Op Osho TV gaat het over onzekerheid, de angst voor het onbekende:
Theologia Mystica #3.
Het werd in het verleden gedacht dat het proletariaat de meest uitgebuite klasse was, dat was niet waar. Later vonden we dat het niet het proletariaat is maar de wereld van vrouwen die de meest uitgebuite wereld is. Maar nu ontdekken we dat zelfs dat niet waar is. De meest uitgebuite klasse en de meest hulpeloze is de klasse van kleine kinderen.
Het kind is zo afhankelijk van de ouders. Hij moet naar hen luisteren; hij kan geen nee zeggen. Van binnen zegt hij nee; in zijn beenderen, in zijn bloed, in zijn merg zegt hij nee. Maar oppervlakkig moet hij ja zeggen gewoon om te overleven. Dus hij aanvaardt de grenzen. En als je zekere grenzen voor twintig, vijfentwintig jaar hebt geaccepteerd, dat is een derde van jouw leven en de meest belangrijke een derde… Je zult nooit opnieuw zo intelligent, nooit zo vitaal, nooit zo kwetsbaar, nooit zo onschuldig, nooit zo ongeconditioneerd zijn.
Deze vijfentwintig jaar, het eerste derde van leven zijn geregeld door mensen die bang zijn, bevend, die slaven zijn. Ik zeg niet dat ze de schade aan hun kinderen bewust, opzettelijk doen. Ze zijn goede mensen; hun intenties zijn goed, maar hun begrip is zo arm, bijna niet bestaand. Anders zou elke ouder het kind helpen voorbij het gekende te gaan.
Dat is de echte functie van een ouder, de ware functie van een meester: je te helpen om voorbij het gekende te gaan, jou een liefhebber van het onbekende te maken, je te helpen om te riskeren voor het onbekende, je een speler te maken in de plaats van een zakenman, je te helpen meer poëtisch te zijn dan meer berekenend. Dan zal er geen probleem zijn. De liefdevolle ruimte en de onzekerheid ervan – beiden zullen jou verheugen.
Meer: Theologia Mystica #3
Image by Amanda Oliveira from Pixabay.