Op een ochtend liep Gautam Boeddha samen met een van zijn naaste volgelingen, Ananda, door een dorp. Er kwam een vlieg op zijn voorhoofd zitten. Hij was net een vraag van Ananda aan het beantwoorden en was zo in zijn antwoord verdiept dat hij, zonder er erg in te hebben, mechanisch met zijn hand wuifde.
De vlieg was weg, maar toen werd hij zich er plotseling van bewust dat het wegwuiven van de hand niet bewust gebeurde – het was mechanisch. Zo’n handeling kun je zelfs in je slaap doen. Als je in je slaap iets over je voeten voelt kruipen, schud je het er gewoon af, en wordt je slaap niet verstoord. Het is een mechanisch proces; je lichaam doet het zonder jou te storen.
Boeddha bleef op straat staan en stak opnieuw zijn hand op, en bracht die met grote gratie en bewustzijn naar zijn voorhoofd.
Ananda zei: ‘Wat doe je nou? Die vlieg is toch al weg.’
Boeddha zei: ‘Het gaat me niet om die vlieg, het gaat me om mezelf. Ik handelde vanuit onbewustzijn. Ik was te veel bezig met jouw vraag om die te beantwoorden, en mijn hand bewoog mechanisch; ik probeer te zien hoe ze had moeten bewegen. Het heeft niets met die vlieg te maken. Mijn hand had met bewustzijn moeten bewegen.’
Osho: Reflections on Khalil Gibrans The Prophet #34
Image by Lam Quang Thai Cuong from Pixabay.