De politieke mind lijdt aan een minderwaardigheidscomplex en de politicus blijft maar aan die wond krabben. Intellectueel gezien is hij geen Albert Einstein – hij vergelijkt zichzelf met reuzen – psychologisch gezien is hij geen Sigmund Freud… Als je jezelf vergelijkt met de reuzen van de mensheid, voel je je onvermijdelijk helemaal verschrompeld en waardeloos.
Dat gevoel van waardeloosheid kan op twee manieren worden weggenomen: de ene is religie, de andere is politiek. Politiek neemt het niet echt weg, maar bedekt het alleen. Het is dezelfde zieke man, dezelfde man die zich minderwaardig voelde, die als president zit. Maar gewoon op een stoel zitten als president – wat maakt dat uit voor je innerlijke situatie?

Het ego is zo subtiel en zo glad. En de politicus is ziek vanwege zijn ego. Hij kan de wond bedekken door president of premier te worden… hij kan de wond bedekken, maar de wond is er nog steeds. Je kunt de hele wereld misleiden, maar hoe kun je jezelf misleiden? Je weet het. Het is er, je hebt het bedekt… Dat geldt ook voor de politicus – alleen maar pus, wonden, minderwaardigheid, je waardeloos voelen. Ja, hij is steeds hogerop gekomen, en bij elke trede van de ladder leefde de hoop op dat de wond bij de volgende trede genezen zou zijn.
Minderwaardigheid creëert ambitie, omdat ambitie simpelweg een poging is om te bewijzen dat je superieur bent. Ambitie betekent niets anders dan een poging om te bewijzen dat je superieur bent. Maar waarom zou je moeite doen om te bewijzen dat je superieur bent, tenzij je lijdt aan een minderwaardigheidscomplex?
Osho,:From Ignorance to Innocence #15
Image by Dennis Young from Pixabay.




