Chaitanyo
Chaitanyo heeft na een kort ziekbed op 20 maart haar lichaam verlaten. Zij was als partner van Amrito (Jan Foudraine) erg betrokken bij zijn nalatenschap. Ze heeft nauw samengewerkt met Alex Rutten om een gedegen biografie van Amrito te publiceren en ze heeft een uniek houten exemplaar van zijn bestseller ‘Wie is van hout’ geschonken aan het Museum Dr. Guislain in Gent.
Wat het boek daarnaast ook zo leesbaar maakt, zijn de vele anekdotes die er met behulp van Jan Foudraine’s levensgezellin gedurende veertig jaar, Marijke-Chaitanyo, in zijn verwerkt. Zij kon Rutten veel materiaal verschaffen en contacten met sannyasins (Nandan, Sugit, Garimo, Neeten) tot stand brengen die hij nodig had om zich een scherper beeld van de wereld rondom Osho te kunnen vormen.
Daarnaast kon zij, die jaren lang in de wereld van management-opleidingen werkzaam is geweest, aan Rutten laten zien dat haar echtgenoot regelmatig als spreker voor het bedrijfsleven werd uitgenodigd, waar de mentaliteit ook met de tijdgeest was meegegroeid. Zonder haar vier jaar durende betrokkenheid bij de totstandkoming van deze biografie had de figuur van Jan Foudraine nooit zo levendig uit de verf kunnen zijn gekomen.
Uit: Biografie van Jan Foudraine deel 2.
Ter herinnering van het overlijden van Jan Foudraine werd het unieke houten exemplaar van zijn bestseller ‘Wie is van hout’ geschonken door zijn vrouw Chaitanyo Marijke Foudraine-Kranenburg aan het Museum Dr. Guislain in Gent.
… Ontroerend was het verhaal dat Marijke vertelde over Amrito’s laatste dagen, als zijn lichaam op is. Hij heeft alles gedaan wat hij kon en zijn boeken zullen blijven, maar hij blijft haar vragen: ‘Heb ik wel genoeg gedaan?’
Uit: Wie is van hout’ in Gent.
De dood is niet het einde, maar het begin van een nieuw leven. Ja, het is het einde van iets dat al dood is. Het is ook een crescendo van wat wij het leven noemen, hoewel maar heel weinigen weten wat het leven is. Ze leven, maar ze leven in zo’n onwetendheid dat ze nooit hun eigen leven ontmoeten. En het is voor deze mensen onmogelijk om hun eigen dood te kennen, want de dood is de ultieme ervaring van dit leven, en de eerste ervaring van een ander. De dood is de deur tussen twee levens; het ene blijft achter, het andere ligt in het verschiet.
Osho: Zarathustra: A God That Can Dance #16