Nieuw

Therapeute en overlevende van seksueel misbruik Ananda Sarita beschrijft haar proces van herstel en de verschillende methoden die daarbij kunnen helpen.

Tussen mijn derde en zevende jaar ben ik seksueel misbruikt door een ouder familielid. Voordat hij het misbruik voor de eerste keer pleegde, vroeg hij me te beloven dat ik nooit tegen iemand zou zeggen wat hij van plan was. Omdat ik pas drie jaar oud was en geen idee had wat hij van plan was, voelde ik me bevoorrecht dat iemand die zoveel ouder en wijzer was dan ik, mij een geheim toevertrouwde. Ik beloofde het geheim te bewaren.

Het geheim werd een kwelling, vooral omdat ik zoveel fysieke pijn in mijn geslachtsdelen had na ieder keer dat hij naar mijn bed kwam. Als overlevingsmechanisme vloog ik, op het moment dat hij me aanraakte, uit mijn lichaam en keek ik gewoon van bovenaf toe wat er gebeurde. Ik zag dit als ‘doen alsof ik dood was’. Maar als ik daarna weer in mijn lichaam terugkeerde, was het een marteling. Ik huilde en schreeuwde het altijd uit tegen mijn moeder, smeekte haar om me niet naar de achterkamer te sturen voor een dutje, en bad dat ze mijn kwelling zou begrijpen en me zou redden van datgene waarover ik niet kon praten.

Uiteindelijk, op zevenjarige leeftijd, drong het tot me door dat dit familielid geestelijk ziek was. Ik besefte dat ik hem kon vermijden als ik slim genoeg was. En op 12-jarige leeftijd stelde een gelukkige omstandigheid me in staat om uit het ouderlijk huis te verhuizen naar een Vrije School die door mijn moeder was opgericht. Op de vrije school was er een therapiesessie die ‘Encounter Group’ heette. Ik belandde in een kamer met volwassenen en tieners die allemaal emotioneel instortten, terwijl de plaatselijke unitaristische predikant de rol van therapeut vervulde.

In deze omgeving van emotionele ontlading brak er een dam in mij en barstte alle opgekropte angst los. Ik schreeuwde en raasde tegen mijn moeder, vroeg haar hoe het in vredesnaam kon dat ze al die jaren het misbruik dat zich onder haar neus afspeelde nooit had opgemerkt en gaf haar de schuld ervan dat ze een vreselijke moeder was. Ze was er kapot van! Ze probeerde het goed te maken. En zo begon mijn genezingsproces.

Toen ik op 17-jarige leeftijd in India bij Osho Dynamic Meditation ontdekte, werd Dynamic mijn redder. Ik deed het anderhalf jaar lang elke dag. Maar vanwege de enorme hoeveelheid angst die ik van binnen had onderdrukt, was ik niet tevreden met slechts één Dynamic per dag. Na de Dynamic ging ik weer naar bed en bleef de rest van de dag schreeuwen. Ik schreeuwde me letterlijk een weg naar God! Ik beoefende ook Prati Prasav, een meditatie waar Osho over spreekt die je helpt om terug in de tijd te ontrafelen, om dit leven en andere levens opnieuw te beleven en los te laten.

Meer: Herstel na seksueel misbruik

Eerder verschenen in het Engels op 5-9-21 in Osho News.
Afbeelding: Ultimate Mystic Tantra Massage Practioner Training met Sarita.

Sarita is tantra-docente en schrijfster.
Ze geeft wereldwijd workshops en trainingen.
tantra-essence.com

Ik denk niet dat het bestaan wil dat je serieus bent.
Ik heb nog nooit een serieuze boom gezien.
Ik heb nog nooit een serieuze vogel gezien.
Ik heb nog nooit een serieuze zonsopgang gezien.
Ik heb nog nooit een serieuze sterrennacht gezien.

Het lijkt alsof ze allemaal op hun eigen manier lachen,
op hun eigen manier dansen.
We begrijpen het misschien niet,
maar er is een subtiel gevoel dat het hele bestaan een feest is.

Ik leer je vieren.
En lachen is zeker een van de belangrijkste ingrediënten van dit feest.”

Osho: Sat-Chit-Anand, Truth-Consciousness-Bliss #21

Image by dewdrop157 from Pixabay.

Het ego bestaat nergens anders dan bij de mens, en het ego begint te groeien naarmate het kind opgroeit. De ouders, de scholen, hogescholen en universiteiten dragen er allemaal toe bij het ego te versterken, om de eenvoudige reden dat de mens eeuwenlang moest vechten om te overleven en het idee is uitgegroeid tot een fixatie, een diepe onbewuste conditionering, dat alleen sterke ego’s kunnen overleven in de strijd om het bestaan. Het leven is alleen nog maar een strijd om te overleven geworden. En wetenschappers hebben dit nog overtuigender gemaakt met de theorie van ‘survival of the fittest’. Dus helpen we elk kind om steeds sterker te worden in het ego, en daar ontstaat het probleem.

Naarmate het ego sterker wordt, begint het de intelligentie te omringen als een dikke laag duisternis. Intelligentie is licht, het ego is duisternis. Intelligentie is heel delicaat, het ego is heel hard. Intelligentie is als een roos, het ego is als een rots. En als je wilt overleven, zeggen ze – de zo genaamde kenners – dan moet je rotsachtig worden, je moet sterk zijn, onkwetsbaar. Je moet een vesting worden, een gesloten vesting, zodat je niet van buitenaf aangevallen kunt worden. Je moet ondoordringbaar worden.

Maar dan sluit je je af. Dan begin je te sterven wat je intelligentie betreft, want intelligentie heeft de open lucht, de wind, de lucht en de zon nodig om te groeien, zich uit te breiden en te stromen. Om in leven te blijven heeft ze een constante stroom nodig; als ze stagneert, wordt ze langzaam maar zeker iets doods.

Osho: Tao, The Golden Gate, Vol. 1 #7

Image by Artur Skoniecki from Pixabay.

Srajan introduceert Baruch Spinoza, de 17e-eeuwse filosoof die een brug sloeg tussen rede en mystiek, religieuze dogma’s ter discussie stelde en tegelijkertijd wees op een diepgaand verenigde visie op het bestaan.

Benedictus de Spinoza (Baruch Espinosa) (1632–1677) was een Portugese Sefardische jood die leefde in de tijd van Rembrandt, tijdens de Gouden Eeuw van Nederland. De Nederlandse Republiek van de Zeven Verenigde Provinciën was toen een relatief vrij toevluchtsoord voor andersdenkenden. Joden uit Spanje en Portugal, zoals de familie van Spinoza, waren daarheen gevlucht voor de Inquisitie, terwijl hugenoten die door de katholieken in Frankrijk werden vervolgd, hun toevlucht zochten in het relatief tolerante noorden.

Rembrandt: Saul en David. Er wordt gespeculeerd dat de jonge Spinoza mogelijk model heeft gestaan voor David die harp speelt. Niet onmogelijk – Rembrandt en Spinoza waren tijdgenoten en woonden vlak bij elkaar, en Rembrandt gebruikte vaak mensen uit zijn buurt als model.

…
Op 23-jarige leeftijd werd hij uit de Sefardische joodse gemeenschap verstoten vanwege zijn ideeën – maar ook uit angst dat de calvinistische Nederlandse gevestigde orde hieraan aanstoot zou nemen. Hij bleef nog enige tijd in Amsterdam om aan de Latijnse school te studeren, maar verhuisde al snel naar Rijnsburg, een dorp in de buurt van Leiden. Tegen die tijd had hij het ambacht van het lenzen slijpen onder de knie, en zijn werk werd geprezen door geleerden zoals Christiaan Huygens, een van de eerste theoretische natuurkundigen, en de grote wiskundige Leibniz.

Spinoza’s voornaam als kind was Bento; later kreeg hij de naam Baruch. Nadat hij uit de joodse gemeenschap was verstoten, nam hij de gelatiniseerde schrijversnaam Benedictus aan. 
Bento, Baruch en Benedictus hebben allemaal dezelfde betekenis: ‘de gezegende’.

…
Spinoza wordt beschouwd als een van de grondleggers van het rationalisme en een van de belangrijkste inspirators van de Verlichting – met name van wat later de ‘radicale Verlichting’ werd genoemd, in tegenstelling tot de meer ‘gematigde Verlichting’ van Descartes en Voltaire, die werd getemperd door religieuze en politieke belangen.

…
In de moderne tijd kreeg het pantheïsme hernieuwde aandacht door zijn theologische en filosofische werk. Ethica was deels een reactie op de beroemde dualistische theorie van Descartes dat lichaam en geest gescheiden zijn. Spinoza stelde dat geest en materie één zijn, beide eigenschappen van één enkele oorspronkelijke substantie – God. In die zin staat hij opmerkelijk dicht bij het oosterse idee van advaita, of non-dualisme.

Spinoza’s pantheïsme, dat de dualistische barrière tussen God en de schepping wegneemt, heeft diepe wortels – in de Griekse stoïcijnse filosofen, in de vroegchristelijke gnostische traditie en in mystici zoals Meister Eckhart. In het Oosten waren de kabbala, het soefisme, de vedanta, het taoïsme en de zen al lang tot soortgelijke non-duale inzichten gekomen. Velen hebben Spinoza’s filosofie vergeleken met deze oosterse tradities, in het bijzonder met advaita. Vreemd genoeg lijkt Spinoza zich echter totaal niet bewust te zijn geweest van de oosterse mystiek.

Men zou kunnen zeggen dat zijn bijzondere verdienste ligt in het feit dat hij tot soortgelijke conclusies is gekomen door middel van systematische ontwikkeling en uitleg – via een wetenschappelijke benadering. Op deze manier bouwde hij een brug tussen rationalisme en mystiek.

Westerse denkers zoals Hegel, Kant, Nietzsche, Wittgenstein en Goethe werden beïnvloed door Spinoza’s geschriften. Toen Albert Einstein werd gevraagd of hij in God geloofde, antwoordde hij: “Ik geloof in de God van Spinoza, die zich openbaart in de ordelijke harmonie van het bestaande, niet in een God die zich bezighoudt met het lot en de daden van mensen.”

Meer: Spinoza, een rationele mysticus?

Eerder verschenen in het Engels op Osho News: Spinoza, a rational mystic?

Vorige afleveringen in de serie ‘Spiritualiteit van de Lage Landen’:

1 De IJssel, een bakermat van spiritualiteit
2 2 Desiderius Erasmus
3 Jan van Ruusbroec, de mystieke kluizenaar
4 Bloeiende landelijke communes in Friesland

   
Srajan is een Nederlandse vertaler van Osho boeken
en redacteur van de website en nieuwsbrief van de Vrienden van Osho.

Osho,
Door van uw meditaties te genieten heb ik het gevoel van vrijheid gekregen dat ik niet aan een bepaalde plek, een bepaald land of zelfs een bepaalde nationaliteit gebonden ben. Dat is echt geweldig. Ik heb het gevoel gehad dat ik me zonder veel angst kon bewegen en me ergens aan kon wijden zonder me opgesloten te voelen.
Waarom voel ik dan, na negen jaar, een bitter verdriet vermengd met dit gevoel van vrijheid?

Vrijheid heeft twee kanten en als je er maar één kant van hebt, één enkele kant, zul je vrijheid voelen vermengd met verdriet. Je moet dus de hele psychologie van vrijheid begrijpen.

De ene kant is vrijheid van: van nationaliteit, van een bepaalde kerk, van een bepaald ras, van een bepaalde politieke ideologie. Dit is het eerste deel van vrijheid, het fundament van vrijheid. Het is altijd van iets. Zodra je deze vrijheid hebt bereikt, zul je je heel licht, heel goed en heel gelukkig voelen. En voor het eerst zul je je gaan verheugen in je eigen individualiteit, omdat je individualiteit bedekt was met al die dingen waarvan je nu bevrijd bent.

Maar dit is slechts de helft en dan zal er verdriet komen, omdat de andere helft ontbreekt. Vrijheid van is vervuld, maar vrijheid voor wat? Vrijheid op zichzelf heeft geen betekenis, tenzij het vrijheid voor iets is, iets creatiefs – vrijheid om te beeldhouwen, vrijheid om te dansen, vrijheid om muziek, poëzie of schilderijen te maken. Tenzij je vrijheid uitmondt in een creatieve uiting, zul je je verdrietig voelen. Want je zult zien dat je vrij bent: je ketenen zijn verbroken, je hebt geen handboeien meer, je hebt geen ketenen meer, je hebt geen gevangenis, je staat onder de sterrenhemel, volkomen vrij, maar waarheen? Dan komt er een plotseling verdriet. Welk pad moet je kiezen? Tot nu toe was er geen sprake van ergens heen gaan – je zat gevangen. Je hele bewustzijn was geconcentreerd op hoe je vrij kon komen, je enige zorg was hoe je vrij kon komen. Nu je vrij bent, moet je een nieuw soort probleem onder ogen zien. Wat moet je nu doen, nu je vrij bent?

Vrijheid op zich heeft niets te betekenen, tenzij je een creatief pad kiest. Ofwel je verdiept je in meditatie voor zelfrealisatie – dat is waar ik het over had: tenzij je wordt zoals Premda, zwanger – of als je een bepaald soort talent hebt dat zich niet heeft mogen ontwikkelen vanwege je ketenen – je kon geen muziek componeren omdat je handen geketend waren, je kon niet dansen omdat je voeten geketend waren. Als je het talent hebt om danser te zijn, wees dan een danser. Dan is je vrijheid compleet, dan is de cirkel rond.

Vrijheid van en vrijheid voor – dit is niet iets nieuws waar je mee te maken hebt. Iedereen die eerst voor vrijheid strijdt en dan plotseling beseft ‘nu ik vrij ben, wat ga ik dan doen?’ wordt hiermee geconfronteerd. Tot nu toe was hij zo in beslag genomen, zo betrokken, zo ontzettend druk. Zelfs in zijn dromen dacht hij alleen maar aan vrijheid. En hij heeft er nooit over nagedacht wat hij gaat doen als hij vrijheid krijgt.

Wat er is gebeurd, is prachtig. Maar er is meer nodig. Je moet een schepper worden. Je moet creativiteit vinden die je vrijheid vervult, anders is de vrijheid leeg. Je moet ofwel iets creëren ofwel iets ontdekken. Breng je potentieel tot werkelijkheid of ga naar binnen om jezelf te vinden, maar doe iets met je vrijheid.

Vrijheid is alleen een kans voor jou. Het is op zichzelf niet het doel. Het geeft je simpelweg de volledige kans om te doen wat je maar wilt. Nu ben je vrij en voel je je verdrietig, omdat je deze kans nog niet hebt benut. Meditatie is goed, muziek is goed, beeldhouwen is goed, dansen is goed, liefde is goed. Maar doe iets met je vrijheid. Blijf niet gewoon zitten met je vrijheid, anders word je verdrietig.

Osho: Sat-Chit-Anand: Truth-Consciousness-Bliss #14

Zodra je je naar binnen keert, is de meditatie begonnen.
Meditatie betekent het vermogen om vol vreugde alleen te zijn,
het vermogen om gelukkig te zijn met jezelf,
het vermogen om jezelf gezelschap te houden.

Bij jezelf zijn is meditatie.
In meditatie is de ander niet nodig;
de vreugde van het alleen-zijn,
niet de ellende van eenzaamheid,
is meditatie…

Meditatie in het Oosten is niet wat men in het Westen onder meditatie verstaat.
In het Westen betekent meditatie contemplatie:
mediteren op God, mediteren op de waarheid, mediteren op liefde…

Meditatie heeft in het Oosten een totaal andere betekenis,
precies het tegenovergestelde van de westerse betekenis.
Meditatie in het Oosten betekent geen object in de mind, geen inhoud in de mind;
niet mediteren op iets, maar alles loslaten;
neti, neti, noch dit, noch dat.

Meditatie is jezelf leegmaken van alle inhoud.
Wanneer er geen gedachte in je beweegt, is er stilte;
die stilte is meditatie.
Er ontstaat zelfs geen rimpeling in het meer van je bewustzijn;
dat stille meer, absoluut stil, dat is meditatie.

En in die meditatie zul je weten wat waarheid is,
zul je weten wat liefde is,
zul je weten wat goddelijkheid is.

Osho: The Dhammapada, The Way of the Buddha, Vol. 6 #1

Image by Joe from Pixabay.

Nandan Bosma en Satyamo Uyldert hebben geprobeerd Osho’s visie op seksualiteit duidelijk te maken. Al te vaak wordt deze verkeerd geïnterpreteerd of wordt hij neergezet als ‘seksgoeroe’ omdat sensatie verkoopt. Waar het uiteindelijk om gaat is seks te transcenderen door bewustwording via meditatie.

Als je niet alert bent, als je het niet transformeert, blijft seks het belangrijkste in je leven, aldus Osho. Seks blijft van belang tot het einde van je leven – als je niet alert blijf, als je het niet transformeert. En om als seksueel wezen te sterven is lelijk. Je moet op een punt komen waar je seks ver achter je gelaten hebt.

Want als seks verdwijnt, verdwijnt alle begeerte. Als seks verdwijnt, verdwijnt ook de interesse in de ander. Seks is de band met de maatschappij, met de wereld, met de materie. Als seks verdwijnt drijf je plotseling als een witte wolk langs de hemel. Je bent los van waar je geworteld was, je maakt niet langer deel uit van de wereld.
En als je energie niet meer omlaag gaat, niet meer naar beneden beweegt, naar onderen toe, dan begint je energie omhoog te gaan en bereikt sahasrar, waar de meest volmaakte lotusknop je energie verwacht als middel om tot bloei te komen.

Osho gaat dan in op wat veel mensen doen, nl. zich richten op datgene wat onbereikbaar is. Op een vrouw die onbereikbaar is, bv. een filmster. Je richten op wat onbereikbaar is houdt begeerte in stand, ook seksuele begeerte.

Waar ik hier mijn best voor doe is om deze commune vrij te maken wat seks betreft. En als ik zeg vrij wat seks betreft, bedoel ik twee dingen. In het begin zullen mijn mensen heel gemakkelijk voor elkaar open staan wat seks betreft, maar uiteindelijk zal die gemakkelijke mogelijkheid tot seks ertoe leiden dat zij seks transcenderen. En dat gebeurt elke dag al. Honderden sannyasins schrijven me: Wat is er gebeurd? Toen we hier arriveerden was ons denken vol van seks, maar dat is nu helemaal verdwenen. Het lijkt of er geen behoefte aan is. Ook al raken we geïnteresseerd in iemand, dan is het meer vriendschap dan een seksuele relatie. Het is heerlijk om bij elkaar te zijn, maar er is geen behoefte om onmiddellijk het bed in te duiken.

Zo’n onbereikbaar doel kan voor een man een andere man zijn, aldus Osho, en voor een vrouw een andere vrouw. Dat is ook een reden dat in het Westen zoveel mensen zich bezighouden met homoseksualiteit en lesbianisme. Wat anders is dan wat natuurlijk is, heeft ook aantrekkingskracht.

Als je iets moeilijk maakt, het veroordeelt, het onderdrukt, dan krijgt het steeds meer aantrekkingskracht. In mijn commune wordt niets onderdrukt, daarom verliest, stukje bij beetje, alles zijn aantrekking. Mensen worden kalmer, rustiger, vinden hun plek.

Begeerte verdampt, aldus hoort Osho van zijn sannyasins:

Het is in feite zo dat veel sannyasins me schreven dat seks zo volledig verdwenen is, dat ze al een paar maand of een paar jaar celibatair zijn. Vraag het eens na bij een Katholieke monnik of een Hindoe-sannyasin: zij proberen celibatair te zijn, maar ze kunnen alleen maar aan seks denken. Wij proberen hier niet celibatair te leven, maar het celibaat gebeurt hier gewoon. Waar makkelijk aan te komen is, wordt automatisch oninteressant.

Uit: Osho over seksualiteit.

Foto van Deva Cora van Nieuwkerk: Etenstijd in World Festival Rajneeshpuram 1983.

Als je echt wilt weten wat liefde is, vergeet dan de liefde en denk aan meditatie. Als je rozen in je tuin wilt hebben, vergeet dan de rozen en zorg voor de rozenstruik. Geef hem voeding, geef hem water, zorg ervoor dat hij de juiste hoeveelheid zon en water krijgt. Als alles goed verzorgd is, zullen de rozen op het juiste moment bloeien. Je kunt ze niet eerder laten bloeien, je kunt ze niet dwingen om eerder open te gaan, en je kunt een roos niet vragen om perfecter te zijn.

Heb je ooit een roos gezien die niet perfect is? Wat wil je nog meer? Elke roos is perfect in haar eigenheid. Dansend in de wind, in de regen, in de zon – zie je de enorme schoonheid niet, de absolute vreugde? Een kleine, gewone roos straalt de verborgen pracht van het bestaan uit.
Liefde is een roos in je wezen, maar bereid je wezen voor. Verdrijf de duisternis en het onbewuste. Word steeds alerter en bewuster, en de liefde zal vanzelf komen, op haar eigen tijd. Je hoeft je er geen zorgen over te maken. En wanneer ze ook komt, is ze altijd perfect.

Liefde is een spirituele ervaring – ze heeft niets te maken met geslachten en niets met lichamen, maar wel met het diepste wezen. Maar je bent nog niet eens je eigen tempel binnengegaan. Je weet helemaal niet wie je bent en je vraagt naar liefde. Wees eerst jezelf; ken eerst jezelf – en liefde zal komen als een beloning. Het is een beloning uit het hogere. Het stort zich over je uit als bloemen, vult je wezen. En het blijft zich over je uitstorten, en het brengt een enorm verlangen om te delen met zich mee. Dat delen kan in menselijke taal alleen worden aangeduid als ‘liefde’. Het zegt niet veel, maar het wijst de juiste richting aan. Liefde is een schaduw van alertheid, van bewustzijn.

Ik leer je bewuster te zijn. En liefde zal komen naarmate je bewuster wordt: het is een gast die komt, die onvermijdelijk komt bij degenen die er klaar voor zijn en bereid zijn om haar te ontvangen.

Osho: Satyam Shivam Sundaram – Waarheid, Goddelijkheid, Schoonheid #4

Image by Myriams-Fotos from Pixabay.

Op onze post van 8 maart over de documentaire Generatie Bhagwan kregen we een aantal reacties die de moeite waard zijn om te delen.

Toen ik in Poona was, beantwoordde Osho een opmerking van iemand die het gedrag (niet specifiek seksueel) van de commune werkers aan de orde stelde. Wat ik mij herinner is, dat Osho zei dat een commune een afspiegeling in het klein is van de wereld  en dat meditatie mensen aanzet tot iets anders, maar dat commune werkers uit de wereld komen en niet van het één op het andere moment meditatief zijn, maar dat dit een groeiproces is waarin ze zich uitleven op een manier die in de maatschappij  “normaal” is. 
…
Waar ik me altijd over verbaasd heb, is dat ouders vaak niet hun verantwoording namen. Het artikel benoemt dat sommige ouders dachten dat dit soort gedrag er kennelijk bij hoorde. Waar was hun eigen denkvermogen en volwassenheid en liefde voor hun kinderen?
…
Volwassenheid en verantwoording nemen was er niet altijd bij. En dat is iets wat helaas ook nu in de wereld vaak ontbreekt. Ik hoop dat elke sannyasin meer en meer volwassen en verantwoordelijk wordt.

Prema Kleisen

Jagran en ik hebben de personen in deze documentaire heel goed gehoord en wij voelen de enorme pijn mee en ook hun belemmeringen om nog echt te kunnen genieten van dit leven. Het is heel goed dat het leed van deze mensen naar voren wordt gebracht, en dat ze gehoord worden. Misschien verlicht het enigszins de last die zij nog altijd dragen. Daarnaast begrijp ik niet dat een grote organisatie als die van Rajneeshpuram, die miljoenen uitgaf aan de opbouw van Rajneeshpuram en die de top aan professionaliteit in huis had (ook aan psychologen, psychiaters en therapeuten, etc), ernstig heeft nagelaten om de kinderen in deze commune het beste te bieden voor hun persoonlijke welzijn.
…

Volgens mij droeg Sheela met haar staf alle verantwoordelijkheid voor de veiligheid van alle kinderen die daar woonden, vooral omdat hun ouders heel lange dagen werkten aan de opbouw van Rajneeshpuram en er op vertrouwden, en misschien ook heel blij waren, dat hun kinderen ‘in goede handen’ waren.
Voor zo ver ik weet, was Osho in Stilte gedurende de gehele periode in Rajneeshpuram, van het begin tot het vertrek van Sheela en werd hij alleen door Sheela (zijn enige contactpersoon met de commune) op de hoogte gehouden van alle wel en wee in de commune. Dit afschuwelijke gebeuren van seksueel kindermisbruik is wellicht niet bij Osho doorgekomen, net als de misdaden die later naar buiten kwamen bij de Wild Wild Country onthullingen.

Nirad

Ik ken Osho alleen van zijn lezingen. En daar ervaar ik helderheid en liefde en dat wil ik leven en delen in onze ashram. Maar in deze film zie ik mensen die in een gevoelige periode van hun leven niet veilig konden opgroeien. En dat is afschuwelijk.
Ik kijk ook wat het voor mij betekent. Seks zonder respect, zonder verantwoordelijkheid nemen voor jezelf en je partner, is stomweg lust. En dat ken ik. Sex in contact, met je hart, en met de ander, is liefde. En dat ken ik gelukkig ook.


Jagran

Meer: Volwassenheid en verantwoording nemen

Afbeelding: Communekinderen tijdens de demonstratie in Rotterdam tegen de arrestatie van Osho in 1985. Foto van Deva Cora van Nieuwkerk.