De hele filosofie van karma is dat jij verantwoordelijk bent. Wat je in het verleden hebt gezaaid, oogst je nu. Je kunt misschien het verband tussen oorzaak en gevolg niet zien, maar als het gevolg aanwezig is, moet de oorzaak ergens in jou aanwezig zijn.
Dat is de hele methode van prati-prasav: hoe je van het gevolg naar de oorzaak gaat, hoe je teruggaat en de oorzaak vindt, waar die vandaan komt. Wat er ook met je gebeurt – je voelt je verdrietig, sluit gewoon je ogen en kijk naar je verdriet. Volg waar het naartoe leidt, ga er dieper in. Al snel kom je bij de oorzaak.
Misschien moet je een lange reis maken, omdat je hele leven erbij betrokken is; en niet alleen dit leven, maar ook vele andere levens. Je zult veel wonden in jezelf vinden die pijn doen, en vanwege die wonden voel je je verdrietig; ze zijn verdrietig. Die wonden zijn nog niet opgedroogd; ze leven nog. De methode van prati-prasav, de methode om terug te gaan naar de bron, van het gevolg naar de oorzaak, zal ze genezen.
Hoe geneest het? Waarom geneest het? Wat is het fenomeen dat hierin besloten ligt? Wanneer je teruggaat, is het eerste wat je laat vallen het afschuiven van de verantwoordelijkheid op anderen, want als je de verantwoordelijkheid op een ander afschuift, ga je naar buiten. Dan is het hele proces verkeerd: je probeert de oorzaak in de ander te vinden: ‘Waarom is mijn vrouw zo gemeen?’ Dan dringt het ‘waarom’ steeds dieper door in het gedrag van je vrouw.
Je hebt de eerste stap gemist en dan zal het hele proces verkeerd zijn. Waarom ben ik ongelukkig? Waarom ben ik boos? Sluit je ogen en laat het een diepe meditatie zijn. Ga op de grond liggen, sluit je ogen, ontspan je lichaam en voel waarom je boos bent. Vergeet je vrouw gewoon; dat is een excuus – A, B, C, D, wat dan ook, vergeet het excuus. Ga gewoon dieper in jezelf, dring door in de woede. Gebruik de woede zelf als een rivier; je stroomt in de woede en de woede neemt je mee naar binnen. Je zult subtiele wonden in jezelf vinden.
Je vrouw leek gemeen omdat ze een subtiele wond in je raakte, iets wat pijn doet. Je hebt altijd gedacht dat je niet mooi was, dat je gezicht lelijk was, en dat er een wond van binnen zat. Als je vrouw gemeen is, maakt ze je bewust van je gezicht. Ze zal zeggen: ‘Ga in de spiegel kijken!’
Iets doet pijn. Je bent je vrouw ontrouw geweest en als ze gemeen wil zijn, zal ze het weer ter sprake brengen: ‘Waarom zat je zo vrolijk met die vrouw te lachen? Waarom zat je zo vrolijk met die vrouw te praten?’
Er wordt een wond geraakt. Je bent ontrouw geweest, je voelt je schuldig; de wond leeft. Je sluit je ogen, voelt de woede, laat die in zijn totaliteit opkomen, zodat je volledig kunt zien wat het is. Laat die energie je dan helpen om naar het verleden te gaan, want de woede komt uit het verleden. Het kan natuurlijk niet uit de toekomst komen. De toekomst is nog niet ontstaan. Het komt niet uit het heden.
Dit is het hele uitgangspunt van karma: het kan niet uit de toekomst komen omdat de toekomst er nog niet is; het kan niet uit het heden komen omdat je helemaal niet weet wat het is. Het heden is alleen bekend bij de ontwaakten. Je leeft alleen in het verleden, dus het moet van ergens anders in je verleden komen. De wond moet ergens in je herinneringen liggen. Ga terug. Er is misschien niet één wond, er kunnen er meerdere zijn: kleine, grote. Ga dieper en vind de eerste wond, de oorspronkelijke bron van alle woede. Je zult het kunnen vinden als je het probeert, want het is er allang. Het is er; je hele verleden is er nog steeds.
Het is als een film, die is opgerold en binnenin ligt te wachten. Je rolt hem uit en begint naar de film te kijken. Dit is het proces van prati-prasav. Het betekent teruggaan naar de oorzaak zelf. En dit is het mooie van het proces: als je bewust terug kunt gaan, als je bewust een wond kunt voelen, wordt de wond onmiddellijk genezen.
Waarom wordt het genezen? Omdat een wond wordt veroorzaakt door onbewustzijn, onwetendheid. Een wond is onderdeel van onwetendheid, slaap. Wanneer je bewust teruggaat en naar de wond kijkt, is bewustzijn een genezende kracht. In het verleden, toen de wond ontstond, gebeurde dat in onbewustheid. Je was boos, je was bezeten door woede, je deed iets: je doodde een man en je hebt dat feit voor de wereld verborgen gehouden.
Je kunt het verbergen voor de politie, je kunt het verbergen voor de rechtbank en de wet, maar hoe kun je het voor jezelf verbergen? Je weet dat het pijn doet. En telkens wanneer iemand je een reden geeft om boos te worden, word je bang omdat het weer zou kunnen gebeuren, je zou je vrouw kunnen vermoorden. Ga terug, want op het moment dat je een man vermoordde of je je op een hele boze en uitzinnige manier gedroeg, was je onbewust. In het onbewuste zijn die wonden bewaard gebleven. Ga nu bewust.
Prati-prasav, teruggaan, betekent bewust teruggaan naar dingen die je in onbewustheid hebt gedaan. Ga terug – alleen het licht van bewustzijn geneest. Het is een helende kracht. Alles wat je bewust kunt maken, zal genezen worden en dan zal het geen pijn meer doen. Een man die teruggaat, laat het verleden los. Dan functioneert het verleden niet meer, dan heeft het verleden geen greep meer op hem en is het verleden voorbij. Het verleden heeft geen plaats in zijn wezen. En wanneer het verleden geen plaats heeft in je wezen, ben je beschikbaar voor het heden, nooit eerder. Je hebt ruimte nodig; het verleden is zo aanwezig – een schroothoop van dode dingen. Er is geen ruimte voor het heden om binnen te komen.
Die schroothoop blijft dromen over de toekomst, dus de helft van de ruimte is gevuld met datgene wat niet meer is en de helft van de ruimte is gevuld met datgene wat nog niet is. En het heden? Dat wacht gewoon buiten de deur. Daarom is het heden niets anders dan een doorgang, een doorgang van het verleden naar de toekomst, slechts een kortstondige doorgang.
Reken af met het verleden!
Osho: Yoga, The Alpha and the Omega, Vol. 4 #7
Image by Th G from Pixabay.
