Deze sutra is simpel: Verblijf op een plek die eindeloos ruim is – op een heuveltop vanwaar je eindeloos ver kunt kijken, vanwaar het uitzicht nooit eindigt. Als je eindeloos ver kunt kijken en er geen einde komt aan je uitzicht, zal het ego oplossen. Het ego heeft grenzen nodig. Hoe duidelijker de grenzen zijn, hoe gemakkelijker het voor het ego is om te bestaan.

De mind is heel subtiel. Je kunt op een heuveltop wonen waar niemand is, maar als je een huisje diep in de vallei ziet, zul je met dat huisje gaan praten, je zult er een relatie mee aangaan – de samenleving is gekomen. Je weet niet wie daar woont, maar er woont iemand, en dat wordt de grens – je zult gaan dromen over wie daar woont en je ogen zullen elke dag zoeken om te zien wie daar woont. Het huisje wordt een symbool van menselijkheid.