Nieuw

Stukjes uit een interview met Dharmen, waarin hij voornamelijk sprak over de centra en communes in Nederland – door Punya, opgetekend en bewerkt door Srajan.
Eerder verschenen in Osho News:
Living and working in Osho’s Centres and Communes in the Netherlands.
Voor de hele vertaling met meer foto’s zie: Osho centra en communes in Nederland.

Dharmen was een Nederlandse sannyasin die in Poona 1 en 2 woonde, ook in verschillende communes in Nederland en Denemarken, en Rajneeshpuram meerdere malen bezocht. 
Toen hij op Corfu was, werd hij door Punya geïnterviewd over zijn ervaringen, maar toen kwam hij onverwacht te overlijden tijdens een reis naar Ghana. 


Srajan, bekend met de Nederlandse communes, kon de data controleren en enkele hiaten in het verhaal opvullen, en bewerkte het interview zoals Dharmen dat zelf had willen doen.

Eind jaren 70 en tot begin jaren 80 waren er nogal wat communes en centra verspreid over heel Nederland: in Amsterdam, Rotterdam, Den Haag, Groningen, Soest, Arnhem, Haarlem, Nijmegen, Beuningen, Opende, Egmond aan Zee, Eindhoven en Uffelte.

Toen Osho in 1981 Poona verliet voor Oregon, ging ook Dharmen weg uit India. Hij kwam eerst in Amsterdam terecht, waar twee meditatiecentra waren: Sadhana Rajneesh en Amitabh Rajneesh. Dat laatste was op een woonboot, een prachtig meditatiecentrum, maar zonder woonruimte. Dharmen keek verder rond en koos ervoor om naar Groningen te verhuizen.

Satnam Rajneesh Groningen

In Groningen, de grootste stad in het noorden van Nederland, was er een kleine commune, genaamd Satnam Rajneesh. Het was een kleine plek en de mensen woonden verspreid over de stad. Wat wij wilden was een echte commune waar we allemaal samen konden wonen, maar daarvoor hadden we geld nodig! Ons idee was om een vegetarisch restaurant te openen dat natuurlijk Zorba the Buddha zou gaan heten.

Een van onze vrienden, een Duitse zakenman en voormalig directeur van een mijnbouwbedrijf – zijn naam was Vidhan – wist hoe je met banken moest onderhandelen. Dus ging hij op pad, van de ene naar de andere bank, maar overal was het antwoord simpelweg “Nee!” Totdat plotseling een van de bankdirecteuren zei dat hij ons het geld wel wilde lenen. Het is een interessant verhaal. Pas jaren later kwam ik erachter hoe dat precies zat. Ik kom er nog op terug…


De landelijke commune, Stad Rajneesh, in Heerde

Het jaar daarop, in 1982, sloegen de commune-leden uit Groningen en Amsterdam de handen ineen om iets buiten de stad te vinden en vonden een plek in Heerde. Het was een perfecte plek voor meditatie en voor groepen. Het lag midden in het bos met kleine huisjes en twee grote gebouwen. Het lag in het oosten van Nederland, in de zogenaamde Bijbelgordel.

Het moet een schok zijn geweest voor de plaatselijke bevolking. Plotseling vielen al die oranje mensen hun dorp binnen. Het was eigenlijk een heel streng katholieke streek, wat nogal ongebruikelijk is aangezien de meeste mensen in dat deel van Nederland protestants zijn. De priester verkondigde vanaf de preekstoel: “De duivel is naar onze stad gekomen. En de duivel dit, en de duivel dat…”

   
Ramses in Heerde

We hadden een heel mooie school voor de kinderen. Een officiële school. Een van de sannyasins was lerares. Ze had zich speciaal laten registreren zodat ze de school kon starten. Alle kinderen op die school presteerden bovengemiddeld in vergelijking met de rest van Nederland. Van alle scholen in het hele land kwam onze school als nummer één uit de bus!

Al die kinderen… Ze zijn nu zelf vaders en moeders. Ik had een vriendin. Ze had twee zoontjes. Ik ken er één van, hij is nu een man. Zelf vader. Hij zit in de theaterwereld in Amsterdam en doet de belichting. De andere heeft een heel goede baan als accountant of iets dergelijks.
…

Eerste jaarlijkse World Celebration

Dit zou het eerste festival worden van vele die nog zouden volgen. Het was een wonder dat ik op dat feest terechtgekomen ben. Op maandag was ik aan het werk en op dinsdagochtend zat ik in het vliegtuig naar Boston! Als Osho in Amerika was, wilde ik ook in Amerika zijn. Maar ik had geen geld. Mijn vriend had wel wat, maar alleen 400 gulden.

“Ik wil naar het festival,” zei ik.

“Weet je wat – we gaan naar het casino.”

Mijn vriend en ik werkten in de bouw, maar daar verdienden we geen fortuin mee. En in die tijd was de wisselkoers van de dollar erg hoog. 3 gulden 50 voor een dollar! Eén reis zou ons zo’n 10.000 gulden kosten. Maar we wilden heel graag gaan. Dus gingen we naar het casino en een uur later hadden we het geld. Doei!
…

De ‘gevangenis’: Sadhana Rajneesh Amsterdam

Het was zo jammer om al die kleine communes achter te laten om samen te komen in één grote commune in Amsterdam. Ze vonden een oude gevangenis in de Havenstraat en kregen de naam Sadhana. Toen ik hoorde dat het in een gevangenis was, zei ik: “Nee. Ik ga niet in een gevangenis wonen. Daar heb ik geen zin in.”

Ik besloot de commune te verlaten en voor mezelf te gaan werken, tot ik hoorde dat de commune uit de gevangenis zou vertrekken om naar een voormalig klooster in een ander deel van Amsterdam te verhuizen.

Sadhana Rajneesh aan de Havenstraat

Het ‘klooster’: Stad Rajneesh Amsterdam

Het ‘klooster’ was een hoekpand in de Pijnackerstraat; we hadden de hele hoek. Het was behoorlijk groot. … In de gevangenis woonden de mensen in een cel, met vier personen in één cel. Echt krap. Maar in deze commune had iedereen wat meer ruimte. Het was een geweldige plek om te wonen en te zijn. We hadden ook een prachtige binnentuin. Het lag in een hele populaire buurt die De Pijp heette. Ik denk dat er zo’n 100 of zelfs 200 mensen woonden.

De Stad Rajneesh – foto Alamy.

Osho-boeken en -tapes

Toen ik naar het klooster verhuisde, begon ik de zorg voor Osho’s boeken en tapes op me te nemen. Ik werkte samen met de commune in Keulen, die al het uitgeverswerk deed. We begonnen toen ook boeken in het Nederlands te vertalen en uit te geven, zoals Nederlandse uitgeverijen al sinds de jaren ’70 deden.
…

Berg Osho-boeken op Schiphol

Een keer per jaar konden alle commune leden naar de Oregon Ranch voor het Festival, waar ze met duizenden bijeenkwamen.
We hadden een manier bedacht om boeken van Rajneeshpuram naar Amsterdam te krijgen. Veel van de Duitse sannyasins reisden heen en weer met vluchten die een tussenstop in Amsterdam maakten. Op de Ranch kregen ze vier of vijf boeken mee om in hun handbagage mee terug te nemen. “Dharmen staat op Schiphol om de boeken op te halen.”
…

Nivedano en de bankier

Ik was in Keulen voor mijn boeken, en Nivedano, de drummer, was er ook. Hij was van de Ranch weggestuurd met een simpel “Jij gaat naar Keulen.”
Maar hij vond Keulen maar niks. Dus toen hij hoorde dat ik terug zou rijden naar Amsterdam, kwam hij bij me zitten en vroeg: “Mag ik met je mee naar Amsterdam?”
Ik zei: “Ja, natuurlijk. Morgen vertrek ik. Kom maar mee.”

   
Nivedano

De volgende dag stapt hij in de auto en we rijden terug naar Amsterdam. Dit brengt me weer bij de bankdirecteur die ons in Groningen die lening gaf.
Nivedano vroeg me: “Ken je Piet Slavenburg?” Dat was de bankier die ons de lening had gegeven. Ik keek hem aan: “Slavenburg?” en zei: “Ja, die kennen we.”
…

Interview wordt vervolgd…

Onthoud altijd: wat ik je ook vertel,
je kunt het op twee manieren opvatten.
Je kunt het simpelweg op mijn gezag aannemen:
‘Omdat Osho het zegt, moet het wel waar zijn.’
Dan zul je lijden, dan zul je niet groeien.

Wat ik ook zeg, luister ernaar, probeer het te begrijpen,
pas het toe in je leven, kijk hoe het werkt,
en trek dan je eigen conclusies.
Die kunnen hetzelfde zijn, of niet.
Ze kunnen nooit precies hetzelfde zijn,
omdat je een andere persoonlijkheid hebt, een uniek wezen bent.

Wat ik ook zeg, is van mijzelf.
Het is onvermijdelijk op diepe manieren in mij geworteld.
Jij kunt tot vergelijkbare conclusies komen,
maar ze kunnen niet precies hetzelfde zijn.

Maak mijn conclusies dus niet tot jouw conclusies.
Probeer me te begrijpen, probeer te leren,
maar verzamel geen kennis van mij,
verzamel geen conclusies van mij.
Dan zal je mind-body groeien.

Osho

Image by jude2go2 from Pixabay.

Al deze religies gedijen op armoede.
De armen gaan erheen omdat ze lijden;
het is ondraaglijk, ze hebben behoefte aan een soort troost.

De rijken gaan er niet heen; zij lijden niet.
En als ze toch in een bepaalde nood verkeren,
zijn deze priesters niet in staat hen te helpen.
De rijken, die zich gefrustreerd voelen,
moeten op zoek gaan naar iemand die hen uit hun nood kan redden.
Ze willen geen opium.

De politici willen niet dat iedereen rijk wordt,
omdat het moeilijker is om rijke mensen tot slaaf te maken dan arme.
Het is makkelijker om de stemmen van de armen te kopen
dan om de rijken te overtuigen op hen te stemmen.
Hoe rijker iemand wordt,
hoe meer hij buiten bereik is voor politici.

Osho: Socrates Poisoned Again After 25 Centuries #12.

Image by machinecode from Pixabay.

Als je de hand van je vriend vasthoudt, doe het met een en al aandacht. Let erop of jouw hand warmte afgeeft of niet. Anders kun je weliswaar de hand vasthouden, maar er is geen communicatie en geen overdracht van energie. Feitelijk kun je de hand vasthouden, terwijl je hand volkomen koud en bevroren is. Er is geen vibratie, geen trilling; er stroomt geen energie naar de vriend. Dan is het nutteloos. Het is een loos gebaar, een machteloos gebaar.

Dus wanneer je zijn hand vasthoudt, sla dan diep innerlijk gade of er energie vloeit of niet, en help de energie te richten; breng de energie ernaartoe, beweeg de energie erheen. Aanvankelijk is het niet meer dan een oefening in verbeelding, maar energie gaat de verbeelding achterna. Dat kun je best…

Af en toe tel je alleen je pols even; stel je dan voor dat de pols enkele minuten oploopt en sneller gaat, dan tel je opnieuw, en dan merk je dat de polsslag zich versneld heeft. Voorstellingsvermogen legt de grondslag; het kanaliseert energie.

Als je iemands hand vasthoudt, houd hem dan bewust vast en verbeeld je dat je energie daarheen stroomt en dat de hand warmer en ontvankelijk wordt, en je ziet dan dat er een geweldige verandering plaatsvindt.

Osho: Apotheek voor de ziel p. 75-76.

Image by Lufina from Pixabay.

Democratie is niet het hoogste doel. Het is beter dan dictatoriale regimes, het is beter dan monarchieën, maar het is niet het eindpunt van de reis – want democratie betekent in feite een regering door het volk, van het volk, voor het volk, maar het volk is achterlijk. Laten we het dus zo maar zeggen: een regering door de achterlijken, voor de achterlijken, van de achterlijken.

Democratie kan niet de hoogste mogelijkheid zijn die de mens kan bereiken. Het is goed in vergelijking met andere regeringsvormen die eraan voorafgingen, maar niet in vergelijking met iets dat erop kan volgen. Ik noem dat meritocratie. Ik wil een regering door mensen met verdienste (merit). En verdienste is een zeer zeldzame eigenschap.

Zoals de situatie nu is, zitten alle genieën van de wereld buiten de regeringen. Het is hilarisch: die genieën zijn nodig in de regering omdat ze de mensheid de beste wereld kunnen geven, maar het zijn dienaren van achterlijke politici. Nu staan de wetenschappers die kernwapens maken in dienst van mensen als Ronald Reagan. Welke verdienste heeft hij? Welke intelligentie heeft hij? Wat is zijn bijdrage aan de wereld? Die derderangs Hollywood cowboyfilms? Maar hij zal de beslissing nemen, en de genieën zullen nooit bekend worden; ze zullen bijna anoniem werken.

Osho: From Bondage to Freedom #31

Image by Vilius Kukanauskas from Pixabay.

Het leven zou omringd moeten zijn door liefde, niet door angst.
Het is angst die woede voortbrengt.
Het is angst die uiteindelijk tot geweld leidt.

Heb je het gemerkt?
Angst is slechts een vrouwelijke vorm van woede
en woede is een mannelijke vorm van angst.
Angst is een passieve vorm van woede
en woede is een actieve vorm van angst.
Je kunt dus heel gemakkelijk angst omzetten in woede,
en woede in angst – heel gemakkelijk.

Ik zeg: ‘Probeer het maar eens!’
En zelfs voor hen wordt het een openbaring.
Als ze in echte, heftige woede op het kussen kunnen slaan,
verdwijnt de angst onmiddellijk,
omdat dezelfde energie zich omzet en actief wordt.

Het was inactief, toen was het angst.
Angst is de hoofdoorzaak van haat, woede en geweld.

Osho: The Dhammapada: The Way of the Buddha, Vol. 4, #7.

Image by Graphix Made from Pixabay.

Therapeute en overlevende van seksueel misbruik Ananda Sarita beschrijft haar proces van herstel en de verschillende methoden die daarbij kunnen helpen.

Tussen mijn derde en zevende jaar ben ik seksueel misbruikt door een ouder familielid. Voordat hij het misbruik voor de eerste keer pleegde, vroeg hij me te beloven dat ik nooit tegen iemand zou zeggen wat hij van plan was. Omdat ik pas drie jaar oud was en geen idee had wat hij van plan was, voelde ik me bevoorrecht dat iemand die zoveel ouder en wijzer was dan ik, mij een geheim toevertrouwde. Ik beloofde het geheim te bewaren.

Het geheim werd een kwelling, vooral omdat ik zoveel fysieke pijn in mijn geslachtsdelen had na ieder keer dat hij naar mijn bed kwam. Als overlevingsmechanisme vloog ik, op het moment dat hij me aanraakte, uit mijn lichaam en keek ik gewoon van bovenaf toe wat er gebeurde. Ik zag dit als ‘doen alsof ik dood was’. Maar als ik daarna weer in mijn lichaam terugkeerde, was het een marteling. Ik huilde en schreeuwde het altijd uit tegen mijn moeder, smeekte haar om me niet naar de achterkamer te sturen voor een dutje, en bad dat ze mijn kwelling zou begrijpen en me zou redden van datgene waarover ik niet kon praten.

Uiteindelijk, op zevenjarige leeftijd, drong het tot me door dat dit familielid geestelijk ziek was. Ik besefte dat ik hem kon vermijden als ik slim genoeg was. En op 12-jarige leeftijd stelde een gelukkige omstandigheid me in staat om uit het ouderlijk huis te verhuizen naar een Vrije School die door mijn moeder was opgericht. Op de vrije school was er een therapiesessie die ‘Encounter Group’ heette. Ik belandde in een kamer met volwassenen en tieners die allemaal emotioneel instortten, terwijl de plaatselijke unitaristische predikant de rol van therapeut vervulde.

In deze omgeving van emotionele ontlading brak er een dam in mij en barstte alle opgekropte angst los. Ik schreeuwde en raasde tegen mijn moeder, vroeg haar hoe het in vredesnaam kon dat ze al die jaren het misbruik dat zich onder haar neus afspeelde nooit had opgemerkt en gaf haar de schuld ervan dat ze een vreselijke moeder was. Ze was er kapot van! Ze probeerde het goed te maken. En zo begon mijn genezingsproces.

Toen ik op 17-jarige leeftijd in India bij Osho Dynamic Meditation ontdekte, werd Dynamic mijn redder. Ik deed het anderhalf jaar lang elke dag. Maar vanwege de enorme hoeveelheid angst die ik van binnen had onderdrukt, was ik niet tevreden met slechts één Dynamic per dag. Na de Dynamic ging ik weer naar bed en bleef de rest van de dag schreeuwen. Ik schreeuwde me letterlijk een weg naar God! Ik beoefende ook Prati Prasav, een meditatie waar Osho over spreekt die je helpt om terug in de tijd te ontrafelen, om dit leven en andere levens opnieuw te beleven en los te laten.

Meer: Herstel na seksueel misbruik

Eerder verschenen in het Engels op 5-9-21 in Osho News.
Afbeelding: Ultimate Mystic Tantra Massage Practioner Training met Sarita.

Sarita is tantra-docente en schrijfster.
Ze geeft wereldwijd workshops en trainingen.
tantra-essence.com

Ik denk niet dat het bestaan wil dat je serieus bent.
Ik heb nog nooit een serieuze boom gezien.
Ik heb nog nooit een serieuze vogel gezien.
Ik heb nog nooit een serieuze zonsopgang gezien.
Ik heb nog nooit een serieuze sterrennacht gezien.

Het lijkt alsof ze allemaal op hun eigen manier lachen,
op hun eigen manier dansen.
We begrijpen het misschien niet,
maar er is een subtiel gevoel dat het hele bestaan een feest is.

Ik leer je vieren.
En lachen is zeker een van de belangrijkste ingrediënten van dit feest.”

Osho: Sat-Chit-Anand, Truth-Consciousness-Bliss #21

Image by dewdrop157 from Pixabay.

Het ego bestaat nergens anders dan bij de mens, en het ego begint te groeien naarmate het kind opgroeit. De ouders, de scholen, hogescholen en universiteiten dragen er allemaal toe bij het ego te versterken, om de eenvoudige reden dat de mens eeuwenlang moest vechten om te overleven en het idee is uitgegroeid tot een fixatie, een diepe onbewuste conditionering, dat alleen sterke ego’s kunnen overleven in de strijd om het bestaan. Het leven is alleen nog maar een strijd om te overleven geworden. En wetenschappers hebben dit nog overtuigender gemaakt met de theorie van ‘survival of the fittest’. Dus helpen we elk kind om steeds sterker te worden in het ego, en daar ontstaat het probleem.

Naarmate het ego sterker wordt, begint het de intelligentie te omringen als een dikke laag duisternis. Intelligentie is licht, het ego is duisternis. Intelligentie is heel delicaat, het ego is heel hard. Intelligentie is als een roos, het ego is als een rots. En als je wilt overleven, zeggen ze – de zo genaamde kenners – dan moet je rotsachtig worden, je moet sterk zijn, onkwetsbaar. Je moet een vesting worden, een gesloten vesting, zodat je niet van buitenaf aangevallen kunt worden. Je moet ondoordringbaar worden.

Maar dan sluit je je af. Dan begin je te sterven wat je intelligentie betreft, want intelligentie heeft de open lucht, de wind, de lucht en de zon nodig om te groeien, zich uit te breiden en te stromen. Om in leven te blijven heeft ze een constante stroom nodig; als ze stagneert, wordt ze langzaam maar zeker iets doods.

Osho: Tao, The Golden Gate, Vol. 1 #7

Image by Artur Skoniecki from Pixabay.