Als je adem opspaart sterf je omdat hij dan muf wordt, hij sterft af. Hij verliest alle vitaliteit, de kwaliteit van leven. Met liefde is dat eveneens het geval. Ze is een soort ademhaling en elk moment hernieuwt zij zichzelf. Wanneer iemand in de liefde komt vast te zitten en stopt met ademhalen, verliest het leven alle betekenis.
En dat is nu precies wat mensen overkomt: de mind is zo dominant dat hij zelfs het hart beïnvloedt en zelfs het hart bezitterig maakt! Het hart kent geen bezitsdrang, maar de mind besmeurt en vergiftigt het.
Blijf dit doorlopend voor ogen houden. Schep een liefdesverhouding met het bestaan en laat je liefde als ademen zijn. Adem in, adem uit, maar laat het liefde zijn die naar binnen en naar buiten gaat.
Gaandeweg moet je wel met iedere ademteug die liefdesmagie creëren. Dat wordt jouw meditatie: bij de uitademing moet je voelen dat jij liefde in het bestaan uitstort; bij de inademing stort het bestaan zijn liefde in jou uit.
Het duurt niet lang of je ziet dat de kwaliteit van je adem aan het veranderen is. Dan begint het iets totaal anders te worden dan alles wat je voordien ooit hebt gekend. Daarom noemen wij dit in India prana, leven – niet ademhaling zonder meer. Het is niet enkel zuurstof, er is nog iets anders – heel de essentie van leven, het goddelijke zelf. Als we het uitnodigen, komt het ook binnen, licht aarzelend, met de adem.
Laat dit dus je meditatie zijn, je techniek. Rustig zitten, ademen, liefde ademen.
Het brengt je ontroering, je gaat een soort innerlijke dans voelen.
Osho: Apotheek voor de ziel, p. 72-73.
Image by Midori Therapy Studio from Pixabay.