Boekbesprekingen

Desiderata: dat wat nodig is

You are a child of the universe
no less than the trees and the stars
you have a right to be here
and whether or not it is clear to you
no doubt the universe is unfolding
as it should…

Uit: Desiderata 
(het gedicht op muziek op Youtube).

Guida Spirituale, a spiritual guide. Talks on the Desiderata.
Over de Desiderata van Mabel Collins.
In het boek ‘Guida Spirituale’ geeft Osho commentaar op de Desiderata van Mabel Collins.  De Desiderata is een klein, maar toch enorm belangrijk document en het is regelmatig helemaal in het niets verdwenen. Vervolgens kwam het dan weer te voorschijn, zoals dat vaker gebeurt met waardevolle documenten.
Osho concludeert: ‘Zo gaat dat met de waarheid. Die verdwijnt ook en komt dan terug. En dat komt door de blindheid en de koppigheid van de mensen.’

De Desiderata is waarschijnlijk door een onbekend gebleven dichter geschreven, maar wel door een dichter die bijna een mysticus genoemd kan worden. Om dit te begrijpen is het belangrijk om eerst het verschil tussen een filosoof en een mysticus onder de loep te nemen. Osho heeft het niet erg op met filosofen; het zijn geen zoekers naar waarheid. Ze blijven in het denken steken. En hij omschrijft dit zoeken in het denken als volgt. Filosofie is het zoeken naar ‘a black cat in the dark which is not there.’
En in dit boek ‘Guida Spirituale’ heeft hij het dan ook niet over de filosoof, maar over de ‘foolosoof.’

Osho vertelt het verhaal, dat zo’n foolosoof bij Boeddha kwam en allerlei vragen stelde.
Boeddha antwoordde daarop: ‘Stop nu eens met al die vragen en kom maar eens twee jaar in stilte bij me zitten. Geen vragen, geen antwoorden. Alleen maar stil bij me zitten. En als je dan na twee jaar nog steeds een vraag hebt, ben ik bereid om die te beantwoorden.’
De man vond dit vreemde gang van zaken. Hij was al bij veel religieuze denkers geweest en die gaven altijd antwoord. Op Boeddha’s aandringen bekende hij echter dat hij van hen nooit echt antwoord had gekregen, want er waren alleen maar meer vragen bij hem ontstaan. En na enig aarzelen besloot hij om op Boeddha’s uitnodiging in te gaan waarbij hij deze bedong om na de periode van stilte alsnog zijn vragen te beantwoorden.
Hierop begon een discipel van Boeddha, Mahakashyap, die zich in zijn gezelschap bevond, hard te lachen. 

En hoe die situatie zich verder ontvouwt, wordt door Osho op een uiterst smeuïge manier in zijn talk uiteengezet.
Het verschil tussen een filosoof en een mysticus is inmiddels glashelder geworden. Een filosoof zit vol met vragen en creëert er alleen maar meer. Een mysticus gaat voorbij de vragen van de mind, op weg naar zijn wezen. Daar geniet hij van de stilte hiervan en er komen geen vragen meer bij hem op.  
Zo wordt ook het verschil tussen een dichter en een mysticus door Osho uitgelegd. Aan de hand van een boeiend verhaal toont hij nog meer hoe dit in elkaar steekt dan dat hij het met woorden vertelt.

In de Desiderata worden we aangespoord ons te richten naar de wijsheid van de wijze. En we dienen onze weg in volkomen kalmte te gaan, dwars door lawaai en gehaast zijn heen, terwijl we steeds de vrede van stilte in ons hebben. In ons leven is snelheid steeds meer de manier van doen geworden. Waar we heen gaan, wie maalt erom, als het maar snel gaat.

Een piloot sprak de passagiers toe: ‘Het vliegtuig is geheel in orde. Er is maar een tikkeltje slecht nieuws, voor de rest gaat alles goed. Het slechte nieuws is dat we het contact met de aarde hebben verloren; dus we weten niet waar we zijn en waar we naar toe gaan. Maar het goede nieuws is dat we op volle snelheid vliegen.’

Als je iets van de vrede die stilte in zich draagt, geproefd hebt, ben je enorm rijk; het is je innerlijke rijkdom. Daarvoor was je een bedelaar. Stilte laat je vrede kennen en vrede leidt je tot het goddelijke.

Er is een nieuwe uitgave van Guida Spirituale verschenen. Het is als audioboek en als paperback via internet verkrijgbaar. 
Guida Spirituale is, evenals alle Engelstalige Osho-boeken, te lezen op de Online Library van www.osho.com.

Boekbespreking van Donna van der Steeg.

Ouderdom accepteren

Maturity, De verantwoordelijkheid om jezelf te zijn.
Het boek Maturity maakt deel uit van de serie ‘Insights for a New Way of Living’. Vooral in deze tijd is Osho’s visie op oud zijn en ouder worden van groot belang. Je bent in onze wegwerpmaatschappij wel heel snel oud.
Voor je het goed en wel in de gaten hebt, word je ook als mens weggeworpen. Osho werpt echter een heel ander licht op ouder worden en zegt: ‘Als je ouder wordt, krijg je diepere wortels in jezelf. Kijk maar eens naar een boom: hoe hoger hij wordt des te dieper zitten zijn wortels in de aarde. Er is bij een ontwikkelde boom veel meer sprake van evenwicht dan bij een jonge onvolgroeid exemplaar. Een boom kan gewoon niet echt uitgroeien als zijn wortels niet ook tegelijkertijd meer houvast in de grond krijgen.’

Dit boek wil aandacht vragen voor deze geheel andere benadering van ouder worden die in een cultuur die dol is op jeugd en vastbesloten is koste wat kost ouderdom te vermijden, vrijwel vergeten is.  In het tijdperk van Viagra en cosmetische chirurgie lijkt daar geen plaats voor te zijn. 
Een essentiële vraag bij de nieuwe benadering is: Welke voordelen kunnen liggen in het accepteren van het verouderingsproces als natuurlijk, in plaats van proberen vast te houden aan de jeugd en zijn geneugten helemaal tot aan het graf? Osho neemt ons mee terug naar de wortels van wat het betekent om te groeien in plaats van gewoon oud te worden. Zowel in onze relaties met anderen, als in het vervullen van onze eigen individuele doeleinden, herinnert hij ons aan genoegens die alleen echte volwassenheid kan brengen. Hij schetst de tien belangrijkste groeicycli in het menselijk leven, van het egocentrische universum van de kleuter tot de bloei van wijsheid en medeleven op oudere leeftijd. 
Osho’s scherpzinnige gevoel voor humor loopt als een rode draad door het boek die gepaard gaat met een diep medeleven en begrip. Want hoe gemakkelijk is het om afgeleid te worden van de diepere betekenis en het doel van ons leven dat uiteindelijk het bloeien in onze eigen individuele uniekheid en volwassenheid is vanuit een houding van viering en vreugde.

Osho geeft aan dat we het recht om ons ouder worden op een geheel andere manier te leven, dienen te claimen.
‘Slechts enkelen claimen het recht. Opgroeien betekent elk moment dieper ingaan op het principe van het leven; het betekent verder weg gaan van de dood – niet naar de dood toe. Hoe dieper je in het leven gaat, des te meer je de onsterfelijkheid in jezelf begrijpt. Je gaat weg van de dood; er komt een moment waarop je kunt zien dat de dood niets anders is dan van kleding veranderen, of van huis veranderen, van vorm veranderen – niets sterft, niets kan sterven. Dood is de grootste illusie die er is.’

Opgroeien moet niet alleen maar ‘toename in leeftijd’ te zijn, want daar hoef je geen enkele moeite voor te doen. Osho zegt erover dat het dan automatisch gebeuren is, oppervlakkig, het is ’slow death’. Maar als opgroeien met een voortdurend getuige zijn plaatsvindt, gebeurt er diep van binnen ook iets. Dan is het zo dat een rijpe persoon geen fout kan maken, in tegenstelling tot de niet echt opgroeiende mens die in cirkels ronddraait en telkens dezelfde fouten maakt.

Het boek Maturity van Osho is in de Nederlandse boekhandel te bestellen.

Boekbespreking van Donna van der Steeg.

Het gevaar ‘waarheid’

Danger: Truth at Work.
Het Onkenbare accepteren.   

Het betreft Talks 1-15 uit ‘From Ignorance to Innocence’. Deze publicatie is uit de serie ‘Provocations into consciousness’ en dat is goed te merken. Het gaat om ‘authentic living’ en niet om een schaduw daarvan.
De toespraken die in deze Authentic Living-serie zijn gepubliceerd, werden door Osho in de Verenigde Staten gegeven als een begin van een nieuwe fase van zijn werk. Hij benadrukt dat wij gebukt gaan onder voornamelijk religieuze conditionering. Elk hoofdstuk behandelt een ander aspect van deze conditionering en laat in zachte maar overtuigende taal zien hoe deze te transcenderen. Osho noemt dit proces van spirituele vernieuwing een ‘dry cleaning van de mind’. Het proces stelt ons in staat verder te gaan dan religieuze en sociale conditionering en te ontwikkelen wat Osho een echte eerbied voor het leven noemt.  

Het boek ‘Danger: truth at work’ is een voortdurende happening van wakker schudden.’Mensen zijn altijd ongelukkig geweest’ geeft Osho als reactie op een vraag ‘misère is gewoon een tweede natuur geworden.’ Hij geeft aan dat het zo’n algemeen gegeven is, dat zo dicht om ons heen is, dat we het niet meer zien. Om hier klaarheid over te krijgen, heb je de blik van een kind nodig en niet onze oude ogen waarin de ervaringen van duizenden jaren verzonken liggen. Ellendig zijn is een alom geaccepteerd iets en de godsdienstige leiders, politici en moraalridders zijn er om ons bezig te houden met camouflagetechnieken ervoor.
Ondertussen zijn we daar dan aan verslaafd geraakt en zien we niet meer dat diezelfde zogenaamd edelmoedige personen een groot deel van de ellende veroorzaken. Maar er is een lichtpunt. Het ongelukkige dat er is, is er altijd geweest, maar er zijn in deze tijd wel een aantal mensen meer bewust geworden. En dat is een groot verschil.

Inmiddels is het nu zo, dat sommige mensen de religieuze leiders volgen en anderen zich tegen deze profeten afzetten. En dan is er vervolgens iemand als Osho, die helemaal niets om deze rimram geeft. Hij is niet tegen de leiders met hun religieuze geschriften en ander soort manifesten en hij is er ook niet voor.  Hij ziet ze als totaal absurd en zonder betekenis, van geen enkele relevantie voor ons bestaan. En dit onderbouwt hij met talloze voorbeelden uit verschillende religieuze tradities, waardoor deze totaal doorgeprikt worden. De mens verkeert in ellende, omdat religieuze leiders niet geholpen hebben om de oorzaken hiervan teniet te doen.

‘Mijn hele werk is om alle leugens die je omringen te vernietigen – en niet om ze te vervangen door iets anders, maar om je helemaal naakt te laten zijn in je alleenzijn. Voor mij is het zo dat je alleen in je alleenzijn de waarheid kunt kennen – omdat jij de waarheid bent.’
‘Je hoeft nergens naartoe om de waarheid te vinden; Jezus kan je die niet geven, noch kan Krishna je die geven, noch Boeddha kan je die geven, noch kan ik je die geven. Het is geen handelswaar dat iemand die je gewoon kan geven. Denk je eens in: als waarheid een handelswaar is – iets dat je kan worden gegeven – dan kan het worden gestolen, het kan worden teruggenomen, het kan verloren gaan; er kan van alles mee gebeuren. Maar er gebeurt niets met de waarheid. Zij overkomt je, maar er gebeurt niets met haar. Zij kan niet worden gestolen, zij kan niet worden gekocht.’
Osho

Kortom: het is pittige taal die de nieuwe fase van het werk van Osho via dit boek inluiden. Het is aan ons om zo moedig te zijn om Osho’s analyse onder ogen te zien en ons van onze conditioneringen te bevrijden.
Wat ‘moedig’ zijn betreft, staat er een sterk staaltje van moed beschreven over Osho’s optreden tijdens zijn studententijd in Jabalpur ten opzichte van de toenmalige premier Nehru. Het is daarnaast een ongelofelijk vermakelijk verhaal, met name ook over de impact die Osho’s actie had.

Het boek ‘Danger: truth at work’ is als audiobook te bestellen bij de Boekhandel.

Boekbespreking van Donna van der Steeg.

Alleen maar luisteren

Finger Pointing to the Moon,
toespraken over de Adhyatma Upanishad.

Het boek Finger Pointing to the Moon bevat 17 lezingen die Osho tijdens een meditatie camp in Mount Abu gehouden heeft. Hij behandelt daarin de Adhyatma Upanishad. En hij zegt over deze Upanishad: ‘Het zijn geen theologische geschriften. Ze zijn niet hindoeïstisch, niet boeddhistisch en niet van het Jaïnisme, ze behoren tot geen enkele religie. Het zijn de dichterlijke uitingen van de mensen die weten. Ze zijn tot stand gekomen doordat mensen stil aan de voeten van een Meester zaten. En overweldigd door deze ervaring, begonnen ze te zingen, te dansen en kreten te slaken. Ze waren slechts een holle bamboe waardoor de fluit van het Bestaan zijn klank kon laten horen. En daarom zijn er ook geen namen van de schrijvers bekend.
Wijsheid kan op vele manieren worden uitgedrukt, niet door religieuze boeken maar door inzicht dat als een vinger die naar de maan wijst.

‘Deze Upanishad’ zegt Osho ‘is een directe confrontatie met spiritualiteit. Hij bevat geen leerstellingen; hij bestaat alleen uit ervaringen van degene die in de staat van vervulling waren. Er staat niet iets in besproken dat uit nieuwsgierigheid of weetlust ontstaan is, nee. In deze Upanishad zitten hints voor hen die vol verlangen zijn naar bevrijding, afkomstig van hen die bevrijding bereikt hebben.’
Deze 17 toespraken van Osho zijn een waardevolle gids voor hen die de zoektocht naar binnen zijn begonnen om antwoord te krijgen op de raadselen van het menselijk bestaan. Religie is voor Osho niet een kwestie van gebed en devotie, maar van een diep verlangen zich te bevrijden van de boeien van alledag die de zoeker op het pad naar verlichting kan brengen. Als men deze staat van kaivalya bereikt, het gebied van waarheid en eeuwig geluk, die voorbij mind en spreken ligt, wordt men één met het goddelijke in zichzelf. Dan komt men tot het ware weten en het echte meesterschap over het zelf. 

   Mount Abu

‘Door naar dit onderricht van de meester te luisteren, raakte de discipel verlicht….’ geeft Osho aan en hij gaat verder dat dit voor ons onmogelijk lijkt, want hoe kan men verlicht raken door alleen maar te luisteren? Onze logische mind kan dit niet begrijpen. Als er echt luisteren plaatsgevonden heeft, is het niet onmogelijk, stelt Osho. Maar omdat wij niet weten hoe we moeten luisteren, lijkt het ons onmogelijk.
Dan volgt een interessante vaststelling over het verschil tussen de tijd dat de Upanishads ontstonden en het huidige tijdstip waarin de wetenschap domineert. Ten tijde van het ontstaan ven de Upanishads voerde ‘vertrouwen’ de boventoon. Heden ten dage is er voornamelijk sprake van ’twijfel’. Twijfel is de basis van wetenschappelijke onderzoek. In die zin heeft de menselijke mind een revolutionaire verandering ondergaan, van vol vertrouwen naar vol twijfel.
Dit inzicht is waardevol, omdat we hierdoor kunnen begrijpen welke hindernis zich voordoet op het spirituele pad.

Het boek Finger Pointing to the Moon is niet gemakkelijk verkrijgbaar, mogelijk tweedehands bij de Boekhandel of via internet.

Boekbespreking van Donna van der Steeg.

Sterf o yogi

Die O Yogi Die
Talks on the Great Tantra Master, Gorakh

De inhoud van het boek Die O Yogi Die gaat over uitspraken van de Tantra Meester Gorakh. Osho heeft groot respect voor Gorakh. Hij behoort voor hem tot de vier grote mystici in de wereld, te weten Boeddha, Patanjali, Krishna en Gorakh.
Osho zegt: “Veel Mystici hebben hun visie gebaseerd op de inzichten van Gorakh, zoals bijvoorbeeld Kabir. Gorakh is de ruwe diamant, de mystici na hem hebben zijn opvattingen gepolijst.”
En hij wist zoveel methodes voor de innerlijke zoektocht te scheppen dat de mensen het over de “gorakhdhanda” hadden; dit is een ingewikkeld doolhof….want de mensen vroegen zich af: als er zoveel methodes zijn, wat is dan de goede? Dit woord “gorakhdhanda” is nog steeds spraakgebruik en betekent: complexe situatie waarin je verzeild geraakt bent.”
Osho helpt ons om uit dit doolhof te komen en de waarde van Gorakh te ontdekken.


De inhoud van Die O Yogi Die is nieuw voor mij, hoewel ik veel Osho boeken heb gelezen en ook veel boekbesprekingen heb geschreven. Maar dit is zo bijzonder aan Osho. Hij heeft afscheid van ons genomen en is al lang geleden vertrokken naar gene zijde. En nog steeds worden er boeken uitgebracht die volkomen nieuwe woorden van hem bevatten. Deze boeken zijn geschreven in de originele taal, het Hindi. En tot nu was er geen tijd om ze te vertalen. Zoveel meer boeken zijn er de laatste 14 jaar vertaald en herdrukt, na Osho’s vertrek uit zijn lichaam, dat Die O Yogi Die op de plank bleef liggen, onbereikbaar vanwege de Hindi taal…. Maar nu, nu is het moment daar! Het boek is vertaald en het is een tamelijk mysterieus uitziende uitgave geworden.

Met Die O Yogi Die, de titel van het boek, zegt Gorakh: sterf ten opzichte van je huidige staat van zijn, net als Gorakh dat deed! Op dit moment ben je een dauwdruppel, maar je kunt de oceaan worden. Je bewustzijn moet oceanisch worden. Dan ken je de kunst van het sterven. En op deze manier is de kunst van het sterven tot absoluut leven komen.
Hoe moet je dit realiseren….? Verdwijn gewoon, verdwijn als ego en verdwijn als mind. Maar doe dit niet op een serieuze manier, wees speels en lach. “Lachen, speels zijn is de clou bij meditatie”, zegt Gorak. Het leven is een spel en meditatie is een goddelijk spel. Wees niet bedroefd en zorgelijk, dat is de mind. En als je lacht en speelt, zul je de mind niet lastig vallen, maar dan ben je in meditatie.
Pas op voor ellende, want je zult alleen maar meer ellende krijgen. Je raakt erin geoefend, net zoals in het volgende verhaal.
Op een morgen ging Moella Nasroeddin hoestend en niezend naar zijn dokter. De dokter vroeg: “Hoe gaat het ermee? Je hoest lijkt beter te zijn geworden.” Moella zei: “Natuurlijk is die beter geworden. Ik heb er drie weken op geoefend!”
Oefen daarom niet in misere, maar in plezier. Dat is de clou voor meditatie.

En verder op in het boek zegt Gorakh: “Eerst is er het begin, dan het voertuig, de herkenning en de conclusie.” Osho legt dit zo uit: “Als er herkenning heeft plaats gevonden, dan komt de conclusie, je verlichting.”
Wat moeten we dus doen? Osho zegt: “Eerst de reis naar binnen maken, daarna komt de juiste zorg voor het lichaam, dan het bewustzijn realiseren, meditatie, en dan is er verlichting als conclusie.
Als je dat allemaal doet, zul je je er bewust van worden dat je een keizer bent, dat de Meester der Meesters binnen in je zit.”
Ik beveel dit boek aan iedereen aan die niet blij is een bedelaar of slaaf te blijven, maar die deze staat van zijn wil laten afsterven en de keizer, de Meester binnen in zich wil vinden.


“LEEF in het MOMENT…Waar is verdriet dan?
Heb je ooit aandacht besteed aan een ding, namelijk dat het heden altijd plezierig is, het heden is altijd vreugdevol. Wanneer je je depressief voelt, kijk er gewoon naar, het verdriet is in reactie op het verleden of met het oog op de toekomst.
Gebukt gaan onder zorgen en hieronder lijden worden gecreëerd door wat je in het verleden wilde doen en niet kon doen of door wat je in de toekomst wilt doen en waarvan je niet weet of je ertoe in staat zult zijn om het wel te doen of niet…
Alleen dit pure heden blijft dat zelfs geen schaduw van verleden heeft.
Maar je bent verstrikt in het verleden dat er niet meer is en in beslag genomen door de toekomst die er nog niet is. Sommige mensen zijn gericht op het verleden, hun ogen zijn achterwaarts gefixeerd. Sommige mensen zijn gericht op de toekomst, hun ogen zijn voorwaarts gefixeerd. En bij beiden ontbreekt ‘wat er is’.
En ‘wat er is’, nu, precies op dit moment, is de manifestatie van het goddelijke.
Leef in het moment. Leef van moment tot moment. Waar is dan droefheid te vinden?”
Osho

Het Boek Die O Yogi Die is verkrijgbaar in de Boekhandel of op internet.

Boekbespreking van Donna van der Steeg.

Een rondtrekkende monnik

Hsin Hsin Ming. The Book of Nothing 
Het Zen Inzicht in de Mind en het Bewustzijn.

Onszelf begrijpen, dat wil zeggen onze mind en ons bewustzijn, staat hoog op ons verlanglijstje. Juist op het gebied van hersenen en de mind ontwikkelt de wetenschap zich tegenwoordig razendsnel. Er dienen zich nieuwe vragen aan: laten we ons door het denken en logica leiden die ons de huidige crisis gebracht heeft, de van oorsprong mannelijke oriëntatie? Of is er plaats voor creativiteit, waarbij we ons veel meer door bewustzijn laten leiden? Osho maakt in dit boek glashelder wat het verschil is tussen mind en bewustzijn en welke rol de hersenen in beide spelen. De Westerse wetenschap is hier al tientallen jaren mee aan het worstelen. Maar Zen ‘weet’ dit al eeuwenlang, op basis van directe ervaring en niet door erover na te denken.

De geschriften in dit boek, waarbij Osho commentaar geeft, zijn van de Zen patriarch Sosan. Nu is er over deze Sosan niet veel bekend, maar dat is zeer kenmerkend voor Zen. Zen heeft heel veel stilte in zich en dat is niet iets wat de geschiedenis vermeldt. De geschiedenis gaat alleen maar over dat wat beroering heeft gebracht.
Wat men wel over Sosan weet, is, dat hij zijn hele leven een rondtrekkende monnik is gebleven. Ook nadat hij tot Verlichting was gekomen, bleef hij onderweg, hij was voortdurend in beweging, hij werd niet statisch. Hij bewoog zich als een rivier door het leven. Dit rondtrekken heeft een diepere betekenis dan je zo op het eerste gezicht zou denken. Het rondtrekken wil in de eerste plaats zeggen, dat je onthecht raakt van een vaste plek, dat je letterlijk niet vastroest op de fysieke plaats waar je leeft.


Wandering Monk
https://www.saatchiart.com/chinmayabr

Echter het heeft verder als reminder, dat je ook niet in je innerlijke wereld vast moet komen te zitten. Maar al te vaak denken we, dat we ‘het’ gevonden hebben. Het kan inderdaad zo zijn, dat we tot een belangrijk inzicht zijn gekomen. En dat is fijn, dat brengt ons verder en op dieper niveau. We kunnen veel oude dingen daardoor laten vallen. Zo gaan we van VEEL naar IETS, maar dat is nog lang geen NIETS, waartoe dit boek uitnodigt.
Boeddha had als vaste aanmoediging voor zijn discipelen: ‘charaiveti, charaiveti.’, dat wil zeggen: ‘move on, move on’, ‘ga door, ga door.’

Een opmerkelijk aspect uit dit boek is wat Osho de dynamo’s van energie noemt. Hij legt uit:
‘Alle positieve emoties en positieve attitudes zijn dynamo’s van energie; ze creëren meer energie, ze leiden je nooit af. Als je gelukkig bent, stroomt plotseling de hele wereld naar je toe met energie, de hele wereld lacht met je mee. En mensen hebben gelijk in hun spreekwoorden als ze zeggen: ‘Als je lacht, lacht de hele wereld met je mee. Als je huilt, huil je alleen.’ Het is waar, het is absoluut waar.’ 
‘Als je als een rots bent, in doodsheid zit met je verdriet, je verdriet koestert, is er niemand bij je. Niemand kan met je samenzijn. Er komt gewoon een kloof tussen jou en het leven. Bij alles wat je doet, ben je noodzakelijkerwijs afhankelijk van  je energiebron. Die zal uitgeput raken, je verspilt je energie, je wordt leeggezogen door je eigen onzin.’

Deze publicatie van Osho Media ‘Hsin Hsin Ming The Book of Nothing’ van Osho is als boek (tweedehands markt), audiobook en e-book uitgebracht. 

Boekbespreking van Donna van der Steeg.

De rebelse spirit

The Rebellious Spirit.
Centraal in Osho’s visie op de Nieuwe Mens staat wat hij de ‘Rebelse Spirit’ noemt. Deze toespraken geven een glimp van wat hij bedoelt met deze manier van leven en hoe hij met mensen werkt om die tot stand te brengen. De woorden van Osho geven precies de Rebelse Spirit weer – vol leven, vurig en moedig.
In antwoord op vragen spreekt Osho over vele kwesties, zoals wat het betekent om echt lief te hebben, de ambitieuze drang van het ego naar verlichting, het onderdrukken van speelsheid door de samenleving – en het opnieuw ontdekken ervan en de zegening van lachen.


Osho’s visie vindt zijn basis dus in rebellie. De rebel schopt niet tegen de gevestigde orde aan. Hij transformeert zichzelf en het gevolg is, dat de naaste omgeving mee kan veranderen. En dit kan vervolgens een steeds weidser karakter krijgen. De Rebelse Spirit bevindt zich in ieder van ons. We kunnen haar vinden door ons bewust te worden van onze sociale conditionering en deze steeds meer op te geven. Dan trekken de stofwolken van opgelegde nonsens op en ontstaat er een kristalheldere wijze van zien. En die kan niet anders dan rebelse elementen omvatten. De nodige humor kan bij het verschijnsel rebellie niet ontbreken.
Hier volgen enkele uitspraken die Osho over de Rebelse Sprit/de Rebel doet.


‘Mijn idee over de Rebel en Rebellie is heel eenvoudig: een man die niet leeft als een robot die geconditioneerd is door het verleden. Religie, maatschappij, cultuur – alles van gisteren -komt op geen enkele manier tussen hem en zijn manier van leven, zijn levensstijl.’

‘Hij leeft individueel – niet als een tand in het wiel, maar als een organische eenheid. Zijn leven wordt niet bepaald door iemand anders, maar door zijn eigen intelligentie. De geur van zijn leven is die van vrijheid – niet alleen dat hij in vrijheid leeft, hij staat iedereen toe ook in vrijheid te leven. Hij staat niemand toe zich in zijn leven te mengen; noch bemoeit hij zich met het leven van iemand anders. Voor hem is het leven zo heilig – en vrijheid is de ultieme waarde – dat hij er alles voor kan opofferen: respectabiliteit, status, zelfs het leven zelf. Vrijheid is voor hem wat God in het verleden altijd was voor de zogenaamde religieuze mensen. Vrijheid is zijn God.’

‘De mensen hebben eeuwenlang als schapen geleefd, als onderdeel van een menigte, volgens hun tradities, conventies; het volgen van de oude geschriften en oude disciplines. Maar die manier van leven was anti-individueel; als je een christen bent, kun je geen individu zijn, als je een hindoe bent, kun je geen individu zijn.


‘Een rebel is iemand die volledig volgens zijn eigen licht leeft en al het andere riskeert voor zijn ultieme waarde van vrijheid. De rebel is de hedendaagse persoon. De massa’s zijn niet eigentijds.’
Osho

Interessant in dit boek is ook de manier waarop Osho de visie van Mahatma Gandhi weerlegt. Deze had het idee om de technologie stop te zetten omdat deze anders de aarde zou vernietigen. Osho heeft daar een klinkklare
reactie op en biedt zijn eigen alternatief.

The Rebellious Spirit is als (tweedehands) boek en als audiobook verkrijgbaar via Internet.

Boekbespreking van Donna van der Steeg.

Alles stroomt, niets blijft…

The Hidden Harmony, toespraken over Heraclitus.
De titel ‘The Hidden Harmony’, de verborgen harmonie, is een deel van een bekende uitspraak van de Griekse mysticus Heraclitus: ‘The Hidden Harmony is better than the Obvious.’ ‘De Verborgen Harmonie is beter dan de zichtbare.’
Oppervlakkig gezien kunnen de dingen er verstoord uitzien. Maar tegengestelde zaken brengen harmonie. Zo kan er uit een vraag en antwoordspel, iets wat Osho in zijn talloze discourses laat zien, een prachtige samenhang tevoorschijn komen.
Heraclitus is ook de wijsgeer die het bestaan van processen benadrukt. In plaats van over ‘tree’ zou men over tree-ing moeten spreken, omdat een boom in ontwikkeling is. Dit veranderlijke element vind je terug in Heraclitus’ uitspraak:
Alles stroomt, niets blijft.

Osho houdt erg veel van Heraclitus. Hij vertelt: ‘Heraclitus is echt mooi. Als hij in India of in het Oosten geboren was, zou hij bekend staan ​​als een Boeddha. Maar in de Griekse geschiedenis, in de Griekse filosofie, was hij een vreemde, een buitenstaander. Hij staat in Griekenland niet bekend als een verlichte persoon maar als Heraclitus de Obscure, Heraclitus de Duistere, Heraclitus de Raadselachtige. En de vader van de Griekse filosofie en van het Westerse denken, Aristoteles, dacht dat hij helemaal geen filosoof was. Aristoteles zei over hem: ‘Hoogstens is hij een dichter’, maar ook dat was moeilijk voor hem. Dus later zei hij in andere werken: ‘Er moet een gebrek zijn in het karakter van Heraclitus’, iets … 
Osho: ‘Als Heraclitus geaccepteerd was, zou de hele geschiedenis van het Westen totaal anders geweest zijn. Maar hij werd helemaal niet begrepen. Hij kwam steeds meer los te staan van de hoofdstroom van het Westerse denken en de Westerse mind.’
‘Heraclitus was als Gautam Boeddha, Lao Tzu of Basho. De Griekse bodem was absoluut niet goed voor hem. Hij zou een grote boom in het Oosten zijn geweest: miljoenen zouden van hem hebben geprofiteerd, miljoenen zouden de weg door hem gevonden hebben. Maar voor de Grieken was hij gewoon bizar, excentriek, iets vreemds, buitenaards; hij hoorde niet bij hen. Daarom is zijn naam gewoon aan de zijlijn gebleven, in een donkere hoek; men is hem totaal vergeten.’

Een fragment uit ’The Hidden Harmony’:
      Je kunt de grenzen van de ziel niet ontdekken
      zelfs als je elke weg bereisde om dit te doen –
      zo diep is zijn betekenis.

Osho’s commentaar hierbij is als volgt: 
‘Probeer drie woorden te begrijpen: één woord is het bekende, dat wat we al weten; dan is er nog een woord, het onbekende, dat wat we nog niet weten, maar er is alle kans dat we het zullen weten. De wetenschap verdeelt het bestaan in deze twee woorden: het bekende en het onbekende. Het bekende dat we hebben gekend, en het onbekende dat we zullen weten; alleen er is tijd voor nodig. Religie verdeelt deze wereld in drie woorden, niet twee: het bekende, het onbekende en het onkenbare.
Je kunt het onkenbare niet uitputten. Het ongekende zal gekend worden, dan kan het gekende weer ongekend worden. Het is al vaak gebeurd. Veel dingen zijn gekend en toen werden ze ongekend omdat de maatschappij er niet in geïnteresseerd raakte. Vaak is het gebeurd. Als je teruggaat in de tijd en mensen bevraagt die zich diepgaand met het verleden bezighouden, zeggen ze dat bijna alles wat we kennen een tijd geleden ook al bekend was en toen werd vergeten.

Er bestaat echter een derde dimensie: het onkenbare. De wetenschap gelooft niet in het onkenbare. Ze zegt: ‘Het onkenbare is niets anders dan het onbekende.’ Maar religie zegt dat het een totaal andere dimensie is: dat wat altijd ongekend zal blijven – omdat de intrinsieke aard ervan zodanig is dat de mind het niet aan kan. Het uitgestrekte, het oneindige, het eindeloze, het begin-loze, het totaal – het totaal kan op geen enkele manier door het deel begrepen worden, want hoe kan het deel het totaal begrijpen? Hoe kan de mind datgene begrijpen waaruit de mind voortkomt? Hoe kan de mind kennen waarnaar hij terugkeert? Het is onmogelijk! Het is gewoon onmogelijk. Hoe kunnen we datgene kennen waar we uit voortkomen? We zijn net als golven – hoe kan een golf de hele oceaan begrijpen? Hij kan het beweren, omdat de oceaan nooit iets weerlegt – die lacht gewoon. Het is net als een kind dat iets claimt te weten van voor de ouders en zij lachen erom.
Het onbegrijpelijke is er – het onkenbare is er.’ 

Het boek The Hidden Harmony is zeldzaam geworden of in het buitenland te bestellen, bij Amazon. Mogelijk is het tweedehands nog verkrijgbaar bij de Boekhandel.

Boekbespreking van Donna van der Steeg.

Het vluchtige geluk

Bliss (Gelukzaligheid)
Living Beyond Happiness and Misery (Leven voorbij blijheid en ellende).
 
In het boek ‘Bliss’ kunnen we het volgende lezen: Bliss wil niet zeggen dat we het over ‘happiness’ hebben. Happiness is wat iedereen zoekt en wat tamelijk oppervlakkig van aard is. Daarom is het ook geenszins vervullend en gaan mensen maar door met naar happiness te zoeken. Want het ene moment is het er en het volgende moment is het weer verdwenen.

Happiness is kortstondig, zo geeft Osho aan. Mensen snaaien dingen voor de neus van een ander weg en dat geeft ze een kick. Even ben je blij en weg is het weer. Datzelfde willen mensen ook met de diepste waarheid omtrent het leven doen. En het is in feite de mannelijke manier van doen: aanval en agressie, wegpikken en meenemen. Maar de vrouwelijke weg is een heel andere: overgave en diep in zichzelf gaan. Wetenschap is de mannelijke manier en religieus zijn is het pad van de vrouw.
Happiness is gecultiveerd, vervolgt Osho zijn uitleg. 
Happiness is zo vluchtig, omdat het in feite verborgen unhappiness is. Het is gecultiveerd. We zijn grootgebracht met het idee, dat we het kunnen oefenen om goed te leven, dat we geluk ‘klaar kunnen spelen’. Maar echt diepgaand geluk als Bliss kun je alleen laten gebeuren. Je kunt het leven spontaan haar gang laten gaan in je, zoals aan de wild fladderende vogels op het plaatje te zien is.

We gaan ervan uit dat het leven ‘maakbaar’ is en denken dan ook dat het er zo uit gaat zien als we ons dat voorstellen.
Maar hier reikt Osho ons een diepe wijsheid aan. ‘Alles wat je schept, is altijd kleiner dan jij. Een schildering kan niet grootser zijn dan de schilder op dat moment is. En als je geluk gaat scheppen, is het altijd jij die op de achtergrond aanwezig is, met alle ego trips, achterlijkheid en mind-chaos.’

‘Iedereen is op zoek naar geluk, zegt Osho, maar omdat ze in de verkeerde richting kijken – naar buiten – vindt niemand het echt. Echt geluk, gelukzaligheid, kan alleen binnenin worden gevonden. Het kan worden bereikt door de ‘vaardigheid’ te leren van het zich niet-identificeren met de mind.
Dit boek ‘Bliss’, over de oude wijsheid van de Shiva Sutras, legt uit hoe dit te doen. Deze soetra’s zullen de ideeën van mensen over hoe het leven geleefd kan worden uitdagen en verstoren, maar ze onthullen ook hoe gelukzaligheid al verborgen ligt in de verschillende ‘staten van zijn’ die we allemaal dagelijks ervaren: waken, dromen en slapen.
Osho laat zien hoe men zich kan losmaken van de verlangens en de gehechtheid van de mind die iedereen in dit leven in de val lokken en hen naar het volgende trekken. ‘Het begin van het menszijn gebeurt alleen wanneer we uit deze vicieuze cirkel komen die mind wordt genoemd.’

Meer, hele interessante aspecten van Geluk komen in dit boek aan de orde die een ware eyeopener zijn.
Het boek ‘Bliss’ is te koop op de tweedehands markt of te bestellen bij Amazon. Van een deel van het boek is ook een e-book verkrijgbaar.

Boekbespreking van Donna van der Steeg.

Laatste dagen in India

In het laatste deel van het boek ‘DE ONWETENDHEID VOORBIJ – Een meditatiereis door Osho’s India’ gaat het over de treinreis vanaf station Jabalpur naar Mumbai en over de rit per riksja naar het luxehotel op Juhu Beach. Het is een breed en lang strand, waar Osho start met het geven van lezingen als hij net in Mumbai is komen wonen. Tenslotte gaat het over het vertrek naar de luchthaven in Mumbai en de lange reis naar Nederland terug. Het einde van een indrukwekkende reis.

Vertrek uit Jabalpur
Om zes uur zijn we op het station. We drinken er nog wat. Onze trein komt op tijd om tien over zeven. We hebben twee coupés: één voor vier personen en één voor twee. Het is er lekker koel vanwege de airco. Nog net voor we vertrekken, komt er een bezorger het perron opgerend met drie maaltijden voor ons. Anadi had dat geregeld via een appje aan zijn neef in Nederland. Ongelooflijk!

We slapen lekker in de trein. Om een uur of zes in de ochtend zijn we wakker en kijken een hele tijd naar buiten. Er is niet zoveel bijzonders te zien. Dan komt de verkoop op gang van allerlei dingen voor het ontbijt. Straatverkopers komen de trein in en bieden chai aan, krenten, brood, etc. Het smaakt heer­lijk.

Mumbai
Om twintig over twaalf komen we in Mumbai aan. We zijn nog niet uitge­stapt of er dringt zich een taxichauffeur aan ons op en vraagt waar hij ons naar toe kan brengen. Binnen korte tijd staan er wel vijf chauffeurs. Het on­derhandelen met Anadi begint. Uiteindelijk wordt besloten dat wij ieder met onze eigen koffers naar het einde van het station lopen en dat twee taxi’s ons naar het hotel brengen aan Juhu Beach. Dit is een wat luxer en rustiger ge­deelte van deze drukke wereldstad. Eenmaal bij de taxi’s ontstaat er ruzie. Wel vijftien chauffeurs krijgen het met elkaar aan de stok omdat elk van hen ons naar het hotel wil brengen. Anadi weet de groep slechts met moeite te kalmeren. Uiteindelijk is de strijd beslist en rijden we opgelucht weg.
Het is zoals altijd vreselijk druk op de weg. En een ongelooflijk lawaai. De taxi schiet overal tussendoor. Strepen op de weg bestaan niet. Langs de weg weer een ongekend aantal stalletjes waar van alles verkocht wordt. Ik word er doodmoe van en ben blij als we op de plek van bestemming aankomen: Hotel Emerald in Juhu, niet ver van het vliegveld. Het hotel is een verademing. Heer­lijk al die luxe.

Mumbai: Juhu Beach.

We frissen ons even op en gaan dan met z’n allen naar Juhu Beach tegen­over het hotel. We strijken neer op het terras van Hotel Sea Princess. We drin­ken sap uit een echte kokosnoot en kijken naar alles wat er op het strand gebeurt. Anadi vertelt dat Osho hier begint met het geven van lezingen, nadat hij in Mumbai is komen wonen.

Meer: Laatste dagen in India