Ramses Shaffy

Laat me

‘Laat Me’ is een cover van het Franstalige nummer ‘Ma dernière volonté’ uit 1977 van Serge Reggiani met een Nederlandse tekst van Herman Pieter de Boer. De Boer gaf aan zijn voor Ramses Shaffy geschreven lied een wezenlijk andere inhoud dan de Franse. Waar Reggiani zingt over iemand die op zijn sterfbed ligt, in radeloze angst om te sterven, zingt Shaffy over zichzelf als iemand die midden in het leven staat, vol levensvreugde en zonder doodsangst. De Nederlandse versie is een krachtige, hartstochtelijke zielenkreet van de zanger aan de omgeving om hem te ‘laten blijven wie ik ben’.

Ik ben misschien te laat geboren,
of in een land met ander licht.
Ik voel me altijd wat verloren,
al toont de spiegel mijn gezicht.
Ik ken de kroegen en kathedralen,
van Amsterdam tot aan Maastricht.
Toch zal ik elke dag verdwalen,
dat houdt de zaak in evenwicht.

LAAT ME, LAAT ME, LAAT ME MIJN EIGEN GANG MAAR GAAN.
LAAT ME, LAAT ME, IK HEB HET ALTIJD ZO GEDAAN.

Ik zal m’n vrienden niet vergeten,
want wie mij lief is blijf me lief.
En waar ze wonen moest ik weten,
maar ik verloor hun laatste brief.
Ik zal ze heus nog wel ontmoeten,
misschien vandaag, misschien over een jaar.
Ik zal ze kussen en begroeten,
het komt vanzelf weer voor elkaar.

LAAT ME, LAAT ME, LAAT ME MIJN EIGEN GANG MAAR GAAN.
LAAT ME, LAAT ME, IK HEB HET ALTIJD ZO GEDAAN.

Ik ben gelukkig niet verankerd,
soms woon ik hier, soms leef ik daar.
Ik heb mijn leven niet verkankerd,
‘k heb geen bezit en geen bezwaar.
Ik hou van water en van aarde,
ik hou van schamel en van duur.
D’r is geen stuiver die ik spaarde,
ik leef gewoon van uur tot uur.

LAAT ME, LAAT ME, LAAT ME MIJN EIGEN GANG MAAR GAAN.
LAAT ME, LAAT ME, IK HEB HET ALTIJD ZO GEDAAN.

Ik zal ook wel eens een keertje sterven,
daar kom ik echt niet onderuit.
Ik laat mijn liedjes dan maar zwerven,
en verder zoek je het maar uit.
Voorlopig blijf ik nog jouw zanger,
jouw zwarte schaap, jouw trouwe fan.
Ik blijf nog lang, en liefst nog langer,
en laat me blijven wie ik ben.

LAAT ME, LAAT ME, LAAT ME M’N EIGENGANG MAAR GAAN.
LAAT ME, LAAT ME, IK HEB HET ALTIJD ZO GEDAAN.

Serge Reggiani: Ma dernière volonté.

Een prachtige uitvoering van Alderliefste, met Ramses Shaffy en Liesbeth List:
Laat me / Vivre.

Mens, durf te leven

Mens, durf te leven (Mensch, durf te leven) is een Nederlandstalig lied uit 1917 geschreven door Dirk Witte en uitgevoerd door Jean-Louis Pisuisse. Tegenwoordig is het een van de klassiekers uit de Nederlandstalige muziek. (Wikipedia).
Ramses heeft het lied in 1967 opgenomen.

Je leeft maar heel kort, maar een enkele keer
En als je straks anders wilt kun je niet meer
Mens, durf te leven
Vraag niet elke dag van je korte bestaan
Hoe hebben m’n pa en m’n grootpa gedaan
Hoe doet er m’n neef en hoe doet er m’n vrind
En wie weet, hoe of dat nou m’n buurman weer vindt
En wat heeft ‘Het Fatsoen’ voorgeschreven
Mens, durf te leven


De mensen bepalen de kleur van je das
De vorm van je hoed, en de snit van je jas
En van je leven
Ze wijzen de paadjes waarlangs je mag gaan
En roepen ‘O foei’ als je even blijft staan
Ze kiezen je toekomst en kiezen je werk
Ze zoeken een kroeg voor je uit en een kerk
En wat j’aan de armen moet geven
Mens, is dat leven

De mensen, ze schrijven je leefregels voor
Ze geven je raad en ze roepen in koor
Zo moet je leven
Met die mag je omgaan, maar die is te min
Met die moet je trouwen al heb je geen zin
En daar moet je wonen, dat eist je fatsoen
En je wordt genegeerd als je ‘t anders zou doen
Alsof je iets ergs had misdreven
Mens, is dat leven

Het leven is heerlijk, het leven is mooi
Maar vlieg uit in de lucht, en kruip niet in een kooi
Mens, durf te leven
Je kop in de hoogte, je neus in de wind
En lap aan je laars hoe een ander het vindt
Hou een hart vol van warmte en van liefde in je borst
Maar wees op je vierkante meter een vorst
Wat je zoekt kan geen ander je geven
Mens, durf te leven

Ramses Shaffy en ik, deel 2

Sadhu (Maarten Hageraats) ontmoette Ramses in de Osho commune en heeft samen met hem opgetreden op verschillende plaatsen in het land toen ze allebei in de Stad Rajneesh in Heerde woonden.

Op deze manier wil ik jullie op de hoogte houden over wat er in mijn leven speelt.
Deze vlogs maak ik met het afasiecentrum en gaan over mijzelf. Deze komen te staan op mijn youtube kanaal en op mijn Facebook pagina en lief en leed (NAH) : Lotgenoten.

Ramses Shaffy en ik. Vroeger Ramses en ik vrienden.
2 jaar zong ik in de band met Ramses Shaffy.

 
 Ik hoop dat jullie mij op deze manier blijven volgen. Uiteraard vind ik het erg leuk om reacties van jullie te ontvangen. Ik kan niet op iedereen reageren (moeilijk :-) maar ik waardeer jullie reactie zeker wel! 

Dankjewel en groetjes,
Maarten Hageraats
maartenmuziek@planet.nl

Dit is het vervolg van: Herinneringen aan Ramses.

Herinneringen aan Ramses

Sadhu en Gyanam, twee begaafde gitaristen, halen allebei -onafhankelijk van elkaar- toevallig hun herinneringen aan Ramses op. Beide waren goede vrienden van Ramses uit de tijd dat ze in de Osho communes aan de Havenstraat in Amsterdam (de oude gevangenis) en in de bossen van Heerde met hem samenwoonden.
 
Sadhu ontmoette Ramses in 1983, toen hij 24 was en Ramses 51, in de Havenstraat commune. Sadhu speelde daar een nummer van hemzelf en Ramses luisterde aandachtig toe. Samen hebben ze verschillende keren opgetreden.


Sadhu op conga’s met Ramses

Jaren later kreeg Sadhu een hersenbloeding waar hij nu na lange tijd zo goed van hersteld is dat hij, met hulp van het afasiecentrum videovlogs maakt. Deze komen te staan op zijn youtube kanaal en bij NAH Lotgenoten (Niet-aangeboren hersenletsel). Binnenkort komt het tweede deel uit. Het eerste deel:

 

Gyanam was een goede vriend van Ramses toen zij beiden in de Osho-commune in Heerde woonden.
In een brief aan Gyanam schrijft Ramses::
Het enige waar het om gaat is liefde. Bhagwan is hier en houdt van ons. Waar dit alles toe leidt is een waarachtig mysterie. Tjonge jonge jonge, wat heb ik me weer aangelachen. Ik heb gisteren de “Stad* liedjes” weer gerepeteerd, was zo dankbaar dat ik daar gewoond heb. Dag Gyanam, op de een of andere manier tot gauw. Dag.
Ramses


Gyanam (r) bij de boekenpresentatie van ‘Ramses Shaffy, door alles heen.’

Gyanam gaat op 28 juni in de Witte Wolk Ashram in Nieuw Scheemda zijn vanwege de corona uitgestelde ‘Ramses Tribute’ geven. Bekende en onbekende liedjes van Ramses, samen met korte verhaaltjes en dia’s uit Ramses’ leven. 

Ramses leeft!

10 jaar na zijn overlijden kom je Ramses nog steeds regelmatig tegen, bij de DWDD, bij Beau, bij de biografieën van Sylvester Hoogmoed en Bas Steman, bij de bekroonde documentaire van Pieter Fleury, bij de vierdelige televisieserie ‘Ramses’ van Michiel van Erp uit 2014. Nu toert Maarten Heijmans, die daarin de rol van Ramses speelde, rond met zijn eigen interpretatie van Ramses’ liedjes. 

Zoals Ramses zelf zingt in ‘Laat me’:
‘Ik zal ook heus wel een keertje sterven
daar kom ik echt niet onderuit,
 ik laat mijn liedjes nou maar zwerven
en voor de rest zoek je het maar uit.’

Ramses is een zeer geliefd figuur geworden in het huidige Nederland, om zijn oprechte zoektocht naar liefde en zijn levenslust. Die zoektocht bracht hem ook bij Osho, hij beleefde een heel gelukkige tijd in India en de V.S. bij Osho en leefde een aantal jaren in Nederlandse sannyasin communes. De volgende fotoserie geeft daar een beeld van: Fotocollage van Ramses
En Ramses leeft nog steeds op allerlei manier voort: Ramses leeft voort

Met dank aan Gyanam voor de foto’s. 

Ramses: de dood als groot avontuur

Ramses zag de dood als een groot avontuur, was recent de opmerkelijke titel in een uitgave van de Telegraaf. Deze innerlijke  essentie was vast en zeker een beleving van zijn sannyasin-zijn en zijn verbondenheid met Osho.


Tien jaar geleden overleed Ramses Shaffy, de kleurrijke acteur en chansonnier.

Zijn vriend Gerard Alderliefste, een Amsterdamse verslavingsarts schreef het boekje: Mijn avonturen met Ramses Shaffy. Hij haalt in het boek herinneringen aan hem op, zoals hoe hij aankeek tegen de dood. Voor Ramses stond en elk geval niet vast dat er helemaal niets zou zijn. Hij zei ooit opgewekt: ‘Ik zie het als een groot avontuur.’
Hij sloot niet uit dat er nog wat aan zou komen en was daar erg benieuwd naar.

Denkend aan het laatste zinnetje uit een van zijn grootste hits, Sammy. Dat eindigt met: ‘Er is een die van je houdt.’ Toen ik hem ooit vroeg: wie is dat dan, wie bedoel je daarmee, antwoordde hij: ‘Dat is God.’
Misschien was hij met zijn volstrekt goddeloze leven, toch wat religieuzer dan we hebben vermoed.

Zijn roem kon hem wat schelen, maar soms ook helemaal niet. Hij verafschuwde verafgoding. Werd er geroepen en gevraagd om een handtekening, dan moest hij daar niets van hebben. ‘Niet in dit leven, en niet in het volgende,’ antwoordde hij dan.

Osho over de dood:

Het grootste mysterie in het leven is niet het leven zelf maar de dood. De dood is een culminatie van het leven. In de dood wordt het hele leven samengevat, je arriveert. Vanaf het moment van geboorte is de dood begonnen naar je toe te komen.

De grootste calamiteit die de menselijke mind is overkomen, is dat hij tegen de dood is, wat betekent dat je het grootste mysterie mist, en dat betekent ook dat je het leven zelf mist, want ze zijn diep met elkaar verbonden. Ze zijn niet gescheiden. Het leven ontwikkelt zich en de dood is het tot bloei gekomen zijn. De reis en het doel zijn niet gescheiden – de reis eindigt in het doel.

De dood moet worden opgevat als de climax. Als je diep doordrongen kijkt, zie je dat je elke moment sterft, want je verandert elk moment – iets glipt uit je wezen naar buiten en iets glijdt naar binnen. Je levensrivier is enkel mogelijk door geboorte en dood.

Enkel zij die er klaar voor zijn te sterven, zijn in staat lief te hebben. Ben je bang om te sterven, ben je ook bang lief te hebben. Daarom ontbreekt het aan liefde in de wereld. Alleen zij die in staat zijn in elkaar te sterven, worden geliefden. Anderen spelen enkel een spelletje.

Als je, wanneer de dood op de deur klopt, kunt reageren op een vriendelijke manier, in een ontvankelijk stemming, kan de dood worden getransformeerd in eeuwig leven. Klamp je je aan het leven vast dan word je erdoor bezeten en dan heb je weer een kans gemist,

De dood treedt als een absoluut gegeven ons systeem binnen op het moment dat we worden geboren.

Een materialistische cultuur en maatschappij probeert de dood te ontwijken . Je wilt de dood niet zien zoals die is en je trekt de persoon die sterft nieuwe kleding aan en legt zelfs een masker op de dood. Mensen leven gemaskerd tijdens het leven. Het is een truck, een technologie, zodat je niet geconfronteerd wordt met je innerlijke angst.

Zodra de dood met vreugde is ontvangen, kan niets je meer frustreren. Omdat we de dood niet accepteren, zijn er duizend en één afwijzingen. Alles wat je zekerheid wegneemt, moet worden afgewezen en wat je onzeker maakt daar word je bang van.

De dood is even goddelijk als het leven. Ontmoeten is even goddelijk als weggaan. Samen zijn is even goddelijk als alleen zijn en jong zijn is even goddelijk als oud zijn. Als je op een juiste manier hebt geleefd, op een totale wijze van moment tot moment en als je alle levenssappen er hebt uitgeperst, zal je leven het ultieme orgasme zijn. Het lichaam is dan voor altijd achtergelaten en je wezen wordt één met het geheel.

De mensen die in diepe onbewustheid hebben geleefd sterven in diepe onbewustheid. Als je leven bestond in meditatief zijn, gewaar zijn, getuige zijn, dan ben je ook in staat getuige te zijn van de dood. Als je gecentreerd  kunt blijven, kalm en rustig en waarnemend, dan sterf je geen onbewuste dood, want die brengt je dan tot de uiterste piek van bewustzijn. De dood is niet tegen het leven gericht; het beëindigt het leven niet, het brengt enkel het leven naar een prachtige top.

Osho: The Book, an Introduction on the Teachings.

Een bijdrage van Prem Abhay.

Ramses door alles heen

Sylvester Hoogmoed: Ramses Shaffy. Door alles heen.
Gisteren -de dag dat precies 10 jaar geleden Ramses overleed- was de boekenpresentatie van het nieuwe boek van Sylvester Hoogmoed. Gyanam, een vriend van Ramses in zijn communetijd, was erbij.


Sylvester Hoogmoed en Gyanam.

‘Door alles heen’ viert het leven van Ramses Shaffy (1933–2009). Biograaf Sylvester Hoogmoed boort in Door alles heen nieuwe bronnen aan. Hij stuitte op onbekende informatie over onder meer Shaffy’s familie. Zo weet hij een nog vollediger beeld te schetsen. Voor deze fotobiografie openden het Ramses Shaffy Fonds en de platenmaatschappij alle archieven. Naast Hoogmoeds teksten en de waanzinnige fotografie, bevat dit boek een uitgebreide discografie, afbeeldingen van zijn schilderijen en twee cd’s. Een van deze twee schijfjes staat vol met zeldzame, nooit eerder officieel uitgebrachte opnamen.
Dit boek doet het fenomeen Shaffy herleven, in woord, beeld en muziek. Sylvester Hoogmoed, de succesvolle biograaf van Ramses Shaffy (meer dan 10.000 verkochte exemplaren), kreeg de eervolle opdracht om dit ultieme Ramses-naslagwerk te schrijven.

Er staat een mooi verhaal in van toen Ramses net in de Osho commune in Heerde ging wonen. Zijn woonboot in Amsterdam, met veel van zijn persoonlijke bezittingen, is toen gezonken.
Hij had er een douche laten installeren, door louche bouwvakkers die hij in een kroeg had ontmoet. Vervolgens was hij vergeten daarvoor te betalen, had niet gereageerd op de aanmaningen, waarna ze als represaille besloten de boot te laten zinken. Volgens Boudewijn Kruithof, alias Gyanam, die met Ramses een vakantiehuisje deelde in Heerde, was hij er zeer luchtig onder. Dat het was gebeurd op 11 december, de verjaardag van Bhagwan, zag hij als een bewijs dat het zo had moeten zijn.’

Ramses 10 jaar geleden overleden

Komende zondag 1 december is het 10 jaar geleden dat Ramses Shaffy afscheid nam van dit leven.
Ramses nam sannyas in 1981. Hij had net een tour met Liesbeth door Indonesië gemaakt, en ging vandaar rechtstreeks naar Poona. Hij was diep geraakt door het boek ‘Oorspronkelijk gezicht’ van Amrito, Jan Foudraine. Hij kreeg sannyas van Teertha in Poona 1, hij was er samen met Vincent Walter. Hij is twee keer in Rajneeshpuram, Oregon geweest en ging in augustus 1982 wonen in de Stad Rajneesh commune in Heerde….in augustus 1983 vertrok hij naar de Humaniversity in Egmond aan Zee. Daarna belandde hij aan de Herengracht in Amsterdam, in die jaren ging hij geregeld naar Poona. 

Uit een brief aan Gyanam, in de tijd dat Ramses in Egmond aan Zee woonde in de Humaniversity:
Het enige waar het om gaat is liefde. Bhagwan is hier en houdt van ons. Waar dit alles toe leidt is een waarachtig mysterie. Tjonge jonge jonge, wat heb ik me weer aangelachen. Ik heb gisteren de “Stad* liedjes” weer gerepeteerd, was zo dankbaar dat ik daar gewoond heb. Dag Gyanam, op de een of andere manier tot gauw. Dag.
Ramses, Yes but.**
 
* Liedjes die hij schreef  in de Stad Rajneesh, de naam van de Osho commune in Heerde in die tijd.
**Naam van Ramses in de Therapeutische Gemeenschap van de Humaniversity.


Ramses in de schoonmaak in de Humaniversity.

Een mooi ‘Stadliedje’ van Ramses uit die tijd beschrijft zijn tocht naar Osho, het is van een van zijn minder bekende albums ‘Sterven van geluk.’

Door de poorten van verademing
De wolkbreuk van de overgave
In jouw nieuwe land
Dan geef ik mijn twee handen
Ik draag je door jouw rijkdommen
Ik draag je door jouw tuinen
Jouw boomgaarden en wijngaarden
Met vrienden, nieuw als kinderen
Ik kom bij je

Meer: Blijf bij me


Ramses legt een roos op Osho’s auto tijdens de drive-by in Oregon.

Met dank aan Gyanam voor de tekst en de foto’s.

 

Remco Campert over Ramses

Nog op het toneel
neemt hij zijn masker af
eronder steekt een ander
kreten en zuchten vullen de zaal
lieveling van dames en heren
laat hij zich vieren en Américain
rozen worden aangedragen
champagne vloeit
er komt geen eind aan de première

dan vindt hij de marihuana uit
de speed en het nooit meer slapen
zijn schim trilt in de Lucky Star
kou nog hitte kan hem deren
hij danst sterren in het plaveisel
doet ontvlammen wie hij aanraakt

brandend ogenblik
dat het plein in schijnsel zet
vuren glimp van eeuwigheid

Genieten van het leven, zoals de dansende en zingende Zorba dat kan als geen ander, is niet in tegenspraak met een leven als van Boeddha, van meditatie in diepe stilte. Boeddha was zelf tot Boeddha geworden omdat hij het leven van een Zorba had geleefd.     Osho

Ramses Shaffy over mediteren

‘Meditatie valt te leren, maar eigenlijk is het meer ‘herkennen’ dan leren.
De mijne, nou ja, de mijne, die vorm van meditatie is al tweeduizend jaar oud, is Vipassana, een ademhalingsmeditatie.
Het helpt ook tegen de zenuwen. En als dingen tegen zitten.
Dan heb ik dat cadeau bij de hand.’

Uit een interview met Trouw 1996.
8x roerende teksten van Ramses Shaffy.

   Ramses in Metrostation Vijzelgracht

‘Hij is hoogst interessant’, dacht een vrouw van een man
‘Want hij zwijgt zo mystiek, daar houd ik van.’
Maar na een tijd zei hij ‘s wat,
toen bleek dat hij niets te zeggen had.
Weer nul op rekest, zij ging weer op pad,
op zoek naar een man met meer woordenschat.

Liefde is het ondiepe in een zwembad, voor wie niet kan mediteren. Maar dat is de plek om te leren mediteren. En het is hetzelfde zwembad, hetzelfde water, hetzelfde soort verschijnsel. Je bent alleen niet in staat om dieper te gaan omdat ze je bang hebben gemaakt om er ook maar in te gaan. Ze hebben het ondiepe veroordeeld en ze hebben tegen je gezegd dat je in het diepe moet springen zonder te weten hoe je moet zwemmen.
Dus hebben ze je liefdesleven
 veroordeeld door het te veroordelen en ze hebben je meditatieve leven verstoord uit pure strategie: je kunt niet zo diep gaan omdat je niet weet hoe je moet zwemmen. En je hebt geen ervaring van enige stilte, vrede, pure vreugde, een beetje extase, iets orgastisch – deze geven je de hints dat meditatie geen mythe is. Je hebt het een klein beetje geproefd. Het is hetzelfde energieveld, je moet er alleen wat dieper ingaan.

Osho,The Last Testament, Volume 2, # 21.