Darsana is de Sanskrietwortel van het woord ‘darshan’. Het betekent letterlijk ‘zien’ of ‘aanschouwen’. Het wordt vaak in wederzijdse zin gebruikt om het samensmelten van energieën te beschrijven dat plaatsvindt in de aanwezigheid van de meester.
Milarepa heeft deze video samengesteld over de laatste maanden van Osho:
‘Darsana, the Beloved’. (Mp4 16:04 min.)
‘Darsana, the Beloved’ is een herinnering om ten volle van het leven te genieten en geen enkel moment voor lief te nemen; om een leven te leiden vol vreugde, liefde, lachen en feestvieren. Het is een van de laatste darshans met Osho voordat hij zijn lichaam verliet, op 19 januari 1990. Osho was al op 10 april 1989 gestopt met spreken in het openbaar. Zijn laatste woorden waren: ‘Het laatste woord van Boeddha was ‘sammasati’. Onthoud dat je een boeddha bent – sammasati.’
De maanden daarna bestonden uit een reeks darshans waarin gevierd werd en in stilte gezeten werd. Osho woonde deze zo vaak bij als zijn gezondheid het toeliet. Als hij niet aanwezig kon zijn, stelde Osho voor om videobanden met zijn toespraken af te spelen, zodat zijn mensen contact met hem konden blijven houden. Naarmate de maanden verstreken, werd het steeds duidelijker dat hij ons voorbereidde op een tijd waarin hij niet langer fysiek bij ons zou zijn.
De vorm van de darshans evolueerde langzaam naar een meditatie in drie fasen, bekend als Evening Satsang With The Master, ook wel de Osho White Robe Brotherhood genoemd. Avond aan avond scherpte Osho de fasen aan, met name de tweede fase. In het begin zat Osho ongeveer tien minuten in stilte, waarna hij zijn ogen open deed, opstond en ging dansen. Aanvankelijk speelde de muziek terwijl hij in zijn stoel zat. Op een bepaalde avond begonnen Osho’s handen plotseling te bewegen, zachtjes op het ritme van de muziek, en voordat de muzikanten het doorhadden, had hij zijn armen ten hemel geheven alsof hij de collectieve energie wilde verhogen, terwijl hij het ritme van de muziek bleef volgen.
Op zekere avond klapte hij plotseling hoog boven zijn hoofd in zijn handen, wat betekende dat we moesten stoppen. Omdat we niet zeker wisten wat er aan de hand was, speelden wij (de muzikanten) gewoon door. Achteraf voelden we ons daar rot over, omdat we zijn aanwijzing niet hadden opgevolgd. We besloten dat als hij het de volgende avond weer zou doen, we samen met hem zouden stoppen. Helaas gebeurde het weer! Deze keer liet Osho na het stoppen zijn armen zakken en legde hij zijn handpalmen op zijn schoot.
En zie, na een paar minuten begon hij weer met zijn handen te bewegen, en daarna met zijn armen! Ze gingen omhoog, samen met de muziek, tot een climax, en weer hield hij op.
Nivedano
Deze volgorde herhaalde zich een derde keer. Na een paar minuten deed hij zijn ogen open, stond op en begon samen met de zaal feest te vieren. Deze opzet kreeg steeds meer vorm en werd uiteindelijk het ‘muziek/stilte’-stadium dat we vandaag de dag kennen. Osho vroeg Nivedano om de tijd bij te houden en na tien minuten drie keer op zijn trommel te slaan. De muzikanten vroegen Nishkriya om een videoverbinding en een monitor. Omdat we ver achter in de zaal zaten, konden we zo Osho’s bewegingen (en zijn dans!) beter zien en volgen.
Deze muziek/stilte-sessie werd elke avond steeds wilder. Osho bewoog zijn armen en handen op de meest verbazingwekkende manieren – altijd energetisch en opzwepend, waardoor de stiltes nog dieper en intenser werden. Omdat iedereen in de Buddha Hall zijn ogen gesloten had, kon niemand behalve de muzikanten zien wat hij deed. Op een gegeven moment installeerde Nishkriya een videomonitor in de boekwinkel om de darshan van de vorige avond af te spelen, zodat mensen zelf getuige konden zijn van dit verbazingwekkende schouwspel.
Er ontstond nog iets moois: aan het einde van de darshan stapte Osho in zijn auto en mensen haastten zich naar de rand van de zaal. Osho liet Avesh langzaam rijden en er ontstond een mooie, liefdevolle uitwisseling van namastes. Ondertussen bleven de muzikanten spelen, grooven en jammen. Een van die nummers is te horen aan het einde van deze clip, begeleid door een paar iconische foto’s van Osho tijdens de darshan-avonden.
Waduda en Bhikkhu hebben deze beelden aan mij ter beschikking gesteld. Ze hebben het geformatteerd met een titel en citaten. Ik heb de soundtrack nog wat bewerkt en het einde toegevoegd. Het live nummer is te beluisteren op de cd Lion’s Roar. Het is een van de vier nummers uit deze unieke tijd, de laatste maanden dat Osho nog in leven was. Het is hier gratis te downloaden: One Sky Music
Milarepa
Milarepa