Gedachten zijn net als wolken. Ze komen naar je toe, maar ze zijn niet van jou. Elke gedachte komt van buitenaf, van buiten. Je kunt van binnenuit geen enkele gedachte voortbrengen. Elke gedachte komt van buitenaf; het is onmogelijk om van binnenuit een gedachte te creëren. Gedachten zijn als wolken die naar je toe komen. Dus wanneer je aan het denken bent, ben je niet ‘binnen’ – onthoud dat. Nadenken betekent buiten zijn. Dus zelfs als je nadenkt over het innerlijke, de ziel, het zelf, ben je er niet in. Al deze gedachten over het zelf, over het innerlijke, over het binnenste, zijn van buitenaf gekomen; ze behoren je niet toe. Aan jou behoort alleen het simpele bewustzijn toe, als een lucht, zonder wolken.

Wat moet je dan doen? Hoe kun je dit simpele bewustzijn van binnen verkrijgen? Er worden bepaalde trucjes gebruikt, want rechtstreeks kun je niets doen. Er zijn wat trucjes nodig waardoor je erin wordt gegooid, ernaartoe wordt gegooid. Dit centrum heeft altijd een indirecte benadering nodig; je kunt het niet direct benaderen. Zorg dat je dit goed begrijpt, want dit is heel fundamenteel.
Je bent aan het spelen, en later vertel je dat het heel geweldig was, dat ‘ik me heel gelukkig voelde, ik heb ervan genoten. Er is een subtiel geluksgevoel achtergebleven.’ Iemand luistert naar je. Hij is ook op zoek naar geluk – dat is iedereen. Hij zegt: ‘Dan moet ik spelen, want als geluk door te spelen wordt bereikt, dan moet ik dat ook bereiken.’ Hij speelt ook, maar hij is direct bezig met geluk, met gelukzaligheid, met genot. Geluk is een bijproduct. Als je volledig in je spel opgaat, er helemaal in opgaat, ontstaat er geluk, maar als je voortdurend naar geluk hunkert, gebeurt er niets. Het begint met het spel.
Je luistert naar muziek. Iemand zegt: ‘Ik voel me heel gelukzalig.’ Maar als je je voortdurend rechtstreeks bezighoudt met gelukzaligheid, zul je niet eens in staat zijn om te luisteren. Die bezorgdheid, die hebzucht naar gelukzaligheid, zal een barrière worden. Gelukzaligheid is een bijproduct; je kunt het niet rechtstreeks pakken. Het is zoiets delicaats dat je het alleen indirect kunt benaderen. Als je iets anders doet, gebeurt het vanzelf. Je kunt het niet rechtstreeks doen.
Alles wat mooi is, alles wat eeuwig is, is zo delicaat dat het vernietigd wordt als je het direct probeert te grijpen. Dat is wat bedoeld wordt met technieken en hulpmiddelen. Deze technieken blijven je vertellen dat je iets moet doen. Wat je doet is niet van belang; wat eruit voortkomt is van belang.
Maar je mind moet zich bezighouden met het doen, met de techniek, niet met het resultaat. Het resultaat ontstaat – het moet wel gebeuren. Maar het gebeurt altijd indirect, dus maak je geen zorgen over het resultaat. Richt je op de techniek. Doe het zo volledig mogelijk, en vergeet het resultaat. Het gebeurt, maar je kunt zelf een belemmering ervoor worden. Als je je alleen maar met het resultaat bezighoudt, dan zal het nooit gebeuren.
En dan wordt het heel vreemd. Mensen komen naar me toe en zeggen: ‘U zei dat dit zou gebeuren als we mediteren, maar we doen het en er gebeurt niets.‘ En ze hebben gelijk, maar ze zijn de voorwaarde vergeten: je moet het resultaat vergeten, alleen dan gebeurt het.
Je moet volledig in de handeling opgaan. Hoe meer je in de handeling opgaat, hoe sneller het resultaat zich voordoet. Maar het is altijd indirect. Je kunt er niet agressief mee omgaan; je kunt er niet met geweld tegenaan gaan. Het is zoiets delicaats; je kunt het niet forceren. Het komt alleen naar je toe als je zo volledig met iets anders bezig bent dat je innerlijke ruimte leeg is. Deze technieken zijn allemaal indirect.
Er bestaat geen directe techniek voor spirituele ervaringen.
Osho: Vigyan Bhairav Tantra, the Book of Secrets Vol.1 #13.
Image from Pixabay.




