Boekbesprekingen

Allah to Zen

Allah to Zen, uitgegeven in 2000 door Diamond Pocket Books, India, is het Indiase equivalent van Hoe Osho in mijn leven kwam. Het boekje van 200 pagina’s is tweedehands nog te verkrijgen, o.a. bij Wajid OMC in Den Haag.
Je kunt het ook bestellen bij het Osho Boekenproject van de Vrienden van Osho: info@vrienden-van-osho.nl

Het is mooi dat er zo veel verhalen beschikbaar zijn – en nog steeds komen – van mensen die hun ervaringen met Osho hebben willen delen. Sommigen van hen maakten hun meester van heel nabij mee, en dat soms jaren lang, bij anderen was de fysieke afstand groot of zelfs niet overbrugbaar omdat ze pas met Osho in aanraking kwamen nadat hij overleden was.
Sommige auteurs waren al erg bekend voor zij Osho ontmoetten, zoals Jan Foudraine toen hij in 1978 in Poona aankwam en daarna diverse boeken over Osho en andere verlichten publiceerde. Anderen bezaten niet deze status of die bijzondere gave van het woord, maar drukten zich uit in de vorm van enkele anekdotes of gedichten.
Beide manifestaties van het woord zijn even waardevol. Het zijn pogingen om dat wat nooit definitief te formuleren is – wat betekent Osho voor jou? – tóch tot uitdrukking te brengen. En daarmee bij de lezer misschien een snaar te raken, een deur te openen, een vonk van inspiratie over te brengen.

Allah to Zen is zo’n verzameling van 44 korte en langere verhalen van de bekende en minder bekende sannyasins van overal vandaan die de al maar groeiende wereld van Osho bevolken. Er is altijd iets nieuws over Osho te zeggen door degenen wier leven hij heeft geraakt.
‘Ik ben als een rivier, die stroomt en stroomt en die die elke andere rivier wenkt om mee te stromen,’ vertelde Osho eens. ‘Het leven kent geen eindpunten, geen puntkomma’s, het gaat steeds maar verder en het zal smaken toevoegen waar we nu nog geen weet van hebben. En dat is goed. Het betekent dat ik je iets levends geef, iets dat zal doorgroeien, zelfs na ons zal het zijn eigen groei doormaken.’

Het boek stond onder redactie van Ma Chetan Unmani en Swami Chaitanya Keerti. Laatstgenoemde heeft veel over Osho geschreven, o.a. The Osho Way, in Romance with Life (2003) en Mindfulness: The Master Key (2016).
Een interview met hem is op deze website te vinden, zie: Interviews.

Boekbespreking van Anand Frank.

Driemaal notitie nemen

De Apotheek voor de Ziel is een compilatie van korte teksten van Osho: ‘101 meditatie- en bewustzijnsoefeningen voor ontspanning en emotioneel welbevinden’.
Het boekje is tweedehands nog te verkrijgen bij bol.com of Amazon.

In het boeddhisme hebben ze een bijzondere methode, die ze ‘driemaal notitie nemen’ noemen. Als er een probleem oprijst – bijvoorbeeld als iemand een seksueel verlangen krijgt, of plotselinge hebzucht voelt, of woede – moeten ze er driemaal notitie van nemen dat een dergelijk gevoel aanwezig is. Als er sprake is van woede, moet de leerling innerlijk driemaal zeggen: ‘Woede… woede… woede…’ – alleen om er verdraaid goed nota van te nemen, zodat het niet aan het bewustzijn ontgaat. Dat is alles – dan gaat hij gewoon verder met waar hij ook maar mee bezig was. Met de woede doet hij niets, maar hij neemt er simpelweg driemaal notitie van.

Het is geweldig mooi. Zodra je de woede gewaar wordt en er notitie van neemt, is zij weg. Ze krijgt geen grip op je, omdat zoiets alleen kan gebeuren wanneer je onbewust bent. Dit driemaal goed opletten maakt je innerlijk zo bewust, dat je los staat van de woede. Je kunt er een voorwerp van maken, omdat het dáár is en jij bent hier.
Boeddha zei tegen zijn leerlingen dat ze dit met alles moesten doen.
Gewoonlijk hebben alle culturen en beschavingen ons geleerd om problemen weg te drukken, zodat we er langzaam maar zeker onbewust van worden – en wel in die mate dat je ze vergeet, je bent van mening dat ze niet bestaan.
Precies het tegenovergestelde is de juiste manier. Maak ze absoluut bewust, en door je ervan bewust te worden en je erop te focussen, smelten ze weg. 

Osho, Apotheek voor de ziel, p. 161-162.

De buik ontspannen

De Apotheek voor de Ziel is een compilatie van korte teksten van Osho: ‘101 meditatie- en bewustzijnsoefeningen voor ontspanning en emotioneel welbevinden’.
Het boekje is tweedehands nog te verkrijgen bij bol.com of Amazon.

Wanneer je ‘s morgens stoelgang hebt gehad, neem dan daarna een droge ruwe handdoek en wrijf daarmee over je buik. Trek de buik in en wrijf stevig. Begin in de rechter hoek en maak een ronddraaiende beweging -ga precies om de navel heen maar raak de navel niet aan- flink wrijven zodat het je een goede massage geeft. Trek je buik in zodat alle darmen gemasseerd worden. Doe het steeds wanneer je stoelgang hebt – tot twee of drie keer per dag.

Ten tweede: overdag tussen zonsopgang en zonsondergang -nooit ‘s nachts- haal je zo diep adem als je maar kunt, zo vaak als mogelijk is. Hoe vaker je ademhaalt hoe beter, en hoe dieper je ademhaalt hoe beter. Knoop één ding goed in je oren: het moet buikademhaling zijn en geen borstademhaling, zodat bij het inademen de buik omhoog gaat – niet de borst. Als je inademt zet de buik uit, en als je uitademt trekt de buik in. Laat de borst erbuiten alsof die er niets mee te maken heeft. Haal alleen maar adem vanuit de buik, zodat dat de hele dag een subtiele massage is.

Kijk hoe een klein kind ademt… dat is de juiste en natuurlijke manier van ademen. De buik gaat op en neer en de borst blijft volkomen onaangedaan door de luchtcirculatie. Zijn hele energie is geconcentreerd in de buurt van zijn navel.
Langzaam maar zeker verliezen wij het contact met de navel. We raken steeds meer vast in het hoofd en de ademhaling wordt oppervlakkig. Dus steeds wanneer je er overdag aan denkt, adem dan zo diep mogelijk in – maar maak gebruik van je buik.
Iedereen haalt tijdens de slaap op de juiste manier adem, omdat dan de mind die altijd tussenbeide komt er niet is. De buik gaat op en neer en de ademhaling wordt automatisch diep. Je hoeft hem niet te dwingen om diep te gaan. Blijf gewoon natuurlijk en de ademhaling wordt diep. De diepte is het gevolg van het feit dat hij natuurlijk is.

Osho, Apotheek voor de ziel, p.21-22. 

Rond tuimelen in het gat van de leegte

Hyakujo, the Everest of Zen, met Basho’s Haiku’s.

In Hyakujo the Everest of Zen bespreekt Osho het begrip ‘plotselinge verlichting’ (‘sudden enlightenment’) van de Chinese Zen meester Hyakujo. Dit verschijnsel kan plaatsvinden doordat een geleidelijke voorbereiding de juiste voedingsbodem heeft gecreëerd. Er vindt dan in de omgeving die ontstaan is een verlichting of een inzicht plaats waardoor men na jaren van zoeken als door een lichtflits getroffen wordt. 
Hyakujo’s tweede markante bijdrage aan Zen was het stichten van kloosters om de omgeving te creëren waar men het boeddha-zijn kon realiseren. Het waren plekken waar duizenden mensen bij elkaar gekomen waren met een hele duidelijke richting, met een diepe drang om de boeddha te worden.  Werk en meditatie gingen er hand in hand, er heerste een klimaat om de realisatie te laten gebeuren, er heeft zich een energieveld voor verlichting gevormd. Hyakujo creëerde ook de Chinese theeceremonie waarbij iets gewoons als thee drinken een meditatie werd. Deze structuur gaat in zen kloosters tot op de dag van vandaag door.

Osho illustreert Hyakujo’s inzicht met het volgende beeld . ‘Als je een huis, een tuin, een schildering of een gedicht wilt realiseren, gaat dat tijd kosten. Er is echter een ding dat geen tijd kost omdat het de tijd voorbij is en dat is je boeddha-zijn. Je springt gewoon uit de tijd en je ontdekt jezelf zoals je altijd geweest bent en je altijd zult zijn – je intrinsieke natuur.’
Osho wijst er daarom in dit boek op dat iedereen al een boeddha is. Geen meester, zo zegt hij, kan je iets geven; hij kan alleen je valse overtuigingen wegnemen. 

Hyakujo had in zijn tijd te maken met wijze mensen die vol waren van de geschriften van Gautama de Boeddha. Ze maakten daar stevig studie van en stonden zeer sceptisch ten opzichte van zen. Zo sprak een van hen zich als volgt uit tegen Hyakujo: ’Jullie zen meesters tuimelen veel rond in het gat van de leegte.’
Osho geeft aan dat deze geleerde hiermee al zijn scepticisme uitdrukt. En hij vervolgt: ‘Geleerden denken altijd dat mensen die mediteren hun tijd verdoen door gewoon stil te zitten en niets te doen. Geleerden denken dat ze groots werk verrichten door geweldige denk- en filosofiesystemen te creëren en deze mediterenden zitten gewoon met hun ogen gesloten. Voor de geleerden lijken mensen die mediteren gewoon luie mensen die een goed woord gevonden hebben, meditatie, alleen om hun luiheid te verbergen. Deze geleerden kwamen dan bij Hyakujo met zogenaamde geïnteresseerde en intelligente vragen, maar in werkelijkheid wilden ze hem belachelijk maken.

Echter, zij konden Hyakujo echt niet klein krijgen. Die wist hen maar al te goed van repliek te dienen. En hij gebruikt daarbij de woorden van de geleerde zelf. Zonder beledigd te zijn zegt Hyakujo tegen de geleerde dat zij het juist zijn die in het gat van de leegte rond tuimelen. Immers: wat zijn geschriften anders dan papier met inkt? Het zijn woorden die door iemand anders gesproken zijn, maar die woorden zijn altijd leeg. Zodra ze het papier bereiken en de inkt, hebben ze totaal geen leven meer in zich.
Daarna wijst Osho erop dat we er niet op uit zijn om in leegte rond te tuimelen, maar dat we bezig zijn om leegte te worden. We genieten van leegte omdat leegte onze natuur is. 

In dit boek staan ook verschillende haiku’s waar Osho een groot liefhebber van is, vooral van die van Basho. Er staan weinig woorden in een haiku, er wordt met die woorden een beeld geschilderd dat veel meer zegt. 
Bijvoorbeeld deze, van Basho:

For this morning tea
a monk sits in utter silence –
confronted by chrysanthemums

Voor zijn ochtendthee
zit een monnik volkomen stil –
geconfronteerd door chrysanten

Het boek Hyakujo the Everest of Zen is verkrijgbaar via internet en als audiobook.

Boekbespreking van Donna van der Steeg.

Ben je er nog?

De Apotheek voor de Ziel is een compilatie van korte teksten van Osho: ‘101 meditatie- en bewustzijnsoefeningen voor ontspanning en emotioneel welbevinden’.
Het boekje is tweedehands nog te verkrijgen bij bol.com of Amazon.

Zenmeester Obaku had er een gewoonte van gemaakt om ‘s morgens vroeg als eerste te vragen: ‘Obaku, ben je er nog?’
Zijn volgelingen zeiden dan: ‘Als buitenstaanders u zo horen zullen ze wel denken dat u niet goed snik bent! Waarom doet u dat toch?’
En dan zei hij: ‘Omdat ik ‘s nachts alles vergeet… Een hoofd vol stilte, geen gedachten, geen dromen… Als ik wakker word moet ik mezelf er steeds aan herinneren dat Obaku er nog steeds is. Aan wie kan ik het anders vragen? Ik kan het alleen aan mezelf vragen: ‘Obaku, ben je er nog steeds?’ 
En hijzelf was dan gewend om te zeggen: ‘Ja, mijnheer!’

 
Manpuku-ji tempel in Kyoto, Japan

Een mens moet diep respect hebben voor zichzelf. Het is voor jou een geweldige discipline, liever dan de naam van Rama en Krishna te herhalen, om aan jezelf te vragen… roep je eigen naam en vraag ‘Ben je er nog steeds?’ Trek je er niets van aan dat er misschien iemand anders is die dat hoort, en zeg: ‘Ja, mijnheer!’

Als je alleen dit nu maar doet, zul je eens zien wat voor geweldige stilte er volgt. Wanneer je zegt: ‘Ben je er nog steeds?’ en jijzelf antwoordt: ‘Ja, mijnheer!’ volgt er een diepe stilte. Het is tevens een herinneren van je eigen wezen – en eerbied, een vorm van dankbaarheid dat jou weer een dag gegeven is, dat de zon weer opkomt, dat je weer minstens een dag in staat bent om de rozen te zien bloeien.
Niemand die het verdient, maar het leven houdt niet op om vanuit zijn overvloed in jou te schenken.

Osho, Apotheek voor de ziel, p. 96-97.

Afbeelding: https://en.wikipedia.org/wiki/Ōbaku

De pelgrimstocht… van hier naar hier

The Great Pilgrimage from Here to Here

In het boek ‘The Great Pilgrimage’ beantwoordt Osho door middel van verhalen en grappen veel vragen van toehoorders. Centraal staat dat het de realiteit is, dat we in feite geen kant op kunnen. Het leven is Hier en Nu.

Osho spreekt over diverse thema’s in dit boek. Zo heeft hij het over de babyboomers als ze het begin van de middelbare leeftijd onder ogen zien. Osho beantwoordt vragen variërend van zwaardvechten tot muziek, van verlichting tot conditionering, van seks tot leeftijd, van vrouwenrechten tot psychologie. Maar wat het onderwerp ook is, verweven met zijn grappen en verhalen, met de wijsheid en de verpletterende helderheid van al deze gesprekken, is meditatie – hij presenteert het als het wonderingrediënt om transformatie in je leven tot stand te brengen. 

Een interessant thema in het boek is wat Osho naar voren brengt over het ‘vragen om aandacht’. ‘Het is een van de menselijke zwakheden, een van de diepgewortelde zwakheden, om aandacht te zoeken,’ geeft hij aan en hij vervolgt: 
‘De reden dat iemand aandacht zoekt, is omdat men zichzelf niet kent. Alleen in de ogen van andere mensen kan men zijn gezicht zien, in hun mening kan hij zijn persoonlijkheid vinden. Wat ze zeggen, doet er enorm toe. Als ze hem geen aandacht aan hem schenken, hem negeren, voelt hij zich verloren. Als je voorbij loopt en van niemand neemt enige notitie van je, zul je beginnen te verliezen wat je als je persoonlijkheid hebt geconstrueerd. Het is iets dat je hebt samengesteld. Je hebt het niet ontdekt, het is niet natuurlijk. Het is heel kunstmatig en heel willekeurig.’

Osho geeft aan dat dit op grote schaal het geval is bij de huidige mensheid.
‘Het is niet alleen jij die een bedelaar om aandacht is; bijna iedereen is dat. En de situatie kan niet veranderen totdat je je authentieke zelf ontdekt dat niet afhankelijk is van iemands mening, aandacht, kritiek of onverschilligheid, dat niets te maken heeft met iemand anders. Omdat er maar heel weinig mensen hun werkelijkheid hebben kunnen ontdekken, is de hele wereld vol bedelaars.’

‘Diep van binnen proberen jullie allemaal aandacht te vinden; het is voeding voor je persoonlijkheid. Zelfs als mensen je veroordelen, je bekritiseren, tegen je zijn, is dat acceptabel, want ze letten tenminste op je; als ze vriendelijk en respectvol zijn, is dat natuurlijk veel beter, maar je kunt als persoonlijkheid niet overleven zonder enige vorm van aandacht. Het kan negatief zijn, het kan positief zijn, dat maakt niet uit. Mensen moeten iets over je zeggen; respectvol of respectloos, beiden vervullen hetzelfde doel.‘ Osho

Het is een indringende eyeopener die Osho hier aanreikt. En het vergt een diepgaand proces van bewustwording en de-conditionering om hiervan bevrijd te raken.

Het boek is zeldzaam geworden. Mogelijk is het tweedehands te vinden op internet
Het is wel verkrijgbaar als audiobook.

Boekbespreking van Donna van der Steeg.

Ik groet de Boeddha in jou

The Heart Sutra
Door middel van meditatie een Boeddha worden.

In het boek The Heart Sutra heeft Osho het over stagneren van de mensheid.
Osho heeft er al vaak op gewezen hoe belangrijk het is om op te groeien. De mensheid existeert al zo lang op een kinderlijk niveau, compleet met verstarde godsdienstbeleving en bijgeloof; sannyasins moeten toch tenminste zorgen, dat ze volwassen worden. ‘You should grow up and not grow old.’ zoals Osho dat uitdrukt.  

Osho begint de Heart Sutra met: ‘Ik groet de Boeddha in jou.’ We zijn allemaal Boeddha’s of we ons dat nu bewust zijn of niet. In feite kun je zelfs niets anders zijn, je Boeddha zijn is de kern van je wezen. Maar we zijn allemaal vast in slaap, dus we herkennen niet dat we Boeddha’s zijn. We moeten weer uit onze eigen bron gaan putten, bij ons zelf naar binnen kijken. En als je jezelf gaat zien, kan het niet anders dan dat je (weer) ontdekt dat je een Boeddha bent. 
En hoewel je dat nu nog niet echt zo ziet, kun je toch beginnen met een zaadje in je eigen hart te zaaien. Laat het diep in je hart zinken dat je een Boeddha bent. Ook al vind je het maar een vage veronderstelling, ook al vertrouw je het niet helemaal.
Laat het idee, dat je een ontluikende Boeddha bent, er toch als een minuscuul begin zijn. Je hebt de potentie in je en met zo’n vruchtbaar uitgangspunt, zal het zeker ooit gerealiseerd worden. Je zult dan geen bedelaar meer zijn, maar een vorst en er ligt een wereld aan je voeten.

Maar die moet je dan wel claimen. Als je er van uit blijft gaan dat je een bedelaar bent, een zondaar waarover gedurende de eeuwen zo vaak is gepredikt, dan kun je je Boeddha-zijn niet claimen. Een zondaar te zijn, is geen goed uitgangspunt en toch zit dat diep in ons. We zijn er door gehypnotiseerd en die hypnose moet doorbroken worden.
Dus begin met het juiste idee, het juiste klimaat om je heen, de juiste visie. En accepteer jezelf, laat schuldgevoelens varen. Ook schuld is bij ons aangekweekt. Eerst moeten we ons schuldig voelen en dan is God er om ons te vergeven. Het is een omslachtige constructie. In naam van God wordt ons schuld aangepraat en vervolgens worden we in naam van God vergeven.

Over de maatschappij zegt Osho het volgende in de Heart Sutra: 
‘Voor mij bestaat de maatschappij niet, er zijn alleen maar individuen. De maatschappij is gewoon een functionele structuur. Die structuur is nuttig, die is bruikbaar. Een maatschappij kom je echt niet tegen. Heb jij ooit de maatschappij ontmoet? Ben je ooit de overtuiging van de hindoes tegengekomen of van de islam? Nee, je komt ook dan het afzonderlijke individu tegen.
Maar mensen hebben geprobeerd om de maatschappij te verbeteren; ze wilden een ideale maatschappij vormen. En de pogingen van die mensen zijn rampzalig gebleken. Ze hebben iedereen misleid. Want, omdat ze het alsmaar over de ideale maatschappij hadden, zijn mensen zich schuldig gaan voelen, ze hebben elk zelfrespect verloren. Iedereen voelt zich schuldig, niemand die echt gelukkig is, precies zoals hij nu is. Want je kunt schuldgevoelens in iemand op gang brengen om letterlijk niets. Heb je dat eenmaal gedaan, dan krijg je de touwtjes in handen: breng schuldgevoelens teweeg en je krijgt macht.
En die macht bestaat eruit, dat degene die je schuld aanpraat ook precies degene is die je van die schuld kan bevrijden.

Dus: de pastoor schept eerst schuld in je en dan moet jij naar de kerk gaan om te biechten. Dan kan de pastoor je in de naam van God vergeven. Eerst zorgt hij in naam van God dat jij je schuldig voelt en dan schenkt hij je vergiffenis in de naam van God.
De volgende grap maakt deze truc nog eens glashelder.
Calvin werd door zijn moeder op iets betrapt wat volgens haar een doodzonde is. En ze stuurde hem daarom onmiddellijk naar de kerk om te gaan biechten.
“Vader” zei Calvin “Ik was met mezelf aan het spelen.”
“Waarom deed je dat?” riep de pastoor boos uit.
“Ik had niets beters te doen” zei Calvin.
“Als straf hiervoor moet je vijf Onze Vaders en vijf Weesgegroetjes opzeggen” zei de pastoor.
Een week later betrapte Calvins moeder hem nogmaals en hij werd weer weg gestuurd om te gaan biechten. En Calvin gaf de pastoor hetzelfde antwoord, namelijk dat hij met zichzelf zat te spelen omdat hij niets beters te doen had. Dus moest hij op dezelfde manier boete doen. De week daarna werd Calvin opnieuw schuldig bevonden.
“Je gaat maar weer naar de pastoor” zei zijn moeder “En neem deze chocolade cake mee voor de goede Vader”
Terwijl hij in de lange rij voor de biechtstoel zat te wachten, begon Calvin de cake op te eten.
In de biechtstoel zei hij: “Vader, Mam heeft een chocolade cake voor u mee gegeven, maar ik heb hem zelf opgegeten toen ik op mijn beurt zat te wachten.”
“Waarom heb je dat gedaan?” vroeg de pastoor.
“Ik had niets beters te doen.”
“Waarom ging je dan niet met jezelf zitten spelen? ” was de barse wedervraag van de pastoor.
Zo gaat dat dus in zijn werk. De pastoor heeft geen interesse in jou, maar in chocolade cake. Hij heeft duidelijke belangen.

“Maar” zegt Osho “We hebben helemaal geen pastoor nodig om ons te redden. Hij redt ons alleen nadat hij ons eerst schuld heeft aangepraat. Want, let op de boodschap van Boeddha: Je bestaat al. Je hoeft niet gered te worden. De redder hoeft niet op te komen draven, want je bent helemaal niet schuldig. Er bestaat geen lijden. Lijden heeft geen begin; en dus er is ook geen uitweg uit het lijden. Er bestaat alleen Niet Lijden; Niet Lijden is je eigenlijke natuur.”

Het boek ‘The Heart Sutra’ is als e-book en als boek in de Nederlandse boekhandel te bestellen.

Boekbespreking van Donna van der Steeg.

Het ongeopende boek

The Guest, Talks on Kabir

Deze serie lezingen is gebaseerd op de doordringende, mooie songs van Kabir. Er is maar één ding ter wereld dat vervult, zegt Kabir, en dat is de ontmoeting met jezelf. De ontmoeting met ‘de gast’ – met je innerlijke wezen, het goddelijke in je – is de weg naar het compleet maken van je leven. Hier brengt Osho ons tot het besef dat natuurlijk zijn, totaal, hier en nu, ondersteund door meditatie, je bij een specifieke ruimte brengt. En in die ruimte is waarheid mogelijk. 
Met Kabir’s songs en antwoorden op vragen worden we behoedzaam begeleid om in onszelf te zoeken, om de rust en de extase van het begrijpen te vinden.

Osho betoogt in zijn commentaar op Kabir het volgende:
‘De mens is niet wat hij is; de mens is geworden wat hij niet is; dat is de oorzaak van zijn ellende. Hij is van zijn wezen afgedwaald; hij is te zeer betrokken geraakt bij het worden.’
‘Iets worden betekent onwaar worden. Iets worden betekent: dat worden wat je niet bent. Je wezen is er al. De mens hoeft niets anders te worden dan hij is, hij moet zich ontspannen in zijn wezen en de waarheid leren kennen.’

Indringend is ook deze passage: 
‘Ik ben hier niet om je mij te laten begrijpen, ik ben hier om je te helpen jezelf te begrijpen. Je moet je eigen acties, je relaties, je stemmingen nader bekijken; hoe je bent als je alleen bent, hoe je bent als je met mensen samen bent, hoe je je gedraagt, hoe je reageert; of je reacties op het verleden georiënteerde‚ vaste denkpatronen zijn of spontaan en verantwoordelijk. Let op al deze dingen, blijf naar je eigen mind, je hart kijken. Dat moet begrepen worden‚ dat is het boek dat geopend moet worden; jij bent het ongeopende boek.’

En Osho legt dan uit:‘Miljoenen mensen sterven als ‘ongeopende boeken’, hun pagina’s zijn ongesneden. Ga alsjeblieft niet dood als een ongeopend boek. Lees het, ga diep in je wezen. Je draagt alle Veda’s, alle Bijbels en alle Korans in je. Je draagt alles mee wat er met de mensheid is gebeurd of ooit met de mensheid kan gebeuren. Je vertegenwoordigt in een kleine druppel, in een dauwdruppel, alle oceanen, verleden, heden en toekomst. In jouw bescheiden bloei worden alle bloemen uitgedrukt.’

In antwoord op vragen geeft Osho deze reacties die, maar mijn ervaring, ook weer zeer indringend en uniek zijn: ‘Maak je geen zorgen over wat ik zeg. Hoe kun je dat, in de eerste plaats, begrijpen? Ik spreek vanaf mijn niveau in dezelfde taal die jij gebruikt omdat er geen andere taal is‚ maar ik geef die woorden andere betekenissen‚ ik geef er een andere draai aan. Als jij naar die woorden luistert, luister je overeenkomstig je eigen mind, volgens je eigen conditionering. Hoe kun je mij dan begrijpen? 
Je kunt van me houden, maar je kunt me niet begrijpen. Maar als je van me houdt, zal er een groot begrijpen ontstaan. En dat ontstaat niet door mijn woorden te begrijpen, maar door je eigen wezen te verstaan. Hoe dieper het begrijpen van jezelf gaat, des te dieper zul je in mijn woorden doordringen.’

Het boek ‘The Guest’ is verkrijgbaar bij Amazon in India
Het is als audiobook en e-book via osho.com te bestellen.

Boekbespreking van Donna van der Steeg.

Man en vrouw

The Book of Man, The Book of Woman

Pinguin heeft iets heel moois uitgebracht, The Book of Man and the Book of Woman in één prachtig bloeiende Box. Echter, het is nog maar net uit en het dreigt al weer uitverkocht te raken. Maar er zijn ook de afzonderlijke boeken, Book of Women, Book of Men, die wat uitgave betreft heel erg de moeite waard zijn. Wat inhoud betreft, is er uiteraard totaal geen verschil, Osho’s inspirerende woorden zijn ook daarin voor de verlangende lezer, beschikbaar.

In het boek ’The Book of Woman’ moedigt Osho de vrouw aan om haar eigen potentieel te vinden. Het gaat er niet om net zo goed te zijn als een man, iets waar de maatschappij herhaaldelijk aan appelleert, bijvoorbeeld bij het aanvaarden van leidende functies of van ministersposten. Osho ziet het vrouw-zijn als een uiting van bewustzijn, van getuige zijn. Vandaar uit is er een prachtige kans om de echte vrouwelijke kwaliteiten te ontdekken en te realiseren.
Osho zegt: ‘Verheug je in je vrouwelijke kwaliteiten, maak er een poëzie van.’
De perfecte staat van zijn is hierbij, volgens Osho, een synthese tussen het hoofd en het hart. Daarbij dient het hart de meester te zijn. De specifieke sensitiviteit waarmee Osho dit aanreikt, zal zowel manen als vrouwen raken. Osho analyseert de verschillende rollen die de vrouw, traditioneel gezien, vervuld heeft en ziet het huwelijk als een institutie die vooral ten nadele van vrouwen werkt: ze wordt hierin volledig klemgezet. Het is tijd dat de vrouw vanuit haar eigen kwaliteiten actief is in de maatschappij, zoals liefde, zorgzaamheid, humor en vrouwelijke creativiteit, waaraan de maatschappij dringend behoefte heeft. Osho heeft daarom in zijn grote commune in Oregon vooral de leidende rollen aan vrouwen toebedeeld.

Bij ’The Book of Man’ stelt Osho voor mannen de fundamentele vraag centraal: ‘Hoe kun je je oorspronkelijke zelf vinden?’
Osho neemt waar dat de man steeds meer vervreemd raakt van zichzelf. Hij verliest zijn natuurlijke onschuld en creativiteit in de onbewuste jacht op macht en succes. De maatschappij doet voortdurend een appel op hem om sterk over te komen. Om hieraan te voldoen, onderdrukt de man zijn aangeboren kwaliteiten van liefde en compassie. Voor Osho is de ideale man Zorba de Boeddha ….een perfecte versmelting van materie en ziel. In het boek worden de verschillende stadia van de mannelijke evolutie door Osho besproken. Van Adam tot slaaf, Zoon, Homo, Priester en Politicus totdat hij tot de top van zijn  bewustzijn reikt als Rebel of Zorba. Dit geeft een interessante kijk op waar de man doorheen is gegaan en/of nog gaat.
Uiteraard is Osho’s uiteenzetting weer voorzien van sprankelende anecdotes van zijn unieke gevatheid. The Book of Man is een opmerkelijke mix van wijsheid en humor.

Boekbespreking van Donna van der Steeg.

De zon schijnt altijd

The Great Secret, Songs on the Talks of Kabir. 

Osho gebruikt tien van Kabir’s onvergelijkbare songs waarin het om ‘de geliefde’ draait- dit is de soefi-uitdrukking voor de staat van verlichting. Hoewel Kabir enkele eeuwen geleden leefde, creëert Osho een directe link met hem. Door zijn eigen muzikale manier van uitdrukken, aangeboren en natuurlijk, versterkt Osho de boodschap van Kabir en maakt deze toegankelijk en relevant voor elke hedendaagse zoeker.
 
‘De waarheid omringt je. Hoe kun je die dan vinden? De waarheid is er al; het basisprobleem is dat je geen zicht hebt. De zon schijnt altijd maar je bent blind. Wat moet een blinde man zoeken? De zon of het vermogen om te zien? Als je niet kunt zien, wat kun je, zelfs als de zon naast je zit, dan doen? Je zult hem niet kunnen zien; je blijft in de duisternis. Het gezichtsvermogen is nodig. Dat vermogen is liefde. God is altijd aanwezig. Hij is overal om je heen. Maar je bent je gezichtsvermogen kwijt; je bent de middelen om hem te ervaren kwijtgeraakt.’
Osho

En hij geeft verder aan: ‘Liefde is het vermogen om te ervaren. Liefde is sensitiviteit. Liefde is de ervaring waarbij al je onzuiverheden weggespoeld worden en je al je deuren open gooit, al je poorten.’ Dan alleen kan het gebeuren dat ‘Wie er dan ook maar voor je deur staat, is niet langer een vijand of vriend, maar een geliefde en je opent je deur voor hem. Wanneer je begint te voelen dat de hele wereld van jou is, wanneer je de geliefde begint te zien in iedereen die aan je deur komt, wanneer je geen vreemden of vijanden meer ziet, wanneer je overal alleen vrienden begint te zien – wanneer dit fenomeen in jou plaatsvindt, weet je dat je liefde hebt gevonden.’

Osho legt uit dat het leven uit tegenstellingen bestaat, geboorte en dood, ellende en geluk, voorspoed en tegenslag, gezondheid en ziekte. Al deze hoedanigheden bewegen zich van de ene pool naar de andere. Het ene moment bevind je je aan de ene pool  en je kunt je er geen voorstelling maken van dat je aan de andere pool zult zijn. Maar later, als je terugkijkt en analyseert wat er in je leven gebeurt, zul je het volgende zien. Iedere staat van zijn transformeerde zich uiteindelijk in het tegendeel ervan. 
 
Geluk duurt niet lang en ellende ook niet, betoogt Osho, de ene toestand maakt voortdurend plaats voor de andere. Als je dit begrijpt, raak je niet in de war wanneer ellende je te pakken heeft want je weet dat het snel genoeg toch weer verandert. En bij overweldigend geluk vindt het zelfde fenomeen van verandering plaats. 
Dit verschijnsel drukt Kabir uit in de volgende woorden: ‘What’s full empties out, What’s empty fills up’. ‘Wat vol is, wordt leeg, Wat leeg is, wordt opgevuld’ 
Osho concludeert: ‘Hieraan is geen ontsnappen mogelijk. Het is een eeuwigdurende levenswet.’


Kabir Das was een Indiase mystieke dichter uit de 15e eeuw, geboren in Varanasi (Benares). Hij groeide op in een moslim familie maar zijn leermeester was een hindoe bhakti leider, Ramananda. Hij wordt zowel door de hindoes, de moslims als de sikhs vereerd.

Boekbespreking van Donna van der Steeg.