Nieuw

Vrijheid heeft twee kanten

Osho,
Door van uw meditaties te genieten heb ik het gevoel van vrijheid gekregen dat ik niet aan een bepaalde plek, een bepaald land of zelfs een bepaalde nationaliteit gebonden ben. Dat is echt geweldig. Ik heb het gevoel gehad dat ik me zonder veel angst kon bewegen en me ergens aan kon wijden zonder me opgesloten te voelen.
Waarom voel ik dan, na negen jaar, een bitter verdriet vermengd met dit gevoel van vrijheid?


Vrijheid heeft twee kanten en als je er maar één kant van hebt, één enkele kant, zul je vrijheid voelen vermengd met verdriet. Je moet dus de hele psychologie van vrijheid begrijpen.

De ene kant is vrijheid van: van nationaliteit, van een bepaalde kerk, van een bepaald ras, van een bepaalde politieke ideologie. Dit is het eerste deel van vrijheid, het fundament van vrijheid. Het is altijd van iets. Zodra je deze vrijheid hebt bereikt, zul je je heel licht, heel goed en heel gelukkig voelen. En voor het eerst zul je je gaan verheugen in je eigen individualiteit, omdat je individualiteit bedekt was met al die dingen waarvan je nu bevrijd bent.

Maar dit is slechts de helft en dan zal er verdriet komen, omdat de andere helft ontbreekt. Vrijheid van is vervuld, maar vrijheid voor wat? Vrijheid op zichzelf heeft geen betekenis, tenzij het vrijheid voor iets is, iets creatiefs – vrijheid om te beeldhouwen, vrijheid om te dansen, vrijheid om muziek, poëzie of schilderijen te maken. Tenzij je vrijheid uitmondt in een creatieve uiting, zul je je verdrietig voelen. Want je zult zien dat je vrij bent: je ketenen zijn verbroken, je hebt geen handboeien meer, je hebt geen ketenen meer, je hebt geen gevangenis, je staat onder de sterrenhemel, volkomen vrij, maar waarheen? Dan komt er een plotseling verdriet. Welk pad moet je kiezen? Tot nu toe was er geen sprake van ergens heen gaan – je zat gevangen. Je hele bewustzijn was geconcentreerd op hoe je vrij kon komen, je enige zorg was hoe je vrij kon komen. Nu je vrij bent, moet je een nieuw soort probleem onder ogen zien. Wat moet je nu doen, nu je vrij bent?

Vrijheid op zich heeft niets te betekenen, tenzij je een creatief pad kiest. Ofwel je verdiept je in meditatie voor zelfrealisatie – dat is waar ik het over had: tenzij je wordt zoals Premda, zwanger – of als je een bepaald soort talent hebt dat zich niet heeft mogen ontwikkelen vanwege je ketenen – je kon geen muziek componeren omdat je handen geketend waren, je kon niet dansen omdat je voeten geketend waren. Als je het talent hebt om danser te zijn, wees dan een danser. Dan is je vrijheid compleet, dan is de cirkel rond.

Vrijheid van en vrijheid voor – dit is niet iets nieuws waar je mee te maken hebt. Iedereen die eerst voor vrijheid strijdt en dan plotseling beseft ‘nu ik vrij ben, wat ga ik dan doen?’ wordt hiermee geconfronteerd. Tot nu toe was hij zo in beslag genomen, zo betrokken, zo ontzettend druk. Zelfs in zijn dromen dacht hij alleen maar aan vrijheid. En hij heeft er nooit over nagedacht wat hij gaat doen als hij vrijheid krijgt.

Wat er is gebeurd, is prachtig. Maar er is meer nodig. Je moet een schepper worden. Je moet creativiteit vinden die je vrijheid vervult, anders is de vrijheid leeg. Je moet ofwel iets creëren ofwel iets ontdekken. Breng je potentieel tot werkelijkheid of ga naar binnen om jezelf te vinden, maar doe iets met je vrijheid.

Vrijheid is alleen een kans voor jou. Het is op zichzelf niet het doel. Het geeft je simpelweg de volledige kans om te doen wat je maar wilt. Nu ben je vrij en voel je je verdrietig, omdat je deze kans nog niet hebt benut. Meditatie is goed, muziek is goed, beeldhouwen is goed, dansen is goed, liefde is goed. Maar doe iets met je vrijheid. Blijf niet gewoon zitten met je vrijheid, anders word je verdrietig.

Osho: Sat-Chit-Anand: Truth-Consciousness-Bliss #14

Bij jezelf zijn is meditatie

Zodra je je naar binnen keert, is de meditatie begonnen.
Meditatie betekent het vermogen om vol vreugde alleen te zijn,
het vermogen om gelukkig te zijn met jezelf,
het vermogen om jezelf gezelschap te houden.


Bij jezelf zijn is meditatie.
In meditatie is de ander niet nodig;
de vreugde van het alleen-zijn,
niet de ellende van eenzaamheid,
is meditatie…

Meditatie in het Oosten is niet wat men in het Westen onder meditatie verstaat.
In het Westen betekent meditatie contemplatie:
mediteren op God, mediteren op de waarheid, mediteren op liefde…

Meditatie heeft in het Oosten een totaal andere betekenis,
precies het tegenovergestelde van de westerse betekenis.
Meditatie in het Oosten betekent geen object in de mind, geen inhoud in de mind;
niet mediteren op iets, maar alles loslaten;
neti, neti, noch dit, noch dat.

Meditatie is jezelf leegmaken van alle inhoud.
Wanneer er geen gedachte in je beweegt, is er stilte;
die stilte is meditatie.
Er ontstaat zelfs geen rimpeling in het meer van je bewustzijn;
dat stille meer, absoluut stil, dat is meditatie.

En in die meditatie zul je weten wat waarheid is,
zul je weten wat liefde is,
zul je weten wat goddelijkheid is.

Osho: The Dhammapada, The Way of the Buddha, Vol. 6 #1

Image by Joe from Pixabay.

Chaitanyo Marijke Foudraine – Kranenburg 1943-2026

   Chaitanyo

Chaitanyo heeft na een kort ziekbed op 20 maart haar lichaam verlaten. Zij was als partner van Amrito (Jan Foudraine) erg betrokken bij zijn nalatenschap. Ze heeft nauw samengewerkt met Alex Rutten om een gedegen biografie van Amrito te publiceren en ze heeft een uniek houten exemplaar van zijn bestseller ‘Wie is van hout’ geschonken  aan het Museum Dr. Guislain in Gent. 

Wat het boek daarnaast ook zo leesbaar maakt, zijn de vele anekdotes die er met behulp van Jan Foudraine’s levensgezellin gedurende veertig jaar, Marijke-Chaitanyo, in zijn verwerkt. Zij kon Rutten veel materiaal verschaffen en contacten met sannyasins (Nandan, Sugit, Garimo, Neeten) tot stand brengen die hij nodig had om zich een scherper beeld van de wereld rondom Osho te kunnen vormen.
Daarnaast kon zij, die jaren lang in de wereld van management-opleidingen werkzaam is geweest, aan Rutten laten zien dat haar echtgenoot regelmatig als spreker voor het bedrijfsleven werd uitgenodigd, waar de mentaliteit ook met de tijdgeest was meegegroeid. Zonder haar vier jaar durende betrokkenheid bij de totstandkoming van deze biografie had de figuur van Jan Foudraine nooit zo levendig uit de verf kunnen zijn gekomen. 

Uit: Biografie van Jan Foudraine deel 2. 

Ter herinnering van het overlijden van Jan Foudraine werd het unieke houten exemplaar van zijn bestseller ‘Wie is van hout’ geschonken door zijn vrouw Chaitanyo Marijke Foudraine-Kranenburg aan het Museum Dr. Guislain in Gent. 
Ontroerend was het verhaal dat Marijke vertelde over Amrito’s laatste dagen, als zijn lichaam op is. Hij heeft alles gedaan wat hij kon en zijn boeken zullen blijven, maar hij blijft haar vragen: ‘Heb ik wel genoeg gedaan?’

Uit: Wie is van hout’ in Gent.

De dood is niet het einde, maar het begin van een nieuw leven. Ja, het is het einde van iets dat al dood is. Het is ook een crescendo van wat wij het leven noemen, hoewel maar heel weinigen weten wat het leven is. Ze leven, maar ze leven in zo’n onwetendheid dat ze nooit hun eigen leven ontmoeten. En het is voor deze mensen onmogelijk om hun eigen dood te kennen, want de dood is de ultieme ervaring van dit leven, en de eerste ervaring van een ander. De dood is de deur tussen twee levens; het ene blijft achter, het andere ligt in het verschiet.

Osho: Zarathustra: A God That Can Dance #16