Zelfverwezenlijking, de volledig ontloken lotusbloem

Een boeddha is iemand die zichzelf heeft verwezenlijkt. Daarom stellen we ons Boeddha, Mahavira en anderen voor – daarom hebben we beelden, schilderijen en afbeeldingen van hen gemaakt – zittend op een volledig ontloken lotusbloem. Die volledig ontloken lotusbloem is het hoogtepunt van de innerlijke bloei. Van binnen zijn ze tot bloei gekomen en volledig ontloken. Die innerlijke bloei straalt uit, een voortdurende stroom van gelukzaligheid die van hen afstraalt. Iedereen die zelfs maar in hun schaduw komt, iedereen die in hun nabijheid komt, voelt een stille sfeer om hen heen.

Tibetaanse Thangka

Er is een interessant verhaal over Mahavira. Het is een mythe, maar mythen zijn prachtig en ze zeggen veel wat anders niet gezegd kan worden. Er wordt verteld dat wanneer Mahavira ergens heen ging, overal om hem heen, in een gebied van ongeveer vierentwintig mijl, alle bloemen tot bloei kwamen. Zelfs als het niet de tijd van het jaar was voor de bloemen, zouden ze bloeien. Dit is slechts een poëtische uitdrukking, maar zelfs als iemand nog niet tot zelfverwezenlijking was gekomen, zou zijn bloei, bij contact met Mahavira, aanstekelijk werken en zou hij ook in zichzelf een innerlijke bloei voelen. Zelfs als het niet het juiste moment was voor iemand, zelfs als hij er nog niet klaar voor was, zou hij tot bezinning komen, zou hij een echo voelen. Als Mahavira in de buurt van iemand was, zou die persoon een echo in zichzelf voelen en zou hij een glimp opvangen van wat hij zou kunnen zijn.

Zelfverwezenlijking is de basisbehoefte. En als ik ‘basis’ zeg, bedoel ik dat als al je behoeften vervuld zijn, behalve zelfrealisatie en zelfverwezenlijking, je je onvervuld zult voelen. Sterker nog, als zelfverwezenlijking plaatsvindt en niets anders vervuld is, zul je toch een diepe, totale vervulling voelen.

Daarom was Boeddha een bedelaar, maar toch een keizer. Boeddha kwam naar Kashi toen hij verlicht raakte. De koning van Kashi kwam hem opzoeken en vroeg: ‘Ik zie niet dat u iets hebt, u bent slechts een bedelaar, en toch voel ik mezelf een bedelaar in vergelijking met u. U hebt niets, maar de manier waarop u loopt, eruitziet en lacht, doet het lijken alsof de hele wereld uw koninkrijk is. En u hebt niets zichtbaars – niets! Waar ligt dan het geheim van uw kracht? U ziet eruit als een keizer.‘

Echt, geen enkele keizer heeft er ooit zo uitgezien – alsof de hele wereld aan hem toebehoort. ‘U bent de koning, maar waar is uw kracht, de bron?’ Dus zei Boeddha: ‘Het zit in mij. Mijn kracht, mijn bron van kracht, wat je ook om mij heen voelt, zit werkelijk in mij. Ik heb niets behalve mezelf, maar dat is genoeg. Ik ben vervuld; nu verlang ik nergens meer naar. Ik ben verlangenloos geworden.’

Echt, een zelfverwezenlijkt mens zal verlangenloos worden. Onthoud dit. Gewoonlijk zeggen we dat als je verlangenloos wordt, je jezelf zult kennen. Het tegenovergestelde is juist: als je jezelf kent, word je vrij van verlangens. En de nadruk van Tantra ligt niet op het vrij zijn van verlangens, maar op het zelfverwezenlijkt worden. Dan volgt het vrij zijn van verlangens vanzelf.

Verlangen betekent dat je innerlijk niet vervuld bent, dat je iets mist en er dus naar hunkert. Je gaat maar door, van het ene verlangen naar het andere, op zoek naar vervulling. Die zoektocht houdt nooit op, want het ene verlangen creëert een ander verlangen. Eigenlijk roept één verlangen tien verlangens op. Als je via verlangens op zoek gaat naar een verlangenloze staat van gelukzaligheid, zul je die nooit bereiken. Maar als je iets anders probeert – methoden van zelfverwezenlijking, methoden om je innerlijke potentieel te realiseren en tot werkelijkheid te brengen – dan zul je, naarmate je meer tot werkelijkheid komt, steeds minder verlangens voelen, omdat ze in werkelijkheid alleen worden gevoeld omdat je van binnen leeg bent. Wanneer je van binnen niet leeg bent, houdt het verlangen op.

Osho: The Book of Secrets Vol.1 #10

Audio fragment: mySammasati.  10:19 min.

Afbeelding: KrystalYL, CC0, via Wikimedia Commons.