Een passage uit de toespraak op Osho TV:
Isan, No Footprints in the Blue Sky # 1.
Isan Reiyu, ook bekend onder de naam Kuei-shan Ling-yu, leefde van 771 tot 853. Hij ging van huis weg om monnik te worden toen hij vijftien was en studeerde bij de plaatselijke Vinaya meester in wat tegenwoordig de Fukien provincie heet.
Er zijn dingen die misschien onbelangrijk lijken, maar die ik voor het inzicht van grote betekenis ervaar. Hij ging weg van huis toen hij vijftien was… er was toen een totaal andere wereld, een totaal andere drang in de mensheid. Wat is nou een vijftien jaar oude jongen…? Maar de drang was vast zo wijdverbreid en zo zwaar aanwezig in de atmosfeer dat zelfs een vijftien jaar oude jongen er de juiste intelligentie voor had; hij vat dan vlam.
Men zegt dat er mensen zijn die dezelfde dwaasheid steeds maar blijven herhalen, maar nooit iets leren. Daarom herhaalt de geschiedenis zich. Dat komt door de deze idioten; anders is er geen reden dat de geschiedenis zich herhaalt. Ze brengt altijd een nieuwe dageraad – niet oud, bedorven, afgeleefd, totaal uitgeput. Maar de geschiedenis moet zich wel herhalen omdat idioten zichzelf lijven herhalen en zij zijn de makers van de geschiedenis. Het is een gebrek aan intelligentie dat het mogelijk maakt dat de geschiedenis zich herhaalt.
Het gezegde luidt dat de onintelligente mensen niet leren van hun eigen fouten, maar dat de intelligente mensen zelfs kunnen leren van de fouten van een ander. En de mens die van de fouten van een ander kan leren heeft een geweldig vermogen. Op de leeftijd van vijftien zal Isan zeker van de fouten van anderen hebben geleerd. Hij zal vast en zeker zijn ouders, zijn buren, zijn leraren nauwkeurig hebben gadegeslagen – hun levenloze levens, hun onbetekenende levensgang, geen gevoel voor richting behalve beproevingen en lijden. Alles wat ze bezitten is een veelbelovende verwachting die misschien in de toekomst wordt vervuld, misschien in het volgende leven of misschien in het paradijs. Maar dit leven wordt lijden, dat kan niet anders. Het is de aard van het leven en ze hebben het geaccepteerd. Op de leeftijd van vijftien ging van huis weg. Hij zou niet dezelfde fouten maken die ieder ander maakte.
Hij ging van huis weg om monnik te worden toen hij vijftien was en studeerde bij de plaatselijke Vinaya meester. Een Vinaya meester is alleen maar een rabbi, een pundit, een geleerde. Vinaya is de titel van de Boeddhistische geschriften. Het woord ‘vinaya’ als zodanig betekent nederigheid en Boeddha leert dat nederig zijn is dicht bij de natuur zijn. Al zijn geschriften – en er zijn vele – zijn de Vinaya geschriften genoemd omdat de fundamentele lering ervan, vanuit verschillende gezichtshoeken, dezelfde is: gewoon niemand zijn, gewoon bereid zijn te verdwijnen in het blauw van de hemel zonder een spoor na te laten.
Hij was kennelijk op zoektocht; hij ging studeren bij de plaatselijke Vinaya meester. Een jongen van vijftien jaar weet niet waar hij naar toe moet gaan. Wie er ook in die plaats waren, hij ging dus naar de beroemdste en meest ontwikkelde geleerde.
Meer: Isan, No Footprints In The Blue Sky #1 deel 1.
Image by KANHA TOR from Pixabay.