Beschouw de ruimte als je eigen lichaam van gelukzaligheid. Als je mediteert bovenop een heuvel met een eindeloze ruimte voor je, kun je dit doen. Beschouw deze ruimte als gevuld met je eigen lichaam van gelukzaligheid.
Er zijn zeven lichamen. Het lichaam van gelukzaligheid is het laatste lichaam, dus hoe meer je naar binnen gaat, hoe meer je jezelf gelukzalig voelt. Je nadert het lichaam van gelukzaligheid, de laag van gelukzaligheid. Het bevindt zich net rond je essentiële ziel, die het eerste lichaam is van binnen naar buiten, of het laatste lichaam van buiten naar binnen. Net rond je wezen, de essentiële ziel, bevindt zich de laag van gelukzaligheid. Deze wordt het lichaam van gelukzaligheid genoemd. Als je bovenop een heuvel zit en naar de eindeloze lucht kijkt, voel dan dat de hele ruimte, de hele volheid, gevuld is met je lichaam van gelukzaligheid. Voel dat je lichaam van gelukzaligheid is toegenomen en dat de hele ruimte ermee gevuld is.
Hoe zul je dat voelen? Je weet niet wat gelukzaligheid is, dus hoe kun je je dat voorstellen? Het is beter om eerst te proberen te voelen dat de hele ruimte gevuld is met stilte, niet met gelukzaligheid. Voel dat het gevuld is met stilte. De natuur zal je daarbij helpen, want in de natuur zijn zelfs geluiden stil. In steden is zelfs stilte luidruchtig. Natuurlijke geluiden zijn stil omdat ze niet storend zijn. Ze zijn harmonieus.
Denk dus niet dat stilte noodzakelijkerwijs geluidloosheid is. Nee, een muzikaal geluid kan stilte zijn omdat het zo harmonieus is – het stoort je niet. Het verdiept juist je stilte. Dus wanneer je de natuur ingaat, zijn de bries die waait, de beek, de rivier, de wind of welke geluiden er ook zijn, harmonieus, ze vormen een geheel. Ze storen niet. Je kunt ernaar luisteren en alleen al het luisteren zal je stilte verdiepen. Voel dus eerst dat de hele ruimte gevuld is met stilte; voel diep dat het steeds stiller wordt, dat de lucht om je heen stilte is geworden.
