prachtige mensen. Ik geef alleen mensen waar ik van houd op hun kop. Je zou je druk moeten maken om diegenen die ik niet op hun kop geef. Ik heb bijvoorbeeld de Nederlanders nog nooit op hun kop gegeven. Ik zit te wachten en als ik genoeg liefde voor hen heb verzameld ga ik hen ook op hun kop geven. Dat is mijn manier om liefde te laten blijken en met liefde te overladen.

Waarom geloven Italianen niet in reïncarnatie?
Nou, zo moet je dat zien: wie wil er in een volgend leven terugkomen als Italiaan?

Een vrouw met een baby in haar armen zat in de wachtkamer van een station in Italië bittere tranen te huilen. Een kruier kwam langs om te vragen wat er aan de hand was.
‘Och, hemeltjelief,’ huilde ze, ‘er waren hier een paar mensen die zo grof tegen mij deden over mijn zoon. Ik ben er helemaal van slag van – ze zeiden dat hij zo lelijk was!’
‘Kom nou maar, liefje,’ zei de kruier om te sussen. ‘Maak je daar niet zo druk om. Zal ik je wat vertellen, wat dacht je van een lekker kopje thee?’
‘U bent heel vriendelijk,’ zei ze terwijl ze haar tranen droogde. ‘Dat zou heel fijn zijn.’
‘En nou ik toch bezig ben,’ zei hij, ‘wat dacht je van een banaan voor je aapje?’

Osho: The Dhammapada: The Way of the Buddha Vol 11 # 4.

Seks en liefde

Aan het artikel OSHO OVER SEKSUALITEIT is onlangs door Nandan Bosma een appendix toegevoegd. Hier volgt het eerste hoofdstuk daarvan.
 
Osho antwoordt op een vraag van een journalist dat hij nooit vrije seks verkondigd heeft.
‘Wat ik verkondigd heb, is de heiligheid van seks. Ik heb verkondigd dat seks niet naar beneden gehaald zou [moeten] worden, van de status van liefde naar de status van de wet. Vanaf het moment dat je van je vrouw moet houden omdat ze je echtgenote is – niet dat je van haar houdt – dat is prostitutie, gelegaliseerde prostitutie. Ik ben altijd tegen prostitutie geweest, of het nu gelegaliseerd werd of illegaal verklaard werd.
Osho benadrukt dat hij gelooft in liefde. Als twee personen van elkaar houden, dan kunnen ze bij elkaar blijven zolang als ze elkaar liefhebben. Vanaf het moment dat de liefde verdwenen is, zouden ze dankbaar van elkaar weg moeten gaan.’

Transformatie van energie
‘Vrije seks,’ gaat Osho verder, ‘dat is idiote Indiase roddelpers, die mijn hele filosofie beperkt heeft tot twee woorden. Ik heb 400 boeken gepubliceerd, slechts één boek gaat over seks, over de driehonderd-negen-en-negentig andere boeken maakt niemand zich druk. En dat ene boek gaat niet eens over seks, dat gaat ook over hoe seksuele energie te transformeren in spirituele energie, het is dus in feite anti-seks.’

‘Een land dat de filosofie van Tantra heeft voortgebracht, een land dat tempels heeft gemaakt als Khajuraho, Konarak, kan niet zo dom zijn dat men niet begrijpt wat ik zeg. Khajuraho is mijn bewijs, alle literatuur over Tantra is mijn bewijs.’


Khajuraho tempel beeldhouwwerk 

Wat is seks? Wat is liefde?
‘En je vraagt me: “wat is seks, en wat is liefde?” Seks is iets biologisch. Alle dieren zijn seksuele wezens. Alleen de mens heeft het voorrecht iets te hebben wat hoger gaat dan seks. Niet alleen de ontmoeting van lichamen, maar de ontmoeting van twee zielen. Dat is wat liefde is.
Liefde kan seks omvatten. Seks kan liefde niet omvatten. Seks is een klein ding. Liefde is onmetelijk en kolossaal. Die kan zich ook zonder seks voordoen; het is niet noodzakelijk dat binnen een liefdesrelatie seks zou moeten voorkomen.

Gebrek aan liefde
‘De werkelijke transformatie van seksuele energie is liefde. Maar dat gebeurt enkel als je seks als een natuurlijk iets aanvaardt. Het gebeurt niet bij al die monniken van alle religies. Zij zijn mensen die een gebrek aan liefde hebben.’

Het werkelijke celibaat
‘En als de liefde groeit,’ zegt Osho, ‘begint de seks weg te zinken, want het is dezelfde energie die aan het veranderen is, die op weg gaat naar een hogere vorm. Als liefde tot rijpheid komt, verdwijnt seks. Dat is het werkelijke celibaat.’

Meer: 1. Seks en liefde
 

O mijn God! Míjn God!

God heeft de mens niet geschapen, de mens heeft God geschapen.
Prem Abhay bespreekt een artikel in Trouw over Godsbeeld:

In de Verdieping onder Religie & Filosofie in van zaterdag 3 augustus stond een samenspraak artikel van 3 vooraanstaanden over Godsbeeld.’God is niet iemand maar iets,’ zegt de protestantse sterrenkundige en hoogleraar astronomie Peter Barthel. ‘Het is een persoonlijke God,’ zegt de katholieke bisschop van Den Bosch Gerard de Korte en ‘God kent ons bij onze naam’, zegt de PKN-scriba en theoloog René de Reuver. 

De idee van God als een persoon hebben we gemaakt als een beeld van onszelf, het is niets anders dan een mens-projectie.Er is geen God, maar goddelijkheid en het hele bestaan wordt ermee overspoeld, en zodra je deze visie bezit, ga je in een nieuw licht naar de dingen kijken. Dan is de wereld niet meer een probleem maar een mysterie dat geleefd moet worden.God is een kwaliteit; het is geur die het geheel van het bestaan doordringt.   Osho

Meer: O mijn God

Een klokkenluider voor AIDS

Het aantal besmettingen met HIV is nog steeds hoog en stijgende, de kosten voor de bestrijding lopen al in de miljarden. Ongeveer 1 miljoen mensen gaan ieder jaar dood aan AIDS. Terwijl Osho in 1984 in Rajneeshpuram al waarschuwde voor de gevolgen van deze nieuwe infectieziekten -tegen enorm veel weerstand in- duurde het tot 1986 voordat de World Health Organisation van de VN de ziekte beschouwde als een wereldwijde bedreiging. De overheidsuitgaven om HIV/AIDS te bestrijden lopen nu in de miljarden en zijn in de 10 jaar tussen 2006 en 2016 met 60 % gestegen.

Ieder jaar raken ter wereld ongeveer 2 miljoen mannen, vrouwen en baby’s besmet en er lopen naar schatting 37 miljoen mensen rond met de besmetting. Terwijl de overheidsuitgaven voor bewapening vele malen groter zijn dan die voor volksgezondheid is er geen geld genoeg voor preventie van HIV/AIDS. Er wordt zelfs gesneden in de budgetten. Traditioneel religieuze ideeën zijn ook niet bevorderlijk, de negatieve houding van de katholieke kerk tegen condooms in Afrika bijvoorbeeld leidt ertoe dat vrouwen de ziekte krijgen van onbeschermde seks van hun echtgenoten. Stigmatisering van homoseksualiteit belet mannen om op tijd hulp te gaan zoeken.
Uit Osho News: AIDS awareness is rising – as are health costs.

 

Het artikel van Nirbija in Osho News verwijst naar de research die Nandan en Satyamo hebben verricht en die nu ook beschikbaar is in het Engels op onze website: Osho on Sexuality. De oorspronkelijke versie in het Nederlands: Osho over seksualiteit.

Een citaat hieruit:
Osho was de eerste (zonder dat dit door de wetenschap erkend werd) die zich realiseerde dat twee derde van de mensheid zou kunnen sterven aan Aids, en dat vergaande maatregelen nodig waren. Hij begreep dat het ontstaan van het Aidsvirus een dodelijke bedreiging vormde, in de eerste plaats voor zijn sannyasins. Zijn communes, Rajneeshpuram voorop, hadden immers een onbevooroordeelde houding tegenover seks, ook tegenover homoseksualiteit. Seksuele aantrekkingskracht tussen individuen werd gemakkelijk – met wederzijdse instemming – fysiek tot expressie gebracht.

Osho vaardigde dan ook uiterst strenge voorschriften uit voor onderling seksueel verkeer, met o.a. een verbod op zoenen, strikt condoomgebruik en gebruik van plastic handschoenen. Overdracht van het virus kon op vele manieren gebeuren, zoals via zweet en via moedermelk, volgens Osho. Deze hygiënische maatregelen, die de buitenwereld in die tijd onnodig en ook lachwekkend voorkwamen, hebben er echter voor gezorgd dat het aantal Hiv-besmettingen in de sannyaswereld zeer laag bleef. Had Osho het treffen van deze verstrekkende maatregelen ter bescherming van zijn sannyasins niet uiterst sterk benadrukt, dan zouden heel veel sannyasins ongetwijfeld een Hiv-besmetting hebben opgelopen.
Meer: De komst van AIDS.

Broeder Bernardus: God valt niet te bewijzen

Broeder Bernardus, de 51-jarige abt van het klooster Koningshoeven in Berkel-Enschot, doet in een interview in de Volkskrant van 13 mei jl. zeer bijzondere uitspraken over het spirituele mens-zijn. ‘God valt niet te bewijzen. Hij is er of hij is er niet,’ aldus broeder Bernardus.
‘We staan in een traditie van meer dan tweeduizend jaar bezig zijn met vragen van stilte, meditatie en gebed. Maar dan moeten we snel wegkomen van het institutionele, rationele geloof, en terug naar het ervaren, de mystieke stroming van het christendom. We moeten terug naar het ervaren van het goddelijke.

 
een traditie van meer dan tweeduizend jaar 

In mijn gevoel wordt ons met het leven vooral ruimte geboden, vrijheid.  Het is aan ons te ontdekken dat wij die hebben, dat we daarmee aan de slag mogen gaan, wat vervolgens zin geeft aan het leven. In die ruimte speelt voor mij de relatie met het goddelijke de hoofdrol.
Ik zie het leven niet’, zegt hij, ‘als een vervelende tussenruimte, waarin je van god weg bent, waarna het na de dood allemaal goed komt. Nee, god geeft mij die ruimte nú, daarin wil ik die eenheid met god beleven. Voor mij is dat het hoogste geluk, het dient een gelukkig leven.
Veel gelovigen denken dat ze niet gelukkig mogen zijn en dat geluk pas na de dood aan de orde is. Maar de eenheid van mens en God is iets wat je alleen kunt ervaren. Voor mij is God nooit een man op een wolkje met een lange baard geweest. Mijn godsbeeld wordt bepaald door wat ik als misdienaar ooit op de koorkap van de priester zag staan: Deus Caritas Est, God is Liefde…  en daar gaat het mij nog altijd om. Toen ik 10 jaar was, had ik mijn eerste godservaring. In de kapel werd ik tijdens het gebed overvallen door het gevoel dat ik werd opgenomen in iets zo groots dat het me een enorm vredig en vreugdevol gevoel gaf. Maar het had ook iets angstaanjagends, want het was alsof er geen enkele afstand, geen enkele grens meer was tot alles om mij heen – de mensen, het gebouw, de natuur. Alsof er geen “ik” meer was, een soort samensmelting van alles. Die eenheidservaring  maakte dat God mij als een magneet aantrok. Die godservaring heeft zich een enkele keer herhaald. Het is als een verliefdheid die uitgroeit tot liefde met zijn ups en downs. Contemplatie en gebed helpen dan weer om op dat spoor van de liefdesrelatie te komen.

God valt niet te bewijzen. In de theologie zijn pogingen tot empirische godsbewijzen ondernomen, maar dat is onzin: hij is er of niet, je voelt zijn aanwezigheid of niet. De wetenschap maakt niet dat ik iets ervaar. Het gaat niet over ons intellect, maar onze ervaring. Je moet altijd zoeken naar een balans tussen beide.
Dat natuurwetenschappers de zin van het leven zien in de overdracht van het genenpakket, de voortplanting, is wel erg mager. Ik houd het op de ruimte die je in vrijheid kunt beleven, dus hoe je in het leven staat.
Toen ik abt werd, koos ik de spreuk: “Zoek God en leef!” Mijn zoeken in het leven zie ik als het zoeken naar waar die echo klinkt. In mijn levensvorm kan ik alle aandacht schenken aan wat ik echt belangrijk vind. Gegrepen door mijn godservaring ben ik bereid andere relaties op te geven.
Het agnostisch standpunt dat we niet kunnen weten of God bestaat, opent veel perspectieven. Maar de agnost staat er wel open voor, zegt alleen het niet te weten. Daar is niets mis mee. Ik zie dat als een vorm van religieuze honger. En die uit zich in het zoeken naar allerlei vormen van spiritualiteit.

   een nieuw licht

Ik visualiseer geen hemelpoort. Veel licht dat is het beeld dat ik heb.. Een nieuw licht, dat staat voor God, die ik me niet als een persoon maar als liefde voorstel. Ik zie het als een persoonlijk licht, zoals die godservaring voor mij ook niet iets algemeens was, maar persoonlijk. De ziel vindt in dat persoonlijke licht zijn nieuwe ruimte. Voor mij is de dood de doorgang naar een ander leven, waar de eenheid met God kan worden beleefd. Terwijl ons lichaam hier achterblijft en vergaat, leeft onze ziel verder. Net zoals we bij hem vandaan zijn gekomen, gaan we ook weer naar hem terug.’

Osho over het goddelijke/God:
‘De zogenaamde heiligen blijven doorgaan te bewijzen dat god bestaat. Het grootste argument dat zij de wereld hebben voorgehouden, is dat de wereld een schepper behoeft, want hoe kan de wereld bestaan zonder schepper. Hij is de vader: hij kent iedereen. Zelfs geen enkel blad valt zonder zijn wil, dus alles is goed. Dit is gemak. Iemand vraagt dan: ‘En wie schiep de schepper?’ En dit is dezelfde logica.
Theïsme en Atheïsme zijn beide betekenisloos. Religie heeft daar niets mee van doen: religie is een ervaring van dat wat is. Noem het bij welke naam dan ook die je kiest om het aan te geven – noem het God, noem het nirvana, noem het XYZ, wat dan ook, het doet er niet toe – maar ervaar het.
Het grootste probleem met de mens is dat hij niet leert. De mens lijkt bijna onvermogend te zijn om te leren. Zij die leren, enkel zij weten.  Wees wat meer alert. Laat elke ervaring je enige kennis geven.
Leren is religieus worden. Het woord ‘discipel’ is prachtig. Het betekent ‘iemand die capabel is om te leren. Het leven is werkelijk je meester. Elk moment is een les. Elke frustratie is een les. Op het moment dat je dingen gaat eigen maken, kom je dichter bij god.
Het is een geweldige reis, het is een eindeloze reis. Hoe meer je leert, hoe meer je bewust gaat worden dat er nog veel meer te leren is. Hoe meer je weet, des te intenser wordt het mysterie. Met kennis openen zich nieuwe deuren, worden nieuwe mysteries opgehelderd. Wees nooit tevreden, totdat god zich aan je openbaart. Laat er grote spirituele ontevredenheid zijn. Alleen zij die voldoende  fortuinlijk zijn om deze goddelijke ontevredenheid in zich te hebben – dat niets minder dan god hen tevreden zal stellen – alleen zij komen er, en niemand anders.’

Een bijdrage van Prem Abhay.

De kunst van het loslaten

In Medisch Dossier van april jl. stond een bijzonder artikel in het perspectief van de Nieuwe Mens zoals die door Osho wordt aangegeven. Het betrof o.a. de volgende uitspraken: gedachten en gevoelens komen en gaan, maar bewustzijn komt niet en gaat niet. Het is. Het omvat en verbindt alles. Het is onze achtergrondstilte. De schrijver ervan is Maarten Klatte,  arts-onderzoeker en werkzaam in een praktijk leefstijlgeneeskunde waarin de rol van bewustzijn voor het bevorderen van gezondheid en welzijn centraal staat. Hieronder een korte samenvatting van zijn visie.
Het lijkt onze diepste wens verbonden te willen zijn, met onszelf, met de ander, met de natuur, met God, maar ondertussen is er een epidemie van eenzaamheid, sociale isolatie, vervreemding en chronische emotionele stress. Want wat wij ervaren, verschijnt in een polariteit van licht en donker, goed en slecht, liefde en haat, ziek en gezond. verbinding en afzondering. Al vroeg in ons leven ontwikkelen we een voorkeur voor de éne kant van de polariteit en een afkeer voor de ándere kant.

We kunnen het verlangen naar verbinding, ons onbewuste verlangen, beter opgeven door ‘de kunst van het loslaten,’ door onze gevoelens, gedachten en beelden van eenzaamheid waar te nemen. En door bewustwording de ‘verborgen bestuurder’ te ontmaskeren, die ontstaan is door een gebrek aan verbinding in de jeugd. 
We denken dat we een individuele mind (geest) zijn, gehuisvest in een stoffelijk lichaam en geloven dat ons bewustzijn de beperkingen en het lot van ons lichaam deelt.
We staan in het begin van ons leven onbevangen, argeloos, in verbinding met alles om ons heen, niet verdeeld in een ‘ik’ en een ‘ander’ wat die ervaring van eenheid verbreekt.
De westerse wetenschap gaat ervan uit dat materie primair is en bewustzijn een afgeleide ervan, zonder enig bewijs. Deze opvattingen hebben een verregaande invloed op vrijwel alle aspecten van ons leven. Wat we echt nodig hebben is liefde, warmte. verbinding. En bewustzijn, wat alles omvat en verbindt, zoals gedachten en gevoelens die komen en gaan, zoals de wolken aan de blauwe hemel. Ben je wat je denkt en voelt of dat wat zich daarvan bewust is? Langs deze route van non-dualiteit kom je erachter wat je in essentie bent, n.l. het bewustzijn dat verbindt, en ga je zien dat geest en materie één zijn.
Mensen kampen met eenzaamheid en depressie en de Sedona Methode, de ‘kunst van het loslaten’, is erop gericht gevoelens, gedachten en beelden van eenzaamheid waar te nemen. De ‘verborgen bestuurder’ wordt dan ontmaskerd en je gaat ervaren dat je angst, pijn, verdriet, en alle beperkende overtuigingen, kan laten gaan.

Osho in Theologia Mystica:
De mens heeft tot nu toe op een hele schizofrene manier geleefd. Hem is eeuwenlang verteld dat de wereld niet bestaat uit één wereld, maar uit twee, die van de materie en die van de spirit. Maar er is maar één waarheid en die heeft die 2 aspecten, het uiterlijke als materie en het innerlijke als spirit, maar ze zijn ondeelbaar, als centrum en omtrek.
Die scheiding is de menselijke mind binnengedrongen op vele manieren, zoals de scheiding tussen lichaam en geest, zonde en deugd, zondaar en heilige, Oost en West. De hedendaagse mens is zo gefragmenteerd, zo verdeeld, dat het bijna een wonder is dat we erin slagen onszelf bij elkaar te houden, want we vallen voortdurend uiteen. De grootste behoefte van vandaag is om aan deze schizofrenie, aan al die verdelingen, voorbij te komen, teneinde het “één-zijn” te bereiken, wat noch Oost noch West, noch man noch vrouw is.
Als we willen bestaan moeten we een synthese creëren of liever een transcendentie van alle dualiteiten. De mens heeft vele pieken bereikt: religieus. esthetisch, poëtisch, muzikaal, ondanks allerlei dwaasheden die we blijven ondersteunen, blijven voeden, want de gevestigde belangen willen niet dat je tot een geheel gemaakt wordt, één word. Ze willen dat de mens verdeeld blijft in vele godsdiensten, filosofieën, politieke ideologieën, want de mens die geïntegreerd en één is, kan onmogelijk onderworpen worden. Hij komt dan volkomen vrij van alle mogelijkheden van exploitatie en onderdrukking, wordt een individu, rebels, intelligent.
Er zijn driehonderd godsdiensten in de wereld en wel drieduizend sektes. Maar God en de wereld zijn niet 2 dingen. God en de wereld zijn één.
De vicieuze cirkel begint in het loslaten, maar dan kom je vast te zitten aan het idee van loslaten. Ik zeg niet dat je gehechtheden moet loslaten, je moet ze gewoon begrijpen. Enkel zien wat je gehechtheden zijn, zonder de inspanning ze los te laten, zonder oordeel, zonder waarde toekenning. Net zoals je ogen en handen en benen hebt en een bepaalde kleur haar en huid, zo zijn daar ook je gehechtheden. Accepteer ze! En met die acceptatie begint de revolutie. Het wonder gebeurt, plotseling ontdek je dat gehechtheden geen binding meer zijn. Ze zijn er wel, maar even ver als de horizon. Je kunt leven in de wereld en toch er geen deel van zijn.

Osho in Beyond Psychology:
Loslaten betekent dat je niet strijdt voor iets in het leven. Maar het is mensen niet geleerd want het is tegen de hele structuur van de maatschappij gericht, die op competitie is gebaseerd, op strijden. De wereld van ellende wordt gecreëerd, want iedereen grijpt de dingen van een ander weg. Het is niet een vredig, stil en liefdevol bestaan.
Loslaten is een volkomen andere benadering. De eerste stap is het ego loslaten. Je bent niet gescheiden van mensen. Met wie ben je in strijd? Met jezelf – en dat is de grondoorzaak van ellende. Loslaten is een diep verstaan van het fenomeen dat we deel uitmaken van het bestaan. We kunnen het ons niet toestaan gescheiden ego’s te hebben. Het begrijpen van het loslaten helpt je eenvoudig in het hier te zijn, zonder enig doel, zonder conflict of strijd, wetende dat het een strijden is met jezelf.
Loslaten is eenvoudig een begrijpen, het kan zich niet verbinden met verschillende soorten van strijd. Laat het eenvoudig in je hart zinken en je gaat een nieuwe dimensie ontdekken van jezelf openen, waarin elke moment een vreugde is.

Een bijdrage van Prem Abhay.

De fenomenale impact van meditatie op de hersenen

In de Belgische krant De Morgen stond een artikel over neuroloog Steven Laureys:
‘In onze scans zien we de fenomenale impact van meditatie op de hersenen’

Voortaan schrijft hij patiënten ook meditatie voor. Want zowel via een privé-crisis als via zijn wetenschappelijk onderzoek ontdekte coma-expert Steven Laureys (UZ Luik) hoe regelmatig ‘de ratelende commentator in ons hoofd’ afzetten ons sterker en gezonder maakt. ‘En nee, mediteren is niét aan niets denken. Dat kan zelfs de Dalai Lama niet.’
‘Een hype uit de blaadjes en van op het internet.’ Dat was jaren geleden het antwoord van neuroloog Steven Laureys aan een journalist die hem vroeg wat hij van mindfulness vindt. Vandaag mediteert hij zelf, pleit hij voor meditatielessen op school en publiceert hij Het no-nonsense meditatieboek.
Het is zowel een boeiend en erg toegankelijk verslag van de recente hersenwetenschap over meditatie als een persoonlijk relaas over hoe een pijnlijke scheiding en een ontmoeting met een boeddhist die hij in de hersenscanner schoof de neuroloog aan het mediteren kregen.

Is meditatie echt een medicijn?
“Er is nu toch stevig onderzoek dat aantoont hoe ook al enkele weken regelmatig mediteren een positieve impact heeft op stress, angsten, slaapproblemen, depressie, ontstekingsreacties, pijn. En er zijn studies die tonen dat het even effectief is als antidepressiva, maar dan zonder de bijwerkingen. Daarom schrijf ik patiënten nu vaker meditatie voor. Het kan geen zware ziekte genezen en ik blijf sommigen ook pillen voorschrijven. Maar er is te veel bewijs voor de positieve effecten om meditatie niet in te zetten.”
Meer: Meditatie als medicijn.

Man-vrouw en ‘neurogeklets’

Gina Rippon is een Britse hoogleraar neurowetenschap. Zij schreef het boek: The Gendered Brain. Zij is kritisch t.a.v. wat zij ziet als de verkeerde interpretatie en het kapen van de neurowetenschap, wat zij ‘neurogeklets’ noemt.
De logica van hun argument is dat het mannelijke en het vrouwelijke biologisch verschillend zijn, mannen en vrouwen gedragsmatig verschillend zijn en dus zijn hun gedragsverschillen biologisch veroorzaakt en kunnen niet, en belangrijker, moeten niet worden uitgedaagd of veranderd:

Ik ben erop gericht een gids te produceren om dergelijke neuro-onzin eruit te halen. Gender is iets dat we onszelf aanleren. Maar er bestaat niet zoiets als een mannen- of een vrouwenbrein. De verschillen zijn zo klein dat er geen conclusies aan verbonden kunnen worden. De verschillen tussen mannen en vrouwen onderling zijn veel groter.
Veel hersenonderzoek is gedaan bij 60-jarigen, maar hun hersenen zijn blootgesteld aan veel prikkels en ervaringen. Het brein verandert voortdurend, in de eerste levensjaren en ook lang daarna. De plasticiteit van de hersenen is enorm. Baby’s zijn zich heel bewust van hun omgeving, proberen een verbinding aan te gaan, een relatie te leggen, maar de nadruk wordt altijd gelegd op hoe hulpeloos ze zijn. Ze hebben al snel in de gaten hoe ze schouderklopjes kunnen krijgen. Het kinderbrein is als een spons. De mens, hoe klein ook, is gevoelig voor de boodschappen die hij van anderen krijgt en die zijn voor jongens en meisje anders.
Zo jong als ze zijn, krijgen jongens en meisjes te maken met uiteenlopende verwachtingen. Meisjes denken dat wiskunde vooral iets is voor jongens en dan ga je er minder moeite voor doen. Kortom, de heersende ideeën over wat mannelijk en vrouwelijk is, kan zijn sporen nalaten in de hersenen.
Het oude idee is dat biologie aan het stuur zit, dat het brein je op een route zet die al is uitgestippeld. Inmiddels weten we hoe stereotypen het brein kunnen veranderen. De gevolgen van het geloof dat je het maar hebt te doen met de hersenen waarmee je geboren bent, daar  worden mannen noch vrouwen beter van.
We moeten veel meer kijken naar het individu in plaats van als eerste filter gebruiken of iemand een man of een vrouw is. Geef kinderen vooral veel keus.
Uit artikel in Trouw van 30 maart j.l.

Osho zegt hierover:
Het ultieme is noch mannelijk noch vrouwelijk, het is beide, het is geen deel van een geslacht. Het leven bestaat uit polariteiten en als man en vrouw zijn we 2 delen van het goddelijke. Man en vrouw trekken elkaar aan uit verlangen naar vereniging, één zijn, zichzelf complementeren. Dat is de weg van het leven.
Man en vrouw, beiden zijn noodzakelijk om het leven tot een volledig, groeiend, elegant geheel te maken, want man en vrouw op zich zijn incompleet. Het totale kan niet enkel mannelijk zijn. Dit is een mannelijke houding. Godsdiensten hebben mannen en vrouwen gescheiden.
Maar polariteiten worden samengevoegd, leven en dood, liefde en haat, zomer en winter. Het ultieme is beide, hij en zij. Vroeg of laat gaat de mensheid dit begrijpen, dat man en vrouw complementair zijn.
Het mannen- en vrouwenlichaam is gelijk, maat ook verschillend in vele opzichten. Man en vrouw zijn halve circuits, beiden incompleet, en ze kunnen enkel een moment van volledigheid hebben wanneer hun elektrische circuits één worden.
Wanneer een kind wordt geboren, is het een paar weken, tenminste 6 weken, neutraal, noch mannelijk, noch vrouwelijk. Het lichaam bevindt zich in het midden. De verhouding man-vrouw energie is vastgesteld op 60-40. Maar het kan variëren van 70-30 tot zelfs 90-10. In geval van 50-50 maakt dat een man of vrouw aseksueel, het is de man-vrouw energie, de hoogste energie die neutraal is.
Osho: Kundalini Yoga. Psychology of the Esoteric.

Een bijdrage van Prem Abhay.