Nieuws

De teddybeer

De psycholoog Winnicott heeft vele jaren gewerkt met een bepaald probleem bij kleine kinderen, en hij heeft vele mooie dingen ontdekt. Ze zijn van alle tijden. Je hebt misschien wel eens kleine kinderen gezien met hun teddybeer, of hun speelgoed, hun speciale speelgoed, of hun deken, of iets dat een speciale persoonlijkheid heeft voor het kind. De teddybeer… je kunt de teddybeer niet vervangen. Je kan zeggen dat je een betere kan vinden, maar dat doet er niet toe. Er is een liefdesrelatie tussen het kind en zijn teddybeer. 


Zijn teddybeer is uniek, je kunt hem niet vervangen. Hij wordt vies, hij gaat stinken, hij gaat rotten, maar het kind blijft hem dragen. Je kunt geen nieuwe vinden. Zelfs ouders moeten het tolereren. Zelfs zij moeten het respecteren, want een kind voelt zich beledigd. Als de ouders op reis gaan, moeten ze de teddybeer ook tolereren; ze moeten hem bijna als een lid van het gezin behandelen. Ze weten dat dit dwaas is, maar voor het kind heeft het betekenis.

Welke betekenis heeft de teddybeer voor het kind? De teddybeer is in zekere zin objectief. Het is daar, buiten het kind; het is een deel van de werkelijkheid. Het is zeker niet alleen maar verbeelding, het is niet alleen maar subjectief; het is geen droom, het is er. Maar het is er niet helemaal; veel van de dromen van het kind zijn erin verwikkeld. Het is object, maar er is veel subjectiviteit mee gemoeid. Voor het kind is het bijna levend. Het kind heeft veel dingen geprojecteerd op de teddybeer. Hij praat tegen de teddybeer, soms wordt hij boos en gooit hij hem weg, en dan na een tijdje zegt hij: ‘Het spijt me’ en neemt hem terug. Hij heeft een persoonlijkheid, bijna menselijk. Zonder de teddybeer kan hij niet gaan slapen. Vasthouden, knuffelen, en dan gaat hij gaat slapen; hij voelt zich veilig. Met de teddybeer is de wereld oké, alles is oké. Zonder de teddybeer is hij plotseling alleen. 

De teddybeer bestaat in een totaal andere dimensie die noch subjectief noch objectief is. Winnicott noemt het ‘voorbijgaande realiteit’: een beetje objectief en een beetje subjectief. Veel kinderen groeien lichamelijk, maar ze groeien nooit geestelijk, en ze hebben hun hele leven teddyberen nodig. Jullie beelden van God in de tempel zijn niets anders dan teddyberen.

Osho, De Geliefde, Vol 2 # 5

Foto: Avinasho (Susanne Elten). Avinasho is een gepensioneerd grafisch ontwerpster, schrijfster en schilderes, gevestigd in München. www.susanne-maria-elten.de 
Zie ook:  https://www.oshonews.com/2022/07/25/kasimir-inner-child-avinasho/ 

OSHO® Gourishankar Meditation

Osho zegt dat als je op de juiste manier ademhaalt in de eerste fase van deze meditatie, de kooldioxide die in de bloedstroom wordt gevormd je dan het gevoel geeft zo hoog te zijn als op de Gourishankar, Mount Everest. Deze ‘hoogte’ neem je mee in de volgende fasen van rustig staren, zacht en spontaan bewegen, en kalme stilte.


De meditatie moet wordt gedaan met de speciale Osho Gourishankar Meditatie muziek, die de verschillende fasen aangeeft en energetisch ondersteunt.
De muziek is verkrijgbaar bij osho.com.

Instructies
De meditatie duurt een uur en heeft vier fasen. De meditatie is geëindigd wanneer je drie  gongslagen hoort.

Eerste fase: 15 minuten
Ga zitten met gesloten ogen. Haal diep adem door de neus en vul je longen. Houd de adem zo lang mogelijk in en adem dan rustig uit door de mond en houd de longen zo lang mogelijk leeg.
Ga door met deze kringloop ademhaling gedurende de gehele eerste fase.

Tweede fase: 15 minuten
Ga terug naar normale ademhaling en kijk met een zachte blik naar een blauw knipperlicht of een kaarsvlam. Houd je lichaam stil.

Derde fase: 15 minuten
Sta op met gesloten ogen en laat je lichaam ontspannen en ontvankelijk zijn. Je zult voelen dat de subtiele energieën het lichaam in beweging brengen buiten je normale controle. Sta toe dat deze ‘Latihan’ gebeurt.. Doe de bewegingen niet zelf: laat de bewegingen gebeuren, zacht en sierlijk.

Vierde fase: 15 minuten
Ga liggen met gesloten ogen, rustig en stil.

Notitie 1
Iemand met een neurologische aandoening zoals epilepsie moet nooit een stroboscoop of knipperlicht gebruiken voor deze meditatie. In plaats daarvan kun je de tweede fase met een blinddoek doen.

Notitie 2
De muziek in de tweede fase van deze meditatie heeft een ritmische klank die zevenmaal de normale hartslag is. Als het mogelijk is, moet het knipperende licht een gesynchroniseerde stroboscoop lamp zijn met een frequentie van 490 per minuut. Als een stroboscopische licht niet mogelijk is, kun je een kaars gebruiken.

James Lovelock en de Gaia-theorie

James Ephraim Lovelock (26 juli 1919 – 26 juli 2022), was een onafhankelijk wetenschapper, milieukundige en futuroloog. Hij is vooral bekend door zijn voorstel voor de Gaia-theorie, waarin wordt gesteld dat de biosfeer een zelfregulerende entiteit is die in staat is onze planeet gezond te houden door het chemische en fysische milieu te controleren. De Gaia-hypothese wordt omarmd door milieuactivisten maar niet algemeen aanvaard door de wetenschappelijke gemeenschap.

   James Lovelock

Osho zegt over Lovelock: 
Een Britse wetenschapper, James Lovelock, probeert al bijna vijfentwintig jaar te bewijzen dat zelfs de Aarde haar eigen organische leven heeft. Als bewezen kan worden dat de Aarde haar eigen organisch leven heeft, net als wij, dan rest er niets anders dan de theorie door te trekken naar de sterren, naar de maan, naar de zon. Ze hebben allemaal hun eigen leven. 
Het is erg moeilijk geweest voor de arme Britse wetenschapper. De hele wetenschappelijke mind is tegen het idee; dat is waarom hij al vijfentwintig jaar worstelt om het te bewijzen. Nu heeft hij het bewijs geleverd dat het leven niet ons monopolie is; evenmin is de mind ons monopolie. Dieren hebben het, bomen hebben het. En net zoals bomen uit de aarde komen, zijn wij ook uit de aarde gemaakt.

Denk aan Omar Khayyam: ‘Stof tot stof ….’ De dag zal komen dat we terugkeren tot stof. Alles wat uit de aarde voortkomt, gaat uiteindelijk weer terug naar de aarde. Het kan niet zo zijn dat de aarde dood is, anders zou er helemaal geen leven mogelijk zijn. Waar halen bomen hun leven vandaan? Waar haal jij je leven vandaan?
De aarde heeft een bepaalde atmosfeer om zich heen, tweehonderd mijl diep; een laag van ademruimte. Vogels, dieren, bomen, de mens — alle soorten ademen deze lucht. Wat is jullie voedsel? Het komt van de aarde. Het geeft je leven, het geeft je intelligentie. Tenzij het dit alles bevat, kan het niet aan jou geven. Dat is zo’n eenvoudige logica.

En James Lovelock is zich er misschien niet van bewust dat duizenden jaren lang in het Oosten, zonder enig wetenschappelijk experiment, de mystici deze grondbeginselen hebben verkondigd. Hun helderheid van no-mind heeft overal leven gezien. Er is niets doods.
Maar misschien is hij zich niet bewust van het Oosten, is hij zich niet bewust van de Oosterse mystici, anders zou hij enorm veel steun hebben gevonden — zo niet van de wetenschappers, dan wel van de mystici, die een veel breder waarnemingsvermogen hebben, een veel diepere gevoeligheid. Zij zijn diep in zichzelf gekeerd en hebben ontdekt dat het leven voortkomt uit de kosmos. Net zoals wij leven uit de kosmos halen, halen alle planeten, alle sterren leven uit de kosmos.
Weet je, elke dag worden er tientallen grote sterren geboren, en elke dag sterven er tientallen grote sterren. Alles wat geboren wordt en sterft moet leven hebben tussen geboorte en dood; wat is anders geboorte en wat is dood? Als er geen leven is tussen geboorte en dood, hebben geboorte en dood geen betekenis.

Misschien zal het hem veel moeite kosten om de wetenschappers te overtuigen, maar namens alle mystici geef ik hem mijn volledige steun — Soefi’s, Zen, alle Boeddha’s. Hij zou naar het Oosten moeten kijken voor steun en naar het Oosterse concept dat alles leven is in verschillende vormen, in verschillende gedaanten, dat zich uitdrukt in een immense variëteit. En die verscheidenheid maakt het bestaan mooi. 

Osho, Yakusan: Straight to the Point of Enlightenment # 1