Als je adem opspaart sterf je omdat hij dan muf wordt, hij sterft af. Hij verliest alle vitaliteit, de kwaliteit van leven. Met liefde is dat eveneens het geval. Ze is een soort ademhaling en elk moment hernieuwt zij zichzelf. Wanneer iemand in de liefde komt vast te zitten en stopt met ademhalen, verliest het leven alle betekenis.
En dat is nu precies wat mensen overkomt: de mind is zo dominant dat hij zelfs het hart beïnvloedt en zelfs het hart bezitterig maakt! Het hart kent geen bezitsdrang, maar de mind besmeurt en vergiftigt het.

Blijf dit doorlopend voor ogen houden. Schep een liefdesverhouding met het bestaan en laat je liefde als ademen zijn. Adem in, adem uit, maar laat het liefde  zijn die naar binnen en naar buiten gaat.
Gaandeweg moet je wel met iedere ademteug die liefdesmagie creëren. Dat wordt jouw meditatie: bij de uitademing moet je voelen dat jij liefde in het bestaan uitstort; bij de inademing stort het bestaan zijn liefde in jou uit.

Het duurt niet lang of je ziet dat de kwaliteit van je adem aan het veranderen is. Dan begint het iets totaal anders te worden dan alles wat je voordien ooit hebt gekend. Daarom noemen wij dit in India prana, leven – niet ademhaling zonder meer. Het is niet enkel zuurstof, er is nog iets anders – heel de essentie van leven, het goddelijke zelf. Als we het uitnodigen, komt het ook binnen, licht aarzelend, met de adem.

Laat dit dus je meditatie zijn, je techniek. Rustig zitten, ademen, liefde ademen.
Het brengt je ontroering, je gaat een soort innerlijke dans voelen.

Osho: Apotheek voor de ziel, p. 72-73.

Image by Midori Therapy Studio from Pixabay.

Op Osho TV gaat het over faalangst en zelf-veroordeling: The Razor’s Edge # 24.

Alle religies leven op angst, ze maken elk kind angstig. En angst wordt de psychologische atmosfeer van jouw wezen. Dus je bent nooit totaal in wat je doet, je aarzelt altijd – of het wel juist is: gaat wat je doet je beloning brengen of straf, kom je zo dichter bij God of ga je er verder van weg?
Elke stap is vol angst. En het was hierdoor dat religies in staat waren jou te exploiteren.
Een mens die geen angst heeft kun je niet exploiteren. Hij leeft volgens zijn eigen licht. Hij heeft een levensstijl van zichzelf, niet geleend, niet door anderen gegeven.
Niemand heeft je ooit geaccepteerd zoals je bent. En omdat iedereen wilde dat je iemand anders was dan wie je bent, ben je langzaamaan ook zelf-veroordelend geworden: ik faal altijd, mijn pijl komt nooit ver genoeg, het bereikt nooit het doel.

Er is een oud verhaal van een grote koning die ook een groot boogschutter was. Hij had het idee dat er geen ander zoals hij was. Hij was op reis op zijn gouden troon, in een gouden wagen – hij was op weg om een andere keizer te bezoeken – toen hij door een dorp kwam, en hij stond enorm verbaasd. Voor het eerst voelde hij, misschien is er wel een grotere boogschutter dan ik in dit kleine dorp, en heb ik nooit eerder over hem gehoord – want op elke boom, op de hekken staken er pijlen precies in de roos.

Het leek alsof de man nooit de roos had gemist. Hij informeerde bij de mensen… hij stopte zijn wagen en vroeg, ‘Wie is deze boogschutter?’ en ze begonnen te lachen.
Hij vroeg, ‘Waarom lachen jullie? Ik houd van boogschieten en ik wil deze man belonen omdat ik dacht dat ik de grootste boogschutter was – een enkele keer mis ik – maar ik heb gezien dat hier op elke boom de pijlen precies in het midden van een geschilderde cirkel steken.’

Ze zeiden, ‘We moeten lachen omdat u niet weet dat deze boogschutter de dorpsgek is.’ 
Hij zei, ‘De dorpsgek? Dat maakt niets uit, maar hij is wel een groot boogschutter, breng hem hier.’
Ze zeiden, ‘U begrijpt het niet. Eerst schiet hij de pijlen af en daarna gaat hij er grote cirkels omheen maken – dit is geen boogschieten. Maar hij is altijd gelukkig, en iedereen die door dit dorp gaat informeert bijna altijd naar deze idioot, niemand vraagt ergens anders naar. Overal schiet hij pijlen af in het dorp, de hele dag door, dat is zijn werk. Er is geen doel, waar de pijl ook inslaat, daar gaat hij naar toe en maakt er precies een cirkel omheen, dus zit hij altijd in de roos.
Gaat u dus maar verder, en maak u niet druk om hem, hij is gewoon een idioot en meer niet. Wij hebben tegen hem gezegd, als je een boogschutter wilt zijn, leer het dan. Hij zei, “Waar is dat goed voor? De boogschutter kan het midden van de cirkel raken – het maakt niet uit of de cirkel ervoor of erna is gemaakt – maar mijn pijl zit altijd in het midden.”‘

Deze maatschappij is uiterst veroordelend. Wie je ook bent is niet aanvaardbaar, iets beter…. Langzaamaan word je besmet met de ziekte van zelf-veroordeling. Maar liefde is een wonder. Als ze plaatsvindt, en je bent er totaal in, dan neemt ze al de energie van angst, van zelf-veroordeling, van twijfel, van droefheid, van ellende, van vrees weg. En als eenmaal de energie ervan weg is, zijn al deze denkbeelden lijken, ze verliezen hun greep op jou.

Vandaar dat ik je zeg: Liefde is de gouden sleutel voor transformatie. Maar het moet geen oppervlakkige, gewone liefde zijn. Het moet niet zo klein zijn dat twijfel ernaast kan bestaan, zelf-veroordeling ook kan bestaan, ellende ook kan bestaan, haat ook kan bestaan, want jouw liefde heeft slechts erg weinig energie nodig. Ze moet leven absorberend zijn. Zodra jouw liefde bijna jouw hele leven is, wordt ze gebed.

Voor mij is er geen ander gebed dan een liefde die je zo totaal bezit dat niets anders binnenin je kan bestaan; liefde heeft alle ruimte nodig en je moet alle rommel uit je wezen gooien. Een grote liefde is het enige gebed, het enige ware gebed. En Jezus heeft gelijk als hij zegt, ‘God is liefde.’

Meer: The Razor’s Edge # 24

Image by Amrulqays Maarof from Pixabay.